Από την Δευτέρα 16/2 έως την Κυριακή 22/2 τρώμε όλες τις υπόλοιπες τροφές εκτός από κρέας και ονομάζεται Τυρινής. Από την Καθαρά Δευτέρα 23/2 αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. 

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ  ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

• 16/2 ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΡΟΣ 17/2 ΤΡΙΤΗ, Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος: ΜΙΚΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ-Αρτοκλασία-Θεία Λειτουργία 21:00-00:30 
• 21/2 ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΥΡΙΝΗΣ: Θεία Λειτουργία & τρισάγιο υπέρ των Ψυχών 07:00-09:00(κάτω Ι.Ν.)
• 22/2 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ: Θεία Λειτουργία 07:00-10:00

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

Πώς θα γίνει όμως αυτό;

Ο άνθρωπος όχι μόνο θα συμβάλει στη νέα μορφή της άψυχης κτίσης, αλλά κυρίως θα καθορίσει τη δική του θέση στο γίγνεσθαι του νέου κόσμου. Καταλύτης στις διεργασίες αυτές θα είναι η άσκηση της αγάπης. Ο άνθρωπος έχει μέσα του ένα στοιχείο εκρηκτικής σημασίας, που ίσως ούτε καν το υποπτεύεται. Μπορεί να είναι άνθρωπος καθολικός. Να έχει καθολικότητα. Δηλαδή;

Οι Εβραίοι, πορευόμενοι προς Χαναάν, αμάρτησαν καθ’ οδόν βαριά πολλές φορές. Ο Θεός αποφάσισε να τους εξαφανίσει από προσώπου της γης. «Θα κάνω εσένα μεγάλο έθνος», είπε στον Μωυσή. Εκείνος όμως ζητούσε πάντα από τον Θεό να αλλάζει απόφαση. «Αν δεν τους συγχωρήσεις, έλεγε, εξάλειψε μαζί με αυτούς και εμένα από το βιβλίο σου, όπου με έχεις γραμμένο» (Εξ. 32, 9-11. 32).

Έλεγε και ο απόστολος Παύλος, ότι μεγάλη λύπη και βαθύς, αδιάλειπτος πόνος διακατείχαν την καρδιά του για τους ομοεθνείς του, τους συγγενείς κατά σάρκα Ισραηλίτες, επειδή αρνήθηκαν τον Χριστό. «Θα ευχόμουνα, λέει, να χωρισθώ εγώ από τον Χριστό χάριν των αδελφών μου των Ισραηλιτών» (Ρωμ. 9, 3).

Το ίδιο και όλοι οι άγιοι. Ο περιώνυμος αββάς Βαρσανούφιος ο Μέγας, μιμείται ακριβώς τον Μωυσή, όταν έχει την πρόθεση να πει στον Χριστό: «Δέσποτα, ή βάλε μαζί μου τα (πνευματικά) τέκνα μου στη Βασιλεία σου, “ή καμέ εξάλειψον εκ της βίβλου σου”» (Απόκρ. ρι΄).

Οι άγιοι δεν ζουν εγωκεντρικά. Ξεπερνούν τον εαυτό τους, γίνονται άνθρωποι καθολικοί. Γνωρίζουν σε βάθος ότι η ζωή τους δεν είναι μόνο δική τους ζωή, «αλλά είναι συνυφασμένη με τη ζωή των υπολοίπων αδελφών κατά την πίστη, γιατί όλοι συναποτελούμε ένα σώμα, την Εκκλησία». Μέσα στην Εκκλησία τα πάντα είναι κοινά: Ο Θεός, ο αγιασμός, η ψυχή, η συνείδηση, η καρδιά.

Με το χάρισμα της προσευχής καθένας βρίσκεται μέσα σε όλους και όλοι στον καθένα. Δεν μπορούμε να βλέπουμε εγωιστικά και ατομικιστικά μόνο «τα εαυτών». Το μήνυμα του Ευαγγελίου είναι να φροντίζουμε για τους άλλους όπως για τον εαυτό μας. Δεν υπάρχουμε ανεξάρτητοι, αποκλεισμένοι ο ένας από τον άλλον. Όταν πέφτει στην αμαρτία κάποιος, επηρεάζει και τους άλλους. Όταν εγείρεται, συνεγείρει και τους άλλους. Κάθε μέλος του σώματος της Εκκλησίας ζει με ολόκληρο το σώμα, αλλά και ολόκληρο το σώμα ζει σε κάθε μέλος του.

Η δραστηριότητα δηλαδή κάθε μέλους είναι ταυτόχρονα προσωπική και καθολική, ατομική και συλλογική. Ακόμα και όταν φαίνεται ότι κάποιος εργάζεται μόνο για τον εαυτό του (π.χ. ο απομονωμένος ερημίτης), εν τούτοις εργάζεται για το σύνολο. Ποιος γνωρίζει πόσα οφείλει στους αγίους και στις προσευχές τους για τη σωτηρία του; Όμως και οι προσευχές των αφανών μελών της Εκκλησίας είναι απαραίτητες και σε έναν απόστολο! (αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς, Δογματική, σ. 272. 290-291).

Στην τελική κρίση θα κοπούν όσοι δεν καταφέρουν να σπάσουν τη ναρκισσιστική μόνωση του αυτοεγκλεισμού τους.

Στην ουράνια Βασιλεία θα μπουν όσοι νιώθουν τους άλλους δικούς τους, δικά τους μέλη στο ίδιο σώμα. Όσοι μετέχουν στην καθολικότητα της αγάπης.

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλό Τριώδιο!

16/2 ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΡΟΣ 17/2 ΤΡΙΤΗ, Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος: ΜΙΚΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ-Αρτοκλασία-Θεία Λειτουργία 21:00-00:30

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ἀνακοίνωσις

Τὴν προσεχῆ Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, συμπληρώνονται 21 ἔτη ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, τοῦ ὁποίου ἡ χειροτονία ἐτελέσθη στὶς 20 Φεβρουαρίου 2005, στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Ἀθηνῶν, ὑπὸ τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου καὶ πλειάδος Ἀρχιερέων.

Ἐπειδὴ τὴν Παρασκευὴ, 20 Φεβρουαρίου, τῆς ἑβδομάδος τῆς Τυρινῆς, σύμφωνα μὲ τὸ τυπικὸν τῆς Ἐκκλησίας δὲν τελεῖται Θεία Λειτουργία, ὁ Σεβασμιώτατος θὰ τελὲσῃ τὴν Θεία Λειτουργία τὴν προσεχῆ Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου, ἑορτὴν τῆς Ἁγίας Φιλοθέης στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.

Σᾶς προσκαλοῦμε στὴν Θεία Λειτουργία, ὥστε ὅλοι μας νὰ προσευχηθοῦμε ὄχι μόνο γιὰ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, ἀλλὰ καί γιὰ τὴν τοπική μας Ἐκκλησία γιὰ τὸν Ἱερὸ Κλῆρο μας δηλαδὴ καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαό μας.


Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

• 13/2 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Παραμονή Ψυχοσάββατου: Τρισάγια Υπέρ των Ψυχών από τις 15:00 & ο Εσπερινός μετά Τρισαγίου στις 17:00(κάτω Ι.Ν.)
• 14/2 ΣΑΒΒΑΤΟ, ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ: Θεία Λειτουργία-τρισάγιο υπέρ των Ψυχών 07:00-09:30(κάτω Ι.Ν.)

Μὲ τὴν συμπλήρωση 183 ἐτῶν ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ἐτελέσθη στὴν Μητρόπολη Πατρῶν, σὲ συνεργασία τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Πάτραις Ἀρκάδων, ἱερὸ Μνημόσυνο ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

Τὴν Θείας Λειτουργίας ἡ ὁποία ἐτελέσθη τὴν Κυριακὴ 8 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Χαραλάμπους Τσουκαλεΐκων καὶ τοῦ Ἱεροῦ Μνημοσύνου, προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος μὲ λόγο μεστὸ νοημάτων, ἀνεφέρθη στὴν μεγάλη προσωπικότητα τοῦ μακαρίου καὶ ἀοιδίμου Ἀρχιστρατήγου, ὁ ὁποῖος ὡδήγησε τὴν Ἑλλάδα μέσα ἀπὸ ἀγῶνες ἐνδόξους στὴν Ἐλευθερία.

Ὁ Μητροπολίτης, ἀνεφέρθη στὴν εὐλάβεια τοῦ Κολοκοτρώνη, στὴν πίστη του στὸ Θεὸ καὶ στὴν μεγάλη φιλοπατρία του. Μίλησε γιὰ δοξασμένες στιγμὲς ποὺ ὁ Ἥρωας ξεπέρασε τὰ πεπερασμένα ὅρια καὶ πολέμησε, ὄχι μόνο μὲ τὰ ὅπλα, ἀλλὰ κυρίως μὲ τὴν ψυχή, ἔχοντας βεβαιότητα ὅτι τὸν σκέπαζε ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ προστασία τῆς Παναγίας ἀπὸ τὸ Χρυσοβίτσι, τὴν Ἐπάνω Χρέπα, τὸ Βαλτέτσι…

Ἐφόδιό του ἡ λειτουργικὴ ζωή, ἡ νηστεία καὶ ἡ προσευχή, ἡ Θεία Κοινωνία πρὶν ἀπὸ τὶς μάχες, ὡς συνέβη ἀνήμερα τοῦ Σταυροῦ τὸ 1821, στὴν Παναγία τῆς Ἐπάνω Χρέπας.

Ξεπέρασε τὰ πεζὰ ἀνθρώπινα μέτρα, παρ΄ὅτι ἀγράμματος καὶ συγχωροῦσε τοὺς ἐχθρούς του, ἀκόμη καὶ τὸν φονιᾶ τοῦ παιδιοῦ του, δίνοντας μάθημα διαχρονικὸ, ὅτι μόνο ἑνωμένοι οἱ Ἕλληνες μεγαλουργοῦν. Σὲ ἀντίθετη περίπτωση ὁδηγοῦνται στὴν καταστροφή.

Ὁ Κολοκοτρώνης, συνέχισε ὁ Μητροπολίτης, μᾶς ἐμπνέει, μᾶς καθοδηγεῖ, ἀλλὰ καὶ μᾶς ἐλέγχει.

Ἐπίσης ἀνέγνωσε ἀποσπάσματα ἀπὸ βιβλίο, τυπωμένο ἐν Ἀθήναις, τὸ 1843, ἐπιγραφόμενον:

«Τὰ κατὰ τὴν Κηδείαν τοῦ Μακαρίτου Θεοδώρου Κολοκοτρώνου…»

Σ΄αυτό περιγράφονται τά της τελευτῆς τοῦ Ἀρχιστρατήγου, τῆς ἑτοιμασίας του στὸ νεκρικὸ κρεββάτι, τὰ τῆς νεκρικῆς πομπῆς, τὰ τῆς Κηδείας, οἱ ὁμιλίες οἱ ἐπικήδειες καὶ τὰ τῆς ταφῆς του στὸ Α’ Κοιμητήριο Ἀθηνῶν.

Ἰδιαιτέραν ἐντύπωση προκάλεσε, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Ἐπιτάφιο λόγον ἐκφωνηθέντα ὑπὸ Παναγιώτου Σούτσου, ἔχον ὡς ἑξῆς: «Κατὰ τὰ τελευταῖα μάλιστα ἔτη τῆς ζωῆς του ὑπῆρξε ἁπλοῦς, ἀθῶος καὶ ἤπιος ὡς βρέφος. Ἵστατο δὲ ὡς ξένος παρεπίδημος ἐν μέσων ἡμῶν διαπληκτιζομένων, καὶ τὸ μὲν σῶμα του ἦτο ἐν ἡμῖν, τὸ δὲ πνεῦμα του συνωμίλει μετὰ τῶν ὁσίων πνευμάτων τῶν ἐν παραδεῖσῳ περιϊπταμένων μετὰ τῶν ἁγίων μαρτύρων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, καὶ ἠκούετο ὁ ψιθυρισμὸς τῶν λογίων αὐτοῦ καὶ περιπατοῦντος καὶ ἱσταμένου, καὶ κοιμωμένου καὶ γρηγοροῦντος.

Ἐτελεύτησε δὲ μετὰ τὴν γέννησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους, ἐτελεύτησε σήμερον, ὅτε τὸ βρέφος αὐξάνει καὶ κραταιοῦται πνεύματι, πληρούμενον σοφίας.

«Καὶ ἰδοὺ ἢν ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος εὐλαβὴς καὶ προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἢν αὐτῷ κεχριματισμένον μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου… καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν… καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε. Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου Δέσποτα κατὰ τὸ ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ».

«Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἀθήναις ᾧ ὄνομα Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος προσεδέχετο ἀνέκαθεν τὴν ἀνάστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, καὶ προώριστο εἰς αὐτὸν μὴ ἰδεῖν τον θάνατον, πρὶν ἢ ἴδῃ τὸ ἐκλεκτὸν Ἔθνος τοῦ Κυρίου εἰς τὸν χορὸν τῶν ἐθνῶν. Καί, ὅτε οἱ Βασιλεῖς τῆς γῆς συνήγαγον τὸ παιδίον τὴν Ἑλλάδα, αὐτὸς ἐδέχθη αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ ηὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε. Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου Δέσποτα κατὰ τὸ ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς φυλῆς».

Κατέληξε δὲ ὁ Σεβασμιώτατος μὲ τὸν προσευχητικὸν ἐπίλογο γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ἀπὸ τὸν ἐπικήδειο λόγο τοῦ μεγάλου Ἐκκλησιαστικοῦ ρήτορος Κωνσταντίνου Οἰκονόμου, τοῦ ἐξ Οἰκονόμων, ἔχοντα ὡς ἀκολούθως:

«Καὶ δεῦτε καὶ συνάψωμεν τὰς ἐγκαρδίους ἡμῶν δεήσεις, εὐχόμενοι πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ ἐλέους ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὦ Θεὲ τῶν πνευμάτων καὶ πάσης σαρκός, ὦ γένους θνητοῦ τε καὶ ἀθανάτου καὶ πάσης ἀοράτου καὶ ὁρατῆς φύσεως δημιουργέ, ἥλιε δόξης ἀϊδίου, ἀέναε πηγὴ τῆς ἀθανασίας, ἐπάκουσον ἡμῶν δεομένων σου, καὶ ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου Θεοδώρου, ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν χώρᾳ ζώντων, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν δικαίων, παριδὼν τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ. Πολλὰ ἐκοπίασεν ὑπὲρ τῆς ἁγίας σου πίστεως, πολλά τήν Ἐκκλησίαν ἠγάπησε.