• 13/2 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Παραμονή Ψυχοσάββατου: Τρισάγια Υπέρ των Ψυχών από τις 15:00 & ο Εσπερινός μετά Τρισαγίου στις 17:00(κάτω Ι.Ν.)
• 14/2 ΣΑΒΒΑΤΟ, ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ: Θεία Λειτουργία-τρισάγιο υπέρ των Ψυχών 07:00-09:30(κάτω Ι.Ν.)

Μὲ τὴν συμπλήρωση 183 ἐτῶν ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ἐτελέσθη στὴν Μητρόπολη Πατρῶν, σὲ συνεργασία τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Πάτραις Ἀρκάδων, ἱερὸ Μνημόσυνο ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

Τὴν Θείας Λειτουργίας ἡ ὁποία ἐτελέσθη τὴν Κυριακὴ 8 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Χαραλάμπους Τσουκαλεΐκων καὶ τοῦ Ἱεροῦ Μνημοσύνου, προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος μὲ λόγο μεστὸ νοημάτων, ἀνεφέρθη στὴν μεγάλη προσωπικότητα τοῦ μακαρίου καὶ ἀοιδίμου Ἀρχιστρατήγου, ὁ ὁποῖος ὡδήγησε τὴν Ἑλλάδα μέσα ἀπὸ ἀγῶνες ἐνδόξους στὴν Ἐλευθερία.

Ὁ Μητροπολίτης, ἀνεφέρθη στὴν εὐλάβεια τοῦ Κολοκοτρώνη, στὴν πίστη του στὸ Θεὸ καὶ στὴν μεγάλη φιλοπατρία του. Μίλησε γιὰ δοξασμένες στιγμὲς ποὺ ὁ Ἥρωας ξεπέρασε τὰ πεπερασμένα ὅρια καὶ πολέμησε, ὄχι μόνο μὲ τὰ ὅπλα, ἀλλὰ κυρίως μὲ τὴν ψυχή, ἔχοντας βεβαιότητα ὅτι τὸν σκέπαζε ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ προστασία τῆς Παναγίας ἀπὸ τὸ Χρυσοβίτσι, τὴν Ἐπάνω Χρέπα, τὸ Βαλτέτσι…

Ἐφόδιό του ἡ λειτουργικὴ ζωή, ἡ νηστεία καὶ ἡ προσευχή, ἡ Θεία Κοινωνία πρὶν ἀπὸ τὶς μάχες, ὡς συνέβη ἀνήμερα τοῦ Σταυροῦ τὸ 1821, στὴν Παναγία τῆς Ἐπάνω Χρέπας.

Ξεπέρασε τὰ πεζὰ ἀνθρώπινα μέτρα, παρ΄ὅτι ἀγράμματος καὶ συγχωροῦσε τοὺς ἐχθρούς του, ἀκόμη καὶ τὸν φονιᾶ τοῦ παιδιοῦ του, δίνοντας μάθημα διαχρονικὸ, ὅτι μόνο ἑνωμένοι οἱ Ἕλληνες μεγαλουργοῦν. Σὲ ἀντίθετη περίπτωση ὁδηγοῦνται στὴν καταστροφή.

Ὁ Κολοκοτρώνης, συνέχισε ὁ Μητροπολίτης, μᾶς ἐμπνέει, μᾶς καθοδηγεῖ, ἀλλὰ καὶ μᾶς ἐλέγχει.

Ἐπίσης ἀνέγνωσε ἀποσπάσματα ἀπὸ βιβλίο, τυπωμένο ἐν Ἀθήναις, τὸ 1843, ἐπιγραφόμενον:

«Τὰ κατὰ τὴν Κηδείαν τοῦ Μακαρίτου Θεοδώρου Κολοκοτρώνου…»

Σ΄αυτό περιγράφονται τά της τελευτῆς τοῦ Ἀρχιστρατήγου, τῆς ἑτοιμασίας του στὸ νεκρικὸ κρεββάτι, τὰ τῆς νεκρικῆς πομπῆς, τὰ τῆς Κηδείας, οἱ ὁμιλίες οἱ ἐπικήδειες καὶ τὰ τῆς ταφῆς του στὸ Α’ Κοιμητήριο Ἀθηνῶν.

Ἰδιαιτέραν ἐντύπωση προκάλεσε, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Ἐπιτάφιο λόγον ἐκφωνηθέντα ὑπὸ Παναγιώτου Σούτσου, ἔχον ὡς ἑξῆς: «Κατὰ τὰ τελευταῖα μάλιστα ἔτη τῆς ζωῆς του ὑπῆρξε ἁπλοῦς, ἀθῶος καὶ ἤπιος ὡς βρέφος. Ἵστατο δὲ ὡς ξένος παρεπίδημος ἐν μέσων ἡμῶν διαπληκτιζομένων, καὶ τὸ μὲν σῶμα του ἦτο ἐν ἡμῖν, τὸ δὲ πνεῦμα του συνωμίλει μετὰ τῶν ὁσίων πνευμάτων τῶν ἐν παραδεῖσῳ περιϊπταμένων μετὰ τῶν ἁγίων μαρτύρων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, καὶ ἠκούετο ὁ ψιθυρισμὸς τῶν λογίων αὐτοῦ καὶ περιπατοῦντος καὶ ἱσταμένου, καὶ κοιμωμένου καὶ γρηγοροῦντος.

Ἐτελεύτησε δὲ μετὰ τὴν γέννησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους, ἐτελεύτησε σήμερον, ὅτε τὸ βρέφος αὐξάνει καὶ κραταιοῦται πνεύματι, πληρούμενον σοφίας.

«Καὶ ἰδοὺ ἢν ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος εὐλαβὴς καὶ προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἢν αὐτῷ κεχριματισμένον μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου… καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν… καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε. Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου Δέσποτα κατὰ τὸ ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ».

«Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἀθήναις ᾧ ὄνομα Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος προσεδέχετο ἀνέκαθεν τὴν ἀνάστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, καὶ προώριστο εἰς αὐτὸν μὴ ἰδεῖν τον θάνατον, πρὶν ἢ ἴδῃ τὸ ἐκλεκτὸν Ἔθνος τοῦ Κυρίου εἰς τὸν χορὸν τῶν ἐθνῶν. Καί, ὅτε οἱ Βασιλεῖς τῆς γῆς συνήγαγον τὸ παιδίον τὴν Ἑλλάδα, αὐτὸς ἐδέχθη αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ ηὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε. Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου Δέσποτα κατὰ τὸ ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς φυλῆς».

Κατέληξε δὲ ὁ Σεβασμιώτατος μὲ τὸν προσευχητικὸν ἐπίλογο γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ἀπὸ τὸν ἐπικήδειο λόγο τοῦ μεγάλου Ἐκκλησιαστικοῦ ρήτορος Κωνσταντίνου Οἰκονόμου, τοῦ ἐξ Οἰκονόμων, ἔχοντα ὡς ἀκολούθως:

«Καὶ δεῦτε καὶ συνάψωμεν τὰς ἐγκαρδίους ἡμῶν δεήσεις, εὐχόμενοι πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ ἐλέους ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὦ Θεὲ τῶν πνευμάτων καὶ πάσης σαρκός, ὦ γένους θνητοῦ τε καὶ ἀθανάτου καὶ πάσης ἀοράτου καὶ ὁρατῆς φύσεως δημιουργέ, ἥλιε δόξης ἀϊδίου, ἀέναε πηγὴ τῆς ἀθανασίας, ἐπάκουσον ἡμῶν δεομένων σου, καὶ ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου Θεοδώρου, ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν χώρᾳ ζώντων, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν δικαίων, παριδὼν τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ. Πολλὰ ἐκοπίασεν ὑπὲρ τῆς ἁγίας σου πίστεως, πολλά τήν Ἐκκλησίαν ἠγάπησε.

• 9/2 ΔΕΥΤΕΡΑ Εσπερινός Αγίου Χαραλάμπους 17:00
• 10/2 ΤΡΙΤΗ, Αγίου Χαραλάμπους του Ιερομάρτυρος: Θεία Λειτουργία 07:00-09:15 
• 13/2 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Παραμονή Ψυχοσάββατου: Τρισάγιο Υπέρ των Ψυχών 15:00 Εσπερινός 17:00(κάτω Ι.Ν.) 
• 14/2 ΣΑΒΒΑΤΟ, ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ: Θεία Λειτουργία-τρισάγιο υπέρ των Ψυχών 07:00-09:30(κάτω Ι.Ν.) 
• 15/2 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ: Θεία Λειτουργία 07:00-10:00
• ΤΡΙΩΔΙΟ, ολίγα για την Νηστεία: Από την Κυριακή του Ασώτου 8/2 μέχρι την Κυριακή 15/2 τρώμε κρέας (εκτός Τετάρτης 11/2 και Παρασκευής 13/2 που τηρείται κανονική νηστεία) γι’ αυτό και ονομάζεται εβδομάδα της Απόκρεω.

Μια ζωή ὀπως την ήθελε έζησε ο άσωτος υιός της πασίγνωστης παραβολής του Χριστού. Με πλήρη αδιαφορία για το θέλημα του πατέρα του ή των άλλων ανθρώπων, πήρε όσα θεωρούσε ότι δικαιωματικά τού ανήκαν και πήγε να κάνει τη ζωή του. Ύψιστο κανόνα του είχε να ζει όπως ακριβώς του αρέσει. Να κάνει ό,τι θέλει. Ο κόσμος όλος ήταν για να υπηρετεί τις δικές του ορέξεις, τις δικές του επιθυμίες, τα δικά του θελήματα και μόνο (Κυριακή του Ασώτου).

Λίγο-πολύ δηλαδή έκανε ό,τι κάνουμε όλοι μας. Και ό,τι ακριβώς μαθαίνουμε και τα παιδιά μας να κάνουν. Από τη στιγμή που γεννιούνται, όλη μας η φροντίδα είναι να μην τους λείψει απολύτως τίποτε. Με το ανόητο επιχείρημα να απολαύσουν όλα όσα εμείς, οι προηγούμενες γενιές, στερηθήκαμε. Και τα παιδιά μαθαίνουν πολύ καλά το μάθημά τους (εδώ είναι άριστοι μαθητές), ότι μπορούν να έχουν τα πάντα, ότι δικαιούνται τα πάντα, ότι μοναδικός κανόνας για τη ζωή τους είναι το να κάνουν ό,τι θέλουν. Η αποθέωση του θελήματος. Και είναι τόσο ολέθριο αυτό;

Μα πώς να συνυπάρξουν έτσι οι άνθρωποι μεταξύ τους; Στη συζυγία, στη δουλειά, στην κοινωνία; Όταν το μόνο στο οποίο όλοι ανεξαιρέτως συμφωνούν, είναι ο ένας και απαράβατος κανόνας, το να κάνει ο καθένας ό,τι του αρέσει; Μα όσοι άνθρωποι, τόσα και θελήματα. Κατ’ ανάγκην λοιπόν, το μόνο σίγουρο είναι μια μόνιμη σύγκρουση όλων αυτών των εναντίων θελημάτων μεταξύ τους. Ο ένας να πολεμάει αδιάκοπα τον άλλον.

Μα έλα που ο άνθρωπος δεν σταματάει ούτε εδώ. Δεν φτάνει που ο ένας θέλει να επιβάλλει τη θέλησή του πάνω στον άλλο. Πρέπει να υποταχθεί και ο Θεός. Να βάλει ο άνθρωπος το θέλημά του πάνω απ’ το θέλημα του Θεού.

Ένας πλούσιος στα πενήντα του είχε καράβια, αεροπλάνα, εργοστάσια, λεφτά με το τσουβάλι, μια κούκλα γυναίκα, δεν είχε όμως παιδί. Έκανε τάματα, αγιογραφίες, εκκλησίες, ορφανοτροφεία, έδινε πολλά χρήματα σε ελεημοσύνες, …τίποτα! Στα εφτά χρόνια επάνω λέει: «Θε μου, άκου να σου πω: Θα κάνεις τα πάνω κάτω και θα μου δώσεις παιδί. Θέλω διάδοχο για τα λεφτά μου». Και μένει η γυναίκα του έγκυος. Λέει: «Είδες που και ο Θεός φοβέρα θέλει;»

Γεννιέται ένα χαριτωμένο παιδί, χαρά όλοι, μα στα δώδεκα χρόνια του, πεθαίνει η μητέρα του. Αυτός που έτρεχε σ’ όλο τον κόσμο, εσωτερικό-εξωτερικό, τί να κάνει με το παιδί; Έτσι δυο χρόνια μετά (το παιδί δεκατεσσάρων), παντρεύεται μια πολύ νεότερή του και φεύγει στο εξωτερικό.

Στα τρία χρόνια (το παιδί δεκαεφτά), γυρνάει να τους δει, να χαρούν. Ανοίγει και βλέπει στο κρεβάτι τον γιο του με τη γυναίκα του. Τραβάει το πιστόλι και σκοτώνει επί τόπου τον γιο του, αυτή πήδηξε απ’ το παράθυρο και έφυγε.

Τον έβαλαν στη φυλακή και βγήκε στα 90 του. Και λέει:

«Όταν μπήκα στο κελλί της φυλακής, σκέφτηκα: Τί είπα του Θεού; Κάνε τα πάνω κάτω για να μου κάνεις αυτό που θέλω. Και έκανε ο Θεός τα πάνω κάτω. Στον Θεό λοιπόν να μην προσευχόμαστε έτσι, αλλά ταπεινά. Στον Θεό να λέμε: Θε μου, …νομίζω ότι θέλω αυτό, …νομίζω ότι θέλω εκείνο, αλλά, ό,τι θες, Θε μου, θέλω και επειδή το θες, το θέλω. Δεν εκβιάζουμε τον Θεό. Τον αφήνουμε να κάνει αυτά που Εκείνος νομίζει» (Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη).

Εμείς θα φτάσουμε ποτέ να λέμε, με την καρδιά μας όμως, «γενηθήτω το θέλημά σου»;

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλό Τριώδιο!

Μὲ λαμπρότητα ἑορτάσθη στὴν Πάτρα ἡ μεγάλη Δεσποτικὴ καὶ Θεομητόρική Ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐχοροστάτησε καὶ ὡμίλησε στὸνἙσπερινὸ στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Σωτῆρος Κάτω Καστριτσίου Πατρῶν, ἐνῷ ἀνήμερα τῆς Ἑορτῆς, ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία στὸν μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ὑπαπαντῆς, τῆς Κωμοπόλεως τῶν Καμαρῶν Ἀχαΐας.

Στὰ κηρύγματά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνέλυσε, θεολογικὰ τὴν ὑπόθεση τῆς μεγάλης Ἑορτῆς καὶ ἑστίασε: α) Στὰ λόγια τοῦ δικαίου Συμεών: «Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου Δέσποτα κατὰ τὸ ρῆμα Σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ Σωτήριόν Σου….» καὶ β) Στὴν προφητεία τοῦ Θεοδόχου, γιὰ τὸν Ἰησοῦ, «Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον», ἀλλὰ καὶ στὴν προφητεία του γιὰ τὴν Παναγία: «Σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία…».

Κατέληξε δὲ μὲ πρακτικὰ μηνύματα καὶ κυρίως νὰ ἀγωνισθοῦμε μὲ ἐνάρετη καὶ ἁγία ζωὴ γιὰ νὰ συναντήσωμε τὸν Κύριό μας, ὅπως ὁ δίκαιος Συμεών. Ἀκόμη δέ, ἐὰν δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι γι’αυτἠ τὴν συνάντηση, νὰ παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ νά μηκὺνῃ τὰ ἔτημας, ὥστε νὰ εὕρωμεν τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας διὰ τῆς μετανοίας.

Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ἐχοροστάτησε στὸν Ἑσπερινὸ καὶ ὡμίλησε στὸ Ἱερὸ Ναό τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Σωτῆρος Καμαρῶν, καὶ ἀνήμερα ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία ὠμιλήσας δεόντως, στὸν Ἱερὸ Ναό τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Σωτῆρος Κάτω Καστριτσίου Πατρῶν.

Σὲ ὅλες τὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες ἡ συμμετοχὴ τοῦ Λαοῦ ἦτο μεγάλη καὶ συγκινητική, ὅπως καὶ τῶν Ἐκπροσώπων Ἀρχῶν καὶ Φορέων.

ΚΑΛΟ  ΜΗΝΑ!!!

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

ΕΔΩ

Την πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου από 1/2(Κυριακή του Τελώνου & Φαρισαίου)έως 8/2(Κυριακή του Ασώτου) και τις ημέρες Τετάρτη 4/2 και Παρασκευή 6/2 καταλύεται το κρέας.

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ 
ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

  
Μήνας Φεβρουάριος. Έχων ημέρας είκοσι οκτώ. Η ημέρα έχει ώρας 11 και νύκτα ώρας 13.

• 1/2 ΚΥΡΙΑΚΗ, ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ(ΑΡΧΗ ΤΡΙΩΔΙΟΥ), Αγίου Τρύφωνος: Θεία Λειτουργία - Μικρός Αγιασμός 06:40-10:00
• 2/2 ΔΕΥΤΕΡΑ, Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ: Θεία Λειτουργία 07:00-09:30 
• 7/2 ΣΑΒΒΑΤΟ, Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου: Αρτοκλασία & Θεία Λειτουργία 07:00-09:15(κάτω Ι.Ν.) 
• 8/2 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ: Θεία Λειτουργία 07:00-10:00

Ἀθανασία! Ἡ λέξη ποὺ γοητεύει, μαγεύει καὶ αἰχμαλωτίζει κάθε ὕπαρξη. Ποὺ περικλείει τὴν πεμπτουσία τῆς ζωῆς, τὸ βαθύτερό της νόημα, τὸν ἀπώτερο σκοπὸ κάθε νοήμονος ὄντος. Πράγμα ποὺ φαίνεται στὴν ἔμφυτη, ἐνστικτώδη, ἄμεση ἀπώθηση τοῦ θανάτου ποὺ ἐνυπάρχει ἰσχυρὴ μέσα μας. Στὸν μύχιο πόθο γιὰ ζωή, ἀτέλειωτη ζωή, μακρὰν ὀδύνης, πόνου καὶ στεναγμοῦ, ποὺ κρύβεται στὸν καθένα μας. Στὴν ἐπιθυμία νὰ πᾶμε ὅλοι στὸν παράδεισο καὶ κανένας στὴν κόλαση.

Τί εἶναι ὅμως ὁ παράδεισος καὶ τί ἡ κόλαση; Ἂς ἀνιχνεύσουμε τὸ νόημά τους μέσα ἀπὸ τὴν κλασικὴ παραβολὴ τοῦ Χριστοῦ, μὲ τὴν ὁποία ἀνοίγει ὁ ὑπέροχος μεγάλος κύκλος τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, τὸ εὐλογημένο Τριώδιο (Κυριακὴ Τελώνου καὶ Φαρισαίου).

Δυὸ ἄνθρωποι διαμετρικὰ ἀντίθετοι τίθενται ἐπὶ σκηνῆς, ὁ φαρισαῖος καὶ ὁ τελώνης. Πρότυπο ἀρετῆς ὁ φαρισαῖος, κλασικὸ παράδειγμα ἁμαρτωλοῦ καὶ διεφθαρμένου ἀνθρώπου ὁ τελώνης. Παρὰ τὴν ἀρετή του ὅμως ὁ φαρισαῖος, ἀπορρίπτεται. Κατόρθωσε νὰ μεταστρέψει τὴν ἀρετή, ἀπὸ μέσο κοινωνίας καὶ βαθύτατης σχέσης μὲ τὸν Θεό, σὲ ὄργανο αὐτοδικαίωσής του. Περιεχόμενο τῆς ὕπαρξής του ἔκανε τὸν ἑαυτό του. Γέμισε μὲ τὸ ἐγώ του. Ἤθελε καὶ αὐτὸς νὰ ζήσει αἰώνια, ἀλλὰ γιὰ νὰ αὐτοθαυμάζεται. Καὶ νὰ τὸν θαυμάζουν οἱ πάντες. Ἤθελε ἕνα ἄπειρο, μιὰ αἰωνιότητα, μιὰ ἀθανασία γεμάτη ἀποκλειστικὰ μὲ τὸν ἑαυτό του.

Λέει ὅμως ὁ σοφὸς ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ὅτι ἕνα τέτοιο ἄπειρο, δίχως τὸν Χριστό, θὰ ἦταν ἕνα ἄπειρο μαρτύριο γιὰ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου. «Ἡ κόλαση δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ ἄπειρο χωρὶς τὸν Χριστό, ἀπὸ ἀθανασία χωρὶς τὸν Χριστό. Τὸ νὰ ζεῖς ἀθανάτως χωρὶς τὸν Κύριο»! Αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ κατάσταση εἶναι ὅ,τι ὀνομάζουμε αἰώνια μαρτύρια τῆς κόλασης. Ὁ τόπος καὶ ὁ τρόπος, ὅπου «ὁ ἄνθρωπος συνεχῶς καὶ αἰωνίως βιώνει τὸν ἑαυτό του μόνον ὡς ἑαυτό, ἐκεῖ ποὺ ἡ ἀθανασία καὶ ἡ αἰωνιότητά του πληροῦνται μόνον μὲ (τὸν) ἑαυτό (του)». Τέλεια μόνωση δηλαδή. Χωρὶς καμμιὰ σχέση (καὶ μάλιστα ἀγάπης) μὲ κανέναν. Αἰώνια πλήξη, δυστυχία, κόλαση!

Ἐνῶ ὁ Χριστιανός;

«Ὁ Χριστιανὸς δὲν ἐπιζητεῖ μιὰ ὀμιχλώδη, ἀφηρημένη ὑπερβατικότητα, ἕνα ἔρημο ἄπειρο, ἀλλὰ τὸ ἄπειρο ποὺ εἶναι πλῆρες Χριστοῦ», γεμάτο ἀπὸ τὴν ἄρρητη θεανθρώπινη τελειότητα. «Ὅλοι οἱ κόσμοι, ὅλη ἡ ἀθανασία καὶ ἡ αἰωνιότητα τοῦ Χριστιανοῦ πληροῦνται μὲ τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ μέσα σὲ αὐτὰ βιώνει διαρκῶς τοὺς ἀθανάτους εὐαγγελισμοὺς καὶ τὶς αἰώνιες χαρμονὲς τοῦ Χριστοῦ». Αὐτὸ εἶναι παράδεισος καὶ αἰώνια εὐφροσύνη.

Ἡ ἄσκηση λοιπὸν τῆς ἀρετῆς δὲν εἶναι γιὰ αὐτοδικαίωση, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἀντίθετο ἀκριβῶς. «Ὁ Χριστιανὸς ζεῖ, πραγματικὰ καὶ χαρμόσυνα, ὡς ἄνθρωπος ποὺ μὲ τὸν Χριστὸ ἀναστήθηκε ἐκ τῶν νεκρῶν», δηλαδὴ «ποὺ ἐξηγέρθη ἀπὸ τὸν τάφο τοῦ ἐγὼ καὶ τῆς περιχαρακώσεως σὲ αὐτό, ποὺ κατανίκησε ὅλους τοὺς θανάτους καὶ εἰσῆλθε στὴν καινή, εὐρεία, θεανθρώπινη ζωή, στὴν ὁποία ζεῖς μὲ τὶς ἀθάνατες θεῖες δυνάμεις τοῦ Ἀναστάντος καὶ Ἀειζώου (Χριστοῦ)».

Παράδεισος σημαίνει τὸ νὰ ζεῖς μὲ τὸν Χριστό. Νὰ ἀποζητᾶς δηλαδὴ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ «ὁ Κύριος ἔχει καὶ προσφέρει στοὺς πιστούς Του… Νὰ κάνεις τὴ δική Του ἀγάπη δική σου, τὴ δική Του δικαιοσύνη, τὴν ἀλήθεια, …τὴν ἀνάσταση, τὴν ἀνάληψη δικά σου, μὲ ἄλλα λόγια νὰ κάνεις δικό σου ὁλόκληρο τὸ Εὐαγγέλιό Του, καὶ ὁλόκληρη τὴν θεανθρώπινη ζωή Του» (Ἅγ. Ιουστῖνος Πόποβιτς, Δογματική, σ. 235).

Παράδεισος εἶναι τὸ νὰ μὴ ζεῖς γιὰ τὸν ἑαυτό σου. Νὰ μπορεῖς νὰ λές: «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2, 20).

Καλή, εὐλογημένη ἑβδομάδα! Καλὸ Τριώδιο!