Η μνήμη ενός Αγίου αποτελεί σημαντικό γεγονός για την Εκκλησία. Η μνήμη των Αγίων γίνεται και αφορμή χαράς, και επικοινωνίας μεταξύ των μελών της Εκκλησίας.

Όπως είναι γνωστό, ως ημέρα εορτής των αγίων θεωρήθηκε η ημέρα της εξόδου τους από το μάταιο τούτο κόσμο, προς την αληθινή ζωή. Η ημέρα αυτή είναι η γέννησή τους στον τρόπο του «πραγματικώς υπάρχειν». Η αιώνια ζωή είναι η όντως, έτσι μας αποκάλυψε ο Ίδιος ο εναθρωπήσας Θεός μας. Οι άγιοι βιώνουν από το νυν αυτή την αγία πραγματικότητα.

Αυτό δείχνει ότι οι Άγιοι, όπως όλοι οι άνθρωποι, εξακολουθούν να ζουν και μετά την έξοδο της ψυχής τους από το σώμά τους, και αυτό αποδεικνύεται και από ένα άλλο στοιχείο που μπορούμε να το δούμε εμπειρικά με τα άφθαρτα λείψανα των Αγίων, τα οποία ευωδιάζουν και θαυματουργούν.

Οι Άγιοι σ’ όλη την επίγεια ζωή τους αγωνίσθηκαν να αποκτήσουν υπαρξιακή κοινωνία με τον Άγιο Τριαδικό μας Θεό και γι’ αυτό νίκησαν το διάβολο και τις μεθοδείες του, διάλυσαν τις «μηχανές του» με την δύναμη της Χάριτος του Θεού που ενοικεί μέσα τους. Το βλέπουμε καθαρά στην περίπτωση της Αγίας Μαρίνας, όχι σαν θεωρητική διατύπωση, μα πραγματικότητα, που άφησε άναυδους ακόμη καί τους διώκτες. Σε κάποιες αγιογραφίες εικονίζεται η αγία να κρατεί το διάβολο από τα κέρατα, να τον εμπαίζει και να τον καταισχύνει. Αυτό έγινε όταν κλεισμένη στη φυλακή μετά τα μαρτύρια που την υπέβαλαν οι απάνθρωποι βασανιστές της, φανερώνεται μπροστά της ο μισάνθρωπος για την εκφοβίσει, μ’ αυτή με το όπλο της πίστεως στο Χριστό τον κατατρόπωσε αναγκάζοντάς τον σε φυγή. Όντως ο διάβολος είναι ανίσχυρος, μπροστά στην πιστότητα του χριστιανού. Ο πιστός στον Χριστό μπορεί με τη δύναμή Του να νικήσει και να ξευτελίσει τις πολυμήχανες δολοπλοκίες του.



Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλίου Κλαυδίου (270 μ. Χ.). Χρόνια δύσκολα για την Εκκλησία, διότι με σκληρότητα διώκονταν οι χριστιανοί. Και μόνο το όνομα χριστιανός κινούσε το μηχανισμό διωγμού, και η τιμωρία ήταν το μαρτύριο και ο θάνατος. Η καταγωγή της Μαρίνας ήταν από επίσημη οικογένεια της Πισιδίας. Ο πατέρας Αιδέσιος αρκετά εύπορος ήταν μάλιστα και ιερέας των εκεί ειδωλολατρικών ναών. Το ίδιο και η μητέρα της, που λίγες ημέρες μετά τη γέννησή της Μαρίνας πέθανε αφήνοντας το σύζυγό της σε πένθος και τη μικρή Μαρίνα στην ορφάνια. Μη μπορώντας ο πατέρας μόνος του νά γίνει τροφός του νηπίου ανάθεσε την ανατροφή της σε μια εξαιρετική γυναίκα της πόλεως.

Με προθυμία και γεμάτη αγάπη καθώς ήταν, ανάλαβε τό μεγάλωμα της μικρής ορφανής. Ο πατέρας της Μαρίνας δεν γνώριζε μια λεπτομέρεια, ότι η τροφός στην οποία παρέδωσε τη μικρή του κόρη, Μαρίνα, ήταν χριστιανή. Έτσι η αγία Μαρίνα διδάχθηκε την αλήθεια του Ευαγγελίου από τα μικρά της χρόνια. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι είναι Χριστιανή. Εκείνος στην αρχή δοκίμασε έκπληξη και στην συνέχεια θυμό και αγανάκτηση. Μάλιστα της δήλωσε, πως έπαψε να την θεωρεί παιδί του.

Ο έπαρχος Ολύβριος δεν άργησε να πληροφορηθεί το γεγονός και διέταξε να την συλλάβουν. Όταν όμως την είδε, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και της ζήτησε να γίνει σύζυγός του, αφού πρώτα αρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη αντέδρασε έντονα. Σε κάθε προσπάθεια του Ολυβρίου να την πείσει να αποκηρύξει την πίστη της και να λατρεύσει τα είδωλα, αυτή απαντούσε θαρραλέα «είμαι Χριστιανή». Αποτέλεσμα ο σκληρός βασανισμός της. Καταξέσχισαν τίς σάρκες της με ραβδιά, την κρέμμασαν και την φυλάκισαν και επειδή εξακολουθούσε να παραμένει σταθερή στην πίστη της την έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Οι πληγές της όμως γιατρεύθηκαν αμέσως, με αποτέλεσμα πολλοί από τους παρευρισκομένους που είδαν το θαύμα να πιστεύσουν στον Χριστό.

Η Αγία Μαρίνα παρά το νεαρό της ηλικίας της έδειξε μια ασύλληπτη στερρότητα πίστεως, που κατέπληξε τους διώκτες του Χριστού με πρώτο και καλύτερο τον πατέρα της Αιδέσιο. Η νεαρή κόρη έμεινε για παντοτεινά πιστή στο Χριστό.

Ο έπαρχος, τυφλωμένος από το μίσος, διέταξε να την αποκεφαλίσουν. Με τον τρόπο αυτό τελειώθηκε και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου. Ήταν μόλις 15 ετών. Η μαρτυρική έξοδος έγινε στις 17 Ιουλίου του 285 μ.Χ.

Η Εκκλησία μας ευθύς αμέσως τήν κατάταξε στη χορεία των μαρτύρων της, ενώ πολύ γρήγορα διαδόθηκε η φήμη της πολυάθλου Μαρίνας. ΠΗΓΗ: https://www.imkifissias.gr/index.php/keimena-orthodoksias/291-i-polyathlos-agia-marina

Ἡ ὀρεινὴ Ζουμπάτα τῶν Πατρῶν, ἑόρτασε τὴν μνήμη (ἐκ μεταθέσεως), τοῦ ἡρωικοῦ καὶ ἁγίου τέκνου της, Ἐθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Δέρκων Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη τὸ 1750, σ΄ αὐτὸν τὸν ἱστορικὸ τόπο, ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς του Κανέλλο καὶ Μαλάμω.

Ἡ πορεία του συγκλονιστική, ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν Πατρίδα παραδειγματική, ἡ πίστη του στὸν ἀληθινὸ Θεό θυσιαστική. Σὲ ἡλικία 27 ἐτῶν ἐχειροτονήθη Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας. Ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὸ Γένος. Φυλακίστηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὶς φοβερὲς φυλακές της Τριπολιτςᾶς. Κατεστάθη ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Μητροπολίτης Βιδύνης (περιοχὴ Βουλγαρίας, ἡ ὁποία ἀνῆκε τότε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο) καὶ ἐκεῖ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος. Τέλος κατεστάθη Μητροπολίτης Δέρκων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἔλαμψε ὥσπερ φαεινὸς ἀστήρ, ἀξιωθεὶς μαρτυρίων στὶς φυλακὲς τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ ἄλλους Ἀρχιερεῖς καὶ ἐν τέλει μαρτυρικοῦ θανάτου δι΄ ἀπαγχονισμοῦ, στὶς 3 Ἰουνίου 1821.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν, ἀνέδειξε τὴν ἡρωϊκὴ αὐτὴ προσωπικότητα, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐν Πάτραις Ἀρχιερατείας του. Ἔστησε τὴν προτομὴ τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἱεράρχου, στὴν γενέτειρά του Ζουμπάτα καὶ ὥρισε νὰ τιμᾶται ἡ μνήμη του, κάθε χρόνο ἐκεῖ, τὴν δεύτερη Κυριακὴ τοῦ Ἰουλίου.

Μὲ τὴν συμπλήρωση 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, ὁ Ἐθνοϊερομάρτυς Γρηγόριος Δέρκων, κατετάγη ἐπισήμως στὶς δέλτους τῶν Ἁγίων. Στὴ Ζουμπάτα, ἐθεμελιώθη καὶ ἀνεγείρεται , ὡραιότατος πρὸς τιμήν του Ναός.

Στὴν Πάτρα ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 3 Ἰουλίου καὶ στὸ χωριό του, τήν β’ Κυριακὴ τοῦ Ἰουλίου, ἑκάστου ἔτους.

Ἔτσι τὴν Κυριακή 12 Ἰουλίου ἐ. ἔ, ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνῆλθε στὴ Ζουμπάτα καὶ ἐλειτούργησε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἐπὶ τῇ Ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων. Πλῆθος πιστῶν, συμμετεῖχε στοὺς λαμπρούς ἑορτασμοὺς (Θεία Λειτουργία, Λιτανεία, κατάθεση στεφάνων). Παρέστησαν, ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης κ. Φωκίων Ζαΐμης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πατρῶν κ. Χρῖστος Πατούχας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Μοίρα – Ζουμπάτας κ. Κωνσταντῖνος Ἀγγελόπουλος, τὸν ὁποῖον εὐχαρίστησε ἰδιαιτέρως ὁ Σεβασμιώτατος γιὰ τὴν δραστηριότητα τοῦ καὶ τὴν συνεργασία του μὲ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μοίρα – Ζουμπάτας, Πρόεδροι ἄλλων Συλλόγων καὶ Ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν καὶ Φορέων.

Στὴν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος, ἐξῆρε τὴν προσωπικότητα τοῦ μαρτυρικοῦ καί, Ἁγίου Ἱεράρχου, μίλησε γιὰ τὶς θυσίες τοῦ Κλήρου καὶ τὴν προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας, στὸν ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς Ἑλλάδος ἀγῶνα, κατὰ τὰ μαῦρα χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας καὶ στὴν ἀνάγκη διατήρησης ζωντανῆς της μνήμης καὶ τῆς Ἱερᾶς παρακατάθηκης, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι μᾶς ἄφησαν.

Ματὰ τὴν Θεία Λειτουργία, σχηματίστηκε λιτανευτικὴ πομπή, μὲ τὴν Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, ἡ ὁποία κατέληξε στὸν τόπο, ὅπου ἡ προτομή τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος. Ἐκεῖ ἀνεπέμφθη δέησις, κατετέθησαν στέφανοι καὶ ἐψάλη ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος.

Μέ λαμπρότητα ἐτελέσθησαν ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, τά Ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, στό Κοιμητήριο τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στόν Ἀπιδεῶνα Πατρῶν.

Ὁ Ἀπιδεών εἶναι χωριό τό ὁποῖο κατοικήθηκε ἀπό Ποντίους ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι κατά τά δύσκολα χρόνια τῆς Ποντιακῆς Γενοκτονίας ἐγκατέλειψαν τήν γῆ τους καί τά ὀστᾶ τῶν Ἡρώων καί Μαρτύρων προγόνων τους καί ἐγκαταστάθηκαν στήν Μητροπολιτική Ἑλλάδα. Μετέφεραν τά ἱερά καί τά ὃσια στήν καρδιά τους καί στήν ἀγκαλιά τους, ἀπό τίς ἀλησμόνητες Πατρίδες καί ρίζωσαν καί ἀγωνίστηκαν καί προόδευσαν στήν μητέρα Πατρίδα.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, περιέβαλε τούς ἀπογόνους τῶν Προσφύγων στόν Ἀπιδεῶνα μέ μεγάλη ἀγάπη καί ἐβοήθησε ὣστε νά διατηρῆται νωπή ἡ μνήμη καί ἡ παράδοση τοῦ Πόντου καί νά μεταδίδεται στούς ἐπιγενομένους.

Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Ἀπιδεῶνος, τελοῦνται ἱερές Ἀκολουθίες καί στόν αὒλειο χῶρο πραγματοποιοῦνται ἐκδηλώσεις πού μεταφέρουν νοερά ὃλους στά ἃγια καί μαρτυρικά χώματα τοῦ Πόντου.

Τό ἀντίγραφο τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Περιστερεῶτα, συγκεντρώνει τήν εὐλάβεια μικρῶν καί μεγάλων, ὂχι μόνο τῶν κατοίκων τοῦ Ἀπιδεῶνος, ἀλλά καί τῆς εὑρυτέρας περιοχῆς.

Ὁ Ἱεράρχης τῶν Πατρῶν, ἐνήργησε καί ἐνέπνευσε τούς εὐσεβεῖς ἀπογόνους τῶν Ποντίων τοῦ Ἀπιδεῶνος, νά ἀνεγείρουν στό κοιμητήριο τῆς Ἐνορίας (ὃπου δέν ὑπῆρχε Ναός), Ἱερό Ναό πρός τιμήν τῆς Κυρᾶς τοῦ Πόντου, τῆς πονεμένης Παναγιᾶς τῆς Ρωμηοσύνης, Παναγίας Σουμελᾶ.

Ἐντός μιᾶς τριετίας ἀπό τῆς θεμελιώσεώς του, ἐπερατώθη ὁ Ἱερός Ναός καί ἐτελέσθησαν τά Ἐγκαίνια.

Τήν παραμονή, Παρασκευή 10 Ἰουλίου ἐ.ἒ. ὁ Σεβασμιώτατος κατέθεσε τά Ἱερά Μαρτυρικά Λείψανα, προέστη τοῦ Ἑσπερινοῦ ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ καί μίλησε περί τῶν Ἱερῶν Λειψάνων καί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς τάξεως, νά κατατίθενται Ἱερά Λείψανα, ἐντός τῆς Ἁγίας Τραπέζης, κατά τήν τελετή τῶν Ἐγκαινίων.

Τήν ἑπομένην ἡμέρα, 11 Ἰουλίου ἐ.ἒ. ὁ Σεβασμιώτατος ἐτέλεσε τά Ἐγκαίνια τοῦ ὡραιοτάτου Ἱεροῦ Ναοῦ καί ἐξήγησε στούς Χριστιανούς, ὃλα ὃσα ἒλαβαν χώρα.

Ἐν συνεχείᾳ προέστη τῆς πρώτης Θείας Λειτουργίας ἐπί τῆς καθαγιασθείσης Ἁγίας Τραπέζης.

Στή συγκινητική ὁμιλία του, ὁ Μητροπολίτης μετεφέρθη νοερά ὃπως καί ὃλοι στίς ἀλησμόνητες Πατρίδες τοῦ Πόντου, ἀνεφέρθη στήν γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ελληνισμοῦ, στά μαρτύρια καί στά αἳματα μέ τά ὁποῖα ἐποτίσθησαν οἱ μαρτυρικές γαῖες, στήν προσφυγιά, στήν εὐσέβεια τῶν Ποντίων καί στήν διατήρηση τῆς Ἑλληνοχριστιανικῆς παραδόσεως.

Ἐπήνεσε τούς κατοίκους τοῦ Ἀπιδεῶνος, τόν Ἱερέα τους π. Δημήτριο Δριμάλα, τόν ὁποῖον προεχείρισε Οἰκονόμο, τόν Πολιτιστικό Σύλλογο τῶν Ποντίων τοῦ Ἀπιδεῶνος, ὃλους ὃσοι συνείργησαν γιά νά περατωθῇ αὐτό τό ἒργο καί τό πλῆθος τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν πού συμμετεῖχαν στήν τελετή τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί στή Θεία Λειτουργία.

Συγκινητική ἦτο ἡ παρουσία Ἐκπροσώπου τοῦ Πανελληνίου Ἱδρύματος «Παναγίας Σουμελᾶ» ὁ ὁποῖος μίλησε μέ λόγια ἀπό καρδίας, μεταφέροντας τόν χαιρετισμό ἀπό τούς Ποντίους, ὃπου γῆς.

Μετά τήν Θεία Λειτουργία προσεφέρθη γεῦμα πρός ὃλο τό Ἐκκλησίασμα, δεῖγμα καί τοῦτο τῆς φιλοξενίας καί τῆς ἀρχοντιᾶς τῶν Ποντίων, ἐνῶ οἱ νέοι καί οἱ νέες τοῦ Συλλόγου, χόρεψαν Ποντιακούς χορούς.

Ἐκκλησιάσθησαν ὁ Δήμαρχος Δυτικῆς Ἀχαΐας κ. Γρηγόριος Ἀλεξόπουλος, ὁ Βουλευτής κ. Ἀνδρέας Παναγιωτόπουλος, Ἐκπρόσωποι Πολιτικῶν, Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν καί Σωμάτων Ἀσφαλείας, ὡς καί Ἐκπρόσωποι ἂλλων Φορέων τῆς περιοχῆς.

• 17/7 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Αγίας Μαρίνης: Θεία Λειτουργία 06:45
• 18/7 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία  07:00
• 19/7 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ-ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ: Θεία Λειτουργία 06:45