Άγιος Ιωάννης Πατρών

Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΓΙΑΣΜΟΙ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

11:01 μ.μ. |

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τοῦ νέου Σχολικοῦ ἔτους, θά τελέσῃ τόν Ἁγιασμό, τήν Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ.

Α) Στό Πειραματικό Γυμνάσιο καί Πειραματικό Λύκειο τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν ὥρα 9.00

Β) στό Ἐκκλησιαστικό Λύκειο Πατρῶν ὥρα 11.00

Γ) Στήν Τριάντειο Ἐπαγγελματική Σχολή Πατρῶν ὥρα 18.00

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

0 σχόλια

«Μιά Ἑλλάδα πού ἀνησυχητικά γερνάει...» - Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

11:01 μ.μ. |

Μέ τήν ἒναρξη τῆς νέας Σχολικῆς χρονιᾶς, τόσον ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας, ὃσον καί ἀπό τίς κατά τόπους Ἐκπαιδευτικές Ἀρχές, διεπιστώθη ὃτι ὁ ἀριθμός τῶν μαθητῶν μειώθηκε σημαντικά καί αὐτό φαίνεται ἀπό τίς ἐγγραφές στήν πρώτη τάξη τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Ἀπό τήν εἰσαγωγή μαθητῶν στήν πρώτη τάξη κάθε χρόνο, φαίνεται καί ἡ πορεία τοῦ Σχολείου στήν συνέχεια, ὡς πρός τόν ἀριθμό τῶν μαθητῶν.

Στήν Δυτική Ἑλλάδα, ἐφέτος, σύμφωνα μέ ὃσα ἐγγράφησαν σέ τοπική Ἐφημερίδα (Πελοπόννησος 22-23 Αὐγούστου 2026) καί σύμφωνα, ὡς σημειώνεται, μέ ὃσα εἶπε ὁ Περιφερειακός Διευθυντής Δυτικῆς Ἑλλάδος, ἒχομε 20% λιγότερους μαθητές. Ἡ νέα σχολική χρονιά σέ Ἀχαΐα, Αἰτωλοακαρνανία καί Ἠλεία ἀρχίζει μέ 600 μαθητές λιγότερους ἀπό πέρυσι. Δυστυχῶς ἡ πραγματικότητα εἶναι, ἀπογοητευτική καί ἐξόχως ἀνησυχητική. Σέ πολλές περιπτώσεις γίνεται συνένωσις τμημάτων, ἀλλά καί Σχολεῖα κλείνουν. Ἐπειδή ἒχομε ἂμεση καί συνεχῆ ἐπικοινωνία τόσο μέ τήν μεγαλούπολη τῶν Πατρῶν, ὃσο καί μέ τήν ὓπαιθρο, σημειώνομε μέ πόνο ψυχῆς, ὃτι ζοῦμε σέ μιά Ἑλλάδα, ἡ ὁποία συνεχῶς σμικρύνεται, συρρικνώνεται, γερνάει. Δέν τολμῶ, νά ξεστομίσω καί νά σημειώσω τόν ὃρο πεθαίνει. Μοῦ εἶναι ἀδύνατον, νά διανοηθῶ ἢ νά ἐκφράσω κάτι τέτοιο.

Ἀπό ἐτῶν πολλῶν ἐπισημαίνομε μέ ἒμφαση, ὃτι τελειώνει ἡ ὓπαιθρος χώρα. Ὃλα τά μέτρα τά ὁποῖα κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες ἐλήφθησαν, ὡδήγησαν στήν συρρίκνωση τῶν χωριῶν μας. Δυστυχῶς πλέον ὃποιος πεθαίνει, παίρνει καί τό κλειδί τοῦ σπιτιοῦ του μαζί του. Τά σπίτια κλείνουν, οἱ δρόμοι καί οἱ αὐλές χορταριάζουν, οἱ ἀνθρώπινες φωνές πιά δέν ἀκούγονται. Ὁ μόνος ἦχος πού ἒρχεται νά παρηγορήσῃ, εἶναι ὁ ἦχος τῆς καμπάνας. Ἡ παρουσία τοῦ Ἱερέως εἶναι ἡ ἀντίσταση σ’ αὐτή τήν ἐπιθανάτιο πορεία τῆς χώρας μας.

«Σῶστε μας Δέσποτα. Μιλῆστε παντοῦ. Ἡ Πατρίδα μας πεθαίνει...», μοῦ φώναξε ἓνας ἡλικιωμένος, ὃταν τελείωσε ἡ Παράκληση, στήν Παναγία μας, σέ ὀρεινό χωριό τῆς Μητροπόλεώς μου. Πῶς νά μείνουν τά παιδιά μας στά χωριά; Μέ τί νά ἀσχοληθοῦν; Ὃλα τελείωσαν, τά τελείωσαν.

Ἡ γεωργία ἀπαξιώθηκε, ἡ κτηνοτροφία καταστράφηκε. Τά προϊόντα πού παρήγαγε ἡ γῆ μας, δέν ἀπορροφῶνται πλέον. Τά πρόβατα ἐθανατώθησαν. Καί σάν μή φθάνουν ὃλα αὐτά ἦλθαν οἱ πυρκαγιές καί ἀποτελείωσαν ὃ,τι ἀπέμενε. Ἀναμένουν οἱ δύστυχοι ἐναπομείναντες στά χωριά τίς, ὃποιες, ἐπιδοτήσεις τούς ὑπεσχέθησαν.

Κοντά σέ αὐτά ἒρχεται νά προστεθῇ καί τό χειρότερο. Ἡ ἀπαξίωση τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκογενείας. Οὐσιαστικά, θά ἒλεγα, ἡ διάλυσή της, μέ ὃσα ἒγιναν καί ἐθεσμοθετήθησαν τελευταῖα, εἰς βάρος τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ θεσμοῦ. Περί τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑψώσαμε ἐπανειλημμένως τήν φωνή μας, ὡς εἲχαμε καί ἒχομεν χρέος, ἒναντι τῶν ἱερῶν θεσμῶν πού κράτησαν αὐτόν τόν τόπο ὂρθιο.

Ὁ συνωστισμός πλέον τῶν Ἑλλήνων, στά μεγάλα ἀστικά κέντρα, ὁ τρόπος ζωῆς καί ἐργασίας, ἂλλαξαν τά δεδομένα καί τίς προοπτικές, ὣστε νά δημιουργηθῇ μιά πολυμελῆς οἰκογένεια. Τί θά γίνῃ ἆρα γε; Πρός τά ποῦ πηγαίνομε; Πῶς θά ἐπιλυθοῦν αὐτά τά προβλήματα, πού ταλανίζουν τόν τόπο μας; Μέ τούς ἀλλοδαπούς καί μετανάστες θά λύσωμε τά ζητήματα αὐτά; Καί βέβαια δέν ἒχομε κάτι μέ τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι νομίμως εὑρίσκονται στόν τόπο μας.

Δέν μᾶς προβληματίζει ἡ ἀλλοίωσις τοῦ πληθυσμοῦ, τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων, ἡ ἀπαξίωσις τῶν παραδοσιακῶν ἀξιῶν, πού ἒχομε εὐθύνη νά διατηρήσωμε, διασώζοντας τήν ἰδιοπροσωπεία τῆς Πατρίδος μας;

Θεωρῶ, ὃτι πρέπει ὃλοι μας, νά σκύψωμε μέ τήν συνείδηση εὐθύνης, πού ἀναλογεῖ στόν καθένα μας, ὣστε νά βοηθήσωμε αὐτόν τόν τόπο, πού συνεχῶς φθίνει καί ὁδηγεῖται στήν καταστροφή.

Καί τώρα θά ἤθελα νά ἐπισημάνω κάποια πράγματα πρός τούς ἔχοντας αὐτή τήν στιγμή τήν εὐθύνη γιά τίς τύχες τῆς χώρας μας. Χρειάζεται ὁπωσδήποτε καί πρωτίστως:

●Στήριξη τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας. Ἀπαιτεῖται γενικευμένη πολιτική, ὥστε νά δοθοῦν κίνητρα στά νέα ζευγάρια, γιά νά δημιουργήσουν οἰκογένεια.

Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ ζητήματος χρειάζεται εἰδική καί συντονισμένη, πολύ μελετημένη στρατηγική, ἡ ὁποία ἄν δέν ὑπάρχει, δέν πρόκειται νά ἀνατείλουν καλύτερες ἡμέρες.

●Στήριξη τῶν πολυτέκνων γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν βασικῶν προβλημάτων τῆς ζωῆς. Σήμερα οἱ πολύτεκνοι ἀλλά καί ὅλες, θά ἔλεγα, οἱ οἰκογένειες, ἐξ αἰτίας τοῦ πληθυσμιακοῦ συνωστισμοῦ στίς πόλεις, ἀντιμετωπίζουν θέματα χωροταξικά, οἰκονομικά καί κοινωνικά.

●Εἰδική φροντίδα γιά τόν ἑλληνικό πληθυσμό στίς παραμεθόριες περιοχές. Ἐκεῖ ὑπάρχει μεγάλη εὐαισθησία καί γι’ αὐτό ἀπαιτεῖται ἰδιαίτερη προσοχή.

Εἶναι γνωστή ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπί μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, νά ἐπιδοτῆται τό τρίτο τέκνο τῶν χριστιανικῶν οἰκογενειῶν τῆς Θράκης. Τό μέτρο αὐτό τό ὁποῖο συνεχίζεται μέχρι σήμερα, παρά τίς μεγάλες δυσκολίες, ἀπέβη σωτήριο ἀφοῦ οἱ οἰκογένειες, ἀπό 100 περίπου πού ἦταν στήν ἀρχή, τώρα εἶαι κάποιες χιλιάδες. Τόσο δύσκολο εἶναι νά τό ἀντιληφθῇ αὐτό ἡ κρατική ἐξουσία καί νά πράξῃ ἀπό τή μεριά της τά δέοντα;

●Νά βοηθηθοῦν οἱ οἰκογένειες μέ παιδικούς καί βρεφονηπιακούς σταθμούς σέ κάθε πόλη, ὥστε νά δοθῇ ἀνάσα στά ἀνδρόγυνα νά ἀντιμετωπίσουν τά προβλήματα, πού ὀρθώνονται ἐνώπιόν τους. Καί ὡς πρός αὐτό τό θέμα ἀξίζει νά σημειώσωμε τήν προσφορά τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ σέ πολλές Μητροπόλεις λειτουργοῦν βρεφονηπιακοί καί παιδικοί σταθμοί. Στήν Μητρόπολη μας λειτουργεῖ ὁ βρεφονηπιακός σταθμός στήν Ἐγλυκάδα, πού προσφέρει ἀγάπη σέ πάνω ἀπό 100 παιδιά καί συμπαραστέκεται στούς γονεῖς.

●Νά ἐνημερωθῇ ὁ Λαός γιά τούς κινδύνους, τούς ὁποίους διατρέχει τό Ἔθνος μας ἀπό τήν μείωση καί τήν γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ. Ἔτσι ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος μπορεῖ νά προγραμματισθῇ ὑπό τήν ἀναγκαία αὐτή προϋπόθεση, ὅτι δηλαδή οἱ πολίτες τῆς χώρας θά ἀντιληφθοῦν πλήρως τήν ὕπαρξη καί τήν σοβαρότητά του.

●Πρέπει ὅλοι μας νά ἀγωνιστοῦμε ἐναντίον τῆς ἀναβολῆς τοῦ γάμου ἀπό τά νέα παιδιά καί τῆς ἀποφυγῆς τεκνοποίησης ἀπό τά νέα ζευγάρια. Αἰσθάνομαι ὅτι πολλοί νέοι μας, σήμερα, διακατέχονται ἀπό ἕνα φοβικό σύνδρομο ἔναντι τοῦ γάμου καί κυρίως ἔναντι τῶν εὐθυνῶν τους γιά τήν ἀπόκτηση καί τήν ἀνατροφή παιδιῶν. Τό κοινωνικό σύστημα φρόντισε νά ἀπογοητεύσῃ βαθειά τούς νέους. Μέ τά κηρύγματά μας προσπαθοῦμε νά ἐμπνεύσωμε τά παιδιά, νά τολμήσουν στήν ζωή τους, νά κάνουν ἀποφασιστικά βήματα καί νά πάρουν γενναῖες ἀποφάσεις.

●Ἐπιστροφή στίς ρίζες μας, στήν πνευματική ζωή, στήν Ἑλληνική Ὀρθόδοξη οἰκογένεια πού στηρίζεται στήν πίστη στόν Θεό, στήν κοινωνία μεταξύ τῶν μελῶν της καί στήν ἀγάπη πρός τήν Πατρίδα. Πρέπει νά ἀγωνιστοῦμε ὅλοι μας ὡς πρός αὐτή τήν κατεύθυνση μέ συνείδηση εὐθύνης ἔναντι τῆς ἱστορίας μας καί τοῦ μέλλοντος τῆς Πατρίδος μας.

Αὐτά ἀναφέρονται ἁπλῶς ἐνδεικτικά. Ἡ εἰς βάθος μελέτη τοῦ θέματος θά ἀναδείξῃ καί ἄλλες πτυχές, ὅπως τήν γενικώτερη πολιτική τῆς Κυβερνήσεως σχετικά μέ τό δημογραφικό (λ.χ. ἐπιδόματα, φοροαπαλλαγές, χαμηλότοκα δάνεια, στήριξη πολυτέκνων καί τριτέκνων οἰκογενειῶν καί ἄλλα πολλά, τά ὁποῖα πολύ καλῶς γνωρίζουν οἱ Κυβερνῶντες. Ἐμεῖς περιμένομε τό ἀποφασιστικό βῆμα γιά τήν ἐφαρμογή τους).

Ὅλα τά παραπάνω γράφτηκαν μέ πόνο ψυχῆς καί προέρχονται ἀπό τό πατρικό ἐνδιαφέρον μας, ὥστε νά βοηθήσωμε μέ ὅλες μας τίς δυνάμεις, νά ζήσῃ ἡ Πατρίδα μας καί νά συνεχίσῃ τήν παρουσία της δυναμικά, μέσα στό παγκόσμιο γίγνεσθαι.

0 σχόλια

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Νά συσπειρωθοῦμε γιά νά σώσωμε αὐτόν τόν τόπο...».

11:00 μ.μ. |

Ἀπό τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, στό Μαζαράκι Πατρῶν, ὃπου ἐλειτούργησε τήν Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἀπηύθυνε μήνυμα ἑνότητος, ὃλων τῶν Φορέων, ὣστε νά περισώσωμε τήν ὓπαιθρο χώρα, ἡ ὁποία ἀργοπεθαίνει.
Τό Μαζαράκι, στήν ἀρχή τῆς Ἀρχιερατείας τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, εἶχε ὑπέρ τούς 1000 κατοίκου.
Τώρα οἱ μόνιμοι κάτοικοι, μόλις πλησιάζουν τούς 500.
Μέ πόνο ψυχῆς ὁ Ἱεράρχης, μίλησε γιά τήν ἀποψίλωση τῆς ὑπαίθρου, τήν διάλυση τῶν χωριῶν, τήν ἀπαξίωση τῆς γεωργίας καί καταστροφή τῆς κτηνοτροφίας, τό κλείσιμο τῶν Σχολείων καί τήν ἀνησυχητική μείωση τῶν γεννήσεων, πού ὁδηγοῦν τήν χώρα σέ μαρασμό. Τό δημογραφικό, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, εἶναι τό ὀξύτερον πρόβλημα γιά τήν πατρίδα μας.Ὁ ἀριθμός τῶν μαθητῶν στήν Ἀχαΐα, εἶναι κατά πολύ μικρότερος ἀπό πέρυσι. Ἑκαξόσιοι μαθηταί λιγότεροι θά ἐγγραφοῦν στά Σχολεῖα, τῆς Ἐκπαιδευτικῆς μας Περιφέρειας.
Μιά χώρα, χωρίς τίς ρίζες της, χωρίς ὑγιεῖς οἰκογενειακές δομές, χωρίς σεβασμό στούς θεσμούς, στήν πίστη, στήν παράδοση, μαραζώνει πνευματικά, κατρακυλάει ἠθικά καί ὁδηγεῖται στό βάραθρο τῆς καταστροφῆς.
Ὁ Ἱεράρχης ἐπήνεσε τούς κατοίκους τῶν χωριῶν πού ἐπιμένουν νά ἀγωνίζωνται γιά αὐτόν τόν τόπο καί ἐπήνεσε τούς Ἱερεῖς καί τούς Ἐκπροσώπους Φορέων πού ἐργάζονται καί συνεργάζονται γιά τό καλό τοῦ τόπου μας καί τῆς Πατρίδος μας.
Πρέπει ὅλοι μας νά ἑνώσωμε τίς δυνάμεις, ὥστε νά ἀναστήσωμε καί νά σώσωμε τήν Πατρίδα μας, ἐσημείωσε ὁ Μητροπολίτης.
· Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 120 ἐτῶν ἀπό τήν ἀνέγερση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Μαζαρακίου, ἐτέλεσε τά ἱερά Μνημόσυνα τῶν ἀοιδίμων Κτητόρων, Ἱερέων, Ἱεροψαλτῶν, Ἐπιτρόπων, Εὐεργετῶν τοῦ Ναοῦ, ὡς καί πάντων τῶν κεκοιμημένων Μαζαρακιωτῶν.
Ἐτίμησε δέ τούς ζώντας διατελέσαντας Ἱερεῖς τῆς Ἐνορίας Μαζαρακίου, Πρωτοπρεσβυτέρους Ἰωάννην Μιχαλόπουλον, Βασίλειον Δημητρόπουλον καί Δημήτριον Κοτοπούλην, ὡς καί τόν Πολιτιστικόν καί Περιβαλλοντικόν Σύλλογον Ρακίτας «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», ὡμιλήσας ἂκρως ἐπαινετικά γιά ὃλους .
Μετά τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ἀκολούθησε Πολιτιστικό Πρόγραμμα.
Στή Θεία Λειτουργία συμμετεῖχαν οἱ Βουλευτές, κ. Ἀνδρέας Κατσανιώτης καί κ. Ἀνδρέας Παναγιωτόπουλος, ὁ Δήμαρχος Δυτικῆς Ἀχαΐας κ. Γρηγόριος Ἀλεξόπουλος, ἡ Πρόεδρος καί τά Μέλη τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Ρακίτας «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», ὁ Πρόεδρος Μαζαρακίου, Ἐκπρόσωποι ἂλλων Φορέων καί πλῆθος εὐσεβῶν Χριστιανῶν.
· Κατά τήν Θεία Λειτουργία ὁ Σεβασμιώτατος ἐδεήθη ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως τῶν πεσόντων στήν Τανάγρα Ἀεροπόρων, τοῦ Κυβερνήτου Ἐπισμηναγοῦ Ἰωάννου Μπλέσια καί τοῦ Συγκυβερνήτου Σμηναγοῦ Δημητρίου Πέτρου.

0 σχόλια

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

12:10 π.μ. |

14/9 ΔΕΥΤΕΡΑ «Η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»: Θεία Λειτουργία 06:45-09:30 Απόγευμα: Εσπερινός-Χαιρετισμοί του Τιμίου Σταυρού στις 18:00

0 σχόλια

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 7/9 έως 13/9/2026

11:20 μ.μ. |

8/9 ΤΡΙΤΗ Το Γενέθλιον της Υπεραγίας Θεοτόκου: Θεία λειτουργία 06:45-09:00
12/9 ΣΑΒΒΑΤΟ Πρό της Υψώσεως: Θεία Λειτουργία 06:50-09:00
13/9 ΚΥΡΙΑΚΗ Πρό της Υψώσεως: Θεία λειτουργία 06:45-09:45

Για την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 14/9, είναι ευλογία και αξίζει να προσφέρουμε στον Ιερό Ναό την παραμονή της εορτής 13/9 έως την ακολουθία του Μεγάλου Εσπερινού, βασιλικά σε γλάστρες ή μπουκέτα για τον ευπρεπισμό-στολισμό του Τιμίου Σταυρού.

0 σχόλια

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ π. Δημητρίου Μπόκου

11:20 μ.μ. |

Η παραβολή των βασιλικών γάμων λίγες φορές διαβάζεται στην Εκκλησία. Ανήκει στις τελευταίες Κυριακές του Ματθαίου και για να προλάβει να διαβαστεί προ της εορτής του Υψώσεως του Σταυρού (14 Σεπ.), πρέπει να έχουμε το Πάσχα αρκετά νωρίς. Είναι παραπλήσια της παραβολής του μεγάλου δείπνου που διαβάζεται πάντα προ της εορτής των Χριστουγέννων. Ένας βασιλιάς (ο Θεός) με την ευκαιρία των γάμων του υιού του κάνει μεγάλο τραπέζι και καλεί πλήθος ανθρώπων, αλλά οι καλεσμένοι δεν προσέρχονται (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου).

Οι λόγοι; Πολλοί. Κάποιοι δεν ήθελαν καθόλου να πάνε. Δεν είχαν από όρεξη τον βασιλιά. Κάποιοι όχι μόνο δεν πήγαν, αλλά και ενοχλήθηκαν κιόλας. Έπιασαν τους δούλους που μετέφεραν τα προσκλητήρια του γάμου, τους έβρισαν και τους σκότωσαν. Μα η πράξη τους είχε τις ανάλογες συνέπειες. Ο βασιλιάς οργίστηκε. Έστειλε τα στρατεύματά του και τους εξολόθρευσε. Και την πόλη τους την έκαψε.

Αλλά υπήρξαν και κάποιοι άλλοι, που δεν είχαν αντίρρηση να πάνε, αλλά απλώς το αμέλησαν. Δεν το έβαλαν σε άμεση προτεραιότητα. Προτίμησαν να πάνε στις δουλειές τους πρώτα, άλλος στο χωράφι του, άλλος στο μαγαζί του, και τελικά ξεχάστηκαν και δεν πήγαν. Άφησαν τον γάμο και πήγαν για πουρνάρια, που λέμε.

Αυτοί είμαστε εμείς. Οι Χριστιανοί!

Δεν λέμε όχι στον Θεό, θέλουμε να πάμε στο τραπέζι του, να μπούμε στη Βασιλεία του, δεν κάνουμε όμως και τίποτε γι’ αυτό. Αδιαφορούμε, αμελούμε, βαριούμαστε όταν πρόκειται για τα πνευματικά. Με το ζόρι να κάνουμε προσευχή, με το ζόρι να νηστέψουμε, με το ζόρι να πάμε στη Λειτουργία (σχεδόν στο «Δι’ ευχών»). Πολλές φορές τα παρατάμε και εντελώς, υπόδουλοι όντες εκούσια, με τη γνώμη μας, στη ραθυμία «των ηδονών του βίου». Προτιμάμε την άνεση, να μη στριμωχτούμε σε τίποτε. Να μην κοπιάσουμε πνευματικά. Τρέχουμε πρόθυμοι στις άλλες δουλειές, αλλά, αν είναι για προσευχή, μας πιάνει απροθυμία, ραθυμία, υπνηλία.

Η κατάσταση της πνευματικής αμέλειας και αδιαφορίας ονομάζεται ακηδία (αφροντισιά). Είναι κάτι που συνοδεύει κάθε άνθρωπο. Με αυτήν πολεμάει ο διάβολος και τους αγίους. Αισθάνονται και αυτοί πολλές φορές στον πνευματικό τους αγώνα κόπωση. Την τάση να εγκαταλείψουν τα πάντα. Μα αν συμβεί κάτι τέτοιο, μπορεί να τα χάσουν όλα. Όταν χαλαρώνει ο άνθρωπος, είναι δύσκολο να ξαναμπεί στο πρόγραμμά του.

Γι’ αυτό, καλό είναι ο Χριστιανός να έχει έναν ήπιο κανόνα προσευχής, για να μπορεί να τον κάνει πάντα, σταθερά, με μικρή σχετικά προσπάθεια. Ώστε και σε δύσκολη κατάσταση αν βρεθεί, να μπορεί με λίγο έστω κόπο να τον κάνει και όχι να τον εγκαταλείψει εντελώς. Να έχει «μικράν εργασίαν και μένουσαν, παρά μεγάλην και ταχέως κοπτομένην».

Άκριτοι ενθουσιασμοί, υπερβολική προσπάθεια άσκησης, προσευχής κ. λ. π., κουράζουν γρήγορα και οδηγούν συνήθως στην πλήρη εγκατάλειψη. Όσο όμως κουρασμένοι και νυσταγμένοι και αν είμαστε, μια μικρή, ελάχιστη προσευχή μπορούμε πάντα να την κάνουμε.

Οι άγιοι, έμπειροι στις πνευματικές παγίδες του διαβόλου, δίνουν πολλές συμβουλές για την ακηδία.

Ο άγιος Αντώνιος σκοτίστηκε κάποτε από πολλούς λογισμούς και έπεσε σε ακηδία. Ζήτησε τότε βοήθεια από τον Θεό και βλέπει κάποιον απέναντί του να ασχολείται με εργόχειρο (να πλέκει καλάθια). Σε λίγο ο άγνωστος σηκώθηκε και έκανε τις προσευχές του και πάλι κάθισε και συνέχισε το εργόχειρό του, πλέκοντας τα καλάθια του. Μετά ξανασηκώθηκε για προσευχή και πάλι κάθισε για εργασία. Ήταν άγγελος σταλμένος από τον Θεό να διδάξει τον Αντώνιο, δείχνοντάς του ένα εύκολα εφαρμόσιμο πνευματικό πρόγραμμα. «Έτσι κάνε και θα σωθείς», του είπε.
Ναι! Θέλει λίγο αγώνα και υπομονή η ακηδία.
Αλλά δεν είναι ανίκητη.
Καλή, ευλογημένη εβδομάδα!