Δευτέρα, 19 Απριλίου 2021

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 19/4 έως 25/4/2021 Κατόπιν των νέων οδηγιών της Ι.Σ. και της Κ.Υ.Α. που ισχύει.



Το πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών τελείται σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες της Ιεράς Συνόδου, και τα μέτρα ασφαλείας που επιβάλλονται για την αποφυγή εξαπλώσεως της πανδημίας του κορωνοϊού Covid-19.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
  • 21/4 ΤΕΤΑΡΤΗ προ των Βαΐων: 6:00 Όρθρος-Ώρες-Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία 
  • 23/4 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ προ των Βαΐων: 6:00 Όρθρος-Ώρες-Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία (κάτω Ι.Ν.) 
  • 24/4 ΣΑΒΒΑΤΟ του Λαζάρου: 7:00 Θεία Λειτουργία (κάτω Ι.Ν.)  
  • 25/4 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ: Δύο Θείες Λειτουργίες: α)6-8:30 και β)9-10:30

Μητροπολίτης Πατρῶν: «Ὁ θέλων εἶναι πρῶτος...»

Μέ κατάνυξη ἐτελέσθη ἡ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό, Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, τήν Ε’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, στό κήρυγμά του, ἀνέλυσε τό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα καί ἐστάθηκε στό αἲτημα τῶν δύο μαθητῶν Ἰακώβου καί Ἰωάννου, περί πρωτοκαθεδρίας ἒναντι τῶν ἂλλων μαθητῶν καί στήν ἀπάντηση τοῦ Κυρίου πρός αὐτούς, ὃτι δέν γνωρίζουν τί ζητοῦν, ἀφοῦ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἐγκόσμια, ἀλλά ἐπουράνια.
Ὁ δρόμος γιά τήν οὐράνια Βασιλεία περνάει μέσα ἀπό τήν ταπείνωση καί τήν θυσιαστική διακονία γιά τούς ἂλλους. Ὁ δρόμος γιά τόν οὐρανό περνάει μέσα ἀπό τήν μίμηση τοῦ Κυρίου μας, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ.
«Ὁ θέλων εἶναι πρῶτος ἒστω πάντων διάκονος, ὁ ἂρχων ὡς ὁ ἀρχόμενος...».
Ὁ πρῶτος ζώνυται τό λέντιον, σφογγίζει πληγές, προκινδυνεύει γιά τούς ἂλλους, αἳρει τόν σταυρό τῆς ὁδύνης καί μέ θυσιαστική ἀγάπη προσφέρεται ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν του.
Τό πρόβλημα ὃλων τῶν ἐποχῶν καί ἰδιαιτέρως τῆς ἰδικῆς μας εἶναι ἡ ἀρχομανία χωρίς τήν αἲσθηση τοῦ χρέους ἒναντι τῶν ἂλλων, τῆς διακονίας τοῦ πλησίον μέσα ἀπό τό πνεῦμα τῆς ταπεινώσεως καί τῆς ἀγάπης.
Δυστυχῶς αὐτό τό πρόβλημα ὑφίσταται σέ ὃλους τούς χώρους καί ταλαιπωρεῖ τόν κόσμο.
Πορευόμεθα πρός τό Πάσχα καί ἲσως ἐπιθυμοῦμε ἓνα ἑορτασμό χωρίς θυσία καί ἀγάπη, χωρίς προσφορά διακονίας πρός τούς συνανθρώπους μας.
Ἓνας τέτοιος ἑορτασμός δέν εἶναι ἀρεστός στόν Κύριο καί δέν ἀναπαύει οὒτε ἐμᾶς, οὒτε τούς ἂλλους.
Ὁ ἱερός Ὑμνογράφος ἀναφερόμενος σέ αὐτό τό θέμα κατά τήν μεγάλη Ἑβδομάδα μᾶς μυσταγωγεῖ λέγοντας: «Μυσταγωγῶν σου Κύριε τοὺς Μαθητάς, ἐδίδασκες λέγων. Ὦ φίλοι, ὁρᾶτε, μηδεῖς ὑμᾶς χωρίσει μου φόβος· εἰ γὰρ πάσχω, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ Κόσμου· μὴ οὖν σκανδαλίζεσθε ἐν ἐμοί· οὐ γὰρ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχήν μου, λύτρον ὑπὲρ τοῦ Κόσμου. Εἰ οὖν ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐμὲ μιμεῖσθε· ὁ θέλων πρῶτος εἶναι, ἔστω ἔσχατος, ὁ δεσπότης, ὡς ὁ διάκονος· μείνατε ἐν ἐμοί, ἵνα βότρυν φέρητε· ἐγὼ γάρ εἰμι τῆς ζωῆς ἡ ἄμπελος....»
Ἐπίσης ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στίς θυσίες ἐκείνων πού προσεφέρθησαν διαχρονικά ὑπέρ τοῦ Λαοῦ, εἲτε ἦσαν ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας, εἲτε τῆς κοινωνίας γενικώτερα. Μάλιστα στήν ἱερά αὐτή ἁλυσίδα τῶν θυσιασθέντων πρώτων ὡς διακόνων τοῦ Λαοῦ, αἱματωμένοι κρίκοι εἶναι οἱ Πατριάρχαι καί οἱ Ἐκκλησιαστικοί ταγοί κατά τά πικρά χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς.
Αὐτός εἶναι καί σήμερα, καί πρέπει νά εἶναι, ὁ Κλῆρος τῆς Ἐκκλησίας μέ πρώτους τούς Ἀρχιερεῖς, ἀφοῦ αὐτό ἀπαιτοῦν οἱ καιροί μας.







 

Σάββατο, 17 Απριλίου 2021

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΟΣΟ ΑΞΙΖΕΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ;

Κάποια στιγμή στον ουρανό ζήτησε ο Θεός από τους αγγέλους να του φέρουν τα πιο πολύτιμα πράγματα, που υπάρχουν στη γη.
Οι άγγελοι ξεκίνησαν και έψαξαν ολόκληρη τη γη. Πολλοί ομολογουμένως έφεραν πολλά ωραία και πολύτιμα πράγματα. Ξεχώρισαν όμως τρεις.
Ο ένας έφερε και απέθεσε στον θρόνο του Θεού ένα ωραιότατο μαργαριτάρι. Ήταν μια σταγόνα ιδρώτα. Είχε πέσει από το μέτωπο κάποιου που τίμια προσπαθούσε να ζήσει την οικογένειά του.
-Ωραίο το εύρημά σου, είπε ο Θεός, αλλά υπάρχει και πιο ωραίο από αυτό.
Ήρθε τότε δεύτερος άγγελος. Αυτός απέθεσε με σεβασμό μπροστά στον Θεό ένα κατακόκκινο ρουμπίνι. Ήταν μια σταγόνα αίματος ενός ήρωα, που είχε πέσει στο πεδίο της τιμής. Οι άγγελοι έμειναν εκστατικοί. Ασφαλώς αυτός θα κέρδιζε το βραβείο.
-Υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο ακόμη, είπε ο Θεός.
Τότε όλοι στράφηκαν προς το μέρος του τρίτου αγγέλου, που εκείνη την ώρα ερχόταν και με πολλή ευλάβεια άφησε να κυλίσει στον θρόνο του Θεού ένα αστραφτερό διαμάντι, που όμοιο μ' αυτό ποτέ δεν είχαν δει. Ήταν ένα δάκρυ κάποιου αμαρτωλού, που γονατιστός ομολογούσε τις αμαρτίες του μπροστά στον πνευματικό.
-Αυτό είναι το πιο πολύτιμο πράγμα, είπε τότε ο Θεός και το βραβείο δόθηκε στον τελευταίο άγγελο. Αλήθεια, πόσο αξίζει η μετάνοια και η εξομολόγηση.
Αυτό το βεβαιώνει ο ίδιος ο Κύριος, που λέγει «Λέγω ύμίν ότι ούτω χαρά έσται έν τω ούρανω έπί ένί άμαρτωλώ μετανοούντι… ούτω, λέγω υμίν, χαρά γίνεται ενώ­πιον των αγγέλων του Θεού έπί ένί άμαρτωλώ μετανοούντι» (Λουκά ιε’ 7, 10). 

Από το γεροντικό

Μην αναβάλλεις τη μετάνοια για αύριο...

 
Να δοκιμάσουμε να γίνουμε ένα με το Χριστό. Αρχίζοντας σήμερα, αρχίζοντας τώρα. Τώρα να βάλουμε μια αρχή για τη σωτηρία μας, να πάρουμε την απόφαση: «Κύριε εγώ αμάρτησα μέχρι τώρα. Είπα ψέματα, έκανα κακό στους άλλους, κατέκρινα, υπερηφανεύτηκα, πόρνεψα- τώρα Χριστέ βοήθησέ με να κάνω μια νέα αρχή. Πιστεύω σε εσένα και ότι με θέλεις κοντά Σου» Γιατί ο Χριστός λέει: «Κάνε σήμερα το πρώτο βήμα προς Εμένα! «Και ο διάβολος λέει: «Κάνε το, κάνε το αλλά όχι σήμερα! Μετανόησε, μετανόησε αλλά όχι σήμερα! Αύριο!
Κάποιος έλεγε ότι τα πρώτα εκατό χρόνια είναι δύσκολα. Δε θα ζήσουμε αιώνια σ’ αυτόν τον κόσμο. Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος έλεγε : «Μην αναβάλλεις τη μετάνοια για αύριο! Αυτό το αύριο δεν έχει τελειωμό». Μέχρι το τέλος της ζωής θα υπάρξει ακόμη ένα αύριο, αύριο, αύριο και ίσως χιλιάδες αύριο να έχεις, αλλά ίσως να μην τα πιάσεις. Αλλά τα αύριο δεν τελειώνουν και εσύ ίσως αύριο να πεθάνεις αμετανόητος. Ν’ αφήσουμε το αύριο στα χέρια του Θεού. Εμείς γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε σήμερα, εδώ και τώρα.
Ο Αγ. Γρηγόριος ο Διάλογος, πάπας Ρώμης έλεγε:
«Εκείνος που υποσχέθηκε την άφεση των αμαρτιών, δεν υποσχέθηκε σ’ εκείνον που αμαρτάνει ότι θα ζει μέχρι την επόμενη μέρα». Ο Χριστός δεν μας είπε : «Θα ζήσετε μέχρι αντιμεθαύριο, εξομολογηθείτε σήμερα ή αύριο».
Θυμηθείτε τον Αγ. Ιωάννη τον Πρόδρομο ¨ Μετανοείτε ότι ήγγικεν η Βασιλεία των Ουρανών και αν εμείς μείνουμε μακριά από τη μετάνοια, απομακρυνόμαστε από τη Βασιλεία των Ουρανών. Ο Μέγας Βασίλειος λέει: «Δεν πρέπει ν’ αναβάλουμε την ημέρα που θα διορθωθούμε, επειδή τίποτα δεν είναι σίγουρο για εμάς». Όποιος ζει σκεπτόμενος ότι ίσως την άλλη ημέρα θα πεθάνει, εκμεταλλεύεται στο μέγιστο βαθμό τα τάλαντα που του έδωσε ο Θεός. Να μην πεθάνουμε με τα τάλαντα στην τσέπη. Να μη ζούμε χωρίς ν’ αξιοποιούμε ότι μας δίνει ο Θεός.

Ε΄ Κυριακή των Νηστειών – Oσίας Μαρίας της Αιγυπτίας


Μια άλλη επίσης σημαντική μορφή της Εκκλησίας μας τιμάται ιδιαίτερα αυτή την ιερή περίοδο. Η Ε΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στην αγία Μαρία την Αιγυπτία, η οποία κατέστη, και είναι, συνώνυμη με τη συντριβή και τη μετάνοια. Το ιερό συναξάρι της αναφέρει πως έζησε τον 6ο μ. Χ αιώνα. Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ασκούσε το επαίσχυντο επάγγελμα της πορνείας από τα δώδεκα κιόλας χρόνια της. Ήταν δε τόσο πωρωμένη στην αμαρτία ώστε ο επαγγελματισμός είχε δευτερεύουσα σημασία. Ασκούσε την πορνεία κυρίως για ηδονιστική απόλαυση, σε τέτοια ηθική κατάπτωση είχε περιέλθει!
Αναζητούσε συνεχώς πορνικούς πελάτες στα μεγάλα λιμάνια και τις πολυπληθείς πόλεις. Κάποτε πληροφορήθηκε πως στην Ιερουσαλήμ συγκεντρωνόταν πολύς κόσμος. Σκέφτηκε πως αν μετέβαινε εκεί θα έβρισκε πελάτες. Έτσι αποφάσισε να ταξιδέψει στην Παλαιστίνη. Βρήκε κάποιο πλοίο, πλήρωσε το ναύλο με το κορμί της και έφτασε στην Ιερουσαλήμ και οδηγήθηκε στον πανίερο ναό της Αναστάσεως. Επιχείρησε να εισέλθει στον ιερό αυτό χώρο, μήπως και έβρισκε εκεί εραστές. Μέχρι εκεί είχε φτάσει ο πορνικός της παραλογισμός.
Όμως μια αόρατη δύναμη την εμπόδιζε να εισέλθει στο ναό. Όσο και αν προσπαθούσε δε μπορούσε να μπει. Τέσσερις φορές απωθήθηκε μυστηριωδώς. Απόρησε και άρχισε για πρώτη φορά στη ζωή της να προβληματίζεται. Μια μυστική φωνή ακούστηκε στην ψυχή της, η οποία ξύπνησε τη ναρκωμένη από την αμαρτία συνείδησή της. Κατάλαβε πως αυτό που επιχειρούσε ήταν φρικτή ιεροσυλία και ανείπωτη ασέβεια. Προσπαθούσε να βεβηλώσει τον άγιο τόπο, που σταυρώθηκε, τάφηκε και ανέστη ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Καυτά δάκρυα μετάνοιας άρχισαν να κυλούν από τα πρώην λάγνα μάτια της. Είναι ολοφάνερο πως εκεί την οδήγησε η θεία πρόνοια να σωθεί, διότι η ψυχή της, παρ’ όλη την πώρωσή της, ήταν δεκτική στη μετάνοια και τη σωτηρία. Εν ριπή οφθαλμού άλλαξε γνώμη. Ήθελε να εισέλθει στο ναό, όχι πια να συναντήσει πορνικούς εραστές, αλλά για να συναντήσει το Νυμφίο της ταλαίπωρης και βασανισμένης ψυχής της, το Σωτήρα Χριστό. Παρακαλούσε να παραμερισθεί το αόρατο εμπόδιο και να μπει, να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου. Έτσι και έγινε. Ο Θεός της επέτρεψε να μπει και να προσκυνήσει.
Αυτή ήταν μια νέα αφετηρία για τη ζωή της. Έφυγε ευθείς για την έρημο της Ιουδαίας. Πέταξε τα προκλητικά πολυτελή ενδύματα και ντύθηκε τραχύ ασκητικό σάκο. Απαρνήθηκε τις απολαύσεις της ζωής και ακολούθησε το βίο της άσκησης. Κατόρθωσε να ανέλθει σε ύψη αγιότητας. Το πρώην αμαρτωλό σαρκίο της έγινε πλέον θεοφόρο σκήνωμα, κατοικητήριο του Θεού. Η άγια Μαρία η Αιγυπτία είναι ένα καλό ζωντανό παράδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας, η οποία δείχνει το δρόμο της μεταμέλειας σε κάθε πιστό. Αποδεικνύει περίτρανα πως ο κάθε άνθρωπος, όσο αμαρτωλός και αν είναι, είναι καλεσμένος για σωτηρία, φτάνει να μετανοήσει ειλικρινά. Αυτό είναι το μεγαλείο και η ειδοποιός διαφορά του Χριστιανισμού από τα άλλα θρησκεύματα. Γι’ αυτό και η σεπτή και αγία μορφή της αγίας Μαρίας προβάλλεται και τιμάται αυτή την κατ’ εξοχήν περίοδο της μετάνοιας για την Εκκλησία μας. Λάμπρου Κ.Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητού

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2021

Λόγοι, Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Επιφανειακή ηρεμία. Στο σάπιο ξύλο γεννώνται σκουλήκια. Ομοίως και σε ανθρώπους με πραότατη επιφανειακή συμπεριφορά και νοθευμένη ηρεμία και ησυχία προσκολλάται η οργή. Όποιος την απεδίωξε από μέσα του, ευρήκε την άφεσι των αμαρτιών του. Όποιος αντιθέτως προσκολλάται σ’ αυτήν, εστερήθηκε τους οικτιρμούς του Θεού. Λόγος Θ΄ Περί μνησικακίας

Ας ζητούμε Γέροντες που μας θεραπεύουν. Ας μη ζητούμε Γέροντες προγνωστικούς και προορατικούς, αλλά προ πάντων και οπωσδήποτε ταπεινούς και κατάλληλους για την θεραπεία των ασθενειών μας – πράγματα πού θα φαίνονται και από τον τρόπο της ζωής τους και από τον τόπο και την κατάσταση της ασκήσεώς τους. Λόγος Δ΄ Περί υπακοής 

Αποτέλεσμα κατάκρισης. Ας με ακούσετε, ας με ακούσετε όλοι εσείς οι κακοί κριταί των ξένων αμαρτιών. Εάν είναι αλήθεια, όπως και πράγματι είναι, ότι «έν ώ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε» (Ματθ. ζ΄ 2), τότε ας είσθε βέβαιοι, ότι για όσα αμαρτήματα κατηγορήσαμε τον πλησίον είτε ψυχικά είτε σωματικά, θα περιπέσωμε σ’ αυτά. Και δεν είναι δυνατόν να γίνη διαφορετικά. Λόγος Ι΄ Περί καταλαλιάς


Μνήμη Αγίου Λεωνίδου Επισκόπου Αθηνών


Η Αγία Εκκλησία μας εορτάζει σε δύο διαδοχικές ημέρες του μηνός Απριλίου, δύο Αγίους του 3ου αιώνος μ.Χ. φέροντες το όνομα Λεωνίδης. Τον μεν πρώτο τον επίσκοπο Αθηνών Λεωνίδη, στις 15 Απριλίου, τον δε δεύτερο τον εκ Τροιζηνίας μάρτυρα στις 16 Απριλίου μαζί με τις 7 γυναίκες μαθήτριες, που μαρτύρησαν μαζί του. Διά τον Άγιο Λεωνίδη τον επίσκοπο Αθηνών, κανένα υπόμνημα δεν περισώθηκε, έν αντιθέσει με τον μάρτυρα Λεωνίδη.
Ορισμένοι θεωρούν ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, που συνελήφθη το Πάσχα του 250 μ.Χ. στην Τροιζήνα της Πελοποννήσου κατά τους διωγμούς του αυτοκράτορος Δεκίου (249-251 μ.Χ.) και υπέστη μαρτυρικό θάνατο, κρεμάμενος επί ξύλου και σχιζόμενος με σιδερένια νύχια μέχρι θανάτου.
Η σωστή ή λανθασμένη σύγχυση των δύο προσώπων προέρχεται πάντως από τον 4 αιώνα μ.Χ., όπου έγινε η μεταφορά των Αγίων Λειψάνων του μάρτυρος Λεωνίδος μετά των συν αυτών μαρτύρων στην Αθήνα από την Πελοπόννησο. Η μεταφορά πραγματοποιήθηκε εν μέσω τιμών προκειμένου να επιστρέψουν τα λείψανα του "συντοπίτου" τους Αγίου, στην γενέτειρά τους. Κατά την αυτοκρατορία λοιπόν του Μεγάλου Κωνσταντίνου(272 – 337 μ.Χ.) τα Άγια λείψανα τοποθετήθηκαν σε μια υπόγεια νεκρική κρύπτη - προσκύνημα, σε μια νησίδα του ποταμού Ιλισσού της Αθήνας, που αποκαλείτο έκτοτε “Μαρτύριο”. Με τον καιρό απέκτησε μεγάλη φήμη και ως εκ τούτου, άμεσα προέκυψε η ανάγκη ανεγέρσεως μεγάλου ναού. Πράγματι, τον 5ο αιώνα μ.Χ. κτίστηκε μεγαλοπρεπής βασιλική δίπλα στο "Μαρτύριο", μήκους 55 μέτρων και πλάτους 22 μέτρων, πιθανόν με την ενεργή ανάμειξη της Αθηναίας αυτοκράτειρας, Αγίας Ευδοκίας, συζύγου του Θεοδοσίου του Β΄ (401-450 μ.Χ.). Η εσωτερική διακόσμηση του ναού πρέπει να ήταν αντιστοίχως λαμπρή των διαστάσεων του ναού, γεγονός που μαρτυρείται από τα μαρμάρινα κομμάτια που βρέθηκαν κατά την ανασκαφή.
​Η παλαιότερη διασωθείσα γραπτή αναφορά για τον Άγιο Λεωνίδη, προέρχεται από την εμβληματική μορφή της Βυζαντινής Αθήνας, τον λόγιο επίσκοπο Αθηνών Άγιο Μιχαήλ Χωνιάτη  που συνέγραψε μάλιστα τα κάτωθι εγκώμια στον ιερομάρτυρα Λεωνίδα και τη Συνοδεία του. Δυστυχώς όμως ήδη από την εποχή εκείνη (12ος αιώνας μ.Χ.) μόνο ο χώρος του Μαρτυρίου διεσώζετο σε καλή κατάσταση.
Επί τουρκοκρατίας, ο ναός φέρεται να είχε σχεδόν ερειπωθεί με την τελειωτική καταστροφή να την επιφέρει ο Τούρκος διοικητής Χατζή - Αλής, που χρησιμοποίησε τα εναπομείναντα υλικά της για την οχύρωση της πόλεως των Αθηνών. 
Σήμερα, ο επισκέπτης, μπορεί να δει τα θεμέλια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής και του μαρτυρίου στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Όλγας, Βασιλέως Κωνσταντίνου και Αρδηττού, δίπλα στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Δήμου Αθηναίων (ανάμεσα στο κολυμβητήριο και στον γήπεδο στίβου). ΠΗΓΗ: ΕΔΩ
 
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ Ήχος  Ά
Ποίημα  + Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου

Ἀθηνῶν τῶν κλεινῶν σε Ἱεράρχην καί μάρτυρα ὕμνοις καί ὠδαῖς εὐφημοῦμεν, Λεωνίδα πατήρ ἡμῶν μακάριε, Δεκίου ὑπομείναντα στερρῶς μανίαν καί φρικώδη διωγμόν, τῶν αἰμάτων σου τοῖς ρείθροις, τῆς Ἐκκλησίας θεμελίους καταρδεύσαντα. Δόξα τῶ σέ δοξάσαντι Χριστῶ` δόξα τῶ σέ ἐνισχύσαντι` δόξα τῶ δωρησαμένω σε ἡμῖν πρέσβυν ἀκοίμητον.(+Π.Ν. 1998)

 
 
Τρίτη, 13 Απριλίου 2021

Μητροπολίτης Πατρῶν: «Οἱ Νεομάρτυρες, ἂνθη καί ἀστέρια στά μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς»


Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία ἐτελέσθη τήν Τετάρτη 14.4.2021, ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, στον Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ἐπί τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Νεομάρτυρος Δημητρίου, τοῦ ἐν Τριπόλει μαρτυρήσαντος, (14 Ἀπριλίου τοῦ 1803, Τρίτην, τότε τῆς ἐβδομάδος τοῦ Θωμᾶ).

Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνεφέρθη στο βίο καί τό μαρτύριο τοῦ κλεινοῦ ἀριστέως τῆς Πελοποννήσου καί γενικῶς στήν ἒνδοξη σελίδα τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους κατά τά σκληρά καί μαῦρα χρόνια τῆς Τουρκικῆς σκλαβιᾶς, μιᾶς σελίδας πού ἐγράφη καί ὑπεγράφη μέ τό αἷμα τῶν λαμπρῶν Νεομαρτύρων.

Ὁ Δημήτριος ξεκίνησε ἀπό την Λιγούδιστα, σημερινή Χώρα τῆς Τριφυλίας, δεκαπέντε χρονῶν παιδί, ὀρφανό ἀπό μητέρα, γιά να φθάσῃ, στήν Τρίπολη, ὃπου ἀλλαξοπίστησε, ἐξώμοσε.

Ἡ πτώση φοβερή, ἀλλά μεγίστη ἡ μετάνοια. Ὁ ἀγώνας μέγας καί ὀδυνηρός γιά την ἐπιστροφή, πολλά τά δάκρυα καί οἱ στεναγμοί, ἀλλά καί ἡ βοήθεια τοῦ ἀλήπτου πολλῶν Νεομαρτύρων, Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Νοταρᾶ, ὁ ὁποῖος ἡσυχάζων στη Χίο, δέχτηκε στήν πατρική του ἀγκαλιά τό παλληκάρι, τόν Δημήτριο καί τόν ἐνεψύχωσε, ὣστε νά σταθῇ μέ θάρρος ἐνώπιον τῶν δημίων στήν Τρίπολη ὃπου ἐπέστρεψε, ὁμολογώντας τήν πίστη του στόν Ἀναστάντα Κύριο.

Οἱ Τριπολίτες ξεχύθηκαν στούς δρόμους μέ κεριά καί θυμιάματα, θυμιάζοντας τόν μάρτυρα ὁδηγούμενον στήν ἑκούσια σφαγή.

Ὁ Διάκονος τότε Ἰωσήφ, ὁ μετέπειτα Ἐπίσκοπος Ἀνδρούσης καί πρῶτος Μινίστρος (Ὑπουργός) τῆς θρησκείας καί τῆς παιδείας τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος, ὁρᾶ μετά δέους ἱεροῦ τό φρικτό, ἀλλά ἒνδοξο μαρτυρικό τέλος τοῦ ἐνδόξου Δημητρίου, βιώνει τό πρῶτο θαῦμα (θεραπεία τοῦ ἀνεψιοῦ του, ἑτοιμοθανάτου ὂντος) καί συνθέτει τήν ἀσματική ἀκολουθία.

Τό λείψανό του ἀκέφαλο μετέφερθη καί ἐτάφη στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου τῶν Βαρσῶν, ὃπου καί φυλάσσεται εἰς ἀργυρᾶν λειψανοθήκην, ἐνῶ ἡ Ἁγία Κάρα του φυλάσσεται στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως.

Ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά σημεῖα και θαυμαστά γεγονότα, γιά θαύματα πολλά τά ὁποῖα ἐπετελέσθησαν καί ἐπιτελοῦνται διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου νεομάρτυρος Δημητρίου. Αὐτόπτης μάρτυς καί ὁ ἲδιος, ἀφοῦ στή Μονή τῶν Βαρσῶν, ἒζησε ὃλα τά χρόνια τῆς ἐν Τριπόλει διακονίας του, ὡς Μοναχός καί Ἡγούμενος.

Ἀναφερόμενος στή θυσία καί τήν προσφορά τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων, στήν Ὀρθοδοξία καί τήν Πατρίδα, ὁ Σεβασμιώτατος ἐτόνισε ὃτι τά λαμπρά αὐτά παλληκάρια, εἲτε ἐμαρτύρησαν παραμείναντες Ὀρθόδοξοι μέχρι τέλους, εἲτε ἐξώμοσαν καί ἀνέστησαν ἐκ τοῦ πτώματος ὁμολογήσαντες Ἰησοῦν Χριστόν, τέλειον Θεόν καί τέλειον ἂνθρωπον, μαρτυρήσαντες ὑπέρ αὐτῆς τῆς ἀληθείας, εἲτε ὂντες μουσουλμάνοι, ἐβαπτίσθησαν καί ὑπέστησαν μαρτυρικό τέλος (ὡς ὁ Νεομάρτυς Ἀχμέτ, ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν), ἐπότισαν τό δένδρο τῆς ἐλευθερίας στά μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς.

Μέ τήν θυσία τῶν Νεομαρτύρων διετηρήθη ἡ ἐκκλησιαστική καί ἡ ἐθνική αὐτοδυνειδησία τῶν Ἑλλήνων.

Ἐστήριξαν τούς Ρωμηούς, νά ὑπομένουν τά βάσανα καί τά μαρτύρια, παραμένοντας σταθεροί στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Γεγονός ἦτο, ὃτι ὃποιος χανόταν γιά τήν Ὀρθόδοξο πίστη, χανόταν καί γιά τήν Ἑλλάδα.

Τό ὃτι διετηρήθη τό Ἑλληνορθόδοξο στοιχεῖο ἂμικτο μέ τό μουσουλμανικό δέν θεωρεῖται ἁπλῶς, ἀλλ’ εἶναι θαῦμα. Οὐδείς ἂλλος Λαός θά ἂντεχε μετά ἀπό τόσους αἰῶνες φρικτῆς σκλαβιᾶς.

Ὁ Ἃγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, στό Νέο Μαρτυρολόγιο, εὐλογεῖ καί δοξάζει τόν Θεό γιατί ἀνέδειξε τούς Νεομάρτυρας σέ μιά δύσκολη περίοδο κατά τήν ὁποίαν ἡ Ἑλλάς εὑρίσκετο «ὑποκάτω εἰς τόν σκληρόν ζυγόν καί τήν αἰχμαλωσίαν τῶν ἀπίστων ἀγαρηνῶν. Οἱ Νεομάρτυρες διά νά φυλάξουν τήν ἐλευθερία καί τήν εὐγένεια τῆς χριστιανικῆς ἡμῶν πίστεως κατεφρόνησαν πρῶτον, δόξαν, ἡδονάς καί κάθε ἂλλη σωματική ἀπόλαυση καί παρέδωκαν προθύμως τήν ζωή τους, ὑπέρ τοῦ Κυρίου».

Τούς ὀνομάζει «μυρίπνοα ἂνθη τοῦ παραδείσου, προστάτας, βοηθούς καί σωτῆρας τῶν Ὀρθοδόξων» καί βάζει στό στόμα τους αὐτά τά λόγια, ἐνισχυτικά γιά τούς τότε Ἓλληνας Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἐπιστηρικτικότατα δέ καί λίαν ἐνισχυτικά γιά μᾶς, τούς σημερινούς Ἓλληνας.

«…Φυλαχθῆτε ἀγαπητοί ἀδελφοί μας, φυλαχθῆτε διά τήν ἀγάπην Θεοῦ καί διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας, νά μη σᾶς κλέψουν τόν θησαυρόν τῆς Ἁγίας σας πίστεως, τῆς ὁποίας ὃλος ὁ κόσμος μέ ὃλας του τάς δόξας καί ἀναπαύσεις καί τά βασίλεια, δέν εἶναι ἀντάξιος. Ἐνθυνηθῆτε πῶς ὁ δεσπότης μας Χριστός ὁπού σᾶς ἒβαλεν ὡσάν τά πρόβατα ἀνάμεσα εἰς τά ἀνήμερα θηρία, σᾶς ἒδωκε τοιαύτην παραγγελίαν, νά ἦσθε φρόνιμοι ὡσάν τό ὀφίδι».

Καί κατωτέρω γράφει:

«Φυλαχθῆτε νά μην ἀρνηθῆτε τήν Ὀρθόδοξο πίστιν σας καί νά ὁμολογήσετε τήν ἐκείνων θρησκείαν. Μη τυφλωθῆτε τόσον, ὁπού νά προτιμήσετε τό σκότος ἀπό τό φῶς. τό ψεῦδος ἀπό τήν ἀλήθειαν. Τό χαλκοῦν καί κάλπικον νόμισμα ἀπό τό καθαρόν καί δοκιμασμένον μάλαγμα. Τό γυαλί καί ἂτιμον χαλίκι ἀπό τό ἀτίμητο πετράδι. Μέ ἓνα λόγο, τόν ἃδην ἀπό τόν οὐρανόν καί τήν κόλασιν ἀπό τόν Παράδεισον. Μή τό καταδεχθῆτε ποτέ, μή, νά ἀφήσετε τήν ἁγιωτάτην πίστιν σας, ἣτις κάμνει ἐκείνους ὁπού τήν πιστεύουν ἀπό ἀνθρώπους Ἀγγέλους. Ἀπό ἐπιγείους οὐρανίους. ἀπό ὑλικούς, υἱούς Θεοῦ κατά χάριν, λαμπροτάτους ἡλίους, κληρονόμους τῆς οὐρανῶν βασιλείας…»

 















Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΤΙΜΙΟΥ  ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

& ΟΣΙΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  ΡΩΣΣΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ & ΟΖΗΡΟΥ-ΤΕΡΨΗ

ΤΗΛ. 2610318930 

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ


ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΙΗΓΙΑΣΜΕΝΗ  ΕΠ’ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΣΤΟ ΔΕΞΙΟ ΚΛΙΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  • 14/4 ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Η ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος 18:00
  • 15/4 ΠΕΜΠΤΗ, ΑΓΙΟΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ Όρθρος-Ώρες-Αρτοκλασία-Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία 06:30(κάτω Ναός)θα ιερουργήσει και θα ομιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Πολύκαρπος Τσιμιτσός, προϊστάμενος Ι.Ν. Αγίας Φωτεινής Πατρων

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2020-2021

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2020-2021
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ

Blog Archive

Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Translate