Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

Ὁ Γ’ Κατανυκτικός Ἑσπερινός στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν.

Μέ ἱερά κατάνυξη καί τήν συμμετοχή πλήθους εὐσεβῶν Χριστιανῶν καί πληθύος Ἱερέων, ἐτελέσθη στόν ἱστορικό καί μεγαλοπρεπῆ Ἱερό Ναό τῆς Παντανάσσης τῶν Πατρῶν, ὁ Γ’ Κατανυκτικός Ἑσπερινός τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου καί συγχοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.

Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε θαυμάσια, μέ θεολογικό καί πρακτικό βάθος, ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Νικόδημος Ἀθανασίου, Β’ Γραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰλίου.

Τόν ἐκλεκτό Ὁμιλητή παρουσίασε στό πυκνό ἐκκλησίασμα μέ θερμά λόγια καί εὐχαριστίες ὁ Σεβασμιώτατος, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε καί τίς εὐχαριστίες του πρός τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτην Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως κ. Ἀθηναγόραν, διά τήν ἂδειαν πού ἒδωσε στόν π. Νικόδημο, ὣστε νά εἶναι ὁ ὁμιλητής στόν, ὡς εἲρηται, Κατανυκτικό Ἑσπερινό.




Η άλλη θεώρηση της αμαρτίας του άλλου...

Ήταν ημέρες Μεγάλης Σαρακοστής, όταν ο Γέροντας είδε από μακρυά έναν κλέφτη, που παραβίαζε την πόρτα του κελιού του.Ήταν ο ίδιος που τον είχε κλέψει και πέρυσι. 
Μέριασε ο Γέροντας, και κρύφτηκε στην μάντρα, ώσπου ο κλέφτης να τελειώσει το έργο του. 
Όταν τα διηγήθηκε στον υποτακτικό του, εκείνος οργισμένος τον ρώτησε: 
-Γιατί γέροντα δεν με φώναζες να τον πιάσουμε; Ο ίδιος μας έκλεψε και πέρσι και μένει αμετανόητος! 
"Πού ξέρεις παιδί μου; του απάντησε ο Γέροντας, '' ''ίσως φέτος μετανοήσει".

-"Κι αν το ξανακάνει;.." Ξέσπασε ο υποταχτικός. 
"Ε, τότε πρέπει παιδί μου να τρέξω... για να του ανοίξω και να του τα δώσω εγώ, για να μην ξανακλέψει και κολάσει για τρίτη φορά την ψυχή του". 
Έσκυψε ο υποτακτικός του φίλησε το χέρι, κι έφυγε πνιγμένος στα δάκρυα.

Πλῆθος Μαθητῶν ἀπὸ τὴν Τρίπολη στὸν Ἅγιο Ἀνδρέα Πατρῶν

 

Προκειμένου νὰ πραγματοποιήσουν προσκύνημα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, ἔφθασαν στὴν πόλη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου ὑπὲρ τοὺς διακοσίους πενήντα Μαθητές καί Μαθήτριες, ἀπὸ τὸ 4ο Λύκειο Τριπόλεως, συνοδευόμενοι, ἀπὸ τὸν Διευθυντὴ κ. Πέτρο Μισθὸ καὶ πολλοὺς Καθηγητάς.

Τοὺς Μαθητὰς καὶ Καθηγητὰς ὑπεδέχθη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος τοὺς καλωσόρισε στὴν Ἀποστολικὴ πόλη τῶν Πατρῶν καὶ ἐξέφρασε τὴν χαρὰ καὶ βαθειὰ συγκίνησή του γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τῶν συμπατριωτῶν του Μαθητῶν καὶ Καθηγητῶν στὸν Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐξενάγησε πνευματικὰ τὰ παιδιὰ στὰ Ἱερὰ Προσκυνήματα καὶ σεβάσματα τῶν Πατρῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ὁλόκληρης, τοὺς μίλησε γιὰ τὸν Ἀπόστολον Ἀνδρέα καὶ τὴν σχέση του μὲ τὴν Πάτρα καὶ ἀφοῦ προσκύνησαν μὲ εὐλάβεια τὴν πανσεβάσμια Κάρα καὶ τὸν Σταυρὸ τοῦ Μαρτυρίου τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, τοὺς προσέφερε ὡς εὐλογία ἀπὸ μία εἰκόνα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Ἐπίσης ὁ Σεβασμιώτατος προσέφερε μίαν εἰκόνα τῆς Παναγίας Θεοτόκου γιὰ τὸ 4ο Λύκειο Τριπόλεως, ὥστε νὰ ὑπάρχη ἐκεῖ ὡς εὐλογία τῶν Μαθητῶν καὶ Καθηγητῶν.

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐχαιρέτησε ἕνα πρὸς ἕνα τὰ παιδιὰ καὶ ἔστειλε χαιρετισμοὺς καὶ εὐλογίες στοὺς γονεῖς τους, τοὺς ὁποίους γνωρίζει, ὅπως καὶ τὶς οἰκογένειές τους, ἀπὸ τὴν πολυετῆ λειτουργικὴ καὶ πνευματική του διακονία στὴν Τρίπολη. Πολλῶν δὲ ἐκ τῶν γονέων, τῶν Μαθητῶν ποὺ ἐπεσκέφθησαν τὸν Ἅγιον Ἀνδρέα, ἔχει τελέσει καὶ τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου τους.

Τέλος ὁ Σεβασμιώτατος ἐπήνεσε καὶ εὐχαρίστησε τὸν κ. Διευθυντὴ καὶ τοῦς Καθηγητὰς τοῦ 4ου Λυκείου τῆς Τριπόλεως γιατί ἐνέπνευσαν καὶ ὡδήγησαν τὰ παιδιά, ὥστε νὰ προσκυνήσουν τὸν Ἅγιον Ἀνδρέα στὴν Πάτρα καί εὐχήθηκε ὑγεία, χαρὰ καὶ κάθε εὐλογία σὲ ὅλους, στὰ παιδιὰ δέ, ἰδιαιτέρως, πρόοδον κατὰ Θεὸν στὴ ζωή τους καὶ στὰ μαθήματά τους.



Ἡ ταπείνωση καὶ ἡ καθαρότητα καρδιᾶς ἀσφαλεῖς ὁδηγοὶ πρὸς τὸν Θεόν

Στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου ἈνδρέουΠατρῶν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐχοροστάτησε στὴν Β’ στάση τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καὶ ἐκήρυξε τὸν θεῖον λόγον.

Ἀνεφέρθη στὴν προσκύνηση τῶν Ποιμένων πρὸς τὸν Σαρκωθέντα Κύριον, ἀναλύσας το: «Ἤκουσαν οἱ Ποιμένες, τῶν ἀγγέλων ὑμνούντων, τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν…». Οἱ Ποιμένες τῆς Βηθλεέμ, εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ Σεβασμιώτατος, δὲν ἔφθασαν πρῶτοι στὸ Σπήλαιον ὅπου ἐγεννήθη ὁ Κύριος, γιὰ νὰ τὸν προσκυνήσουν, ἐπειδὴ εὑρίσκοντο ἁπλῶς κοντά, ἀλλὰ διότι ἦτο ἄνθρωποι ἁπλοῖ, μὲ καθαρότητα καρδιᾶς καὶ ταπείνωση καὶ ἀκόμη διότι προετύπωσαν τὸν καλὸ Ποιμένα, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ἐθυσιάσθη ὑπὲρ τῶν λογικῶν προβάτων.

Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ ὑψοποιὸς ἀρετή, χωρὶς τὴν ὁποία ὁ ἄνθρωπος ἐγκλωβίζεται στὰ ἐγωιστικά του τείχη καὶ ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπό του. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, ὀνομάζει τὴν ταπείνωση βασιλίδα τῶν ἀρετῶν. Ὁ ἀταπείνωτος ἄνθρωπος ὑποφέρει, χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς στὸ ὁποῖο τὸν ὁδηγεῖ ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ὁ ἐγωισμὸς, ποὺ εἶναι προνόμια τοῦ μισοκάλου διαβόλου.

Ἡ Παναγία μας, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, εἶναι πρότυπον καθαρότητος καὶ ταπεινώσεως. Ἂς τὴν μιμηθοῦμε στὰ μέτρα τῶν ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων μας καὶ ἂς τὴν παρακαλέσωμε νὰ μᾶς ἐνισχὺῃ στὸν δύσκολο δρόμο τῶν πνευματικῶν μας ἀγώνων.

Τέλος, ὁ Σεβασμιώτατος ἐκάλεσε ὁλους εἰς προσευχὴν, ὥστε νὰ σταματήσουν τὰ μίση, τὰ πάθη καὶ οἱ πόλεμοι στὸν κόσμο, ποὺ γίνονται αἰτία νὰ χύνεται ποταμηδὸν τὸ αἷμα στὴ γῆ.


Με λίγα λόγια ... "…Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω…”

Να έχεις συναίσθηση της κατάστασής σου, και η αμαρτία σου να βρίσκεται συνεχώς μπροστά σου.

Τι θα πει αυτό;

Αυτό θα πει, να μη νομίζεις ότι είσαι αναμάρτητος, ότι είσαι αλάθητος, ότι είσαι κάτι ανώτερο, κάτι ξεχωριστό, κάτι καλύτερο από τους άλλους και ότι για να το πετύχεις αυτό, θα πρέπει να φέρνεις τα λάθη και τα σφάλματα τα οποία έχεις κάνει, συνεχώς στο νου σου.

Κάπως έτσι θα μπορείς να μην κρίνεις κανέναν για τα λάθη του. Θα μπορείς να συγχωρείς τους άλλους όταν πέφτουν. Θα μπορείς να μην κρατάς μέσα σου πίκρα και κακία για τα όσα σου κάνανε. ‘’Άνθρωποι είναι και αυτοί’’, θα σκέφτεσαι, ‘’και εγώ δεν είμαι καλύτερος’’, και θα μπορείς έτσι να ειρηνεύεις.

Έτσι θα έχεις λιγότερο άγχος, λιγότερη ένταση, καθώς δεν θα προσπαθείς άλλο πια να παρουσιάσεις έναν τέλειο εαυτό, μια ιδεατή εικόνα στους γύρω σου, στον κόσμο, αλλά θα παραδέχεσαι ταπεινά τις όποιες αδυναμίες σου, παλεύοντας να τις αλλάξεις…

‘’…Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός…’’

Με λίγα λόγια, να βλέπεις τα χάλια σου, τα δικά σου χάλια, και να σταματήσεις να ασχολείσαι, με το τί έκανε και με το τί είπε ο καθένας…

Σάββατο 7 Μαρτίου 2026

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 9/3 έως 15/3/2026

  • Δευτέρα 9/3 στις 17:00, η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου μετά παρακλήσεως εις τον Όσιο Ιωάννη το Ρώσσο, Αρτοκλασία και εν συνεχεία Ομιλία!
  • 11/3 ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Εσπερινή Προηγιασμένη Θ.Λ 17:30 
  • 13/3 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Όρθρος-Ώρες-Προηγιασμένη Θ. Λ. 06:15 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 13/3: οι Γ΄ Χαιρετισμοί στις 19:00 
  • 14/3 ΣΑΒΒΑΤΟ γ΄ Νηστειών: Θεία Λειτουργία 07:00-09:15 
  • 15/3 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ): Θεία Λειτουργία 06:45-10:00


Η ΦΥΣΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ π. Δημητρίου Μπόκου

Ποτέ δεν παύει η Εκκλησία να εμφορείται από τη βαθύτατα ορθόδοξη αυτοσυνειδησία της και να τη διακηρύττει όπου δει με πλήρη, ακριβή και ξεκάθαρη επίγνωση.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας που μόλις προηγήθηκε, είναι ένα ορόσημο στον διαχρονικό νικηφόρο αγώνα της επί όλων των αιρέσεων, που ως πύλες του Άδου επιζητούν μάταια να κατισχύσουν επάνω της, αλλά ο διάπλους της Εκκλησίας συνεχίζεται χωρίς στάσεις και ανάπαυση. Τρικυμιώδης μεν, αλλά «θεαρχίω νεύματι» κατευθυνόμενος, φωτίζεται ανελλιπώς από φάρους πνευματικούς, που με εξαιρετική ευκρίνεια δείχνουν σε σκοτεινούς καιρούς την Ορθόδοξη αλήθεια. Ανάμεσά τους ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Β΄ Κυριακή Νηστειών).

Οι αγώνες του σημάδεψαν την εκκλησιαστική ιστορία κατά τον 14ο αι., έναντι δυτικών κυρίως επιδράσεων, που είχαν αρχίσει να επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη σκέψη και τον τρόπο της Ανατολής. Ορθοτόμησε τον λόγο της αληθείας, φέρνοντας στο προσκήνιο τη θεολογία των αγίων Πατέρων και τη βαθειά πνευματική εμπειρία της Εκκλησίας, τα μεγάλα εχέγγυα για τη σωτηρία του ανθρώπου, την ασφαλή δηλαδή πορεία του από την πτώση στην ανόρθωση, στην κάθαρση της καρδιάς από τα πάθη, στον φωτισμό του νου από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, στην πραγματική, υπαρκτική και όχι απλώς θεωρητική ένωση του ανθρώπου με τον Θεό.

Κατ’ αρχήν, η Εκκλησία μας δέχεται ότι ο άνθρωπος, θεώμενος τον υπέροχο φυσικό κόσμο, μπορεί να γεμίσει θαυμασμό και να αναγάγει τη σκέψη του στον Θεό. Δεν μπορώ να βλέπω το ρολόι και να αγνοώ τον ωρολογοποιό, έλεγε κάποιος άθεος. «Τα αόρατα αυτού (του Θεού) από κτίσεως κόσμου τοις ποιήμασι νοούμενα καθοράται», λέει και ο απόστολος Παύλος (Ρωμ. 1, 20). Από τα ορατά κτίσματα βλέπεις τον αόρατο Θεό. Και τί δεν έκανε για μας ο φιλάγαθος Δεσπότης «προς βελτίωσιν ηθών και οδηγίαν προς αρετήν»! αναφωνεί ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. «Δι’ ημάς προ ημών γην εθεμελίωσεν, εφήπλωσε θάλασσαν, πλουσίως επ’ αυτά τον αέρα εξέχεε… Αυτόν τον αισθητόν πάντα κόσμον» τον έκανε καθρέφτη των υπερκοσμίων, ώστε, βλέποντάς τον και χρησιμοποιώντας τον σαν μια θαυμάσια σκάλα, να φτάνουμε σε εκείνα (τα υπερκόσμια).

Ακόμα, ο άνθρωπος μπορεί με τον εγγεγραμμένο μέσα του πνευματικό νόμο, τη συνείδηση, να αποφύγει την πλήρη εξαχρείωσή του. Ο νόμος αυτός είναι για τον άγιο Γρηγόριο κανόνας απαρέγκλιτος, κριτής ανεξαπάτητος, διδάσκαλος απαραλόγιστος. Αν προσέχαμε σωστά τη συνείδησή μας, δεν θα είχαμε ανάγκη άλλου διδασκάλου «προς την του αγαθού κατανόησιν».

Παρ’ όλα αυτά, η φυσική λεγομένη αποκάλυψη, ο φυσικός δηλαδή κόσμος και ο έμφυτος νόμος της συνείδησης, έχει μόνο εισαγωγικό και προπαιδευτικό ρόλο. Είναι νηπιακό στάδιο μπρος στην αποκάλυψη που έγινε με την ενσάρκωση του Χριστού, η οποία έφερε την τέλεια συνάφεια θείας και ανθρώπινης φύσης, την οντολογική ένωση ανθρώπου και Θεού, την πολυπόθητη θέωση (αγ. Γρηγορίου Παλαμά, Ομιλία 3, PG 151, 36AB).

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλή Σαρακοστή!



ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

«Φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος...».

Κάποια ημέρα που ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είχε προσηλωμένο τον νού και την καρδιά του στον Θεό, αίφνης παρουσιάσθη ενώπιόν του ανήρ σεμνοπρεπής και σεβάσμιος, με πρόσωπο ιλαρό και γαλήνιο βλέμμα.
Ήτο ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ο ηγαπημένος μαθητής του Κυρίου, ο οποίος του είπε:
«Ήλθον, τέκνον, απεσταλμένος από την αγιωτέραν των απάντων και Βασίλισσαν των Ουρανών, διά να σε ερωτήσω, διά ποίαν αιτίαν ανά πάσαν στιγμήν κραυγάζεις “Φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος!”»
Βλέπων το θαύμα ο Γρηγόριος, απεκρίθη στον άγιο επισκέπτη:
«Και τι άλλο πρέπει να ζητώ από τον Θεό εγώ, όστις είμαι εμπαθής και πλήρης αμαρτιών, παρά να ελεηθώ και να φωτισθώ διά να γνωρίζω το θέλημά του και να το εκτελώ;».
Ο ιερός Ευαγγελιστής απεκρίθη: «Η Δέσποινα των απάντων ορίζει να είναι βοηθός σου, και επίσης εγώ ο δούλος της να σε βοηθώ».
Ερωτά ο θείος Γρηγόριος: «Και που πρόκειται να με βοηθή η Μήτηρ του Κυρίου μου; Εις την παρούσαν ζωήν, ή εις την μέλλουσαν;».
Απεκρίθη ο Θεολόγος: «Και εις την παρούσαν ζωήν και εις την μέλλουσαν».
Ταύτα είπεν ο θείος Ιωάννης, και αφού επλήρωσε χαράς και ευφροσύνης την καρδία του Γρηγορίου, άφαντος εγένετο απ’ αυτού.

Ο “αντιδραστικός” έφηβος και οι Σαράντα Μάρτυρες!

(με την ευκαιρία της μνήμης των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων που μαρτύρησαν στην λίμνη Σεβάστεια, θα αναφερθούμε σε ένα χαριτωμένο περιστατικό που συνέβη κατά την παιδική ηλικία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης.Την αταξία αυτή μας τη διηγείται ο ίδιος. Και τη διηγείται σε ομιλία του με αφορμή τη μνήμη των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, όχι μόνο επειδή η παιδική του αταξία συνδέεται με την επέτειο αυτή, αλλά και με τον σκοπό να τιμήσει τους Μάρτυρες και να οικοδομήσει το πολυάριθμο ακροατήριό του.

Η μητέρα του αγίου Γρηγορίου Νύσσης είχε την ευθύνη για τη διοργάνωση της γιορτής.(Συγκεκριμένα η Εμμελία φρόντισε να συγκεντρώσει τα οστά των μαρτύρων σε ειδική θήκη (λάρνακα), να την τοποθετήσει σε έναν ναΐσκο (σηκό), και να εγκαινιάσει «την επί τοις λειψάνοις πανήγυριν την πρώτην»). Με την ευκαιρία αυτή συνέστησε στον νεαρό Γρηγόριο να έρθει μαζί της, για να παρακολουθήσει όσα θα διαδραματιστούν. Φαίνεται ότι ο Γρηγόριος στεκόταν κάπως μακρυά από τέτοιες εκδηλώσεις, ακόμη κι αν επρόκειτο να μετάσχει ανεπίσημα, μαζί με τον κοινό λαό. Άπειρος από τέτοια πράγματα, του κακοφάνηκε η πρόταση της μητέρας του, πολύ δε περισσότερο επειδή έπρεπε να γίνουν όλα γρήγορα. Γκρίνιαξε μάλιστα στη μητέρα του, που όχι μόνο δεν ανέβαλε το πανηγύρι γι’ αργότερα αλλά, παρά τις τόσες φροντίδες για την οργάνωση, το μετέφερε πιό νωρίς.

Τελικά όμως, και παρά τη γκρίνια του, πήρε τον δρόμο για τον τόπο που θα γινόταν η τελετή. Όταν έφτασε στον προορισμό του, είχε ήδη αρχίσει η ολονυκτία, που γινόταν στον κήπο, δηλαδή εκεί που βρίσκονταν τα λείψανα των μαρτύρων. Ο νεαρός Γρηγόριος, αντί να παρακολουθήσει την ιερή ακολουθία, μπήκε στο παρακείμενο σπίτι, διάλεξε ένα δωμάτιο και έπεσε να κοιμηθεί. Γρήγορα τον πήρε ο ύπνος. Τότε είδε το έξης όνειρο: Ήθελε δήθεν να μπει στον κήπο, όπου τελείτο η ολονυκτία. Προχώρησε προς την είσοδο του κήπου, αλλά η είσοδος είχε καταλειφθεί από ένα πλήθος στρατιωτών. Στην προσπάθεια του να περάσει μέσα οι στρατιώτες σηκώθηκαν, πρόβαλαν απειλητικά τα ραβδιά τους και του εμπόδισαν την είσοδο. Κινδύνεψε μάλιστα να χτυπηθεί, αν δεν μεσολαβούσε κάποιος από τους στρατιώτες, που φαινόταν πιό φιλάνθρωπος.

Τη στιγμή εκείνη ξύπνησε. Ξαφνιασμένος από το όνειρο αναλογίστηκε αυθόρμητα τη συμπεριφορά που έδειξε στη μητέρα του. Ταυτόχρονα πήρε το μήνυμα που του έδωσαν οι στρατιώτες, οι οποίοι δεν ήσαν άλλοι παρά οι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, και φοβήθηκε. Τότε ξέσπασε σε λυγμούς για την προηγούμενη συμπεριφορά του. Αμέσως κατέβηκε κάτω στον κήπο και έχυσε πικρά δάκρυα πάνω στη θήκη των λειψάνων, ενώ συγχρόνως παρακαλούσε τον Θεό να τον συγχωρήσει και ζητούσε από τους άγιους στρατιώτες να του δώσουν «αμνηστία».

( Ηλία Βουλγαράκη, Στιγμιότυπα από την εποχή των Πατέρων, Εκδ. Αρμός, σ. 70).


Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ π. Δημητρίου Μπόκου

 

Η αναστήλωση των εικόνων δίνει την ευκαιρία στην Εκκλησία να τονίσει την πιστότητά της στην αποστολική παράδοση, δηλαδή στην μία και μοναδική πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα από τον Θεό στους Χριστιανούς. «Τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, μια συνοπτική έκθεση της Ορθόδοξης πίστης, διακηρύσσεται με εντόνως εμφαντικό τρόπο: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε» (Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Γιατί η πίστη των Αποστόλων είναι η βάση της Εκκλησίας;

Στην Αποκάλυψη παρουσιάζεται η Άνω Ιερουσαλήμ να περικλείεται από «τείχος μέγα και υψηλόν… και το τείχος της πόλεως έχον θεμελίους δώδεκα, και επ’ αυτών δώδεκα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του αρνίου» (Αποκ. 21, 12-14). Οι Απόστολοι είναι τα θεμέλια της Εκκλησίας. Αλλά και αυτοί εδράζονται πάνω σε ένα άλλο ατράνταχτο θεμέλιο, στον ακρογωνιαίο λίθο που λέγεται Χριστός. Είναι ο λίθος που περιφρονήθηκε από τους οικοδομούντες, αλλά παρά την απόρριψή του «εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας». Αποδοκιμάστηκε από τους ανθρώπους, αλλά αυτός έγινε το μεγάλο αγκωνάρι, που δένει στερεά τους τοίχους της οικοδομής του Θεού, συνενώνει δηλαδή όλα τα έθνη σε μία Εκκλησία (Ματθ. 21, 42. Α΄ Πέτρ. 2, 4).

Εκπληρώνεται στο πρόσωπό του η προφητεία του Ησαΐα: «Ιδού εγώ» θα βάλω στα θεμέλια της Σιών, (δηλαδή της Εκκλησίας) «λίθον πολυτελή, εκλεκτόν, ακρογωνιαίον, έντιμον», και όποιος πιστεύει σ’ αυτόν δεν θα καταισχυνθεί (Ησ. 28, 16). Κανένας δεν μπορεί να μετακινήσει τον θεμέλιο αυτόν. Είναι άσειστος και αμετακίνητος στη βάση της οικοδομής. «Θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος εστίν Ιησούς Χριστός» (Α΄ Κορ. 3, 11).

Ζωντανός ακρογωνιαίος λίθος λοιπόν ο Χριστός, «εν ω πάσα η οικοδομή». Πάνω στον θεμέλιο λίθο του Χριστού στηρίζονται οι θεμέλιοι λίθοι των Αποστόλων και Προφητών. Και πάνω σ’ αυτούς «ως λίθοι ζώντες» οικοδομούνται οι πιστοί και συναρμολογείται όλη η οικοδομή, γίνεται «οίκος πνευματικός», αυξάνεται «εις ναόν άγιον εν Κυρίω». Συνοικοδομούνται οι πάντες «εις κατοικητήριον του Θεού εν Πνεύματι» (Α΄ Πέτρ. 2, 5. Εφ. 2, 20-22).

Η Εκκλησία μας λοιπόν είναι αποστολική, έχει αποστολικά θεμέλια. Πρώτος και κορυφαίος Απόστολος είναι ο Χριστός, αποστελλόμενος από τον Θεό Πατέρα στον κόσμο. Ταυτόχρονα είναι και ο μέγας Αρχιερέας που ιερουργεί αιώνια τη σωτηρία μας (Εβρ. 3, 1).

Ο Χριστός εν συνεχεία αφήνει στο πόδι του Αποστόλους και Αρχιερείς στην Εκκλησία. Όλοι τους είναι «κλήσεως επουρανίου». «Έθετο ο Θεός εν τη Εκκλησία πρώτον Αποστόλους». Τους ταυτίζει με τον εαυτό του: «Ο δεχόμενος υμάς εμέ δέχεται». Μέσω των Αποστόλων όλων εργάζεται ο ένας Κύριος Ιησούς Χριστός. Η διδαχή, η παράδοση, η πίστη των Αποστόλων, είναι το πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού (Α΄ Κορ. 12, 28. Ματθ. 10, 40).

Προέκταση των Αποστόλων αποτελούν οι άγιοι Πατέρες. Μεταξύ Αποστόλων και Πατέρων δεν υπάρχει διαφορά. Το έργο των αγίων Πατέρων είναι έργο αποστολικό. Διαφυλάττουν την πίστη των Αποστόλων, τη μία και μοναδική αλήθεια: Τον Θεάνθρωπο Χριστό.

Όσο λοιπόν η Εκκλησία κατέχει την πίστη αυτή, που μας θεοποιεί διά της εν Χριστώ ζωής, είναι αποστολική.

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλό μήνα! Καλή Σαρακοστή!





ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 2/3 έως 8/3/2026

  • Δευτέρα 2/3, η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου στις 17:00, εν συνεχεία το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.
  • 4/3 ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Εσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία 17:30 
  • 6/3 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Όρθρος-Ώρες-Προηγιασμένη Θ.Λ. 06:15 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 6/3Β΄ Χαιρετισμοί  στις 19:00
  • 7/3 ΣΑΒΒΑΤΟ β΄ Νηστειών: Θεία Λειτουργία 07:00-09:15 
  • 8/3 ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ(Αγίου Γρηγορίου Παλαμά): Θεία Λειτουργία 06:45-10:00

 

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ...

Αναφερόμενος ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης στο θέμα της νηστείας μεταξύ άλλων έλεγε:
«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι αυτό και μεις να νηστεύουμε παιδιά μου. Δε μ' έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που ειμαι 70 χρονών.
Η μητέρα μου μ' έμαθε νηστεία παδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτά με δίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία κι ας έχω ασθένειες πάνω μου.
Είπαν οι γιατροί και οι Επίσκοποι: Η νηστεία κι αυτή η λιτοδίαιτα πολύ ωφελούν τον άνθρωπο. Εφόσον ωφελεί όταν ο γιατρός, με συγχωρείτε, μας λέει: πέντε μέρες πάτερ μου, δε θα πιεις νερό ούτε μια σταγόνα, για να κάνουμε μια θεραπεία, να δούμε το σώμα σου τι έχει. Λοιπόν πέντε μέρες άντεξα. Πολύ καλό με είχε κάνει. Ε, πόσο μάλλον ωφελεί όταν νηστεύουμε για την ψυχή μας! Αλλά και στο σώμα αυτό κατοικεί ψυχή αθάνατος. Γι' αυτό ας φροντίζουμε για την ψυχή μας που είναι πράγμα αθάνατο.
Να νηστεύετε παιδιά μου, μην ακούτε που λένε δεν είναι η νηστεία τίποτε κι ότι τα λένε οι καλόγηροι. Δεν τα λένε οι καλόγηροι παιδιά μου, με συγχωρείτε, τα λέει ο Θεός. Η πρώτη εντολή του Θεού ήταν η νηστεία, καθώς και ο Χριστός μας νήστευσε.
Εμείς μπορούμε να πούμε ότι νηστεύουμε. Ε, τρώμε τόσα και τόσα. Τώρα νηστεία παιδιά μου κάνουμε εμείς;Όταν τρώμε, με συγχωρείτε, τόσα και τόσα φαγητά, έστω αλάδωτα, έστω ...Υπάρχουν νηστίσιμα φαγητά πολλά. Αρκεί ο άνθρωπος να χει την υγεία του και τη θέληση να νηστέψει.
Κάποτε ήρθε ένα πρόσωπο και μου λέει: παπά μου, μου είπανε ότι νηστεία δεν υπάρχει. Και ότι ποιος είπε ότι υπάρχει νηστεία. Του είπα να πει στον Ιερέα ν' ανοίξει το Βιβλίο να δει που υπάρχει νηστεία. «Ει μή εν προσευχη καί νηστεία ...», λέγει στο Ευαγγέλιο ο Χριστός μας και άλλα πολλά. Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες κι όλα τα πάθη με τη νηστεία και την προσευχή αποβάλλονται. Ο Άγιος Πρόδρομος τι έτρωγε εκείνος στην έρημο; Τι έτρωγε ο Όσιος Δαυίδ; Μ' ένα αντίδωρο περνούσε στο ασκητήριο του όλη την εβδομάδα.

Ο Άγιος Παΐσιος για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Γέροντα, πώς θά μπορέσω τήν Σαρακοστή νά αγωνισθώ περισσότερο στήν εγκράτεια;

-Οι κοσμικοί τώρα τήν Σαρακοστή προσέχουν κατά κάποιον τρόπο τήν εγκράτεια, ενώ εμείς οι μοναχοί πάντα πρέπει νά προσέχουμε. Τό κυριώτερο όμως πού πρέπει νά προσέξει κανείς είναι τά ψυχικά πάθη καί μετά τά σωματικά.

Γιατί, άν δώσει προτεραιότητα στή σωματική άσκηση καί δέν κάνει αγώνα, γιά νά ξεριζωθούν τά ψυχικά πάθη, τίποτε δέν κάνει.

Πήγε μία φορά σέ ένα μοναστήρι ένας λαϊκός στήν αρχή τής Σαρακοστής καί κάποιος μοναχός τού φέρθηκε απότομα, σκληρά.

Εκείνος όμως ο καημένος είχε καλό λογισμό καί τόν δικαιολόγησε. Ήρθε μετά καί μού είπε:

«Δέν τόν παρεξηγώ, Πάτερ. Ήταν βλέπεις από τό τριημέρι!». Άν τό τριημέρι πού έκανε ήταν πνευματικό θά είχε μία γλυκύτητα πνευματική καί θά μιλούσε στόν άλλο μέ λίγη καλοσύνη. Αλλά αυτός ζόριζε εγωϊστικά τόν εαυτό του νά κάνει Τριήμερο, καί γι’ αυτό όλα τού έφταιγαν.

-Γέροντα, τί νά σκέφτομαι τήν Σαρακοστή;

-Τό Πάθος, τήν θυσία τού Χριστού νά σκέφτεσαι. Άν καί εμείς οι μοναχοί πρέπει συνέχεια νά ζούμε τό Πάθος τού Χριστού, γιατί… μάς βοηθούν σ’ αυτό κάθε μέρα τά διάφορα τροπάρια, όλες οι Ακολουθίες.

Τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας δίνεται η μεγαλύτερη ευκαιρία γιά νά αγωνισθούμε καί νά συμμετέχουμε εντονότερα στό σωτήριο Πάθος τού Κυρίου μας, μέ μετάνοια καί μέ μετάνοιες, μέ εκκοπή τών παθών καί μέ ελάττωση τών τροφών, από αγάπη πρός τόν Χριστό.

Άν αξιοποιήσουμε, όσο μπορούμε, τό πνευματικό αυτό στάδιο μέ τίς πολλές προϋποθέσεις καί δυνατότητες πού μάς δίνονται, γιά νά πλησιάσουμε περισσότερο στόν Εσταυρωμένο Χριστό, γιά νά βοηθηθούμε από Αυτόν καί νά χαρούμε τήν Αγία Ανάσταση αλλοιωμένοι πνευματικά, αφού θά έχουμε ζήσει πνευματικότερα τήν Μεγάλη Σαρακοστή.

Εύχομαι καλή δύναμη τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιά νά ανεβείτε στόν Γολγοθά κοντά στόν Χριστό, μαζί μέ τήν Παναγία καί τόν Προστάτη σας Άγιο Ιωάννη τόν Θεολόγο, γιά νά συμμετάσχετε στό φρικτό Πάθος τού Κυρίου μας. Αμήν.
Από τό βιβλίο τού Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι ΣΤ΄, «Περί Προσευχής».

Χαιρετισμοὶ καὶ πάλι (π. Κωνσταντίνου Καλλιανού)

Σταθήκαμε καὶ πάλι μπροστὰ στὴ Χάρη Της, κι ἀρχίσαμε νὰ Τῆς ἀπευθύνουμε τὰ ἀμέτρητα Χαῖρε, ἀντλώντας κι ἐμεῖς Χαρὰ, ἔστω καὶ Χαρμολύπη, ἀπὸ τὴν Παρουσία Της, ἀπὸ τὴν ἀνύστακτη ἐπίβλέψή Της ἐν εὐμενείᾳ. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὶς Παρασκευὲς τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς, ὅταν πιὰ ἀποτραβιέται τὸ μισοφωτισμένο παραπέτασμα τῶν προηγούμενων ἡμερῶν, τότε ἔρχεται Ἐκείνη, χρωματίζει μὲ αἰσιοδοξία τ᾿ ἀπόβραδο τῆς κάθε Σαρακοστιανῆς Παρασκευῆς καὶ μᾶς ραίνει μὲ τὸ ροδόσταμο τῆς Χάρης Της. Γιατὶ μᾶς προσκομίζει «τὸ θαῦμα τῶν Χαιρετισμῶν Της νὰ νανουρίσει τὶς ψυχές μας». Τότε ἀναγαλλιάζει ἡ ψυχή μας, παίρνουμε κουράγιο καὶ μέσα στὴν ὅλη αὐτὴ εὐλογημένη καὶ θεοκατάνυκτη ἀτμόσφαιρα, Τῆς ἀπευθύνουμε τὰ ἀτέλειωτα χαῖρε. Μὲ νόημα ἀληθινὸ Τῆς τὰ ἀπευθυνουμε, τά «Χαῖρε», γιατὶ μαζί Της ζοῦμε τὶς ἀτέλειωτες καὶ φιλάνθρωπες δωρεὲς τοῦ Θεοῦ. Δωρεὲς ποὺ διαλύουν κάθε ἀμφιβολία, σκοτοδίνη καὶ ἀνησυχία. Κι ἄλλα πολλά. «Χαῖρε δι᾿ ἧς νεουργεῖται ἡ Κτίσις...

Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι᾿ ἧς κατεβη ὁ Θεός·

Χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν...»

Τῆς λέμε, κι ἡ φωνή μας πάλλεται ἀπὸ ἄφατη συγκίνηση, τὰ χέρια μουδιάζουν καὶ στὰ μάτια μας ἀνεβαίνουν μικροὶ κρύσταλλοι τὰ δάκρυα. Γιατὶ δὲν ξέρουμε πῶς νὰ Τὴν εὐχαριστήσουμε «ἔτι καὶ ἔτι».Καὶ τὰ Χαῖρε δὲν ἔχουν τελειωμό. Γιατὶ ὅπως ὁ Ἄγγελος μᾶς δίδαξε, ὅταν Τὴν ἐπισκέφτηκε στὸν Εὐαγγελισμό Της καὶ Τῆς ἀπηύθυνε Τὸ «Χαῖρε», ἔτσι κάνουμε κι ἐμεῖς: τὰ καταθέτουμε συγκινημένοι καὶ κατενυγμένοι στὴν Ἀγάπη Της. Ὄχι μονάχα τώρα, ἀλλὰ κι ὅποτε Τὴν Ἐγκωμιάζουμε, ὅπως π. χ στὴν πάνσεπτη Κοίμησή Της, ποὺ ψάλλουμε μὲ ὄλη μας τὴ συντριβὴ καὶ τὴ συγκίνηση: «Κεχαριτωμένη, Χαῖρε»...Κι Ἐκείνη νὰ εἶναι κεκοιμημένη...

Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εὔχεται στοὺς Φιλιππησίους τὸ «Χαίρετε, καὶ πάλι ἐρῶ χαίρετε», πιστεύω ὅτι συμπυκνώνει τὴν ἐπιθυμία τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε τὰ μέλλη Της νὰ χαίρονται πραγματικά. Κι ἐπειδὴ αὐτὸ δὲν εἶναι πάντα κατορθωτό - γιατὶ «πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων» - τοποθέτησε ἀναμεσά μας τὴ θεοστήρικτη λέξη «Χαρμολύπη» γιὰ νὰ τὰ ἰσοζυγιάσει ὅλα. Κι ἔτσι ἔγινε. Ὡστόσο, ἐκεῖνο ποὺ ἀπομένει ὡς φίλεμα ἱερὸ τὶς μέρες αὐτὲς τὶς Σαρακοστιανές, εἶναι ἄλλο. Εἶναι αὐτὸ ποὺ κλείνουν οἱ παρακάτω λίγες λέξεις, λέξεις μὲ ἀφάνταστα ἐκρηκτικὸ περιεχόμενο, ἀλλὰ κι αἰσιοδοξία καὶ φῶς.

«Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψε χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει»

Πῶς λοιπόν, νὰ μὴν Τῆς προσφέρουμε τὰ τόσα Χαῖρε, ἀφοῦ ἀπομένει καὶ εἶναι ἡ αἰτία τῆς κάθε μας χαρᾶς; Τῆς τὸ λέμε, ἄλλωστε:

«Χαρᾶς αἰτία χαρίτωσον, ἡμῶν τὸν λογισμὸ τοῦ κραυγάζειν σοι·

Χαῖρε....νεφέλη ὁλόφωτε, ἡ τοὺς πιστοὺς ἀπάυστως ἐπισκιάζουσα»

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/2, ΣΑΒΒΑΤΟ 28/2/2026 & ΚΥΡΙΑΚΗ 1/3/2026

  • 27/2 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Τρισάγιο υπέρ των Ψυχών στις 16:00.
  • Η Ακολουθία των Α΄ Χαιρετισμών στις 19:00
  • 28/2 ΣΑΒΒΑΤΟ Ά Νηστειών-Ανάμνησις δια κολλύβων θαύματος Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος: Θεία Λειτουργία 07:00 
  • 1/3 ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: 06:30-10:15 Μικρός Αγιασμός-Θεία Λειτουργία & Λιτάνευση Ιερών Εικόνων
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Ὁ Α’ Κατανυκτικὸς Ἑσπερινὸς στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πατρῶν


Σὲ κατανυκτικὸ κλῖμα ἐτελέσθη ὁ Α’ Κατανυκτικὸς Ἑσπερινός, στὸν μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

Πληθύς Ἱερέων συμμετεῖχε στὸν Κατανυκτικὸ Ἑσπερινό, στὸν ὁποῖο συγχοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, καὶ συμμετεῖχε πλῆθος εὐσεβῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν, ὑπομονετικὰ, μέχρι τὸ τέλος προκειμένου νὰ ἀσπασθοῦν τὸν Σταυρὸ καὶ τὸ χέρι τοῦ Σεβασμιωτάτου, λαμβάνοντες καὶ δίδοντες συγγνώμη.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ὡμίλησε μὲ τρόπο γλαφυρὸ καὶ βαθειὰ θεολογικὸ καὶ κατανοητό, περὶ τῆς ἀσκητικῆς πορείας τῶν θεουμένων, τὸν ἀγῶνα τῶν ὁποίων ἐνισχύει ἡ Ἐκκλησία ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μὲ τὰ σωτήρια μέσα της.


Ἐπίσης ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιὰ τὴν ἐκκοσμίκευση ἡ ὁποία ἔχει εἰσέλθει στὴ ζωή μας, μὲ κίνδυνο νὰ ἀλλοιωθῇ τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημά μας, νὰ ὑπάρξουν συμβιβασμοὶ ὡς πρὸς τὴν πίστη, τὴν ζωή, τὴν μαρτυρία καὶ τήν ὁμολογία μας.

Ὁ Ἱεράρχης ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀνέλυσε τὸ κείμενο ἀπό τὸν Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη (Α’ Ἰωάνν. Β 16-17).

«Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον, μηδέ τά ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐὰν τὶς ἀγαπᾶ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Πατρὸς ἐν αὐτῷ. Ὅτι πᾶν τῷ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλ΄ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί. Καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ, ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μένει εἰς τὸν αἰῶνα».

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐξέφρασε τὴν βαθειά του συγκίνηση γιὰ τὴν ἀθρόα συμμετοχὴ τῶν Κληρικῶν καὶ τοῦ πλήθους τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι κατέκλυσαν, κατὰ χιλιάδες, τὸν Ἴερο Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ εὐχήθηκε εἰς ὅλους, εὐλογημένο τὸ στάδιο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ μὲ τὸ καλὸ καὶ ἐν ὑγιείᾳ ψυχῆς τε καὶ σώματος νὰ ἑορτάσωμε τὴν Ἀνάσταση.













ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ

Blog Archive

Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Translate