Στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου ἈνδρέουΠατρῶν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐχοροστάτησε στὴν Β’ στάση τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καὶ ἐκήρυξε τὸν θεῖον λόγον.

Ἀνεφέρθη στὴν προσκύνηση τῶν Ποιμένων πρὸς τὸν Σαρκωθέντα Κύριον, ἀναλύσας το: «Ἤκουσαν οἱ Ποιμένες, τῶν ἀγγέλων ὑμνούντων, τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν…». Οἱ Ποιμένες τῆς Βηθλεέμ, εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ Σεβασμιώτατος, δὲν ἔφθασαν πρῶτοι στὸ Σπήλαιον ὅπου ἐγεννήθη ὁ Κύριος, γιὰ νὰ τὸν προσκυνήσουν, ἐπειδὴ εὑρίσκοντο ἁπλῶς κοντά, ἀλλὰ διότι ἦτο ἄνθρωποι ἁπλοῖ, μὲ καθαρότητα καρδιᾶς καὶ ταπείνωση καὶ ἀκόμη διότι προετύπωσαν τὸν καλὸ Ποιμένα, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ἐθυσιάσθη ὑπὲρ τῶν λογικῶν προβάτων.

Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ ὑψοποιὸς ἀρετή, χωρὶς τὴν ὁποία ὁ ἄνθρωπος ἐγκλωβίζεται στὰ ἐγωιστικά του τείχη καὶ ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπό του. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, ὀνομάζει τὴν ταπείνωση βασιλίδα τῶν ἀρετῶν. Ὁ ἀταπείνωτος ἄνθρωπος ὑποφέρει, χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς στὸ ὁποῖο τὸν ὁδηγεῖ ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ὁ ἐγωισμὸς, ποὺ εἶναι προνόμια τοῦ μισοκάλου διαβόλου.

Ἡ Παναγία μας, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, εἶναι πρότυπον καθαρότητος καὶ ταπεινώσεως. Ἂς τὴν μιμηθοῦμε στὰ μέτρα τῶν ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων μας καὶ ἂς τὴν παρακαλέσωμε νὰ μᾶς ἐνισχὺῃ στὸν δύσκολο δρόμο τῶν πνευματικῶν μας ἀγώνων.

Τέλος, ὁ Σεβασμιώτατος ἐκάλεσε ὁλους εἰς προσευχὴν, ὥστε νὰ σταματήσουν τὰ μίση, τὰ πάθη καὶ οἱ πόλεμοι στὸν κόσμο, ποὺ γίνονται αἰτία νὰ χύνεται ποταμηδὸν τὸ αἷμα στὴ γῆ.