Η δόξα, η φήμη, τα υλικά αγαθά και το επάγγελμα που φέρνει πολλά χρήματα και κοινωνική αναγνώριση δεν γεμίζουν την ψυχή του ανθρώπου. Μέσα στο σκοτάδι των φθαρτών γήινων αγαθών αναζητά την Αλήθεια και το Φως. Όταν η ψυχή βρει το ζητούμενο εγκαταλείπει τα προσωρινά και προσκολλάται στα ουράνια και αγωνίζεται γι αυτά.

Αναφερόμαστε στον Άγιο Λουκά τον ευαγγελιστή και Απόστολο του Χριστού. Ο Λουκάς ήταν ελληνικής καταγωγής, ειδωλολάτρης και μεγάλης μορφώσεως νέος, ιατρός στο επάγγελμα γνωστός και ξακουστός, άριστος ζωγράφος, πολυταξιδεμένος και μιλούσε τρεις γλώσσες: την ελληνική, την Εβραϊκή και την Συριακή. Το μέλλον του εξασφαλισμένο για ζωή τρυφηλή. Όμως, τα εγκατέλειψε όλα και ακολούθησε τον Απόστολο των εθνών Παύλο στις περιοδείες του και στο κήρυγμα χρήσιμος βοηθός του Παύλου κατά πάντα. Έγινε και αυτός Απόστολος.

Το αποστολικό του έργο υπήρξε κουραστικό και πολύ καρποφόρο. Πάντα δίπλα στον πρωτοκορυφαίο Απόστολο των Εθνών Παύλο. Ήταν συνεπιβάτης του πλοίου το οποίο ναυάγησε (Πράξ. 28,2) και έφτασε μαζί του στις Συρακούσες και τους Ποτιόλους (Πράξ. 28,12-26).Όπως αναφέρει στις επιστολές ο Παύλος ήταν μαζί του και στη φυλακή στη Ρώμη έως το τέλος της ζωής του Αποστόλου. Το όνομα του Λουκά αναφέρει ο Παύλος στις επιστολές του Προς Κολοσσαείς (4,14) και Προς Φιλήμονα (24). Στη δεύτερη επιστολή προς Τιμόθεο (Τιμ. δ’, 11) ο Λουκάς αναφέρεται ο ως μόνος παραμείνας συνεργάτης γράφει: "Λουκάς εστί μόνος μετ’ εμού". Δέσμιος ο Παύλος στη φυλακή της Ρώμης, γράφει προς τους Κολασσαείς: «Ασπάζεται υμάς Λουκάς ο ιατρός ο αγαπητός» (Κολ. δ΄ 14).

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση ο Λουκάς συνέχισε το αποστολικό του έργο με περιοδείες στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Μακεδονία, Αχαΐα, Βοιωτία κ.α.

Στο πέμπτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, στις Πράξεις των Αποστόλων, ο Άγιος Λουκάς περιγράφει την δράση των Αποστόλων και γεγονότα της αρχαίας Ελλάδας.

Μεγάλη είναι η προσφορά του στην Εκκλησία. Εκτός από το κηρυκτικό έργο, πρόσφερε και δυο γραπτά κείμενα. Το Ιερό Ευαγγέλιο ( κατά Λουκά ) και τις Πράξεις των Αποστόλων. Το ευαγγέλιό του είναι το τρίτο κατά σειρά συγγραφής .Είναι το μόνο Ευαγγέλιο που αναφέρεται σε γεγονότα πριν από την γέννηση του Κυρίου δηλ. την εμφάνιση του Αγγέλου στον Ζαχαρία, στον Ευαγγελισμό, την επίσκεψη της Παναγίας στην Ελισάβετ .Το "μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο..." κι άλλα περιστατικά από την παιδική ηλικία του Ιησού Χριστού, τα γνωρίζομε μόνο από το Ευαγγέλιο του Αγίου Λουκά. Διακρίνεται στο Ευαγγέλιό του το μεγάλο χάρισμα του Λουκά ως Ιστορικού. Ονομάζεται και «Ευαγγελιστής της Παναγίας», γιατί εκτός των ανωτέρω αναφέρεται και σε άλλες πληροφορίες για την παιδική ζωή του Χριστού.

Σύμφωνα με τον Ωριγένη ο Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιό του για τους «εξ εθνών» Χριστιανούς και το έστειλε στον ηγεμόνα της Αχαΐας «κράτιστο Θεόφιλο», που ήταν εθνικός. Ο Θεόφιλος μετά από αυτό απαρνήθηκε τα είδωλα και έγινε Χριστιανός. Το «πνεύμα» του Ευαγγελίου του Λουκά αντικατοπτρίζεται στον λόγο του Κυρίου: “κηρυχθήναι επί τω ονόματι αυτού μετάνοιαν και άφεσιν αμαρτιών εις πάντα τα έθνη, αρξάμενον από Ιερουσαλήμ” (κδ΄47).

Το ευαγγέλιο του Λουκά ξεχωρίζει για την συμπερίληψη των γυναικών στην αφήγηση αναφερόμενες ως μαθήτριες του Χριστού. Αξιοσημείωτα παραδείγματα οι αδελφές Μάρθα και η Μαρία και η αμαρτωλή γυναίκα με το μύρο που άλειψε τα πόδια του Χριστού. Αναδεικνύει παραβολές όπως του Καλού Σαμαρείτη (που φανερώνει ότι η εκδήλωση προς τον πλησίον δεν εμποδίζεται από θρησκευτικά ή φυλετικά κριτήρια) και η παραβολή του Λαζάρου για την αντιστροφή των ρόλων στην επίγεια ζωή και στην ουράνια εξ αιτίας της συμπεριφοράς στη γη έναντι των πτωχών και αδυνάτων.

Υπήρξε άριστος ζωγράφος και είναι ο πρώτος ο οποίος ζωγράφισε την Παναγία και με τον Χριστό στην αγκαλιά. Ζωγραφίζοντας τρεις εικόνες τις πήγε να τις δει η Παναγία και να του πει αν της αρέσουν. Τις έδειξε λέγοντας : ««Εί αρετόν αυτή εστίν». Η Παναγία του απαντά: «Η χάρις του υπ’ εμού τεχθέντος είη δι’ εμού μετ’ αυτών». Γνωστό το τροπάριο : «άλαλα τα χείλη των ασεβών των μη προσκυνούντων την εικόνα σου τη σεπτή την ιστορηθείσα υπό του Αποστόλου Λουκά ιεροτάτου, την οδηγήτριαν».

Λειτουργικά κείμενα
Απολυτίκιον 
Ἀπόστολε Ἅγιε, καὶ Εὐαγγελιστὰ Λουκᾶ, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Έτερον Ἀπολυτίκιον. 
Ακέστωρ σοφώτατος, Ἱερομύστα Λουκᾶ, ζωγράφος πανάριστος, τῆς Θεοτόκου Μητρός, ἐδείχθης Ἀπόστολε, ἔγραψας μάκαρ, λόγους, διὰ πνεύματος θείου, ἔδωκας ἐννοῆσαι, συγκατάβασιν ἄκραν, Χριστοῦ τῆς παρουσίας, διὸ πρέσβευε σωθήναι ἠμᾶς.

Έτερον Ἀπολυτίκιον 
Λουκᾶν τὸν θεηγόρον καὶ τοῦ Παύλου συνέκδημον καὶ Εὐαγγελίου τοῦ τρίτου συγγραφέα θεόπνευστον, ἐν ὕμνοις τιμήσωμεν, πιστοί, ὡς ἄξιον ἐργάτην τοῦ Χριστοῦ. Τῷ φωτι γὰρ τοῦ Κυρίου καταυγασθεὶς μετέδωκε φῶς τῷ κόσμῳ. Γράψας τὰς θαυμαστὰς παραβολάς, σύστασιν ἐκκλησίας τε τῇ ἐπελεύσει τοῦ πνεύματος ἱστορησάμενος.

Έτερον Ἀπολυτίκιον 
Τόῦ Σωτῆρος Καλλιτέχνήσας παραβολάς και τά θαύματα, καί τῶν Ἀποστόλων τάς Πράξεις κοσμήσας, τῆς Θεοτόκου τἠν εἰκόνα ἐζωγράφησας. Εἰς πόλιν δέ Θηβαίων κηρύξας τἠν άλἠθειαν͵ ἐν εκείνῃ ὑπὲρ ταύτης ἐμαρτύρησας, καί τήν ψυχήν τῷ Κυρίῳ παραδέδωκας. Διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ ψυχῶν τέ καί σωμάτων ἰατρέ Λουκᾶ Εὐαγγελιστά Θεόπνευστε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Κοντάκιον 
Μαθητὴς γεvόμενος τοῦ Θεοῦ Λόγου, σὺν τῷ Παύλῳ ἅπασαν, ἐφωταγώγησας τὴv γῆν, καὶ τὴν ἀχλὺν ἀπεδίωξας, τὸ θεῖον γράψας, Χριστοῦ Εὐαγγέλιον.

• ΕΣΠΕΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΗ: 19/10 ΔΕΥΤΕΡΑ στις 17:00 Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας- Παράκληση στον Όσιο Ιωάννη το Ρώσσο και εν συνεχεία ομιλία. Θα τεθεί σε προσκύνηση το σκουφάκι και η ζώνη από το σκήνωμα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου.
• 20/10 ΤΡΙΤΗ Αγίου Αρτεμίου-Οσίου Γερασίμου: Θεία Λειτουργία 07:00-09:00
• 23/10 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου: Θεία Λειτουργία 07:00-09:00
• 24/10 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία 07:00-09:00(κάτω Ι.Ν.)
• 25/10 ΚΥΡΙΑΚΗ ΄ΣΤ ΛΟΥΚΑ: Θεία Λειτουργία 07:00-10:00

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 540η

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον

καί τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν ἐπιθυμοῦσα, νά ἀνταποκριθῇ, κατά τό δυνατόν, στίς ἀνάγκες γιά αἷμα ἀσθενῶν ἀδελφῶν μας, διοργανώνει ἐθελοντική αἱμοληψία σέ συνεργασία μέ τά Κέντρα Αἱμοδοσίας, τοῦ Περιφερειακοῦ Πανεπιστημιακοῦ Νοσοκομείου Πατρῶν «Παναγία ἡ Βοήθεια» καί τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Πατρῶν «Ἅγιος Ἀνδρέας», ἀπό 12 ἕως καί 24 Ὀκτωβρίου 2026 πλήν Κυριακῶν, στήν Πλατεῖα Γεωργίου καί τίς ὧρες ἀπό 9:30 τό πρωΐ ἕως 1:30 μετά τό μεσημέρι καί ἀπό 5:30 ἕως 8:30μ.μ. τό ἀπόγευμα.

Παρακαλοῦμε, νά συμμετάσχετε στήν θεάρεστη αὐτή προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν βοήθεια τῶν συνανθρώπων μας.

Μέ πατρικές εὐχές καί εὐλογίες

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Στην Ενορία μας ξεκινούν οι: α)Κατηχητικές ομάδες για όλες τις ηλικίες.

Από το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026, για όλα τα παιδιά (Νήπιο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) και κάθε Σάββατο:

• Παιδιά από Νήπιο-A΄ & Β΄ Δημοτικού: Σάββατο 11-12μ.μ.
• Μαθήτριες Δημοτικού Γ-ΣΤ: Σάββατο 03:30-04:30μ.μ.
• Μαθητές Δημοτικού Γ-ΣΤ: Σάββατο 3:30-4:30 μ.μ.
• Μαθήτριες Γυμνασίου-Λυκείου: Σάββατο 4:30-5:30μ.μ.
• Μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου: Σάββατο 4:30-5:30μ.μ.

Εσπερινές συναντήσεις (Κύκλοι), σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

• ΚΥΚΛΟΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ 2026-2027
• ΝΕΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ - ΜΗΤΕΡΕΣ: Από Τετάρτη 14 Οκτωβρίου και ώρα 06:00μ.μ.
• ΚΥΡΙΕΣ: Από Τρίτη 13 Οκτωβρίου και ώρα 4:00μ.μ. (Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΑΤΣΙΚΑ)
• ΚΥΡΙΕΣ: Από Πέμπτη 15/10 και ώρα 4:00μ.μ. ΚΥΡΙΟΙ: Από Πέμπτη 15/10 και ώρα 11:00π.μ.

• ΕΣΠΕΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 2026-27: Από τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026 και κάθε Δευτέρα στις 5:00μ.μ. το απόγευμα θα τελείται Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας-Παράκλησις, μετά τις ακολουθίες Εσπερινού-Παρακλήσεως και ομιλία.
• 17/10 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία 07:00-09:00
• 18/10 ΚΥΡΙΑΚΗ Αποστόλου Λουκά του Ευαγγελιστού: Θεία Λειτουργία 07:00-10:00

Ο Απόστολος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου, ψαράς στο επάγγελμα το όνομά του σημαίνει «Δίδυμος». Θεωρείται, από πολλούς άπιστος, ενώ φάνηκε δύσπιστος σε μια στιγμή της ζωής του. Όταν ο Χριστός εμφανίστηκε μετά την Ανάστασή Του στους μαθητές ο Θωμάς απουσίαζε και δυσπίστησε στα λεγόμενα των συμμαθητών του. Όμως, κατά την δεύτερη εμφάνιση του Κυρίου αναφώνησε: « Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Είναι η πρώτη δημόσια ομολογία της Αναστάσεως του Κυρίου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ήταν μέρος της θείας οικονομίας η δυσπιστία του Θωμά.

Κατά την κοίμηση της Θεοτόκου ο Θωμάς, ευρισκόμενος στις Ινδίες για ιεραποστολή, δεν ήταν παρόν. Όταν οι μαθητές του Κυρίου άνοιξαν τον τάφο να προσκυνήσει ο Θωμάς ο τάφος Της ήταν άδειος . Το σώμα έλειπε και στο μνήμα κείτονταν μόνο το σεντόνι που είχαν τυλίξει το σώμα της Παναγίας. Η Παναγία μετέστη από την γη στους ουρανούς χαρίζοντας θαυμαστή δύναμη στους Αποστόλους για το δύσκολο και τεράστιο έργο που είχαν ήδη ξεκινήσει. «Πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι, τῷ Ἀποστόλῳ Θωμᾷ, τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου», ψάλλουμε στο απολυτίκιο της εορτής της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης

Ο Απόστολος Θωμάς Ιουδαίος στην καταγωγή. Ακολούθησε αμέσως τον Χριστό και έγινε μαθητής Του .Δεν έκανε δεύτερη σκέψη όταν τον κάλεσε κοντά Του ο Χριστός. Διέθετε θάρρος και αποφασιστικότητα. Ο Χριστός αναγγέλλει στους μαθητές Του την κοίμηση του Λαζάρου και την πρόθεσή του να μεταβούν στην Βηθανία παρά το γεγονός ότι οι Ιουδαίοι τον αναζητούσαν για να τον θανατώσουν. Ο Θωμάς απευθυνόμενος προς τους άλλους μαθητές είπε : "άγωμεν και ημείς ίνα αποθάνωμεν μετ' αυτού" (Ιωάννης 11, 16). Σε άλλη περίπτωση φανερώνεται η ορθολογική σκέψη του Ιωάννη (14, 4-5) .

Την ημέρα της Πεντηκοστής της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος παρών ήταν και ο Θωμάς. Εφάρμοσε και αυτός την εντολή του Χριστού: Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.(Ματθ. 28, 19.Ο Θωμάς κληρώθηκε να πάει στους Πάρθους, Πέρσες, Μήδους και Ινδούς. Γι’ αυτό οι χριστιανοί των Ινδιών ονομάζονται «Θωμαϊστές». Οι Ινδοί ήταν οι πιο ωμοί και βάρβαροι τότε άνθρωποι. Ένα βράδυ παρουσιάστηκε ο Χριστός και του είπε: «Μη φοβάσαι Θωμά, αλλά πήγαινε στις Ινδίες, κήρυξε το Ευαγγέλιο κι η χάρις μου θα είναι μαζί σου».

Κάποια φορά βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα ο Αμβάνης αναζητώντας αρχιτέκτονα να κτίσει ωραιότατο παλάτι για τον βασιλιά των Ινδιών. Αυτός αγόρασε ως δούλο τον απόστολο Θωμά .Μετά από πολυήμερο ταξίδι φθάσανε στην Ανδράπολη όπου ο ηγεμόνας πάντρευε την κόρη του. Πήγαν ο Θωμάς και ο Αμβάνης. Υπηρέτης κτύπησε τον Θωμά στο πρόσωπο. Ο Θωμάς είπε ο Θεός να συγχωρέσει τον δούλο, αλλά το χέρι θα το κατασπαράξουν τα θηρία. Έτσι και έγινε.

Ο Θωμάς και ο βασιλιάς Γουνδιαφόρος

Ο βασιλιάς και ο Θωμάς συζήτησαν αρκετά για το παλάτι και ο βασιλιάς έδωσε την συγκατάθεσή του να γίνει το παλάτι του σύμφωνα με το σχέδιο που παρουσίασε ο Θωμάς. Ο βασιλιάς έδωσε εντολή να παρέχουν στο Θωμά όσο χρυσάφι και ασήμι χρειαζόταν για την ανέγερση του παλατιού, που θα ήταν πιο επιβλητικό από όλα τα άλλα. Συμφώνησαν και ο βασιλιάς έφυγε για τρία χρόνια για δουλειές του κράτους του. Ο Θωμάς άρχισε να κτίζει ουράνιο παλάτι για τον βασιλιά και όχι επίγειο. Τα χρήματα τα διέθετε ελεημοσύνη στους φτωχούς.

Πληροφορήθηκε ο βασιλιάς ότι ο Θωμάς δεν κτίζει παλάτι και το χρυσάφι το μοιράζει στους φτωχούς. Τον καλεί ο βασιλιάς και ο Θωμάς του είπε: «Το παλάτι εκείνο, που έμαθα να κτίζω από τον μόνο αρχιτέκτονα Χριστό, το έκτισα πολύ ωραίο». Και ο βασιλιάς του είπε: “Αυτή την ώρα να πάμε να το δούμε”. Ο Θωμάς του απαντά: «Νομίζω ότι δεν χρειάζεται για τον παρόντα κόσμο. Όταν φύγεις από τον κόσμο αυτό, τότε θα σου χρησιμεύσει». Θυμωμένος διατάζει να κλείσουν τον Θωμά σε σκοτεινό λάκκο.

Ο αδελφός του βασιλιά αρρωσταίνει και πεθαίνει. Άγγελος Κυρίου ξεναγεί την ψυχή του και του δείχνει το ουράνιο παλάτι του βασιλιά .Ο Άγγελος επιστρέφει την ψυχή στο νεκρό σώμα και ο αναστημένος πληροφορεί τον αδελφό του για την ύπαρξη του λαμπρού ουρανίου παλατιού από τα χέρια του Θωμά. Δίνει εντολή να ελευθερωθεί ο Θωμάς και ζήτησε συγνώμη. Τα δυο αδέλφια και πολλοί άλλοι βαπτίστηκαν Χριστιανοί. Ο βασιλιάς Μίσδιος και ο θάνατος του Αποστόλου.

Στον τόπο αυτό βρήκε πολλούς ειδωλολάτρες. Παρά ταύτα βάπτισε πολλούς Χριστιανούς. Μεταξύ αυτών και τη γυναίκα του βασιλιά Μίσδιου, Μιγδονία, και τη γυναίκα του άρχοντα Χαρασίου, Τερτιανή. Αυτές οι δύο μάλιστα συμφώνησαν να ζήσουν ασκητικά στ’ ανάκτορα τους .Αυτοί διέταξαν να κλειστεί στη φυλακή ο Θωμάς Ένα βράδυ, θαυματουργικά, ο Θωμάς βγαίνει από την φυλακή πηγαίνει σε σπίτι όπου λειτουργεί και βαπτίζει τον Ουαζάνη, γιο του βασιλιά Μίσδιου και την κόρη του Τέρτια. Τη στιγμή που τους κοινωνούσε ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό λέγοντας «Αλήθεια σας λέω, μη φοβάστε, αλλά πιστεύετε».

Μετά από αυτά ο βασιλιάς Μίσδιος διέταξε να τον θανατώσουν μακριά από την πόλη γιατί φοβόταν τις αντιδράσεις. Έτσι ο Απόστολος Θωμάς παρέδωσε την ψυχή του στην πόλη Μαλιαπούρ θανατούμενος με λογχισμό.

Η μνήμη του τιμάται στις 6 Οκτωβρίου.

Σε κύκλους προοδευτικών, δήθεν, ανθρώπων και εγγραμμάτων λέγεται ότι η γνώση διώχνει την χριστιανική πίστη. Ο εγγράμματος αντιλαμβάνεται το λάθος της Ορθοδοξίας. Σφάλμα τεράστιο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σφάλμα από αυτό. Οι μεγάλοι επιστήμονες με καθαρή καρδιά και προαίρεση ασπάζονται την Αλήθεια της Ορθόδοξης Διδασκαλίας. Εν τάχει αναφέρομε τον Ιερό Χρυσόστομο, Μέγα Βασίλειο και τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.

Στο παρόν κείμενο με τις μικρές μου δυνάμεις θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ο Διονύσιος γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 μ. Χ. από οικογένεια επιφανή και έλαβε μεγάλη μόρφωση. Η Αθήνα ήταν ξακουστή για την σοφία των κατοίκων της. Ο Διονύσιος ήταν ειδωλολάτρης, με καλή καρδιά και αγαθή προδιάθεση. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό. Για την μεγάλη μόρφωση που είχε και τη δικαιοσύνη που τον διέκρινε ορίστηκε μέλος του Αρείου Πάγου. Ήταν ένας από τους εννέα βουλευτές. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Το 33 μ. Χ. βρίσκεται στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου για ανώτερες σπουδές. Μια μέρα, ενώ ήταν μεσημέρι, βλέπει τον ήλιο να χάνει το φως του και η γη να σείεται από ισχυρό σεισμό. Εκείνη την στιγμή ο Σωτήρας μας Χριστός σταυρωνότανε από τους άνομους Ιουδαίους και η φύση δεν μπορούσε να βλέπει τον δημιουργό της πάνω στον Σταυρό απαθής. Ο ευσεβής Διονύσιος αναφώνησε: «Ή θεός τις πάσχει, ή το παν απόλλυται»! Σημείωσε στο ημερολόγιό του την ημερομηνία, ημέρα και ώρα που έγιναν τα συμβάντα. Χαράχτηκαν στην μνήμη του και τον απασχολούσαν.

Αφού τελείωσε τις σπουδές του γύρισε στην Αθήνα και ανέλαβε στη θέση του Αρεοπαγίτη απονέμοντας δικαιοσύνη.

Το 49 μ.Χ. ήλθε στην Αθήνα ο φλογερός Απόστολος Παύλος για να κηρύξει την νέα θρησκεία, την Αλήθεια του Χριστού. Έτρεξαν να τον ακούσουν πολλοί άνθρωποι και φιλόσοφοι της εποχής και ο Διονύσιος. Σε ομιλία του ο Παύλος ανέπτυξε για τον «Άγνωστο Θεό» τον οποίο πιστεύουν χωρίς να τον γνωρίζουν. Είπε, λοιπόν, ο απόστολος : «Ω, άνδρες Αθηναίοι, εγνώρισα ότι είσθε θεοσεβέστεροι και ευλαβέστεροι από τους άλλους ανθρώπους, διότι διερχόμενος από ταύτην την πόλιν σας, και βλέπων τα σεβάσματά σας, εύρον βωμόν, εις τον οποίον δεν έχετε κανένα είδωλον, αλλ’ έχετε αναγράψει επ’ αυτού ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΘΕΩ. Αυτόν λοιπόν τον αληθή Θεόν, τον οποίον αγνοούντες ευσεβείσθε, εκείνον κηρύττω και αυτόν σας αναγγέλλω, ότι αυτός όλον τον κόσμον εποίησεν, ορατόν τε και αόρατον. Ο αληθής ούτος Θεός είναι ανενδεής και δεν χρειάζεται τίποτε από ημάς, αλλ αυτός μας δίδει την πνοήν και την ζωήν και όλα όσα χρειαζόμεθα, ως ελεήμων και εύσπλαγχνος , αυτόν όθεν τον όντως αληθή Θεόν έχω πόθον να σας καταστήσω γνωστόν, να τον εννοήσετε και να τον εύρητε ψηλαφώντες, αν και δεν είναι μακράν από ημάς, αλλά, καθώς είπεν και κάποιος εκ των ημετέρων φιλοσόφων «εν αυτώ ζώμεν» ( Πράξ. Ιζ΄,28) και δι αυτού κινούμεθα και εις αυτόν ευρισκόμεθα. Λοιπόν επειδή είμεθα γένους του Θεού, δεν είναι πρέπον να νομίζωμεν τον χρυσόν και τον άργυρον και πάσαν άλλην ύλην, ότι είναι όμοια του Θεού, αλλά, ας μετανοήσωμεν δια τα εξ αγνοίας ημών ανομήματα, ίνα και ο Θεός συγχωρήσει ημάς ως συμπαθέστατος».

Ο λόγος του Παύλου άφησε άφωνους τους φιλοσόφους . Μόνο ο Διονύσιος εκάλεσε τον Παύλο στο σπίτι του, όπου ο απόστολος του μίλησε για την Θεία οικονομία, την γέννηση, την διδασκαλία, και την Σταύρωση, την Ανάστασή Του και την Ανάληψή Του στους ουρανούς. Διαπίστωσε ο Διονύσιος από το ημερολόγιό του ότι τα θαυμαστά γεγονότα έγιναν την ώρα της Σταυρώσεως του Κυρίου.Αμέσως ζήτησε να βαπτιστεί αυτός και η οικογένειά του. Από τον λόγο του Παύλου αρνήθηκε τα είδωλα η Δάμαρις. Μετά την βάπτιση του Διονυσίου αρκετοί πίστευσαν στον Χριστό.

Ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε τότε επίσκοπο των Αθηνών τον θείον και θαυμαστόν Ιερόθεον , ο οποίος δίδαξε τον Διονύσιον και άλλα απόκρυφα και θεία Μυστήρια, τα οποία είχε διδαχθεί από τον Παύλο. Διάδοχος του Ιεροθέου χειροτονήθηκε ο Άγιος Διονύσιος και αξιώθηκε της Θείας Χάριτος και δια τούτο φιλοσοφεί και λογογραφεί «Περί Ουρανίου Ιεραρχίας των Υπερκοσμίων Αγγέλλων», «Περί Καταφατικής και Αποφατικής Θεολογίας», « Περί Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας», « Περί Θείων Ονομάτων» και έτσι άφησε πλούσια ιερή γραπτή παρακαταθήκη.

«Εξ αιτίας της μεγάλης αγάπης που είχε προς τον Σωτήρα ημών Χριστό, όταν πληροφορήθηκε ότι η Παναγία ήταν ζωντανή πήγε να επισκεφθεί την αειπάρθενο Δέσποινα. Βλέποντας την θεία μορφή Αυτής και θαυμάσιον ωραιότητα και τους Αγγέλλους να την φυλάττουν και ακούσας εκείνα τα ουράνια λόγια ομολόγησε ότι και το είδος και οι χαρακτήρες της εμαρτύρουν Θεού Μητέραν κατά αλήθειαν», γράφει ο συναξαριστής. Αφού παρέμεινε αρκετές ημέρες, χάρηκε την παρουσία Της και ωφεληθείς τα μέγιστα αναχώρησε για κήρυγμα αποστολικό σε διάφορες πόλεις και χώρες. Επιστρέφει στην Αθήνα και συνεχίζει την διαποίμανση του ποιμνίου του. Όταν η Κυρία Θεοτόκος εκοιμήθη παρέστη στην κηδεία Της και ο Άγιος Διονύσιος, αρπαγείς υπό νεφέλης όπως οι Απόστολοι και άλλοι Ιεράρχες.

Κατά τους τελευταίους χρόνους του αυτοκράτορα Νέρωνα πήγε στη Ρώμη να αποχαιρετήσει τον διδάσκαλόν του Παύλο και ήταν παρών στην αποκεφάλιση του Παύλου. Επιστρέφει στην Αθήνα. Ξαναπηγαίνει στη Ρώμη εξαπλώνοντας το κήρυγμα της ευσεβείας. Εκεί συναντήθηκε με τον Άγιο Κλήμεντα , τον επίσκοπο της Ρώμης, και κατά παρακίνηση εκείνου μεταβαίνει στην Γαλλία. Στο Παρίσι έκτισε εκκλησία μικρά και ευκτήριο οίκο. Εκεί δίδασκε και επιτελούσε πολλά θαύματα. Πολλοί άνθρωποι ασπάζονται τον Χριστιανισμό.

Ο αποστάτης δαίμονας βλέποντας να μειώνεται ο αριθμός των ειδωλολατρών παρακίνησε κάποιους να κατηγορήσουν τον Διονύσιο στον βασιλέα Δομετιανό. Ο βασιλέας θύμωσε και διέταξε να προσαγάγουν τον Άγιο ενώπιόν του. Με λόγια προσπαθεί να πείσει τον Άγιο να απαρνηθεί τον Χριστό και να λατρεύσει τα είδωλα, άκουσε από το στόμα του γενναίου Διονυσίου : «Μεγάλην σας αγνωσία είναι, κατά αλήθειαν, να προσκυνείτε λίθους και ξύλα και άλλας ύλας αναισθήτους, και να λέγετε ότι ήσαν θεοί οι πόρνοι και φονείς και φιλήδονοι, οίτινες έκαναν τόσας αισχρουργίας, ώστε αισχύνομαι να τας αναφέρω, δια να μη μολύνω τα χείλη μου». Μετά από αυτήν την απάντηση ο βασιλιάς διέταξε τον αποκεφαλισμό των τριών Αγίων‧ του Διονυσίου και των μαθητών του Ρουστικού και Ελευθερίου. Τιμάται η μνήμη των την 3η Οκτωβρίου κάθε έτους.