Ἱερὰ Μνημόσυνα, κατὰ τὸ τυπικὸ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος στὸν μεθέορτο Ἑσπερινό, στὸν Μητροπολιτικὸ Ἱερὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου ἀναπαύσεως, πάντων τῶν Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πικρῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, εὐκλεῶς ἀγωνίστηκαν καὶ ἡρωικῶς ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν, ὑπερασπιζόμενοι τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τοῦ Γένους μας.

Ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς πτώσεως τῆς Βασιλευούσης, ἄρχισε ἡ ἀντίσταση καὶ τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα, ποὺ κορυφώθηκαν τὸ 1821 μὲ τὴν ἀποτίναξη τοῦ τουρκικοῦ ζυγοῦ. Βεβαίως ὁ ἀγώνας συνεχίστηκε καὶ μετὰ ταῦτα καὶ εἴχαμε συγκλονιστικὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα συνεκίνησαν τὸν κόσμον ὅλον, ὅπως ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου. Ὅλους αὐτοὺς τοὺς μνημονεύσαμε καὶ τοὺς τιμᾶμε γιατί πύργωσαν μὲ τὸ αἷμα τους, τὴν λευτεριά μας καὶ μᾶς ἄφησαν κληρονομιὰ ἱερὴ καὶ μεγάλη.

«Πῆραν δύναμη, μέσα στὴν ἀδυναμία τους ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγὸ τοῦ Γένους μας καὶ τοὺς ἔφλεγε ἐπίσης ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν Πατρίδα. Κατάφεραν, νὰ νικήσουν μιὰ ὁλόκληρη αὐτοκρατορία, σώζοντας τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὴν ἰσλαμοποίηση, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἐπιτυγχάνεται σήμερα μὲ ἄλλους τρόπους…» ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος στὴν ὁμιλία του στὸν μεθέορτο Ἑσπερινό, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.

Ἐπίσης ἔκανε μνεία στὶς θυσίες τῶν Ἐθνομαρτύρων Ἀρχιερέων τῶν Πατρῶν Νεοφύτου (1466) καὶ Γερμανοῦ Α’ (1572), ἀλλὰ καὶ τὸ τέλος στὴν ἐξορία, τοῦ Μητροπολίτου Νεοφύτου. Ἀκόμη ἐμνήσθη τοῦ ἱεροῦ σφαγίου, ἱερέως Γεωργίου, τοῦ Παπᾶ τῆς Παναγίας τῆς Ἀλεξιωτίσσης ποὺ τὸν ἔσφαξαν οἱ Τοῦρκοι ἀνήμερα τῶν Βαΐων, 2 Ἀπριλίου 1821, γιὰ νὰ ἀκολουθὴσῃ ἡ σφαγή, ὁ ἀνασκολοπισμὸς καὶ ἐξαπονδρισμὸς χιλιάδων Πατρέων, ὁ ὁποῖος ἐκορυφώθη τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ τοῦ 1821.

Ἰδιαιτέρως ἐμνημόνευσε τοῦ θρυλικοῦ Ἱεράρχου τῶν Πατρῶν, τοῦ τόσο γνωστοῦ, Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ τοῦ Ἐθνεγέρτου, ἀλλὰ καὶ τῶν Λαϊκῶν, Προκρίτων καὶ ἁπλῶν ἡρώων πολεμιστῶν, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ἀνθρώπων πάσης ἡλικίας καὶ τάξεως οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τὸ αἷμα τους στὸ βωμὸ τῆς ἐλευθερίας τῆς πατρίδος μας.

«Αὐτοὺς ἔχομε χρέος ὄχι μόνο νὰ τοὺς τιμᾶμε ἀλλὰ καὶ συγγνώμη νὰ τοὺς ζητᾶμε, γιὰ ὅσα διαχρονικὰ τοὺς λυπήσαμε, ἀφοῦ πολλάκις ἀσεβήσαμε στοὺς ἀγῶνες τους, στὶς θυσίες τους, στὰ ἡρωικά τους κατορθώματα, στὰ αἵματα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπότισαν τὰ ἅγια χώματα τῆς πατρίδος μας. Νὰ τοὺς ζητήσωμε συγγνώμη γιατί λησμονήσαμε ὅτι αὐτοί μᾶς παρέδωσαν μιὰ πατρίδα Ὀρθόδοξη, ἐλεύθερη καὶ σεβαστὴ στὸν κόσμο. Νὰ τοὺς ζητήσωμε συγγνώμη γιατί παραχαράξαμε τὴν ἱστορία μας, ἀλλοιώσαμε τὴν γλῶσσα μας καὶ τὴν παιδεία μας…

Πιστεύομε ὅτι ἀπὸ τὸν οὐρανό, ὅπου εὑρίσκονται, θὰ πρεσβεύουν, ὥστε ὁ Κύριος νὰ μᾶς συγχωρῇ καὶ νὰ μᾶς ἐλεῇ…»

Συγκινητικὲς ἦτο οἱ Ἐκδηλώσεις οἱ ὁποῖες ἔλαβαν χώρα κατὰ τὴν παραμονὴ τῆς 25ης Μαρτίου, στὰ Ὑψηλὰ Ἁλώνια τῶν Πατρῶν, μπροστὰ στὸν Ἀνδριάντα τοῦ λεοντόκαρδου Ἱεράρχου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, ὅπου ὁ Μητροπολίτης, οἱ ἄλλοι Ἄρχοντες, Μαθηταὶ τῶν Σχολείων ὅλων τῶν βαθμίδων τῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ πλῆθος Λαοῦ, ὑποκλίθηκαν μπροστὰ στὸν μεγάλο Ἱεράρχη, ὁ ὁποῖος κρατῶντας τὸ Λάβαρο στὸ χέρι καὶ εὐλογώντας, μᾶς ἐμπνέει καὶ μᾶς ὁδηγεῖ, ὥστε νὰ διατηρήσωμε τήν ἰδιοπροσωπία μας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.