Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Οι γονείς προσεύχονται...

Οι γονείς προσεύχονται
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, δίδαξέ νὰ καταλαβαίνω τὰ παιδιά μου, νὰ ἀκούωὑπομονητικὰ ὅ,τι ἔχουν νὰ ποῦν καὶ νὰ ἀπαντῶ εὐγενικὰ σὲ ὅλες τὶς ἐρωτήσειςτους. Προφύλαξέ με νὰ μὴ τὰ διακόπτω, ὅταν διατυπώνουν μιὰ σκέψη τους καὶνὰ μὴ τοὺς φέρομαι ἀπότομα καὶ προσβλητικά.
Βοήθησέ με νὰ μὴν πληγώνω τὰ αἰσθήματα τῶν παιδιῶν μου. Φύλαξέ με νὰ μὴτραυματίζω τὴ φιλοτιμία τους. Νὰ μὴ τὰ τιμωρῶ σὲ ὧρες ἔξαψης καὶ ὀργῆς,ἀλλὰ μὲ ἠρεμία καὶ πραότητα νὰ τὰ νουθετῶ.
Ὁδήγησέ με, ὥστε σὲ κάθε στιγμὴ καὶ κάθε ὥρα νὰ δείχνω μὲ τὸ παράδειγμάμου, μὲ ὅλα ὅσα λέω καὶ πράττω, ὅτι ἡ πραγματικὴ εὐτυχία βρίσκεται στὴν ἐντιμότητα.
Κάνε με νὰ παραβλέπω τὰ μικρὰ καὶ ἀσήμαντα σφάλματα τῶν παιδιῶν μου καὶβοήθησέ με νὰ κοιτάζω τὰ προτερήματά τους καὶ νὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν.Δῶσε μου τὴν κατάλληλη λέξη γιὰ ἕνα δίκαιο ἔπαινό τους.
Βοήθησέ με νὰ συμπαραστέκομαι στὰ παιδιά μου, νὰ τοὺς φέρομαι ὅπωςταιριάζει στὴν ἡλικία τους καὶ νὰ μὴν ἔχω ὑπερβολικὲς ἀπαιτήσεις ἀπὸ αὐτά.
Κάνε με νὰ βοηθῶ τὰ παιδιά μου στὴν πραγμάτωση ὅλων τῶν καλῶν ἐπιθυμιῶντους καὶ νὰ ἔχω τὸ θάρρος, νὰ θυσιάσω μιὰ δελεαστικὴ εὐκαιρία, ὅταν γνωρίζωὅτι θὰ τοὺς κάνει ζημιά.
Ἀξίωσέ με νὰ τοὺς προσφέρω ἕνα ἀληθινὸ χριστιανικὸ παράδειγμα, ὥστε νὰἔχουν μιὰ γνήσια ἐκτίμηση πρὸς ἐμένα.
Μὲ ὅλα τὰ δῶρα τῆς ἀγάπης Σου, δῶσε μου αὐτοέλεγχο, σύνεση, ἠρεμία καὶσταθερότητα. Ἀμήν.

Τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλλάδας μας...

Τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλλάδας μας...
Του Κωνσταντίνου Γανωτή
Τὴν ὥρα ποὺ ὁ Τιτανικὸς βυθιζόταν στὸν Ἀτλαντικό, ἡ μπάντα τοῦ πλοίου ἔπαιζε βαλσάκια τοῦ Στράους στὸ μεγάλο κατάστρωμα! Ὅσο κωμικοτραγικὸ κι ἂν μᾶς φαίνεται αὐτό, δὲν εἶναιπαρὰ ἕνα πολὺ πολὺ μικρὸ σύμβολο τοῦ δημογραφικοῦ τραγικοῦ (πλέον) δράματος τῆς Ἑλλάδας. 
Ἀπ’ τὸ Δελτίο “Σύνδεσμος τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων Ἀθηνῶν” πληροφορούμαστε ὅτι οἱ γεννήσεις στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ 2011 ἕως τὸ 2012 μειώθηκαν κατὰ 6.407 βρέφη. Ἂν ὁ ῥυθμὸς μείωσης παραμείνει ὁ ἴδιος (πρᾶγμα ἀπίθανο, γιατὶ ἔχουμε ἤδη ῥαγδαία ἐπιδείνωση) σὲ 15 χρόνια ἀπὸ σήμερα δὲν θὰ γεννιέται (θεωρητικά τοὐλάχιστον) οὔτε ἕνα παιδὶ στὴν Ἑλλάδα! Τὸ 2012 γεννήθηκαν 100.371 παιδάκια. Μὲ τὴ μείωση τῶν γεννήσεων, ποὺ παρατηρεῖται, χωρὶς ἐπιδείνωση τοῦ φαινομένου σὲ 15 περίπου χρόνια τὸ κατάστημα Ἑλλὰς βάζει λουκέτο! 
Μὲ θανάτους γύρω στοὺς 200.000 ὅπως ἐξελίσσονται τὸ χρόνο σὲ 15 χρόνια θὰ ἔχουν φύγει τοὐλάχιστον καὶ 3.000.000 ἡλικιωμένοι. Μὲ μείωση γεννήσεων 750.000 σὲ 15ετία θὰ ἔχουμε ἀπώλεια 3.750.000 ἀτόμων ἀπὸ τὸν πληθυσμό. Καὶ τὰ ὑπόλοιπα 6.000.000 δὲν θὰ ἀντικαθίστανται πλέον, γιατὶ θὰ ἔχουν μηδενιστεῖ οἱ γεννήσεις. Ἀπ’ αὐτὰ τὰ 6.000.000, νέοι θὰ εἶναι τὸ πολὺ 1.500.000 μέχρι 2.000.000, ἀφοῦ τὰ παιδιὰ μέχρι 15 χρονῶν θὰ εἶναι μόνον 750.000. 
Αὐτὸ σημαίνει ὅτι σὲ 30 χρόνια ἀπὸ σήμερα ὁ ἐνεργὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶναι 2.500.000, σὲ 45-50 χρόνια θὰ εἶναι μόλις 750.000 μελλοθάνατοι Ἕλληνες! 
Φωνάξτε, διαμαρτυρηθεῖτε ὅσο θέλετε· σὲ 15 χρόνια μὲ τὸ σημερινὸ ῥυθμό, σὲ 10 χρόνια μὲ τὸν ἐπιδεινούμενο δὲν θὰ γεννιέται κανένα παιδὶ στὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπειδὴ σ’ αὐτὴ τὴ δραματικὴ πτώση τῶν γεννήσεων περιλαμβάνονται καὶ οἱ γεννήσεις τῶν πολυτέκνων καὶ ὑπερπολυτέκνων οἰκογενειῶν, καταλαβαίνομε ὅτι στὴν τελικὴ κατάρρευση δὲν θὰ μᾶς σώσουν οὔτε οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες. Θὰ δώσουμε καὶ στὸν κόσμο τὸ πρῶτο παράδειγμα ἐξαφάνισης ἔθνους στὴν ἱστορία ἀπὸ ἀπάρνηση τῆς πολιτιστικῆς του παράδοσης. Σὲ ὅλα τὰ κακὰ τὰ πρωτεῖα θὰ τὰ ἔχουμε ἐμεῖς! 
Ἐπειδὴ ὅμως οἱ γειτονικοί μας λαοὶ ἔχουν αὔξηση τοῦ πληθυσμοῦ τους (μολονότι εἶναι φτωχότεροι ἀπὸ ἐμᾶς) καταλαβαίνετε ὅτι θὰ ἀρχίσουν νὰ μπαίνουν στὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ περπατοῦν ἀνάμεσα σὲ ἄδεια σπίτια· κανεὶς δὲν θὰ ὑπάρχει νὰ τοὺς ἐμποδίσει νὰ τὰ κατοικήσουν καὶ νὰ πάρουν καὶ τὶς δουλειές. Μάλιστα θὰ τοὺς εὐγνωμονοῦμε, γιατὶ θὰ βγάζουν μέσα ἀπὸ τὰ σπίτια τοὺς πεθαμένους γέρους, ποὺ θὰ μυρίζουν. Δὲν θὰ ὑπάρχουν παιδιά-ἐγγόνια τους, γιὰ νὰ τοὺς θάψουν… 
Θά ᾽θελα νὰ ῥωτήσω τώρα αὐτούς, ποὺ ὡς νομοθέτες, ὡς δάσκαλοι καὶ ὡς γονεῖς ἀκόμα καλοδέχτηκαν τὸ μοντερνισμὸ πρῶτα μὲ τὴν ἀνοχή τους καὶ ὕστερα μὲ τὴ νομική του κατοχύρωση καὶ τὴν ἀπὸ καθέδρας ὑποστήριξή του, αὐτοὶ ποὺ εὐνόησαν μὲ κάθε τρόπο τὶς “ἐλεύθερες” σχέσεις τῶν ζευγαριῶν, τὶς ἐκτρώσεις, τὰ διαζύγια, τοὺς πολιτικοὺς γάμους, τοὺς γυμνισμούς, τὶς ὁμοφυλοφιλίες καὶ τόσα ἄλλα, ποὺ συνιστοῦν αὐτὸ ποὺ λέμε “μοντέρνο πνεῦμα”, αὐτοὶ ὅλοι τούτη τὴν ὥρα, ποὺ βλέπουν τὸ θῦμα τους νὰ πνέει τὰ λοίσθια κάτω ἀπὸ τὰ χτυπήματα τοῦ μοντερνισμοῦ τους, ἀλήθεια δὲν αἰσθάνονται κανέναν ἔλεγχο, καμμιὰ εὐθύνη γιὰ τὸν κυριολεκτικὸ θάνατο ἑνὸς ὁλόκληρου λαοῦ; 
Ἀλλὰ καὶ ἂν αἰσθάνονται καὶ κάποια εὐθύνη, ποιά σημασία ἔχει, ἀφοῦ κι αὐτοὶ θὰ πεθάνουν κάτω ἀπ’ τὰ δικά τους χτυπήματα καὶ μάλιστα πιὸ γρήγορα αὐτοὶ ἀπ’ τοὺς ἄλλους; 
Κρατῶ μέσα μου τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ “Θεὸς τῆς Ἑλλάδος” ἐκτιμῶντας τὰ αἵματα καὶ τοὺς ἱδρῶτες τόσων μαρτύρων καὶ ἡρώων της, θὰ μπεῖ κι αὐτὸς ὅπως πάντα στὸ παιχνίδι. Ἐλπίζω ὅτι οἱ εὐσεβεῖς οἰκογένειες θὰ γίνουν ἡ αἰχμὴ τοῦ δόρατος. Μέσα στὰ θλιβερὰ ἐρείπια τῆς Ἑλλάδας, ποὺ εἶναι ὁρατὰ πλέον, θὰ ἐπιβιώσουν οἱ γόνοι τῶν πολυτέκνων ὡς ὑποψήφιοι πολύτεκνοι κι αὐτοὶ. Θὰ γίνει ἡ Ἑλλάδα μας μικρή, πολὺ μικρή, ἀλλὰ τὸ μικρό της ποίμνιο θὰ ζεῖ μέσα στοὺς ναούς, θὰ ὑμνεῖ ὁλημερὶς κι ὁλονυχτὶς τὸν Κύριο. 
Καὶ οἱ ἔποικοι τῶν γύρω λαῶν, ποὺ θὰ κατοικήσουν στὰ ἔρημα σπίτια τῶν πρώην μοντέρνων καὶ τώρα πεθαμένων χωρὶς ἀπογόνους Ἑλλήνων, θὰ μπολιαστοῦν ἀπ’ αὐτὲς τὶς εὐλογημένες πολύτεκνες (ἱερατικὲς ἐπὶ τὸ πλεῖστον) οἰκογένειες καί… τότε θὰ ξαναγίνει ὁ τόπος αὐτὸς μιὰ καινούργια Ρωμανία, ὅπως τὴν ὀνειρευόταν ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος, ποὺ θὰ δικαιωθεῖ πιὰ γιατὶ παρέθετο τὴν “βασιλεύουσαν πόλιν τῇ χειρὶ τῆς Ὑπερμάχου Θεοτόκου”. Ἄγνωστες οἱ βουλὲς τοῦ Κυρίου... 

* Από το βιβλίο «ΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ"» του Φιλολόγου Κωνσταντίνου Γανωτή. 
Κυκλοφορείται από τις εκδόσεις «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ» (τηλ.: 210 9310605). 
Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Σκέψεις για παιδιά και γονείς...

Σκέπτομαι πως, αν μπορούσαν τα παιδιά να στήσουν ένα δικαστήριο όπου θα δίκαζαν εμάς τους μεγάλους για όσα κλέψαμε από τη ζωή τους, με τον τρόπο ζωής που εμείς οργανώσαμε, αλλά και για όσα τα διδάξαμε να κάνουν με σκοπό να καταστρέψουν την παιδική τους ξεγνοιασιά και αθωότητα, θα έπρεπε να μας καταδικάσουν στα πιο φρικτά ισόβια βασανιστήρια.
Μήπως όμως αυτό έχει ήδη συμβεί; Μήπως, δηλαδή, χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει, τα βασανιστήρια αυτά μας τα επιβάλλουν ήδη τα ίδια τα παιδιά μας, με το να μας αναγκάζουν να τα βλέπουμε γύρω μας να αυτοκαταστρέφονται από πρόωρη βουλιμία για τις απολαύσεις των μεγάλων; Με το να νιώθουμε ότι μας λένε, με το παραπονεμένο και, συχνά, άδειο και χαμένο σε τεχνητούς παραδείσους βλέμμα τους, ότι εμείς είμαστε οι ένοχοι; Ότι, εξ αιτίας μας, δεν έχουν βιώσει τις χαρές της ηλικίας τους και ότι εμείς τα σπρώξαμε να μεγαλώσουν αφύσικα, χωρίς να έχουν προλάβει να ωριμάσουν, σε μια απάνθρωπη κοινωνία, χωρίς αξίες και αλλά ιδανικά εκτός από το χρήμα, χωρίς αγάπη και χωρίς Θεό, δηλαδή με απελπισία;

Μερόπη Ν. Σπυροπούλου, "Οικογένεια ώρα μηδέν;"

Ἡ Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου

Εορτάζει 31 Αυγούστου
Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴν ἀνακομιδὴ τῆς τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Οἱ γνῶμες γιὰ ποὶος αὐτοκράτορας τὴν ἔκανε διίστανται, ἄλλοι λένε ὅτι ἔγινε ἀπὸ τὸ βασιλιὰ Ἀρκάδιο καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὸ γιό του, Θεοδόσιο τὸν Β’.
Ἡ τιμία Ζώνη μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τοποθετήθηκε σὲ μία χρυσὴ θήκη. Ἡ θήκη αὐτή, ὀνομάστηκε Ἁγία Σωρός. Ὁ βασιλιὰς Λέων ὁ Σοφός, ἄνοιξε τὴν Ἁγία Σωρό, μετὰ ἀπὸ 410 χρόνια γιὰ νὰ ἐπικαλεσθεῖ τὴν Θεία Χάρη της, ἐπειδὴ ἡ σύζυγός του διακατείχετο ἀπὸ ἕναν δαίμονα.
Ἀφοῦ λοιπὸν τὴν προσκύνησαν, ὁ Πατριάρχης ἅπλωσε τὴν τίμια Ζώνη ἐπάνω στὴ βασίλισσα καὶ ἀμέσως ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὸ δαιμόνιο.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ’.
Θεοτόκε Ἀειπάρθενε, τῶν ἀνθρώπων ἡ σκέπη, Ἐσθῆτα καὶ Ζώνην τοῦ ἀχράντου σου σώματος, κραταιὰν τῇ πόλει σου περιβολὴν ἐδωρήσω, τῷ ἀσπόρῳ τόκῳ σου ἄφθαρτα διαμείναντα· ἐπὶ σοὶ γὰρ καὶ φύσις, καινοτομεῖται καὶ χρόνος. Διὸ δυσωποῦμέν σε, εἰρήνην τῇ πολιτείᾳ σου δώρησαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι, τῷ Ἀποστόλῳ Θωμᾷ, τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου· ὅθεν Παρθενομῆτορ, τὴν κατάθεσιν ταύτης, ἄγοντες χαρμοσύνως, τὴν σὴν χάριν ὑμνοῦμεν, δι’ ἧς περιζωννύμεθα, ἰσχὺν ἀήττητον.

Κοντάκιον Ἦχος β’. Τὴν ἐν πρεσβείαις.
Τὴν θεοδόχον γαστέρα σου Θεοτόκε, περιλαβοῦσα ἡ Ζώνη σου ἡ τιμία, κράτος τῇ πόλει σου ἀπροσμάχητον, καὶ θησαυρὸς ὑπάρχει, τῶν ἀγαθῶν ἀνέκλειπτος, ἡ μόνη τεκοῦσα Ἀειπάρθενος.
Μεγαλυνάριον.
Σύνδησον ἀγάπῃ εἰλικρινεῖ, Κεχαριτωμένη, Παντευλόγητε Μαριάμ, τοὺς τῇ καταθέσει, τῆς σῆς παντίμου Ζώνης, ὑμνοῦντας τὰς ἀπείρους, εὐεργεσίας σου.

Ἅγιος Ἀλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Εορτάζει 30 Αυγούστου
Ἦταν, ὅπως λέγουν, «ἀποστολικοὶς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος». Σὰν πρεσβύτερος ἀκόμα, διακρινόταν γιὰ τὴ μεγάλη του εὐσέβεια, τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἀγαθότητά του.
Στὴν Α’ Οἰκουμενικὴ σύνοδο, ποὺ ἔγινε στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ὁ τότε Πατριάρχης τὸν ἐξέλεξε ἀντιπρόσωπό του. Καὶ ὅταν στὴν Σύνοδο αὐτὴ καταδικάστηκε ὁ Ἁρεῖος, ὁ Ἀλέξανδρος, ἂν καὶ γέροντας 70 χρονῶν, δέχθηκε νὰ περιοδεύσει στὴν Θρᾴκη, Μακεδονία, Θεσσαλία καὶ στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, γιὰ νὰ διδάξει καὶ νὰ γνωστοποιήσει τὰ ὀρθὰ δόγματα τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Νικαίας. Ἀλλὰ ἐνῷ βρισκόταν στὴν περιοδεία αὐτή, ὁ πατριάρχης Μητροφάνης ἀπεβίωσε. Ὅρισε ὅμως διάδοχό του τὸν Ἀλέξανδρο, διότι, παρὰ τὸ γῆρας του, εἶχε τὰ κατάλληλα ἐφόδια γιὰ τὴ διακυβέρνηση τῆς ἀρχιεπισκοπῆς τῆς πρωτευούσης.
Πράγματι, σὰν Πατριάρχης ὁ Ἀλέξανδρος ἀνταποκρίθηκε σωστὰ στὶς δύσκολες περιστάσεις τῶν καιρῶν. Τότε ὁ Ἁρεῖος εἶχε ἐξαπατήσει τὸ βασιλιὰ Κωνσταντῖνο ὅτι δῆθεν πιστεύει ὀρθά. Καὶ ὁ βασιλιὰς διέταξε τὸν Ἀλέξανδρο νὰ ἀφήσει τὸν Ἁρεῖο νὰ μετέχει τῆς Θείας Κοινωνίας. Ὁ Ἀλέξανδρος, λυπημένος, προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ζήτησε τὴν βοήθειά Του. Ἡ δέηση τοῦ Ἱεράρχη εἰσακούσθηκε. Καὶ τὸ πρωὶ ποὺ ὁ Ἁρεῖος μὲ πομπὴ θὰ πήγαινε στὴν ἐκκλησία, βρέθηκε τὸ σῶμά του σχισμένο καὶ σκωληκόβρωτο!
Ὁ Ἅγιος Ἀλέξανδρος ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ τὸ 340 μ.Χ.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Μύσται οὐράνιοι ἀποδεικνύμενοι, θεῖοι ἐκφάντορες τῷ κόσμῳ ὤφθητε, τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ποιμάναντες θεαρέστως, ἱερὲ Ἀλέξανδρε, τῆς Τριάδος ὁ πρόμαχος, Ἰωάννη ἔνδοξε, ὁ τῆς χάριτος τρόφιμος, καὶ Παῦλε Ἱερέων ἀκρότης· ὅθεν ὑμᾶς ἀνευφημοῦμεν.

Εορτασμός της Παναγίας στη Μονή των Νοτενών

Εορτασμός της Παναγίας στη Μονή των Νοτενών
Με λαμπρότητα εορτάσθη η απόδοση της Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Ιερά Μονή των Νοτενών.
Τόσο στον Εσπερινό, όσο και στη Θεία Λειτουργία εχοροστάτησε και προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, ο οποίος εκήρυξε και την παραμονή και ανήμερα τον θείο λόγο. Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην θαυμαστή μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου προς Κύριον υπέρ πάντων ημών και εστίασε στην θαυμαστή σκέπη και προστασία της Παναγία μας προς τον Ελληνικό Λαό, ο οποίος την τιμά ιδιαιτέρως, ως Υπέρμαχο Στρατηγό και την γεραίρει ως μεγάλη μάνα του και οδηγήτρια.
Επίσης ανεφέρθη στο ιστoρικό της Ιεράς Μονής και στην προσφορά της διαχρονικά ως και στους ασκητικούς αγώνες του Οσίου Ιωακείμ του νέου Ασκητού, ο οποίος ασκήτευσε σε σπήλαιο άνωθεν της Ιεράς Μονής.
Το Μοναστήρι των Νοτενών ανακαινίζεται υπό την συνεχή επίβλεψη και το αμέριστο ενδιαφέρον του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου και διαρκή και άγρυπνη παρουσία του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Ιερωνύμου Διαμαντοπούλου, ο οποίος συνεχίζει τον αγώνα του τον οποίο άρχισε στο Μοναστήρι πριν από περίπου 60 χρόνια.
Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος εχειροτόνησε Πρεσβύτερο τον ευλαβέστατο Διάκονο Παναγιώτη Λαγογιάννη. Μετά την Θεία Λειτουργία πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας των Νοτενών. 
Πλήθη προσκυνητών κατέκλυσαν το Μοναστήρι κατά τον διήμερο εορτασμό, από την Αχαϊα και την Ηλεία, με αποτέλεσμα να δημιουργηθή το αδιαχώρητο.
Στους εορτασμούς συμμετείχαν και οι τοπικές Αρχές με επικεφαλής τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος κ. Απόστολο Κατσιφάρα, τον Δήμαρχο Ερυμάνθου κ. Αθανάσιο Καρπή, τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Γεώργιο Αγγελόπουλο και τους εκπροσώπους Αστυνομικών, Εκπαιδευτικών και λοιπών Αρχών. 

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Κατά Μάρκον (στ΄ 14-30) [ΑΠΟΤΟΜΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ]

Τῷ καιρῷ εκείνω, ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης διὰ τὸν Ἰησοῦν· φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἔλεγεν ὅτι Ἰωάννης ὁ βαπτίζων ἐκ νεκρῶν ἠγέρθη, καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ. Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι ᾿Ηλίας ἐστίν· ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι προφήτης ἐστὶν ὡς εἷς τῶν προφητῶν. Ἀκούσας δὲ ὁ Ἡρῴδης εἶπεν ὅτι ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν.
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησε τὸν Ἰωάννην καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν. Ἔλεγεν γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ ὅτι οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.
Ἡ δὲ Ἡρῳδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, καὶ οὐκ ἠδύνατο· ὁ γὰρ Ἡρῴδης ἐφοβεῖτο τὸν Ἰωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν, καὶ ἀκούσας αὐτοῦ πολλὰ ἐποίει καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε.
Καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου, ὅτε Ἡρῴδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον ἐποίει τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας, καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸς αὐτῆς τῆς Ἡρῳδιάδος καὶ ὀρχησαμένης καὶ ἀρεσάσης τῷ Ἡρῴδη καὶ τοῖς συνανακειμένοις, εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ· αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοι. Καὶ ὤμοσεν αὐτῇ ὅτι ὃ ἐάν με αἰτήσῃς δώσω σοι, ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου. Ἡ δὲ ἐξελθοῦσα εἶπε τῇ μητρὶ αὐτῆς· τί αἰτήσομαι; ἡ δὲ εἶπε· τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
Καὶ εἰσελθοῦσα εὐθέως μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα ᾐτήσατο λέγουσα· θέλω ἵνα μοι δῷς ἐξαυτῆς ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ. Καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι. Καὶ εὐθέως ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτωρα ἐπέταξεν ἐνεχθῆναι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. Ὁ δὲ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, καὶ ἤνεγκε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ, καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
Καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦλθον καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν μνημείῳ.
Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:
Τον καιρό εκείνο, ἄκουσε ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης διὰ τὸν Ἰησοῦν, διότι τὸ ὄνομά του εἶχε γίνει γνωστόν, καὶ ἔλεγε ὅτι ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς ἀναστήθηκε ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ γι’ αὐτὸ αἱ θαυματουργικαὶ δυνάμεις ἐνεργοῦν δι’ αὐτοῦ. Ἄλλοι ἔλεγαν ὅτι εἶναι ὁ Ἠλίας, ἄλλοι ὅτι εἶναι προφήτης σὰν ἕνας ἀπὸ τοὺς Προφήτας. Ὅταν ἄκουσε αὐτὰ ὁ Ἡρώδης, εἶπε, «Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰωάννης, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀποκεφάλισα. Ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν».
Διότι ὁ Ἡρώδης εἶχε στείλει καὶ συλλάβει τὸν Ἰωάννην καὶ τὸν ἔδεσεν εἰς τὴν φυλακὴν ἐξ αἰτίας τῆς Ἡρωδιάδος, τῆς γυναίκας τοῦ Φιλίππου, τοῦ ἀδελφοῦ του, διότι τὴν εἶχε νυμφευθῆ. Καὶ ὁ Ἰωάννης ἔλεγε εἰς τὸν Ἡρώδην, «Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου».
Ἡ δὲ Ἡρωδιὰς ἔτρεφε μνησικακίαν ἐναντίον του καὶ ἤθελε νὰ τὸν σκοτώσῃ, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε, διότι ὁ Ἡρώδης ἐφοβότανε τὸν Ἰωάννην, ἐπειδὴ ἤξερε ὅτι ἦτο ἄνδρας δίκαιος καὶ ἅγιος καὶ τὸν ἐπροστάτευε. Τὸν ἄκουε εὐχαρίστως, ἀλλὰ ὅσα ἄκουε τὸν ἔφεραν εἰς μεγάλην ἀπορίαν.
Κατάλληλη εὐκαιρία παρουσιάσθηκε, ὅταν ὁ Ἡρώδης, τὴν ἑορτὴν τῶν γενεθλίων του, παρέθεσε δεῖπνον εἰς τοὺς μεγιστᾶνας του καὶ εἰς τοὺς χιλιάρχους καὶ εἰς τοὺς προύχοντας τῆς Γαλιλαίας. Ὅταν ἐμπῆκε ἡ θυγατέρα τῆς Ἡρωδιάδος καὶ ἐχόρεψε, ἄρεσε εἰς τὸν Ἡρώδην καὶ εἰς τοὺς καλεσμένους, καὶ εἶπε ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ κορίτσι, «Ζήτησέ μου ὅ,τι θέλεις καὶ θὰ σοῦ τὸ δώσω». Καὶ ὡρκίσθηκε εἰς αὐτήν, «Ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν ζητήσῃς, θὰ σοῦ τὸ δώσω, ἕως τὸ μισὸ βασίλειόν μου». Αὐτὴ ἐβγῆκε ἔξω καὶ εἶπε εἰς τὴν μητέρα της, «Τί νὰ ζητήσω;». Ἡ μητέρα της τῆς εἶπε, «Τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ».
Καὶ ἀμέσως ἐμπῆκε μὲ βῆμα ταχὺ καὶ ἐζήτησε ἀπὸ τὸν βασιλέα, «Θέλω ἀμέσως νὰ μοῦ δώσῃς σ’ ἕνα πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ». Καὶ ἐλυπήθηκε ὁ βασιλεύς, ἀλλ’ ἐξ αἰτίας τῶν ὅρκων καὶ τῶν καλεσμένων δὲν ἤθελε νὰ τῆς ἀρνηθῇ. Ἀμέσως ὁ βασιλεὺς ἔστειλε δήμιον καὶ διέταξε νὰ φέρῃ τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου. Καὶ ἐκεῖνος ἐπῆγε καὶ τὸν ἀπεκεφάλισε εἰς τὴν φυλακὴν καὶ ἔφερε τὸ κεφάλι του σ’ ἕνα πιάτο καὶ τὸ ἔδωκε εἰς τὸ κορίτσι καὶ τὸ κορίτσι τὸ ἔδωκε εἰς τὴν μητέρα της.
Καὶ ὅταν τὸ ἄκουσαν οἱ μαθηταὶ τοῦ Ἰωάννου, ἦλθαν καὶ ἐπῆραν τὸ σῶμα του καὶ τὸ ἔβαλαν σὲ μνημεῖον.
Οἱ ἀπόστολοι ἐπέστρεψαν εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ τοῦ ἀνήγγειλαν ὅλα ὅσα ἔκαναν καὶ ἐδίδαξαν.

29η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΑΠΟΤΟΜΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα, μετά τη Σταύρωση του Χριστού, που είδεν ο κόσμος, είναι η αποτομή της τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου, ανάμνηση του οποίου τελεί σήμερα η Εκκλησία. Και το έγκλημα είναι τόσο μεγαλύτερο, όσο αγιώτερος ήταν ο Πρόδρομος όλων των ανθρώπων κι όσο αμαρτωλή και βρώμικη η αιτία, για την οποία ο Προφήτης αποκεφαλίσθηκε. Μια άσεμνη κι αμαρτωλή γυναίκα τόλμησε να ζητήση την κεφαλή ενός αγίου κι ένας γυναικόδουλος κι ασελγής βασιλιάς δεν φοβήθηκε να διατάξη την εκτέλεση. Αλήθεια, μεγαλύτερο έγκλημα μετά την σταύρωση δεν είδε ο κόσμος... Γι'αυτό, σαν και στην Μεγάλη Παρασκευή έτσι και σήμερα, η Εκκλησία ορίζει αυστηρή νηστεία· για να θρηνούν οι χριστιανοί για τέτοιες πράξεις, που ντροπιάζουν το ανθρώπινο γένος και να θυμούνται πως μέσα στην κραιπάλη και την μέθη των ασώτων, διαπράττονται τα μεγαλύτερα των εγκλημάτων.
ΠΗΓΗ:Μικρός Συναξαριστής +Διονυσίου Ψαριανού Επισκόπου Κοζάνης

ΑΠΟΤΟΜΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

«Οὐκ ἐξεστὶ σοι ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου». Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχεις τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου, ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀκόμα. Λόγια τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ποὺ ἀποτελοῦσαν μαχαιριὲς στὶς διεφθαρμένες συνειδήσεις τοῦ βασιλιὰ Ἡρώδη Ἀντίπα καὶ τῆς παράνομης συζύγου του Ἡρωδιάδος, ποὺ ἦταν, γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου.
Ὁ Ἡρώδης, μὴ ἀνεχόμενος τοὺς ἐλέγχους τοῦ Προδρόμου, τὸν φυλάκισε. Σὲ κάποια γιορτὴ ὅμως τῶν γενεθλίων του, ὁ Ἡρώδης ὑποσχέθηκε μὲ ὅρκο νὰ δώσει στὴν κόρη τῆς Ἡρωδιάδος ὅτι ζητήσει, διότι τοῦ ἄρεσε πολὺ ὁ χορός της. Τότε ἡ αἱμοβόρος Ἡρωδιὰς εἶπε στὴν κόρη της νὰ ζητήσει στὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Πράγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε.
Ἔτσι, ὁ ἔνδοξος Πρόδρομος τοῦ Σωτῆρος θὰ παραμένει στοὺς αἰῶνες ὑπόδειγμα σὲ ὅλους ὅσους θέλουν νὰ ὑπηρετοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ ἀγωνίζονται κατὰ τῆς διαφθορᾶς, ἀνεξάρτητα ἀπὸ κινδύνους καὶ θυσίες.
Καὶ νὰ τί λένε οἱ 24 πρεσβύτεροι τῆς Ἀποκάλυψης στὸν Θεὸ γιὰ τοὺς διεφθαρμένους: «ἦλθεν... ὁ καιρὸς τῶν ἐθνῶν κριθῆναι... καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν’. Ἦλθε, δηλαδή, ὁ καιρὸς τῆς ἀνάστασης τῶν νεκρῶν γιὰ νὰ κριθεῖ ὁ κόσμος καὶ νὰ καταστρέψεις (Θεέ μου) ἐκείνους, ποὺ μὲ τὴ διεφθαρμένη ζωὴ τους διαφθείρουν καὶ καταστρέφουν τὴν γῆ.

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος β’.
Μνήμη δικαίου μετ’ ἐγκωμίων· σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε· ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καὶ ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τὸν κηρυττόμενον. Ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καὶ τοὶς ἐν Ἅδῃ, Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς πάντων ὑπέρτερος, τῶν Προφητῶν ἀληθῶς, αὐτόπτης καὶ Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Προφήτα γεγένησαι, ὅθεν καὶ παρ’ Ἡρώδου, ἐκτμηθεῖς σου τὴν Κάραν, ἔδραμες τοὶς ἐν Ἅδῃ, προκηρύξαι τὸ λύτρον διὸ σὲ Ἰωάννη Βαπτιστά, ποθῶ γεραίρομεν.

Κοντάκιον Ἦχος πλ. α’. 
Ἡ τοῦ Προδρόμου ἔνδοξος ἀπoτομὴ, οἰκονομία γέγονέ τις θεϊκή, ἵνα καὶ τοῖς ἐν Ἅδῃ, τοῦ Σωτῆρος κηρύξῃ τὴν ἔλευσιν. Θρηνείτω οὖν Ἡρωδιάς, ἄνομον φόνον αἰτήσασα· οὐ νόμον γὰρ τὸν τοῦ Θεοῦ, οὐ ζῶντα αἰώνα ἠγάπησεν, ἀλλ’ ἐπίπλαστον πρόσκαιρον.

Μεγαλυνάριον.
Κἂν ἐτμήθης Κάραν ὦ Βαπτιστά, φθέγγεται ἠ γλῶσσα, τὸν Ἡρώδην ἐλέγχουσα· Λόγου τὴν φωνήν σε, σιγῆσαι γὰρ οὐκ ἔδει, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν Ἅδῃ, Χριστὸν κηρύξασθαι.
ΠΗΓΗ:http://www.synaxarion.gr/gr/sid/482/sxsaintinfo.aspx
Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014
Ένα πουλί που κάθεται σε ένα δέντρο
δεν φαβάται μήπως σπάσει το κλαδί…
…γιατί η εμπιστοσύνη του δεν βρίσκεται στο κλαδί,
αλλά στα φτερά του!!!

ΜΙΚΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΠΕΜΠΤΗ βράδυ 28 Αυγούστου προς 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 Αυγούστου 2014
Αποτομή της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου & 
Βαπτιστού Ιωάννου: 
Μικρά Αγρυπνία - Θεία Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας 22:00-01:00

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: ΟΙ ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΕΣ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΣΑΚΙ ΤΟΥ ΠΡΑΤΣΙΚΑ (28 & 29/8)
ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Θεοτόκε η ελπίς!

Προσόμοιο της Παναγίας ήχος πλ.Α΄
Χαίροις εὐλογημένη ἁγνή, Γοργοεπήκοε Παντάνασσα Δέσποινα, Πανάχραντε Ἐλεοῦσα, Φανερωμένη Σεμνή, Κεχαριτωμένη Πορταϊτισσα, Σεπτή Ὁδηγήτρια, Προυσσιώτισσα ἄφθορε, Γλυκοφιλοῦσα, Σπηλαιώτισσα Πάνσεμνε, Μυροβλύτισσα, Θεοτόκε Πανάσπιλε, Ἄχραντε Παναγία μου, ἡ τοῦ Ὄρους Γερόντισσα καί τῆς Ἑλλάδος ἁπάσης ἐλπίς, χαρά καί ἐντρύφημα. Χριστόν ἐκδυσώπει ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι τό μέγα ἔλεος.

ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Η ΚΥΡΙΑ...

1) Παναγία Χοζοβιώτισσα 
Παναγία Προυσσιώτισα 
Παναγία Άξιον Εστί 
Παναγία η Μαλεβή 
Παναγία Γλυκοφιλούσα 
Παναγία Τριχερούσα 
Παναγία Μυρτιδιώτισσα 
Παναγία Ικαριώτισα 
Παναγία Μήτηρ Θεού 
Παναγία Μήτηρ Χριστού 
Των Αγγέλων η Κυρία 
Χαίρε Παρθένε Μαρία       


2) Παναγία Μυροβλύτισσα 
Παναγία Πορταϊτισσα 
Παναγία Γηροκομίτισσα 
Παναγία Γρηγορούσα 
Παναγία Ελεούσα 
Παναγία Οδηγήτρια 
Παναγία Αντιφωνήτρια 
Παναγία η Ξενιά 
Παναγία Σουμελά 
Παναγία Ζωοδόχος Πηγή 
Παναγία Παλατιανή 
Των Αγγέλων η Κυρία 

Χαίρε Παρθένε Μαρία

3) Παναγία Κουκουζέλισσα 
Παναγία Ηγουμένισσα 
Παναγία Καταφυγή και 
Εκατονταπυλιανή 
Παναγία Φανερωμένη 
Παναγία Εσφαγμένη 
Παναγία Χρυσοπηγή 
Παναγία η Κρεμαστή 
Παναγία η Συλλύτρια 
Παναγία η Πάντων Χαρά 
Των Αγγέλων η Κυρία 
Χαίρε Παρθένε Μαρία

4) Παναγία Ταμπουράδενα 
Παναγία Αχιβάδενα 
Παναγία της Αγυιάσου 
Παναγία του Κάστρου 
Παναγία Χρυσολεόντισσα 
Παναγία η Γερόντισσα 
Παναγία Ελευθερώτρια 
Παναγία Φανερώτρια 
Παναγία η Τρυπητή 
Παναγία η Στρατηγός 
Παναγία ο Γλυκασμός 
Παναγία ο Γλυκασμός 
Χαίρε Παρθένε Μαρία. 
Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Υπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ ημών!

ΑπολυτίκιοἮχος α΄
Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ο Επιτάφιος της Υπεραγίας Θεοτόκου

Μέσα σε κατανυκτικό κλίμα και με την συμμετοχή πολλών Ενοριτών την Τετάρτη 13 Αυγούστου τ.ε. στον Ενοριακό Ιερό Ναό μας μετά το πέρας του Εσπερινού και της Μικράς Παρακλήσεως προς την Παναγία μας, ψάλλαμε τα εγκώμια(ποίημα του +Παλαιών Πατρών Διονυσίου) έμπροσθεν του ευπρεπισμένου Επιταφίου και ζήσαμε δια πρεσβειών της ευλογημένες και μοναδικές πνευματικές στιγμές. Είθε η Παναγία μας να μεσιτεύει πάντα για όλους μας στον Υιό της και Κύριο μας!  
Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ 
ΜΑΚΑΡΙΖΟΜΕΝ ΣΕ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ"
Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου 
Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου
Ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾶ τόν Δεκαπενταύγουστο πανευφροσύνως καί πανευβλαβῶς τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, καί πᾶς ἄνθρωπος κλίνει γόνυ ἐνώπιόν της, ἀσπαζόμενος τά πανάχραντα καί πανακήρατα χέρια της, πάνω στά ὁποῖα ἐβάστασε τόν ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ.
Ἡ ἁγία μορφή της εἶναι ἀπείρως λαμπροτέρα ἀπό τόν ἥλιο. Τό βλέμμα της εἶναι ἀσυγκρίτως καθαρώτερο καί ἀπό τόν ξάστερο οὐρανό. Τά χείλη της καί ὁ λόγος της ὑπέρ μέλι γλυκύτερα.
Ἡ πανσεβάσμια Εἰκόνα της συγκεντρώνει τούς πόθους μας, τίς ἐλπίδες μας, τίς χαρές καί τίς λύπες μας. Ἐνώπιόν της καταφεύγομε σέ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας, εἴτε εὐφρόσυνη, εἴτε δυσάρεστη, γιατί γνωρίζομε ὅτι εἶναι ἡ Μεγάλη μας Μάνα. Ποιός μπορεῖ νά μετρήσῃ τά δάκρυα, πού χύθηκαν μπροστά της στό διάβα τῶν αἰώνων; Ποιός δύναται νά κατανοήσῃ τό μέγεθος τῆς πρός ἡμᾶς θαυμαστῆς προστασίας καί εὐεργεσίας της; Κανένα πρόσωπο στήν ἱστορία δέν ἄκουσε τόσες παρακλήσεις, ὅσες ἡ Θεοτόκος Μαρία. Κανένα πρόσωπο δέν τιμήθηκε περισσότερο ἀπό τήν Παναμώμητο κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἀλλ’ οὔτε καί θά τιμηθῇ ποτέ. Κανένα πρόσωπο δέν ὑμνολογήθηκε ποτέ καί οὔτε θά ὑμνολογηθῇ, ὅσο ἡ Κυρία Θεοτόκος.
Εἶναι γιά μᾶς, 
- ἡ Ἐλεοῦσα Μητέρα μας,
- ἡ Γλυκοφιλοῦσα Παρηγορήτισσά μας,
- ἡ Γοργοεπήκοος ἀπαντοχή καί καταφυγή μας,
- ἡ Σκέπη καί Προστασία μας,
- ἡ πρός τόν Θεό Μεσίτριά μας,
- ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός τοῦ Γένους μας.

Οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ὕψωσαν σέ κάθε γωνιά τῆς Χριστωνύμου Ἑλλάδος, Ναούς καί Μοναστήρια στήν μνήμη της. Ἔκτισαν σέ κάθε χωριό καί κάμπο, σέ κάθε λόφο καί βουνοκορφή, ἐξωκκλήσια καί προσκυνητάρια, γιά νά τήν τιμήσουν καί νά τήν εὐχαριστήσουν γιά τίς θερμές πρός τόν Υἱόν καί Θεόν της παρακλήσεις καί ἱκεσίες της.
Παράλληλα ὅμως μέ τήν τιμή πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, προκειμένου νά τήν εὐχαριστήσωμε, πρέπει πρό πάντων νά ὑπηρετήσωμε τίς ἀρετές μέ τίς ὁποῖες Ἐκείνη ἦταν κεκοσμημένη.
● Νά ἔχωμε βαθειά πίστη στόν Ἕνα καί Μόνο Ἀληθινό Θεό, ὁ ὁποῖος ἐσαρκώθη διά τῶν ἁγίων αἱμάτων τῆς Ὑπεραγίας καί Ἀειπαρθένου Θεοτόκου, γιά νά λυτρώσῃ τό ἀνθρώπινο γένος.
● Νά ἀσκούμεθα στήν ταπείνωση, ἡ ὁποία εἶναι ἡ βάση τῶν ἀρετῶν, κατά τόν Ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας Ἅγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. 
«Τό ὕψος τῆς ταπεινοφροσύνης τῆς Παρθένου εἶναι θαυμαστό καί ἀπό κάθε τι ἄλλο ἐκπληκτικώτερο», σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.
● Νά ὑπακούωμε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἡ ζωή μας νά εἶναι ἐφαρμοσμένο τό ἱερό Εὐαγγέλιο. Ἄν ἡ Παναγία μας δέν ἔλεγε ἐλεύθερα τό «Ναί» στό ἔργο τῆς λυτρώσεως καί τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἐμεῖς δέν θά ἐσωζώμεθα. Τό «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου», πρέπει νά ἠχῇ στά αὐτιά μας κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή.
● Νά ὁμολογοῦμε τήν Μαριάμ ὡς ἀληθῆ καί ὄντως Θεοτόκον, εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι τροφοδοτοῦν τούς ἀρρωστημένους νόες τῶν αἱρετικῶν, πού βλασφημοῦν καί ἀμφισβητοῦν τήν ἁγνότητα τῆς Παναγίας μας καί τήν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως οἱ θλιβεροί ἀπόγονοι τοῦ Ἀρείου, τοῦ Νεστορίου καί τῶν ἄλλων θεομάχων, παναγιομάχων καί ἁγιομάχων, μέχρι τούς σημερινούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ καί τίς ὅποιες ἄλλες αἱρετικές σατανικές κινήσεις, πού δροῦν ἀνά τόν κόσμο παρασύροντας τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων στόν ὄλεθρο καί τήν κόλαση.
● Νά ζοῦμε μέ σεμνότητα, γιατί Ἐκείνη ἦταν ἡ Πάνσεμνος, γιά τήν ὁποία ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός γράφει χαρακτηριστικά: «Πῶς νά παρουσιάσω τό σεμνότατο βάδισμά σου; Πῶς τό σεμνό ντύσιμό σου; Πῶς τό πρόσωπό σου τό χαριτωμένο; Φρόνηση μεγάλη σέ σῶμα νέας. Ἔνδυμα εὐγενικό καί ὄχι ἐξεζητημένο. Βῆμα συνετό καί συγκρατημένο. Ὕφος σοβαρό, γλυκύ καί ἱλαρότατο...».
● Νά ζοῦμε πνευματική καί Μυστηριακή ζωή, ἔχοντας κοινωνία μέ τόν ἐκ Παρθένου Μαρίας ἐνανθρωπήσαντα Κύριό μας, ἐξομολογούμενοι καί γινόμενοι ὅμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ μέσα ἀπό τήν συμμετοχή μας στήν Εὐχαριστιακή Τράπεζα. 
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, πλέκοντας τῆς Παναγίας μας τό ἐγκώμιο, λέγει:
«Βίος πανάμωμος, ζωή πάναγνη, ἄρνηση κάθε κακίας, ἄσκηση ὅλων τῶν ἀρετῶν, σῶμα λαμπρότερο ἀπό τόν ἥλιο, ἀπό τόν οὐρανό καθαρώτερη, ἀπό τούς χερουβικούς θρόνους ἱερώτερη... Θεῖος ἔρωτας πού ἀπερρόφησε καί ἀφωμοίωσε κάθε ἄλλη ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς... Κτῆμα Θεοῦ, ἕνωση μέ τόν Θεό, πού δέν χωρεῖ σέ καμμιά ἀνθρώπινη σκέψη».
● Νά ὑπηρετοῦμε τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, τήν ὁποία Ἐκείνη, ἡ Παναγία μας δηλαδή, ὑπηρέτησε μέ ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς της. Μιά ἐλεημοσύνη μέ διττήν ἔννοια. Πνευματική, διά τῆς προσευχῆς καί τῆς ἱκεσίας πρός Κύριον, ὥστε νά ἐλεῇ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί μέ τήν ὑλικήν ἔννοια, ἀφοῦ τά ἐλάχιστα, ἁπλᾶ καί ἀπέριττα ἱμάτια πού εἶχε ἡ Παναγία μας, τά ἄφησε, κατά τήν ἁγία Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς ἐλεημοσύνη, ὅταν μετέστη πρός τήν Ζωήν. 
Γι’ αὐτό καί στήν Ἑορτή της θά μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ἐμπράκτως νά μιμηθοῦμε τήν Παναγία Μητέρα μας ὡς πρός τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, ἡ ὁποία ἀνοίγει γιά τόν ἄνθρωπο, μαζί μέ τίς ἄλλες ἀρετές, τίς πύλες τοῦ Παραδείσου.
Ὡρίσαμε καί ἐφέτος, ἡ ἡμέρα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου νά ἀφιερωθῇ στούς πτωχούς καί πένητες ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν ἐξ αἰτίας τῆς πολυεπίπεδης κρίσεως, πού μαστίζει τήν Πατρίδα μας.
Ἄν συμβάλλωμε ὅλοι, μέ ὅ,τι δυνάμεθα, θά βοηθηθοῦν οἱ ἀδελφοί μας, πού στεροῦνται ἀκόμη καί τῶν ἀπαραιτήτων ἀγαθῶν γιά τήν ἐπιβίωσή τους.
Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου,
Ὑψώνω κατ' αὐτάς τάς ἡμέρας ἰδιαιτέρως, τά μάτια τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς μου πρός τήν Παναγία μας, καί τήν παρακαλῶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου, νά πρεσβεύῃ γιά ὅλους σας, γιά τόν ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες, τόν πιστό Λαό τοῦ Θεοῦ. Δέομαι γιά τούς πατεράδες καί τίς μανάδες, πού ἀγωνίζεσθε νά ἀναστήσετε τά παιδιά σας μέσα σέ ἕνα δύσκολο κόσμο. Ἱκετεύω γιά τούς νέους καί τίς νέες μας, πού ἀναζητοῦν ἐλπίδα καί χαρά μέσα σέ μιά ἀπέλπιδα καί ὑλοκρατούμενη κοινωνία.
Παρακαλῶ τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, νά πρεσβεύῃ ὥστε, 
- οἱ ἄνεργοι νά βροῦν ἐργασία,
- οἱ ἀπελπισμένοι τήν οὐράνια ἐλπίδα, 
- οἱ λυπημένοι τήν παρηγορία,
- οἱ πλανεμένοι τόν δρόμο τῆς ἀληθείας,
- οἱ πονεμένοι τήν χαρά, 
- οἱ ἁμαρτωλοί τόν δρόμο τῆς μετανοίας!
Ἀκόμη, ἐκ βάθους καρδίας τήν ἱκετεύω νά φωτίζῃ τούς νόες τῶν Κυβερνώντων τήν Ἑλλάδα, νά κατανοοῦν ὅτι ἡγοῦνται μιᾶς Ὀρθοδόξου στήν πίστη, θεοφρουρήτου, παναγιοφύλακτης καί ἁγιοτόκου Χώρας, μέ ζωντανή τήν ἁγία καί ἱερά παράδοση καί παρακαταθήκη, καί νά νομοθετοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τήν παράδοση καί τίς πνευματικές ρίζες τοῦ Λαοῦ καί πρός ὄφελος τῆς Πατρίδος μας. 
Τέλος, ἀδελφοί μου, σᾶς παρακαλῶ νά ὑψώσωμε τά μάτια μας, καί ἀτενίζοντας τήν Πανσεβάσμια μορφή τῆς Παναγίας μας, νά τήν παρακαλέσωμε ὑπέρ τῶν δεινῶς δοκιμαζομένων Χριστιανῶν στήν Μέση Ἀνατολή, οἱ ὁποῖοι πολλάς βασάνους καί μαρτύρια ὑποφέρουν μέ τήν ἀνοχή τῶν μεγάλων τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι τούς ἀνθρώπους ὡς πρόβατα ἐπί σφαγήν λογίζονται. Νά ἀπαλύνῃ ὁ Θεός τόν πόνο τους, νά τούς λυτρώσῃ ἀπό τά μαρτύρια, νά λυπηθῇ τά ὡς ἀμνούς σφαγιαζόμενα παιδιά, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο ὅποιας ἡλικίας. Νά σπεύσῃ ἐκεῖ ἡ Παναγία μας καί νά παύσῃ τόν πόλεμο, τό αἷμα, τά δάκρυα καί τίς φρικτές ὀδύνες. 
Παιδιά μου περιπόθητα καί εὐλογημένα, ἐσεῖς πού μεγαλύνετε τήν Παναγία μας καί τήν τιμᾶτε μέ τήν προσευχή σας καί τό προσκύνημά σας, μέ τά δάκρυά σας καί τό κερί πού κρατᾶτε στά χέρια σας, μέ τήν κατά Θεόν βιοτή καί πολιτεία σας, μέ τήν ὀρθόδοξη ἐν γένει διαγωγή σας, εὔχομαι νά ἔχετε πλούσια τοῦ Θεοῦ τά ἀγαθά διά πρεσβειῶν της. Νά ἔχετε ὑγεία, οὐράνια χαρά, εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαση πνευματική καί τό μέγα ἔλεος τοῦ Κυρίου μας. 
Ἰδιαιτέρως εὔχομαι κάθε καλό, κάθε εὐλογία καί ἔτη πολλά καί ἅγια, σέ ὅσους καί ὅσες ἑορτάζετε κατά τήν Ἑορτήν τῆς Παναγίας μας τά ὀνομαστήριά σας.
Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μέ ἀγάπη πατρική.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 
Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Tα Εγκώμια της Ιερας Μονής Γηροκομείου Πατρών

Τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας, στήν Πάτρα.
Κυριακή 10 Αὐγούστου 2014

Πλήθη πιστῶν κατέκλυσαν τό Ἱερόν Παλλάδιον τῆς Πάτρας, τήν γεραρά καί πανσεβάσμια Μονή τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας, γιά νά Τῆς ψάλουν γιά μία ἀκόμη φορά τά ἱερά Ἐγκώμια.
Ἕνα ποτάμι προσκυνητῶν ξεκινοῦσε ἀπό τήν Πάτρα καί ἔφτανε μέχρι τό ἱερό Εἰκόνισμα τῆς Παναγίας, στήν αὐλή τοῦ Μοναστηριοῦ.
Ἄνθρωποι κάθε ἡλικίας, ἄλλοι περπατώντας, ἄλλοι γονατιστοί, ἄλλοι μέ ὁποιονδήποτε ἄλλο τρόπο, ἀνῆλθαν ἐν χαρά καί πνευματική εὐφροσύνη, ἐν ἀγαλλιάσει καί ἱερῷ πνευματικῷ συγκλονισμῷ, γιά νά καταθέσουν τά ἄνθη τῆς εὐλαβείας τους, τήν εὐγνωμοσύνη τους, τούς ὕμνους τῆς εὐχαριστίας τους, τά δάκρυά τους καί τά μῦρα τῆς καρδιᾶς τους, ἐνώπιόν της περιπύστου καί θαυματαργοῦ Εἰκόνος τῆς Παναγίας μας.
Αὐτή ἡ ἔκφραση τῶν ἱερῶν συναισθημάτων τοῦ Λαοῦ πρός τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί δική μας Μητέρα, δηλώνει τήν βαθειά προσήλωση τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ στήν πατρώα εὐσέβεια, στήν μία, ἁγία, καθολική, ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί στό πρόσωπο τῆς ὑπερευλογημένης Δέσποινας τοῦ κόσμου, τήν ὁποία οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ὅπου γής, τιμοῦν ὡς Ἐλεοῦσα καί Παρηγορήτισσα, ὡς Μεγαλόχαρη καί Γοργοεπήκοο, ὡς Σουμελά, ὡς Ἔλωνα, ὡς Ἁγιάσσο, ὡς Κυκκώτισσα καί ὡς Ὑπέρμαχο Στρατηγό.
Ἐφέτος μαζί μέ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, συγχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἰλίου, Πετρουπόλεως καί Ἀχαρνῶν κ.κ. Ἀθηναγόρας, ὁ ὁποῖος μετά τήν προσφώνηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν, εὐχαρίστησε δεόντως καί ἀπευθυνόμενος πρός τά πλήθη τῶν προσκυνητῶν, ἀναφέρθηκε μέ λόγους θερμούς στό πρόσωπο τῆς Ὑπερευλογημένης Δέσποινας τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία κατέχει κεντρική θέση στίς καρδιές τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν Ἑλλήνων.
Ἐξόχως συγκινητικές ἦταν οἱ σκηνές κατά τήν ὥρα τῆς Λιτανείας τῆς Εἰκόνος τῆς Παναγίας, ὅπου οἱ εὐσεβεῖς προσκυνηταί ἐξεδήλωσαν κατά τρόπο συγκλονιστικό τά ἱερά αἰσθήματά τους, πρός τήν Παναγία Θεοτόκο.
Στήν Ἱερά ἀκολουθία ἔδωσαν τό «παρών» ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν, πολιτικῶν , ἀστυνομικῶν, ἐκπαιδευτικῶν καί ἄλλων Ἀρχῶν καί Φορέων.
Ἡ κοσμοσυρροή στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας εἶναι μεγάλη καθ’ ὃλες αὐτές τίς ἡμέρες καί ἀναμένεται νά κορυφωθῇ κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.
Ὅλες τίς ἡμέρες οἱ Ἱερές Ἀκολουθίες μεταδίδονται ἀπό τόν Τηλεοπτικό Σταθμό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως «ΛΥΧΝΟΣ», ὅπως καί ἀπό τόν ἐκκλησιαστικό ραδιοφωνικό Σταθμό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως « Ἀποστολική Ἐκκλησία τῶν Πατρῶν»




ΠΗΓΗ: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΜΑΣ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙ ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

Την Δευτέρα 11/8 στις 18:30 θα ψαλλεί Εσπερινός –Παράκλησις και εν συνεχεία θα τελεστεί το Ιερό Ευχέλαιο.

ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΙΕΡΕΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΧΑΪΑΣ

 Μέ τήν εὐκαιρία τοῦ Δεκαπενταυγούστου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος συνεκάλεσε Ἱερατικές συνάξεις κατά ἀρχιερατικές περιφέρειες, ὥστε ἀφ΄ἑνός μέν νά συμμετέχουν οἱ Ἱερεῖς στά συλλείτουργα πού τελοῦνται προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἀφ’ ἑτέρου δέ νά γίνονται εἰσηγήσεις ἐπί πνευματικῶν καί διοικητικῶν θεμάτων καί νά ἐπακολουθῇ πνευματική συζήτηση μεταξύ του Μητροπολίτου καί τῶν Ἱερέων.
Δημοσιεύομε φωτογραφίες ἀπό τόν Ἱερό Ναό Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Φαρρῶν καί τό παρακείμενο πνευματικό κέντρο , ὅπου πραγματοποιήθηκε ἡ πρώτη Ἱερατική Σύναξη μέ τούς Ἱερεῖς Δυτικῆς Ἀχαΐας.
Στήν Ἱερατική αὐτή σύναξη εἶχε ὁρισθεῖ ἀπό τόν Σεβασμιώτατο, ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀπόστολος Δημητρόπουλος, προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Τιμίου Πρόδρομου Κάτω Αχαΐας καί Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Δύμης, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα:

« Τό Πανάγιο Πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου».
Μετά τήν εἰσήγηση ἀκολούθησε συζήτηση ἐπί πνευματικῶν καί διοικητικῶν θεμάτων.
Τίς ἐργασίες τῆς Ἱερατικῆς Συνάξεως ἔκλεισε μέ τήν ἐμπεριστατωμένη ὁμιλία του, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.
H εἰσήγηση τοῦ π. Ἀποστόλου εἶχε ὡς ἑξῆς:
Αγαπητοί μου αδελφοί και συλλειτουργοί.
Με την ευχή και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, θα προσπαθήσω στα επόμενα δεκαπέντε λεπτά, να ομιλήσω στην αγάπη σας, για την Παναγία μας, την Θεοτόκο Μαρία. Όχι για να παρουσιάσω όλη την διδασκαλία της Εκκλησίας μας για το πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά για να δώσω αφορμές για διάλογο και εμβάθυνση στο ζήτημα της θέσεως της Παναγίας μας στην ορθόδοξη Πίστη και Παράδοσή μας, και να εξάγωμαι συμπεράσματα και διδάγματα ωφέλιμα για την ζωή και την διακονία μας, από την αγία ζωή της.
Δεν υπάρχει, αδελφοί μου, πρόσωπο στην Εκκλησιασική μας ιστορία το οποίο να τιμήθηκε ή να τιμάται περισσότερο απο την Παναγία μας. Και δικαίως, αφού η Παναγία μας, κατά του Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, που ερμηνεύουν αυθεντικά την Αγία Γραφή, κατέχει τα δευτερία της Αγίας Τριάδος. Ευρίσκεται δηλαδή στην πίστη μας στην δεύτερη θέση μετά απο τον Τριαδικό μας Θεό.
Είναι η Αγία παρθένος Θεοτόκος, «...δια το τον Θεόν Λόγον σαρκωθήναι και ενανθρωπήσαι εν τη γαστρί αυτής...», κατά την Γ΄ Οικουμενική Συνόδον. Είναι η αγία μητέρα του Χριστού μας, η όντως Θεοτόκος, επειδή εγέννησε ασπόρως και απο το Άγιο Πνεύμα τον ενανθρωπίσαντα Υιόν και Λόγο του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα την καθάρισε απο κάθε αμαρτωλό μολισμό, την ελευθέρωσε απο το προπατορικό αμάρτημα και την ανέδειξε πανάχραντο και πανάμωμο, λαμπρό δοχείο της χάριτος και αγνή μητέρα της ζωής.
Το πρόσωπο της Παναγίας Θεοτόκου κατέχει κεντρική θέση στο έργο της θείας οικονομίας και σωτηρίας μας και αποτελεί την ελπίδα και παρηγοριά κάθε αμαρτωλού ανθρώπου λόγω της παρρησίας της προς τον Υιόν και Θεόν της, τον Ιησού Χριστό μας.
Γι αυτό με μεγάλες τιμές εορτάζουμε όλοι οι ορθόδοξοι πιστοί πάντοτε πανηγυρικά τις άγιες εορτές της, την Γέννηση, τα Εισόδια, τον Ευαγγελισμό, την Σύναξη, τα Θαύματα, την Σκέπη και προστασία, την Κοίμηση της Παναγίας μας.
Γι όλους τους Αγίους μας η Παναγία μας υπήρξε η πιό γλυκιά απαντοχή, κι η πιό στερά καταφυγή. Γι΄ αυτήν συνέθεσαν υπέροχους ύμνους, κατανυκτικές ευχές και κείμενα με απύθμενο θεολογικό βάθος. Όλα αυτά τα ψάλλομε στις ιερές ακολουθίες του νυχθημέρου και στις άγιες εορτές της, μυούμενοι και εμείς ως ταπεινοί μαθηταί των αγίων μας, στο μυστήριο του αγίου Προσώπου της και ικετεύοντες την μητέρα του Θεού για τις πεπαρησιασμένες προς Κύριον ευχές της και την εφ΄ ημάς σκέπη και προστασία της.
Παρακλητικοί και ικετήριοι κανόνες, χαιρετισμοί, δοξαστικά, προσόμια και ιδιόμελα τροπάρια-θεοτοκία αναφερόμενα σε κάθε πτυχή της ζωής της και της διακονίας της στην υπόθεση της σωτηρίας μας, ευρίσκονται σε όλα τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας και απαγγέλονται ή ψάλλονται με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση απο όλα τα μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Την περίοδο αυτή, ως γνωστόν, τελούμε κάθε απόγευμα στους Ιερούς Ναούς μας την μικρά ( Δευτέρα Τετάρτη και Παρασκευή) και την μεγάλη (Τρίτη Πέμπτη και Κυριακή) παράκληση προς Αυτήν.
Αλλά και στην Ορθόδοξη αγιογραφία μας, το πανάγιο πρόσωπό της, η πλουσίως εκχυνομένη απο τα άγια εικονίσματά της χάρις, δεν είναι δυνατόν παρά να λιγύζει και τις πιό σκληρές ψυχές. Δεν είναι δυνατόν παρά να παρηγορεί και τις πιό απελπισμένες υπάρξεις. Δεν είναι δυνατόν παρά να ενδυναμώνει και τους εντελώς παραλήτους. Η εικόνα του γονατιστού πιστού ενώπιον του Αγίου Εικονίσματος της παντανάσσης, της γλυκοφιλούσης, της οδηγητρίας, της Παναγίας μητέρας του Κυρίου μας και κατά χάριν ιδικής μας μητέρας, είναι ίσως το ωραιότερο σήμα της Ορθοδόξου παραδόσεώς μας.
Οι Μεγάλοι Πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας εξεφώνησαν σπουδαίους εγκωμιαστικούς λόγους, για την Μητέρα του Θεού. Ιδιαιτέρως για την αγία της κοίμηση, έγραψαν ο άγιος Ανδρέας Κρήτης, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Άγιος Γερμανός Κων/λεως, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και άλλοι πολλοί.
2. Τα της κοιμήσεως
Τις ημέρες αυτές, ως γνωστόν, αδελφοί, εορτάζομε την αγία Κοίμηση της Παναγίας μας. Η εορτή αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται σε όλη την Εκκλησία μας τον 6ον αιώνα, απο τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο.
Απο την ιερά παράδοση μαθαίνουμε ότι 11 χρόνια μετά την ανάσταση του Χριστού μας, εστάλη προς την Παναγία μας ο αρχάγγελος Γαβριήλ, όπως και στον Ευαγγελισμό, να της αναγγείλει την κοίμησή της. Η Παναγία μας διέμενε στο σπίτι του αγίου Ιωάννου του θεολόγου, και είχε τότε ηλικία πενήντα εννέα ετών.
Στην κοίμησή της συνήχθησαν με θαυματουργικό τρόπο όλοι οι άγιοι Απόστολοι απο τα πέρατα του κόσμου, (πλήν του Αποστόλου Θωμά) και ενεταφίασαν το άγιο σώμα της στον κήπο της Γεθσημανή, ενώ την παναγία ψυχή της την παρέλαβε ο ίδιος ο Χριστός μας, δορυφορούμενος υπο του αρχαγγέλου Μιχαήλ και πλειάδος άλλων αγίων αγγέλων. Υπάρχει στην αγιογραφία μας μία ωραία και παραστατική εικόνα, στην οποία η Παναγία μας κείται εις κράβατον, ενώ ο Χριστός μας ίσταται άνωθεν αυτής κρατών εις τας αγίας χείρας του την αγία και ολόφωτη ψυχή της με την μορφή μικράς λευκοφορούσης κόρης, την οποία και ανεβάζει εις ουρανούς.
Τρείς ημέρες μετά την ταφή του αγίου σώματος της Παναγίας μας έφθασε και ο απόστολος Θωμάς αργοπορημένος, κατά πρόνοια Θεού. Ζήτησε να ανοιχθεί ο τάφος για να δεί για τελευταία φορά την παναγία μας. Οι λοιποί Απόστολοι συνεφώνησαν. Όταν όμως σήκωσαν τον λίθον που έκλεινε την είσοδο του μνήματος, διεπιστώθη ότι το άγιο σώμα της Θεοτόκου είχε γίνει άφαντο. Ήταν μιά αδιάψευστη απόδειξη της μεταστάσεως της Παναγίας μας, δηλαδή της αναστάσεως και αναλήψεως του σώματός της που ενώθηκε με την ψυχή της υπεράνω των ουρανών, για να εκπροσωπεί το ανθρώπινο γένος και να πρεσβεύει υπέρ ημών παρά τω Θεώ.
Στην ιερά Εκκλησιαστική μας παράδοση, χρησιμοποιούνται για την εορτή του δεκαπενταυγούστου οι όροι ΚΟΙΜΗΣΙΣ και ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΣ. Και τούτο διότι σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία μας την παπική κακοδοξία περί μεταστάσεως της Θεοτόκου άνευ θανάτου (assumption), το οποίο αποτελεί αποτέλεσμα της προτέρου παπικής κακοδοξίας περί της ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου ( Immaculata Conseptio). Η παναγία μας εκοιμήθη, η παναγία ψυχή της μετεφέρθη υπο του ιδίου του Χριστού μας στον ουρανό, ενώ το άχραντο σώμα της ενεταφιάσθη στην Γεθσημανή. Τρείς ημέρας μετά μετέστη το άγιο σώμα της στον ουρανό όπου ενώθηκε με την Αγία Ψυχή της. Αυτή είναι με σε δύο προτάσεις η ορθόδοξος διδασκαλία περί της κοιμήσεως και μεταστάσεως της Παναγίας μας.
3. Πνευματικές επισημάνσεις:
Στο τρίτο αυτό τμήμα της εισηγήσεώς μας, θα ήθελα να αναφερθώ δι΄ ολίγων σε δύο απο τις πάμπολες άγιες και ευαγγελικές αρετές, που στολίζουν το πρόσωπο της Παναγίας μας. Διαλέγω τις συγκεκριμένες διότι νομίζω ότι πολλά έχουν να πούν στον σύγχρονο χριστιανό και μάλιστα κληρικό.
Η πρώτη είναι η αρετή της Ταπεινώσεως.
Γι΄αυτήν, αναγινώσκομαι στο Ιερό ευαγγέλιο, ότι η Παναγία μας είχε τόση ταπείνωση ώστε να ελκύσει αυτή η ταπείνωση τον ίδιο τον Θεό, «όστις επέβλεψε επι την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». Η ταπεινή καρδία της Παναγίας μας, έγινε το γόνιμο έδαφος στο οποίο καρποφόρισε η εν Χριστώ σωτηρία του ανθρώπου. Έγινε Παναγία μας, λόγω της βαθείας ταπεινώσεώς της, («ιδού η δούλη κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»), ο χώρος της ενώσεως του Θεού και του ανθρώπου. Έγινε η νυμφική παστάς στην οποία τελεσιουργήθηκε το μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Θεού και την θεοποιήσεως του ανθρώπου. Ο ίδιος ο Θεός μας, αδελφοί, τονίζει σε πολλά σημεία στην Αγία Γραφή την αξία της μεγάλης αυτής αρετής, για τον καθένα μας, λέγων για παράδειγμα: προς τίνα επιβλέψω, ει μη επι τον ταπεινόν και ησύχιον....
Στην Πατερική μας παράδοση η ταπείνωσις χαρακτηρίζεται υψωποιός, αφού σύμφωνα με τον ίδιο τον Κύριό μας «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται». 
Στην ορθόδοξη δογματική Θεολογία της Εκκλησίας μας, η ταπείνωση δεν είναι ηθικό κατηγόρημα, αλλά συμμετοχή και απάντηση στην Θεία κένωση. Στο «εκένωσε εαυτόν μορφήν δούλου λαβών...και γέγονεν υπήκοος μέχρι θανάτου», που αναφέρεται στον Χριστό μας.
Ιδιαιτέρως για εμάς τους κληρικούς, σωτήρια Ταπείνωση είναι αδελφοί μου, ακριβώς αυτή η μετοχή και απάντηση στην θεία κένωση. Ταπείνωση λυτρωτική είναι λοιπόν αδελφοί μου, να υπακούομαι απόλυτα στον νόμο του Θεού. Να μη λέμε ποτέ και για κανένα ζήτημα εγώ νομίζω, εγώ πιστεύω, αλλά να λέμε αυτό λέγει ο νόμος του Θεού, αυτό διδάσκει η Εκκλησία μας, αυτό διακελεύουν οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας μας. Ταπείνωση λυτρωτική είναι αδελφοί μου να υπακούομαι απόλυτα στο Εκκλησιαστικό Τυπικό, να μην αλοιώνουμε καμία απο τις κεκανονισμένες διατάξεις της Εκκλησίας μας, να μην καινοτομούμε σε τίποτα και ποτέ. Ταπείνωση είναι να αγωνιούμε για να διδάξουμε και μεταφέρουμε στις επόμενες γενεές το ιερό Ευαγγέλιο τους ιερούς Εκκλησιαστικούς Κανόνες και όλη την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, χωρίς να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε τίποτα, ούτε ένα κόμμα, ούτε ένα πνεύμα. Ταπείνωση είναι και όταν ακόμα νοιώθουμε ότι ο λόγος του Θεού είναι σκληρός ή εξωπραγματικός για την σύγχρονη κοινωνία, εμείς να επιρρίπτουμε τις ευθύνες γι΄ αυτό στην μεγάλη αμαρτωλότητά μας, και όχι στον Άγιο λόγου Εκείνου. Να λέμε πλήν ουχ ως εγώ νομίζω, αλλ΄ ως Συ. Και βεβαίως να αγωνιζόμαστε να διορθώσουμε τον εαυτό μας, και όχι τον Ευαγγελικό λόγο, και έτσι να διδάσκομε του ανθρώπους.
Δεν είναι ταπείνωση αδελφοί μου, αλλά εγωϊσμός, να πιστέυουμε ότι ο λόγος του Θεού είναι παροχημένος και πρέπει να τον αλλάξουμε άλλοτε ως προς την μορφή και άλλοτε ως προς την ουσία του. Δεν είναι ταπείνωση αλλά εγωϊσμός, να λέμε ότι καλά τα λέγει η αγία γραφή οι άγιοι πατέρες και οι ιεροί κανόνες, αλλά εγώ νομίζω ότι οι εποχές άλλαξαν και μαζί τους πρέπει να αλλάξει και το ευαγγέλιο. Δεν είναι ταπείνωση αλλά εγωϊσμός, να απενοχοποιούμε αμαρτίες επειδή στην εποχή μας επεκράτησαν σχεδόν καθολικά, ο νόμος όμως του Θεού τις καταδικάζει ρητά. Δεν είναι ταπείνωση, αλλά εγωϊσμός, να πιστεύουμε ότι οι προ ημών άγιοι πατέρες δεν τα έκαναν καλά, και εμείς σήμερα θα τα διορθώσωμε. Ειναι εωσφορικός εγωϊσμός να διορθώνουμε την Αγία Γραφή, τους Αγίους Πατέρες μας και τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας. Ας το καταλάβουμε αυτό. Πρέπει όλοι μας να δικατεχόμεθα απο πνεύμα μαθητείας στην ιερά μας παράδοση, και όχι απο πνεύμα κριτικής. Και ας καταλάβουμε τέλος, αδελφοί, ότι ο εγωϊσμός σε εμάς τους κληρικούς δεν καταστέφει μόνο τον εαυτό μας, αλλά κτυπά αλύπητα και την Αγία μας Εκκλησία, υπέρ ής Χριστός απέθανε... Και θα δόσωμε φρικτό λόγο στον Θεό γι΄ αυτό.
2.Η δεύτερη αρετή της Παναγίας μας που θέλω για λίγο να αναλύσω ενώπιόν σας, είναι αδελφοί μου η ηθική καθαρότητά της. Η Παναγία μας υπήρξε τιμιωτέρα των χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των σεραφείμ. Είναι η καθαρότιτι αγγέλους υπερέχουσα, κατά την υμνολογία της εκκλησίας μας. Είναι η άμωμος, η άσπιλος, η αμόλυντος η αγνή παρθένος και θεόνυμφος δέσποινα. Η αγνότητά της υπήρξε ευώδες άνθος, που «σαγίνευσε», και «ανάγκασε» τον Θεόν μας να ενσαρκωθεί στην αγία και άμωμο γαστέρα της. Οι Άγιοι πατέρες της εκκλησίας μας λέγουν ότι όλους τους αιώνες που πέρασαν απο την έξοδο των πρωτοπλάστων απο τον Παράδεισο, μέχρι την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ο Θεός ανέμενε την Αγία Παρθένο, που πρώτη και μόνη αυτή υπήρξε δοχείον άξιο να κατοικήσει ο Θεός Λόγος εντός της.
Το να ομιλούμε αδελφοί μου σήμερα, για καθαρότητα ηθική, για παρθενία, για εγκράτεια, ομοιάζει με εξωπραγματική διδασκαλία. Και όμως αυτή είναι η διδασκαλία του Χριστού μας και της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτή είναι η διδασκαλία των Αγίων Πατέρων μας, που έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε την ανόθευτη μεταφορά της στο σήμερα. Αυτή είναι η μόνη σώζουσα αλήθεια. Όλα τα άλλα, είναι άλλοτε εμφανείς και άλλοτε κεκαλυμμένοι συσχηματισμοί με τον κόσμο της αμαρτίας. Και αυτοί οι συσχηματισμοί τελικώς απομακρίνουν τον κόσμο απο την σώζουσα αλήθεια.
Να μιλούμε αδελφοί μου στον λαό μας για την ηθική. Να μιλούμε για την άσεμνη ενδυμασία ανδρών και γυναικών. Δεν μιλήσαμε για χρόνια, και το κακό γιγαντώθηκε. Σήμερα οι ιεροί Ναοί μας γέμισαν με γυναίνες ημίγυμνες, με κοντά φορέματα, με πανταλόνια, ακόμα και με σόρτς. Το ίδιο και οι άνδρες. Το λυπηρότερο όλων είναι ότι τα νέα παιδιά, δεν μπαίνουν στον ελάχιστο κόπο να σκεφτούν γιατί δεν πρέπει να ντύνονται ασέμνως. Τα θεωρούν όλα φυσιολογικά. Το ίδιο συμβαίνει και με τις προγαμιαίες σχέσεις, το ίδιο με τις μοιχείες, το ίδιο με του χωρισμούς των ανδρογύνων, το ίδιο με τους πολιτικούς γάμους ή τα σύμφωνα συμβιώσεων ο αριθμός των οποίων οσημέραι και γιγαντώνεται. Το αμάρτημα που βδελύσσεται περισσότερο απο όλα ο Θεός μας, η ομοφιλοφιλία, πέρνει τεράστιες διαστάσεις. Τα δε παρελκόμενα αυτής της διαστροφής που στην βιβλική γλώσσα ονομάζεται σοδομισμός,- γνωρίζεται όλοι το γιατί- θα ανατρέψουν στην πράξη και στην ζωή ότι οικοδόμησε στους αιώνες ο Χριστός μας οι άγιοι Απόστολοι και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας. Χρειάζεται ομολογιακή τόλμη. Δεν είναι μακριά ο καιρός που θα τιμωρούμαστε σκληρά οι κληρικοί που θα τολμούμε να μιλήσουμε γι΄ αυτά τα αμαρτήματα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να σιωπήσουμε. Γιτί αυτή η σιωπή θα είναι τραγικός συσχηματισμός με τον άρχοντα του σκότους.
Αδελφοί μου συλλειτουργοί. Ο λόγος του Θεού μας φωνάζει: μη πλανάσθε, ούτε πόρνοι, ούτε μοιχοί, ούτε μαλακοί, βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι. Και ο νόμος των ανθρώπων της αμαρτίας φωνασκεί: Μη μιλάτε, θα σας βάλουμε φυλακή. Σε ποιό νόμο θα υπακούσουμε. Ποιόν νόμο θα περιφρονήσουμε. Είναι δίλημμα. Για να είναι όμως η επιλογή μας έναντι αυτού του διλήμματος η σωστή, πρέπει πριν απαντήσουμε, να εξετάσουμε και κάτι άλλο. Τι κάναμε μέχρι σήμερα εμείς οι κληρικοί για να εμποδίσουμε την ανωτέρω κατρακύλα; Ποιά είναι η προσωπική μας -αλλά και αυτή της οικογενείας μας- μαρτυρία στον κόσμο. Μήπως ομιλούντες για την ηθική του ευαγγελίου, ακούσομε τους απέναντι να μας επιστρέφουν τους ελέγχους, γιατί εμείς προσωπικά, αλλά και ως ιερατικές οικογένειες δεν ζούμε όπως ορίζει ο ηθικός νόμος του Θεού μας. Πόσο δυσκολο αλήθεια είναι να είσαι κληρικός, όπως σε θέλει ο Θεός, στα χρόνια μας. Ας αγωνισθούμε αδελφοί, δια πρεσβειών της Παναγίας μας της κυράς του δεκαπενταυγούστου, και όλων των αγίων μας και θα τα καταφέρουμε.
Αδελφοί μου. Όλα τα παραπάνω, δεν είναι κήρυγμα για εσάς. Είναι σκέψεις και αγωνίες που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας. Ταπεινά σας ζητώ να συγχωρήσετε την αυθάδειά μου να μιλήσω σε διδασκάλους του νόμου του Θεού.
Το έκανα μόνον ως υπακοή προς στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, την αγωνία του οποίου για την κατήχηση του λαού μας και την σωτηρία όλων μας καθημερινά διαπιστώνουμε.
Ευχαριστώ θερμότατα και υϊικώς Σεβασμιώτατε για την τιμή να εισηγηθώ σήμερα παρουσία Σας στο Ιερατικό μας Συνέδριο.

«Ἡ Μακεδονία εἶναι μόνο Ἑλληνική»

«Ἡ Μακεδονία εἶναι μόνο Ἑλληνική»
Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2018-2019

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2018-2019
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ

Blog Archive

Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Translate