Στὸν πανηγυρίζοντα λαμπρὸ καὶ μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναό, τῆς Εὐαγγελιστρίας τῶν Πατρῶν, ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία καὶ προέστη τῆς Δοξολογίας γιὰ τὰ ἐλευθέρια τῆς Πατρίδος μας, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.

Στὸ κήρυγμά του, ὁ Μητροπολίτης, ἀφοῦ ἀνεφέρθη στὴν θεολογία τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆςΘεοτόκου, μίλησε καὶ γιὰ τὴν ἐθνικὴ διάσταση τῆς ἡμέρας καὶ ἐτόνισε ὅτι ἀπὸ τὴν ἡμέρα της πτώσεως τῆς Βασιλευούσης μέχρι καὶ τὸ 1821, ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν ἀποτίναξη τοῦ Τουρκικοῦ ζυγοῦ. Τὰ στοιχεῖα ποὺ τοὺς ἐνέπνεαν καὶ τοὺς ὁδήγησαν στὴν τελικὴ νίκη, μέσα ἀπὸ τὰ τέσσερα μαῦρα ἐκατόχρονα, ἦσαν: Ἡ βαθειὰ πίστη στὸ Θεό, ἡ ἀγάπη στὴν Πατρίδα, ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ παράδοση, ἡ ὁμοψυχία καὶ ὁ πόθος γιὰ τὴν ἐλευθερία. Πέτυχαν τὸ σκοπό τους γιατί ἑνωμένοι ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν λευτεριά τους. Τὸ εἶπε μὲστεντορία τὴ φωνή, ὁ θρυλικὸς Γέρος του Μωρηά, ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στὴν ὁμιλία του στοὺς μαθητὰς τοῦ Γυμνασίου τῶν Ἀθηνῶν στὴν Πνίκα.

Ὅταν εἴμαστε ἑνωμένοι, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, κάνομε θαύματα, ὅταν εἴμαστε διχασμένοι γινόμαστε αὐτοκαταστροφικοὶ καὶ θρηνοῦμε πάνω σὲ ἐρείπια. Ἂς ἐμπνεόμεθα ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἀγῶνα τῶν ἀοιδίμων προγόνων μας καὶ ἂς διατηρήσωμε ὅ,τι ἐκεῖνοι μᾶς ἄφησαν μέσα ἀπὸ σκληροὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνες καὶ αἱματηρὲς θυσίες.

Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, ὁ Σεβασμιώτατος, προέστη τῆς Ἐπισήμου Δοξολογίας γιὰ τὴν Ἑορτὴ τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας καὶ ἐν συνεχείᾳ μετέβη μετὰ τῶν ἄλλων ​Ἀρχῶν στὸ τόπο τῆς Παρελάσεως, ὅπου κατεχειροκρότησαν, τὰ πολιτικὰ καὶ στρατιωτικὰ τμήματα, τὰ ὁποῖα παρήλασαν σὲ ἄψογους σχηματισμούς, ὑποσχόμενοι οἱ Μαθητὲς ὅλων τῶν βαθμίδων τῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, ὅτι: «ἂν εἶναι νὰ πεθὰνῃ κανεὶς γιὰ τὴν Ἑλλάδα, θεία ἡ δάφνη, μία φορὰ κανεὶς πεθαίνει».