Σάββατο 30 Μαΐου 2026

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 1/6 έως 7/6/2026

  • 1/6 ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ Θεία Λειτουργία-Μικρός Αγιασμός 07:00-09:30(κατά την παρούσα εβδομάδα 1/6-7/6 γίνεται κατάλυσις εις πάντα)
  • 6/6 ΣΑΒΒΑΤΟ Απόδοση Πεντηκοστής: Θεία Λειτουργία 06:45 (κάτω Ι. Ν.)
  • 7/6 ΚΥΡΙΑΚΗ Ά ΜΑΤΘΑΙΟΥ-ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ: Θεία Λειτουργία 06:45 ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ: ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026 10π.μ. - 1μ.μ.
  • 8/6 ΔΕΥΤΕΡΑ άρχεται η Νηστεία των Αγίων Αποστόλων διάρκειας 21 ημερών(έως και 28/6)

Ο ΘΕΙΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ π. Δημητρίου Μπόκου

«Τελευταία εορτή» ονομάζεται η γία Πεντηκοστή. Ολοκληρώνεται με αυτήν η θεία Αποκάλυψη, η φανέρωση του Τριαδικού Θεού στον κόσμο. Είναι εορτή του Αγίου Πνεύματος, αλλά και εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού τα πάντα γίνονται υπό του Θεού Πατρός, διά του Υιού, εν Αγίω Πνεύματι. Φανερώνεται η αιώνια αλήθεια. Έρχονται εις πέρας όλα όσα θεώρησε απαραίτητα ο Θεός για τη σωτηρία του κόσμου (η Θεία Οικονομία). Τώρα η πρωτοβουλία για την αξιοποίησή τους ανήκει σε μας.

Η Πεντηκοστή «προσφέρει την ερμηνεία όλων των εορτών, όλων των κομβικών στιγμών του επιγείου βίου του Σωτήρος: Των Χριστουγέννων, των Θεοφανείων, του Ευαγγελισμού, της Μεταμορφώσεως, του Πάθους, της Αναστάσεως, της Αναλήψεως. Και πού αποσκοπούσαν όλα τούτα; Στην ίδρυση της Εκκλησίας και στην εν αυτή σωτηρία του κόσμου διά της χριστοποιήσεως, της θεανθρωποποιήσεως, της πνευματοποιήσεως, της θεώσεως, της τριαδοποιήσεως» (Κυριακή της Πεντηκοστής).

Και ενώ δομήτωρ, ιδρυτής και θεμελιωτής της Εκκλησίας είναι ο Τριαδικός Θεός, εξαίρεται ιδιαιτέρως η δράση του Αγίου Πνεύματος. Από την πλευρά των ανθρώπων συνεργούν στη θεμελίωση της Εκκλησίας οι άγιοι Απόστολοι, αλλά πάντα υπό τον σχεδιασμό και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Έχτισαν, οικοδόμησαν την Εκκλησία, «του Πνεύματος τη αρχιτεκτονία», σύμφωνα με την αρχιτεκτονική του Αγίου Πνεύματος (Πέμπτη Ε΄ εβδομ. Νηστειών, β΄ τριώδιος κανών, ωδή η΄).

Είναι και οι Απόστολοι αρχιτέκτονες, θεμελιωτές και οικοδόμοι της Εκκλησίας. «Ως σοφός αρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα», λέγει ο απόστολος Παύλος, αλλά εννοεί πάντα κατά τον φωτισμό και τις υποδείξεις του Αγίου Πνεύματος. «Εν Πνεύματι» συνοικοδομούνται οι πιστοί και γίνονται ναός άγιος, κατοικητήριο του Θεού. Όλα γίνονται «διά της επιχορηγίας του Πνεύματος Ιησού Χριστού» (Α΄ Κορ, 3, 10. Εφ. 2, 21-22. Φιλ. 1, 19). Γι’ αυτό και ο άγιος Βασίλειος αναφωνεί: «Το Πνεύμα το Άγιον αρχιτεκτονεί Εκκλησίαν Θεού» (Ερμηνεία εις τον προφήτην Ησαΐαν, PG 30, 289D-292A).

Όταν άρχισε να υλοποιείται το μυστήριο της θείας Εναθρώπησης, το Άγιο Πνεύμα ήταν εκεί. «Εντοιχίστηκε στα θεμέλια της Εκκλησίας, στο θεμέλιο του σώματος του Χριστού, οικοδομώντας την ενσάρκωση». Εκεί η δύναμη του Υψίστου επισκιάζει την αγία Παρθένο και το Άγιο Πνεύμα με την επέλευσή του χτίζει το ανθρώπινο Σώμα του Χριστού, «του Λόγου κτίσαν την σάρκωσιν». Εν συνεχεία χτίζει την Εκκλησία, που είναι πάλι Σώμα Χριστού. Και παραμένει αείποτε στο Σώμα αυτό. Τα πάντα στην Εκκλησία γίνονται διά του Αγίου Πνεύματος.

Ο Χριστός είναι παρών στην Εκκλησία εν Πνεύματι Αγίω. Και η Εκκλησία είναι παρούσα στον Χριστό εν Πνεύματι Αγίω. Την ημέρα της Πεντηκοστής άρχισε η εορτή του Αγίου Πνεύματος, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ. Όλα, από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο, τελεσιουργούνται με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

«Ουσιαστικά, κάθε ιερό μυστήριο και κάθε αγία αρετή είναι μία μικρή εορτή του Αγίου Πνεύματος. Δι’ αυτών το Πνεύμα το Άγιον κατέρχεται σε εμάς, μέσα μας. Κατέρχεται ουσιωδώς, πράγμα που σημαίνει αληθινά, πραγματικά, με όλες τις θείες και ουσιαστικές ενέργειές Του…

Στην Εκκλησία κάθε ιεροπραξία, ενέργεια, ακολουθία, μυστήριο, έργο, γίνεται με την επίκληση της δυνάμεως και της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος…

Κατέρχεται αδιαλείπτως στους Χριστιανούς με την κάθε λατρευτική ακολουθία, με το κάθε Κύριε ελέησον, με την κάθε χριστοπόθητη ανάσα». (Τα παραθέματα από τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, Δογματική, εκδ. Ι. Μονής Βατοπαιδίου, 2019, σ. 350-368).

Ονειρεύτηκες ποτέ παρόμοια τιμή; Κάθε καλή σου σκέψη να φέρνει μέσα σου το Άγιο Πνεύμα;

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα!

ΜΝΗΜΗ ΑΛΩΣΕΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ


Ὁ Μητροπολίτης, μὲ λόγια συγκινητικὰ ἀνεφέρθη στὴν Βασιλίδα τῶν Πόλεων, στὴν ἵδρυση της ἀπὸ τὸν Μέγα Κωνσταντῖνο, στὴν δόξα καὶ τὴν χιλιόχρονη Αὐτοκρατορία, στὴν φρικτὴ Ἅλωση ἀπὸ τοὺς Φράγκους κατὰ τὴν Δ΄ Σταυροφορίαν τὸ 1204 καὶ τέλος στὴν μαρτυρικὴ πτώση της, ποὺ πλήγωσε τὴν Ρωμιοσύνη, ἀλλὰ καὶ τὸν κόσμον ὁλόκληρο. Ἡ Κωνσταντινούπολη, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, ἦτο τὸ ἰσχυρὸ ἀνάχωμα, ὥστε νὰ μὴν περάση ὁ βαρβαρότης τῶν Τούρκων στὴν Εὐρώπη. Δυστυχῶς ἡ Εὐρώπη, δὲν κατενόησε τότε τὸν κίνδυνο αὐτὸ καὶ ἄφησε ἀνυπεράσπιστη τὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ ὅλα τὰ δεινὰ ποὺ ἐπῆλθαν στὴν συνέχεια. Οὔτε ὅμως καὶ τώρα κατανοεῖ αὐτὴ τὴν πραγματικότητα καὶ γιὰ αὐτὸ τὸν λόγο πολλάκις ἐθρήνησε καὶ θρηνεῖ ἐπὶ πνευματικῶν ἐρειπίων. Ζοφερὸν διαγράφεται, ἴσως, καὶ τὸ μέλλον.

Ἐπίσης, ἀνεφέρθη στὰ τοῦ βίου τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τοῦ τελευταίου Αὐτοκράτορος τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ στὴν σχέση του μὲ τὸν Μωρέα καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὴν Πάτρα, ὅπου ἐτελέσθη ὁ Γάμος του μὲ τὴν Θεοδώρα, (Μαγδαληνὴ Τόκου, ἀσπασθεῖσα τὸ Ὀρθόδοξον δόγμα καὶ μετανομοσθεῖσαν Θεοδώρα). Στὸ κάστρο του Σανταμερίου τῶν Πατρῶν ἐκοιμήθη κατὰ τὴν γένναν, μαζὶ μὲ τὸ παιδὶ, ἡ σύζυγος τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Θεοδώρα.

Τέλος ἀνεφέρθη στοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς θυσίες τῶν Ἑλλήνων, Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι 400 ὁλόκληρα χρόνια καὶ γιὰ ἄλλες περιοχὲς 500, ἔδωσαν τὸ αἷμα τους γιὰ νὰ εἴμαστε σήμερα ἐμεῖς ἐλεύθεροι.

Εἰδικὴ ἀναφορὰ ἔκανε ὁ Σεβασμιώτατος στοὺς φύλακες τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τοῦ Γένους μας, οἱ ὁποῖοι φυλάσσουν πνευματικὲς θερμοπύλες καὶ φωτίζουν τὴν Οἰκουμένη ἀπὸ τὸ ἀειλαμπὲς Φανάριο, συνεχίζοντες τὴν ἱερὰν παράδοση καὶ κρατῶντας ἄσβεστη τὴν λαμπάδα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ἱερὰ σκυτάλη, ὥστε νὰ τὴν παραδώσουν ἀτόφια στοὺς ἐπιγενομένους. Ὁ Παναγιώτατος καί Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος καί ἡ περί Αὐτόν ἱερά καί ἁγία Ἀδελφότητα.

Τὸ Ἱερὸ Μνημόσυνο τῶν μαρτύρων τῆς Ἁλώσεως, ἐπεσφραγίσθη μὲ τὸν Ἐθνικὸν Ὕμνο. 




Πέμπτη 28 Μαΐου 2026

Κουρὰ νέου Μοναχοῦ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν


Τὴν Τετάρτη 27 Μαΐου, στὸ Καθολικὸ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἱστορικῆς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν, πραγματοποιήθηκε ἡ μοναχικὴ κουρὰ τοῦ δοκίμου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀποφοίτου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου καὶ τῆς Σχολῆς ΣΜΥΚ Βελλὰς Ἰωαννίνων, Σπυρίδωνος Ποριτσάνου, στὸν ὁποῖο ὁ Σεβασμιώτατος ἔδωσε τὸ μοναχικὸν ὄνομα «Γερμανός».

Στὴν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στὸ μοναχικὸ πολίτευμα καὶ στὴν εὐλογητὴ ἐπιλογὴ τοῦ νέου μοναχοῦ νὰ ἀκολουθὴσῃ τὴν κατὰ Θεὸν πολιτεία, μέσα ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον ἀφοσίωσή του στὸ Θεὸ καὶ ἐξήγησε τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἔδωσε στὸν νέο Μοναχὸ τὸ ὄνομα «Γερμανός».

Πρῶτον, γιὰ τὸν μεγάλο Ἅγιο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανό, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως σὲ καιροὺς δύσκολους γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἐξ’ αἰτίας τῆς εἰκονομαχίας. Ὁ Ἅγιος Γερμανὸς διέπρεψε πνευματικά, ἀναδειχθείς ἀστὴρ φαεινός, διὰ λόγων καὶ γραφίδος καὶ πράξεων.

Δεύτερον, γιὰ τὸν Ἐθνομάρτυρα Μητροπολίτην Πατρῶν Γερμανὸς Α’, ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος 1571, μετὰ τὴν νικηφόρο Ναυμαχία της Ναυπάκτου, ἡγήθη ἐπιτυχημένου Ἐπαναστατικοῦ κινήματος ἐναντίον τῶν Τούρκων. Ὅμως τὸ ἑπόμενον ἔτος 1572, οἱ Τοῦρκοι ἐπέστρεψαν, συνέλαβαν τὸν Μητροπολίτη Γερμανὸ καὶ τὸν τεμάχισαν, μαζὶ μὲ τοὺς συνεργάτες του, ἀφοῦ προηγουμένως τὸν βασάνισαν φρικτά. (Προτομὴ τοῦ Γερμανοῦ, ἔστησεν ὁ Σεβασμιώτατος, ὅπως καὶ τὶς προτομὲς τῶν δύο ἄλλων Ἐθνομαρτύρων Μητροπολιτῶν Πατρῶν Νεοφύτου καὶ Παρθενίου, στὸν αὔλειο χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν).

Τρίτον, πρὸς τιμὴν τοῦ μεγάλου Ἱεράρχου καὶ Ἐθνεγέρτου, Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανού, ὁ ὁποῖος ἐγίνε θρῦλος καὶ ἔμεινε στὴν Ἐκκλησιαστική, Ἐθνικὴ καὶ Παγκόσμια Ἱστορία ὡς ὁ ἀγωνιστὴς Ἱεράρχης ὑπὲρ τῆς ἁγία ἡμῶν Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ τῆς Ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό. Γιὰ τὴν δράση του μαρτυροῦν οἱ πόλεις, τὰ χωριά, τὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια τῆς Ἀχαΐας, τῆς Ἀρκαδίας, τῆς Πελοποννήσου συμπάσης. Μαρτυρεῖ ἡ Ἁγία Λαύρα, ἡ Πλατεῖα Ἁγίου Γεωργίου τῶν Πατρῶν, ἡ Χρυσοποδαρίτισσα, ὁ Ὀμπλός, ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ Ρώμη καὶ τὸ Ἀνάπλι, τὸ Ναύπλιο δηλαδή, ὅπου ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ σὲ ἡλικία 56 ἐτῶν.

«Νὰ φέρης μὲ χαρά, μὲ ὑπερηφάνεια κατὰ Θεόν, μὲ συγκίνηση καὶ μὲ συναίσθηση τῆς βαριᾶς εὐθύνης καὶ κληρονομιᾶς, ἔναντι τοῦ Θεοῦ, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς Πατρίδος μας αὐτὸ τὸ ὄνομα», ἐτόνισε ἐν συγκινήσει, στὸν νέο Μοναχὸ ὁ Σεβασμιώτατος, εὐχηθεὶς εἰς αὐτὸν τὴν κατὰ Θεὸς πρόοδον καὶ προκοπὴν καὶ ἐν τέλει τὸν ἁγιασμόν, διὰ τῆς μοναχικῆς ὁδοῦ καὶ πολιτείας τὴν ὁποίαν, χάριτι Θεοῦ καὶ οἰκείᾳ βουλήσει ἀκολουθεῖς ἀπό σήμερον ἓως τελευταῖας σου πνοῆς.






















ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ

Blog Archive

Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Translate