• ΚΥΡΙΑΚΗ 18/6 προς ΔΕΥΤΕΡΑ 19/6, Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου: ΜΙΚΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ-ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ 09:30-00:30
• Δευτέρα, 19/6 και ώρα 18:30-19:30 Εσπερινός-Παράκλησις εις στον Όσιο Ιωάννη το Ρώσσο. (θα τεθεί προς προσκύνηση το Σκουφάκι και η Ζώνη του Αγίου). 
• 24/6 ΣΑΒΒΑΤΟ + ΓΕΝΝΕΘΛΙΟ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ: Οι Πανηγυρικές Ιερές ακολουθίες θα τελεσθούν όπως κάθε χρόνο μόνο στο παλαιό γραφικό Εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου Πράτσικα. Κατά το ακόλουθο πρόγραμμα:
  

-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ 2023: 20:00 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος. Όποιος επιθυμεί να συμμετέχει στην Αρτοκλασία να το δηλώσει εγκαίρως έως τη Πέμπτη 22/6 στους Ιερείς.
-ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2023: 07:00 Όρθρος - Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ’ Αρτοκλασίας. 

20:00 Αναστάσιμος Εσπερινός & Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος πέριξ του Ι. Ν. θα προστεί και θα ομιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Αρτέμιος Αργυρόπουλος, Πρωτοσύγκελλος & Ηγούμενος της Ι. Μ. Αγίων Πάντων Τριταίας.

• 25/6 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θεία Λειτουργία 07:00-10:00

Ὁ Χριστὸς κάλεσε τοὺς πρώτους μαθητές. Τοὺς ἀδελφοὺς Ἀνδρέα καὶ Πέτρο, Ἰάκωβο καὶ Ἰωάννη. Τοὺς κάλεσε τὴν ὥρα τῆς δουλειᾶς τους. Καὶ αὐτοὶ ἄφησαν τὰ πάντα καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Ὄχι μόνο τὰ οὕτως ἢ ἄλλως λιγοστὰ ὑπάρχοντά τους, ἀλλὰ καὶ τὶς οἰκογένειές τους, τοὺς δικούς τους (Κυριακὴ Β΄ Ματθαίου).

Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ Χριστὸς δίνει μεγάλη σημασία ὄχι στὸ τί θὰ δώσει ὁ καθένας, ἀλλὰ μὲ τί διάθεση τὸ δίνει. Ἔτσι κάποτε θεώρησε τὸ δίλεπτο μιᾶς χήρας ὡς τὴ μείζονα προσφορά, ἀφήνοντας μακρὰν πίσω της ἄλλες μεγάλες προσφορὲς πλουσίων. Καὶ αὐτό, ἐπειδὴ ἡ χήρα ἐκείνη πρόσφερε ὅλη τὴν περιουσία της, ἀποστασιοποιήθηκε ἀπὸ κάθε φιλόϋλη ἐξάρτηση, ἐμπιστεύτηκε ἀπόλυτα τὸν Θεό. Ἔγινε ἕνα μὲ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ποὺ δὲν σπέρνουν, δὲν θερίζουν, δὲν μαζεύουν σὲ ἀποθῆκες, ἀλλ’ ὅμως «ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά» (Ματθ. 6, 26).

Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ μὲ τοὺς ἀποστόλους. Ἄφησαν πίσω τους εὐτελῆ ἀσφαλῶς πράγματα, ψαρόβαρκες καὶ δίχτυα, ἔδειξαν ὅμως μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν ὅτι ἦταν ἐντελῶς ἀπεγκλωβισμένοι ἀπὸ τὰ δίχτυα ποὺ αἰχμαλωτίζουν τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ κατόρθωσαν ἔτσι νὰ ἀπαρνηθοῦν γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ τὴν ἡσυχία τους, τὴν ἀνεμελιά τους, τὴν ἤρεμη ζωή, τὴ βολή τους, πράγματα ποὺ δὲν θυσιάζονται καθόλου εὔκολα, γιὰ νὰ ζήσουν μόνιμα στὸ ἑξῆς σὰν κυνηγημένοι κατάδικοι. Πράγματι πέρασαν τὴν ὑπόλοιπη ζωή τους ὡς οἱ πιὸ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι, ὡς ἔσχατοι, ὡς μελλοθάνατοι, «ὡς ἀγνοούμενοι…, ὡς ἀποθνῄσκοντες…, ὡς παιδευόμενοι…, ὡς λυπούμενοι…, ὡς πτωχοί…, ὡς μηδὲν ἔχοντες…». Ἔζησαν πεινασμένοι, διψασμένοι, γυμνητεύοντες, κολαφιζόμενοι, λοιδορούμενοι, διωκόμενοι, βλασφημούμενοι, «ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου…, πάντων περίψημα». Γιὰ ὅλους ἦταν τὰ χειρότερα κατακάθια, ἀπορρίμματα, σκουπίδια, ἀπόβλητα! Ἀκάθαρτα, βρώμικα, σιχαμερά! (Β΄ Κορ. 6, 9-10. Α΄ Κορ. 4, 11-13).

Γιὰ τὸν Χριστὸ ὅμως ἀπὸ ἔσχατοι ἔγιναν πρῶτοι. Καὶ τοὺς ἔδωσε τὴν ὑπόσχεση ὅτι «ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ», θὰ καθίσουν καὶ αὐτοὶ «ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ», τὸν κόσμο δηλαδὴ ὁλόκληρο. Ὑπάρχει μεγαλύτερη τιμὴ ἀπὸ αὐτή; Καὶ αὐτὸ ἔγινε, ἐπειδὴ ἐμπιστεύτηκαν ἀπόλυτα τὸν Χριστὸ καὶ κατόρθωσαν ἔτσι τὴν πλήρη αὐτοπαράδοσή τους στὰ χέρια του. Καὶ ὁ Χριστός, ὠς καλὸς σποριὰς καὶ ἄριστος γεωργός, ἤξερε πολὺ καλὰ πῶς νὰ γεωργήσει «τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν», τὸν ἀγρὸ τῆς ψυχῆς τους, γιὰ νὰ φέρει «καρπὸν ἑκατονταπλασίονα» (Ματθ. 19, 28. Λουκ. 8, 8).

Ἕνας μοναχὸς φύτεψε μιὰ ἐλιὰ καὶ προσευχήθηκε: «Κύριε, στεῖλε μου βροχή». Καὶ ὁ Κύριος ἔστειλε βροχή. Τὸ δέντρο ἦταν κορεσμένο ἀπὸ ὑγρασία καὶ ὁ μοναχὸς συνέχισε νὰ προσεύχεται: «Καὶ τώρα, Κύριε, σοῦ ζητῶ νὰ στείλεις πολὺ ἥλιο. Τὸ δέντρο μου χρειάζεται ζεστασιά». Καὶ ὁ Κύριος ἔστειλε τὸν ἥλιο. Τὸ δέντρο μεγάλωσε. Ὁ μοναχὸς συνέχισε νὰ προσεύχεται: «Κύριε, δῶσε λίγο παγετὸ γιὰ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ρίζες καὶ τὰ κλαδιά». Ὁ Κύριος ἔστειλε παγετὸ καὶ … τὸ δέντρο πέθανε.

Ὁ μοναχὸς ἦταν πολὺ ἀναστατωμένος. Πῆγε σὲ κάποιον ἄλλο μοναχὸ νὰ τοῦ πεῖ τὴν ἱστορία του καὶ νὰ μοιραστεῖ τὴ θλίψη του. «Ἔχω κι ἐγὼ μιὰ ἐλιά, κοίτα»! ἀπάντησε ὁ ἄλλος μοναχός. «Τὸ δέντρο μου ἔχει μεγαλώσει ὄμορφα. Ἀλλὰ προσευχήθηκα διαφορετικά. Ἀντὶ νὰ λέω ἐγὼ στὸν Θεὸ τί νὰ κάνει, τοῦ εἶπα: Ἐσύ, ὡς Δημιουργὸς αὐτοῦ τοῦ δέντρου, ξέρεις καλύτερα ἀπὸ μένα τί τοῦ χρειάζεται. Φρόντιζέ το λοιπόν, ὅπως ἐσὺ ξέρεις καὶ ὄχι ὅπως νομίζω ἐγώ. Καὶ τὸ κάνει».
Τὰ πουλιὰ ἐμπιστεύονται τὸν Θεὸ καὶ αὐτὸς τὰ τρέφει καθημερινά. Οἱ ἀπόστολοι ἐμπιστεύτηκαν τὸν Θεὸ καὶ ἀπὸ «μηδὲν ἔχοντες», ἔγιναν οἱ «τὰ πάντα κατέχοντες».
Ἐμᾶς τί μᾶς ἐμποδίζει νὰ ἐμπιστευτοῦμε τὸν Δημιουργό μας, νὰ τοῦ λύσουμε τὰ χέρια, μιὰ καὶ ξέρει πολὺ καλύτερα ἀπὸ μᾶς πῶς ἀκριβῶς νὰ μᾶς φροντίσει;

ΚΥΡΙΑΚΗ 18/6 προς ΔΕΥΤΕΡΑ 19/6, Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου: ΜΙΚΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ-ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ 09:30-00:30

• ΔΕΥΤΕΡΑ 12/06/2023: Άρχεται η Νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Πολλοί ίσως αγνοούν τη νηστεία αυτή. Είναι ακαθορίστου χρονικής διαρκείας, επειδή η έναρξή της εξαρτάται από την κινητή εορτή του Πάσχα. Αρχίζει από τη Δευτέρα 12/6 μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει στις 28 Ιουνίου, την παραμονή δηλ. των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Είναι δυνατόν να διαρκέσει από ένα μήνα μέχρι καθόλου, όταν το Πάσχα πέσει 5 Μαΐου. Για τη νηστεία αυτή κάνουν λόγο ο Μ. Αθανάσιος και οι Αποστολικές Διαταγές, δηλ. είναι γνωστή από τον 4ο αιώνα. Και σ’ αυτή τη νηστεία καταλύεται ψάρι. Επίσης καταλύεται και στην εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου (24 Ιουνίου), οποιαδήποτε μέρα και αν πέσει. Αν η εορτή των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου πέσει ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή καταλύεται μόνον ψάρι, όχι κρέας. Την παραμονή της εορτής είναι αυστηρή νηστεία, εκτός εάν είναι Σάββατο ή Κυριακή.
  

• Δευτέρα, 12/6 και ώρα 18:30 Εσπερινός-Παράκλησις εις στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό, το Ρώσσο και σύντομη ομιλία. (θα τεθεί προς προσκύνηση το Σκουφάκι και η Ζώνη του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου).
• 17/6 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία 07:00(Κάτω Ι.Ν.)
• 18/6 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θεία Λειτουργία 06:50-10:00

Μὲ τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων κλείνει ὁ μεγαλύτερος κύκλος ἑορτῶν τοῦ ἔτους μὲ ἐπίκεντρο τὸ Πάσχα. Οἱ ἑορτὲς αὐτὲς εἶναι κινητές. Ἐκτείνονται σὲ 18 ἑβδομάδες. Δέκα ἑβδομάδες τοῦ κατανυκτικοῦ Τριῳδίου, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ τρεῖς πρῶτες εἰσάγουν προπαρασκευαστικὰ στὶς ἑπόμενες ἑπτὰ τῆς νηστείας (ἕξι τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ μία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας) καὶ ὀκτὼ ἑβδομάδες τοῦ Τριῳδίου τῶν ρόδων (Πεντηκοσταρίου). Ὁ ὑπερτετραμηνιαῖος αὐτὸς κύκλος ἐπηρεάζει βαθιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ λειτουργικὸ γίγνεσθαι, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ χρωματίζει ἔντονα μὲ τὸ σταυροαναστάσιμο ὕφος του τὴ λατρευτικὴ θεοδρομία τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ.

Ἔτσι λοιπόν, ἂν καὶ μὲ τὴ σημερινὴ Κυριακὴ κλείνει τυπικὰ ὁ πασχάλιος ἑόρτιος κύκλος, ἡ πασχάλια χαρὰ συνεχίζεται κατ’ οὐσίαν ὅλο τὸν χρόνο. Τὸ Πάσχα μπορεῖ νὰ εἶναι μιὰ παντοτινὴ γιορτή. Νὰ τονίσουμε ἐδῶ, γιὰ ὅσους δίνουν ὑπερβολικὴ σημασία στὶς χρονικὲς παραμέτρους, ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ χρονικοὺς καταναγκασμοὺς καὶ δεσμεύσεις. Μᾶς δείχνει ὅτι εἶναι δυνατὸν «ἀεὶ Πάσχα ἐπιτελεῖν», ὅτι μποροῦμε νὰ γιορτάζουμε συνέχεια τὸ Πάσχα. Πῶς μπορεῖ νὰ συμβαίνει αὐτό; Πάσχα γιὰ μᾶς εἶναι ὁ Χριστός. Πάσχα ὀνομαζόταν ὁ ἀμνὸς ποὺ θυσιαζόταν τὴν ἡμέρα αὐτή. Γιὰ μᾶς ὁ ἀμνὸς αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός. Ὀνομάζεται ἀμνὸς ἐπειδὴ ἀκριβῶς θύεται τὸ Πάσχα καὶ βιβρώσκεται, τρώγεται. «Ὡς βρωτὸς δέ, ἀμνὸς προσηγόρευται». Γίνεται «ἀρνίον ἐσφαγμένον». «Τὸ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός» (Α΄ Κορ. 5, 7). Δηλαδή, τὸ Πάσχα μας, ὁ δικός μας πασχάλιος ἀμνὸς ποὺ θυσιάστηκε γιὰ μᾶς, εἶναι ὁ Χριστός. Ὅμως ὁ ἀμνὸς αὐτὸς δὲν θυσιάζεται μόνο τὸ Πάσχα. Μᾶς ἄφησε παραγγελία νὰ τὸν γευόμαστε συνεχῶς, γιὰ νὰ κηρύττουμε ἔτσι ἀδιάκοπα τὸν θάνατό του, νὰ ὁμολογοῦμε τὴν ἀνάστασή του. Ἐπειδὴ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ Πάσχα.

Πάσχα λοιπὸν εἶναι ἡ προσφορὰ καὶ ἡ θυσία ποὺ γίνεται σὲ κάθε λατρευτική μας σύναξη. Καὶ τρεῖς καὶ τέσσερις φορὲς τὴν ἑβδομάδα καὶ «ὁσάκις ἂν βουλώμεθα». Λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον τοῦτο πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε» (Α΄ Κορ. 11, 26). Ὅταν λοιπὸν μετέχεις στὴ θυσία αὐτή, στὴ Θεία Λειτουργία, ὅταν προσέρχεσαι «μετὰ καθαροῦ συνειδότος, Πάσχα ἐπιτελεῖς». Καὶ ἡ Λειτουργία ποὺ γίνεται ὁποιαδήποτε ἡμέρα, εἶναι ὅμοια, ἡ ἴδια ἀκριβῶς, μὲ ἐκείνη ποὺ γίνεται κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα. Οὔτε ἡ Λειτουργία ἐκείνη (τοῦ Πάσχα) εἶναι σὲ κάτι ἱερότερη καὶ ἀνώτερη ἀπὸ ἐτούτη, οὔτε αὐτὴ (ἡ καθημερινὴ) εἶναι ἀπὸ ἐκείνη κατώτερη καὶ εὐτελέστερη. «Ἀλλὰ μία καὶ ἡ αὐτὴ φρικτὴ καὶ σωτήριος». Ἡ καθαρὴ συνείδηση λοιπὸν κάνει τὴ γιορτή, «οὐχ ἡμερῶν καὶ χρόνων περίοδος».

Ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν κατηχούμενο πού, ἀκόμα κι ἂν νηστεύει, «οὐδέποτε Πάσχα ἐπιτελεῖ», ἐπειδὴ δὲν μετέχει τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Χριστιανός, ἀκόμα κι ἂν δὲν νηστέψει, ἂν προσέλθει μὲ καθαρὴ συνείδηση, «Πάσχα ἐπιτελεῖ», ὁποτεδήποτε καὶ ἂν «μετάσχῃ τῆς Κοινωνίας». Σημασία ἔχει ὄχι ἡ μέρα, ἀλλὰ ὁ τρόπος, τὸ πῶς θὰ προσέλθει κανείς. Ἐμεῖς ὅμως κάνουμε τὸ ἀντίθετο. Ἂν κοινωνήσουμε τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, νομίζουμε ὅτι γιορτάζουμε Πάσχα, «κἂν μυρίων γέμωμεν ἁμαρτημάτων». Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἔτσι. Ἀκόμα καὶ τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα νὰ προσέλθεις μὲ ἀκάθαρτη συνείδηση, «ἐξέπεσες τῆς Κοινωνίας», ἔφυγες χωρὶς νὰ γιορτάσεις Πάσχα. Καὶ πάλι, ἂν ὁποιαδήποτε ἄλλη μέρα κοινωνήσεις, «τὰ ἁμαρτήματα ἀπονιψάμενος, τὸ Πάσχα ἐπετέλεσας ἀκριβῶς». Ἡ καθαρὴ ἀπὸ ἁμαρτήματα συνείδηση εἶναι τὸ κλειδί. Ὅποιος τὴν ἔχει, «ἀεὶ ἑορτάζειν δύναται. …Οὐ καιρὸς ποιεῖ ἑορτήν, ἀλλὰ συνειδὸς καθαρόν» (ἅγ. Ἰω. Χρυσόστομος, Κατὰ Ἰουδαίων, Λόγος τρίτος, PG 48, 867-868. Εἰς τὴν ἁγίαν Πεντηκοστήν, PG 50, 454-455).

Στὸ χέρι μας εἶναι νὰ ἔχουμε Πάσχα παντοτινά.

Τὸ λέει ὄμορφα ὁ ποιητής: «Πάσχα θὰ κάνω πάλι σήμερα, γιατὶ θὰ κοινωνήσω πάλι» (Γ. Βερίτης). 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 9.6.2023

Τὴν Παρασκευή, 9.6.2023, ἡ ἐπιτετραμμένη τῆς Ρουμανικῆς Πρεσβείας στήν Ἑλλάδα, κα Ἀντριάνα Τσιάμπα, ἡ οποία ἐκτελεῖ χρέη Πρέσβεως, συνοδευομένη ἀπό τήν ἐπίτιμο Πρόξενο τῆς Ρουμανίας στήν Πάτρα, κα. Μαριάννα Κρατσιούν καί τήν κα. Μιοάρα Πιτούτς, Σύμβουλο τῆς Ρουμανικῆς Πρεσβείας στήν Ἑλλάδα, ἐπεσκέφθησαν τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, προκειμένου νά λάβουν τήν εὐχή καί τήν εὐλογία του καί νά συζητήσουν θέματα ἀμοιβαίου ἐνδιαφέροντος.

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐδέχθη τίς παραπάνω κυρίες με πολλή ἀγάπη, ἐξέφρασε τὴν χαρά του γιὰ τὴν ἐπίσκεψή τους καί συνεζήτησαν διάφορα θέματα τά ὁποῖα ἀφοροῦν στή σχέση μεταξύ τῶν χωρῶν Ἑλλάδος καί Ρουμανίας, οἱ ὁποῖες τιμοῦν ἰδιαιτέρως τόν Ἃγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα στήν προσκυνηματική θεωρία πλήθους Ρουμάνων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, θέματα πολιτιστικοῦ ἐνδιαφέροντος κ.λ.π.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε στήν ἐπιτετραμμένη τῆς Ρουμανικῆς Πρεσβείας καί στίς κυρίες πού τήν συνόδευαν ὑγιεία παρά Κυρίου καί πρόοδο πνευματική καί τούς προσέφερε ἱερά εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου καί ἐκδόσεις τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως γιά τό βίο καί τό μαρτύριο τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καί τήν ἱστορία τῶν Ἱερῶν Ναῶν του στήν Πάτρα.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως 

Με τις ευλογίες του σεπτού ποιμενάρχου μας Μητροπολίτου Πατρών κ.κ Χρυσοστόμου πραγματοποιήθηκε σύναξη του εαρινού εξαμήνου του τμήματος εντατικολογίας και παθολογίας.
Πρώτα από όλα θέλω να ευχαριστήσω τους καθηγητές και κοσμήτορες των τμημάτων μηχανικών, ναυπηγικής, αρχιτεκτονικής και ιατρικής, για την αμέριστη συμπαράσταση στο πνευματικό έργο που επιτελεί η τοπική μας εκκλησία στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της πόλεως μας. Το έργο που επιτελείται είναι δύσκολο, πολύπλευρο και πολύπλοκο, διότι έχουμε να κάνουμε με φοιτητές, δηλαδή με το μέλλον της χώρας μας. Η αγάπη και κατανόηση της εκκλησίας είναι δεδομένη προς τούς φοιτητές. Πολλές φορές γίνεται συγκυρηναίος των παιδιών, καθώς τα ποικίλα προβλήματα που κουβαλάνε τους λυγίζουν. Οι νέοι αισθάνονται διάχυτη δυσφορία προς όλους τους θεσμούς, η κοινωνία το μόνο που κάνει είναι να απαιτεί και να υπόσχεται, και ποια η προοπτική;;;; μια ζωή χωρίς φως. Η απουσία νοήματος στη ζωή είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, χρειάζεται σεβασμός και εμπιστοσύνη να δείξουμε στα παιδιά μας. Και έρχεται η εκκλησία να τους πει ότι είναι ο κατεξοχήν χώρος τους. Να τους πει ότι δεν διδάσκει αφηρημένα και να τους καλέσει ελεύθερα χωρίς βια, με θάρρος να ψάξουν να βρουν τον Χριστό και να τον γνωρίσουν. Θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω όλους τους φοιτητές που με ευγένεια δέχονται την παρουσία μας στο χώρο τους, και που ποτέ δεν δυσανασχέτησαν. Να ευχαριστήσω την επιτροπή του ιερού ναού Τριών Ιεραρχών πρώην ΑΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος για την συνεργασία μας. Τέλος να μεταφέρω τις προσευχές του ποιμενάρχου μας για καλή πρόοδο και επιτυχία στις εξετάσεις των φοιτητών που ξεκινάνε σε λίγες ημέρες.

Αρχιμανδρίτης Προκόπιος  Κόρδας

Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη στήν Ἱερά καί Ἀποστολική Μητρόπολη τῶν Πατρῶν, ἡ πανσεβάσμια μνήμη τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος ἁγίου Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, ὁ ὁποῖος μετά ἀπό 200 χρόνια, ἀπό τήν δι’ ἀγχόνης μαρτυρική τελευτή του, ἀνεγράφη ὑπό τῆς ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τάς δέλτους τῶν Ἁγίων.

Βεβαίως ἡ μνήμη τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος καί πρό τῆς ἁγιοκατατάξεώς του ἐτιμᾶτο μέ λαμπρές Ἐκδηλώσεις, στήν γενέτειρά του Ζουμπάτα Πατρῶν, ὃπου μέ ἐνέργειες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου ἒχει στηθῆ ἡ προτομή τοῦ λαμπροῦ καί μαρτυρικοῦ Ἱεράρχου.

Μάλιστα, οἱ ἐκδηλώσεις αὐτές πραγματοποιοῦνται κατ’ ἒτος, σέ συνεργασία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου καί τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Μοίρα-Ζουμπάτας, τήν δεύτερη Κυριακή τοῦ μηνός Ἰουλίου.

Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἐτοποθετήθη ἡ πρώτη μετά τήν ἁγιοκατάταξή του ἱερά Εἰκόνα καί πέρυσι ἐτιμήθη γιά πρώτη φορά ἡ μνήμη του ὡς Ἁγίου, ἐν βαθυτάτῃ συγκινήσει καί πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ.

Τήν Τρίτη, λοιπόν, 6 Ἰουνίου ἐτιμήθη ἐφέτος ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, (ἐκ μεταθέσεως ἀντί τῆς 3ης Ἰουνίου, πού συνέπεσε μέ τό Ψυχοσάββατο), μέ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, συλλειτουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί πολλῶν Ἱερέων καί Διακόνων. Πλειάδα Ἱερέων συμμετεῖχε προσευχητικά στήν Θεία Λειτουργία καί πλῆθος εὐσεβῶν Χριστιανῶν.

Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη, στήν θαυμαστή βιοτή καί πολιτεία τοῦ Ἱερομάρτυρος καί Ἐθνομάρτυρος Ἱεράρχου, στήν φλογερή ἀγάπη του γιά τήν Ἐκκλησία καί τήν Ὀρθόδοξη Πατρίδα μας, στούς ἀγῶνες του γιά τήν διατήρηση τῆς γλώσσης καί τῆς θρησκείας σέ μιά περίοδο φρικτῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, στήν διατήρηση τῆς Ἑλληνορθόδοξης παράδοσης καί αὐτοσυνειδησίας, στούς ἱερούς του ἂθλους γιά τήν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος καί τέλος στήν ἐπισφράγιση τῆς τολμηρᾶς του στάσεως καί ὁμολογίας ἐναντίον τῶν βαρβάρων Τούρκων κατακτητῶν, μέ τήν αἱματηρά του θυσία.

Σέ μιά ἐποχή, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, πού ἒχει ἀτονίσει αὐτό τό ἀγωνιστικό σφρῖγος καί πάθος γιά τά ἱερά καί ὃσια τοῦ Γένους μας, ἡ φωτεινή μορφή τοῦ Γρηγορίου, ὃπως καί τῶν ἂλλων μαρτύρων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν κατά τά μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, μᾶς ὁδηγεῖ, ὣστε νά πορευώμεθα μέ ἀσφάλεια καί ἀκρίβεια στήν ὁδό τῆς ἀγάπης πρός τήν Ὀρθοδοξία καί τήν Ἑλλάδα, διατηρώντας τήν ἱερά παρακαταθήκη ἀλώβητη καί ἀνόθευτη καί τήν λαμπάδα τῆς ἐλευθερίας πού μᾶς παρέδωσαν ἀναμμένη, ὣστε νά φωτίζωνται οἱ δρόμοι τῶν παιδιῶν μας γιά νά κρατήσουν στήν καρδιά τους τά ζώπυρα τοῦ Γένους μας. Στήν γενέτειρα τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου Δέρκων, ἐθεμελιώθη Ἱερός Ναός πρός τιμήν του, ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιον, τῇ εὐγενεῖ προσκλήσει τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ἀφοῦ ὁ ἃγιος Γρηγόριος Δέρκων, εἶχε χρηματίσει τό πρῶτον Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας, εἶτα Βιθύνης καί τέλος Δέρκων.

 

Πολλὲς ἐνέδρες ἔστησε ὁ Σύρος βασιλιὰς γιὰ νὰ παγιδεύσει τὸν ἰσραηλιτικὸ στρατό, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα. Ἕνας «κατάσκοπος» ματαίωνε συνεχῶς τὰ σχέδιά του. Τί συνέβαινε;

Ὁ προφήτης Ἐλισαῖος, ἔχοντας θεία πληροφορία, ἔστελνε ἀγγελιαφόρο στὸν βασιλιὰ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῦ φανέρωνε τὶς μυστικὲς ἐνέδρες τῶν Σύρων. Ὁ Σύρος βασιλιάς, ἀφοῦ κατ’ ἐπανάληψιν ἀπέτυχαν οἱ ἐνέδρες του, συγκάλεσε τὸ συμβούλιο τῶν ἐπιτελῶν του.

- Θὰ μοῦ πεῖτε τί γίνεται; ρώτησε. Ποιὸς μὲ προδίδει στὸν ἀντίπαλό μου;

- Κανένας, βασιλιά μου, ἀπάντησαν ἐκεῖνοι. Κανένας ἀπὸ μᾶς. Ἀλλὰ ὁ προφήτης Ἐλισαῖος μεταφέρει στὸν βασιλιά του τὰ πάντα, ἀκόμα καὶ ὅσα λέγεις στὸ κρυφότερο δωμάτιό σου, ἐκεῖ ποὺ κοιμᾶσαι.

- Καὶ ποῦ βρίσκεται αὐτός;

- Στὴ Δωθαΐμ.

Ἀμέσως ἕνα ἰσχυρὸ ἀπόσπασμα μὲ ἱππικό, ἅρματα πολεμικὰ καὶ βαριὰ ὁπλισμένο πεζικὸ περικυκλώνει ἐν μέσῳ νυκτὸς τὴ Δωθαΐμ. Ἕνα παιδάριο ποὺ ὑπηρετοῦσε τὸν προφήτη, καθὼς ξύπνησε τὸ πρωὶ καὶ βγῆκε ἔξω, βλέπει τὴν πόλη περικυκλωμένη ἀπὸ παντοῦ. Τρομοκρατήθηκε. Μὲ κομμένα τὰ πόδια ξαναμπαίνει μέσα καὶ λέγει στὸν Ἐλισαῖο:

- Κύριέ μου, τί θὰ κάνουμε τώρα;

- Μὴ φοβᾶσαι! ἀπάντησε ὁ προφήτης. Ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι μαζί μας εἶναι πολὺ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς ἐδῶ.

Ὕψωσε τὰ μάτια του καὶ προσευχήθηκε:

- Ἄνοιξε, Κύριε, τὰ μάτια τοῦ παιδαρίου γιὰ νὰ δεῖ.

Καὶ πράγματι ὁ Θεὸς ἄνοιξε τὰ μάτια τοῦ παιδιοῦ καὶ τί βλέπει; Τὸ βουνὸ ἀπέναντί τους ἦταν γεμάτο ἱππικό, ἐνῷ ἕνα πύρινο ἅρμα κύκλωνε προστατευτικὰ τὸν Ἐλισαῖο. Στρατεύματα ἀγγελικὰ εἶχαν κατακλύσει τὸν χῶρο.

Ὁ Ἐλισαῖος βγῆκε ἔξω. Προχώρησε πρὸς τοὺς Σύρους στρατιῶτες καί, ὅταν τοὺς πλησίασε, προσευχήθηκε:

- Κύριε, πάταξέ τους μὲ ἀορασία.

Ἔτσι καὶ ἔγινε. Οἱ στρατιῶτες εἶχαν ἀνοιχτὰ τὰ μάτια, ἔβλεπαν, μὰ δὲν καταλάβαιναν ποῦ βρίσκονται. Τοὺς εἶπε τότε ὁ Ἐλισαῖος:

- Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πόλη καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ ζητᾶτε. Ἀκολουθεῖστε με καὶ θὰ σᾶς ὁδηγήσω σ’ αὐτόν.

Καὶ ἔτσι τοὺς ὁδήγησε στὴν τότε πρωτεύουσα τοῦ Ἰσραήλ, τὴ Σαμάρεια. Ὅταν μπῆκαν στὴν πόλη, ὁ προφήτης παρακάλεσε ξανὰ τὸν Θεό.

- «Ἄνοιξε» τώρα, Κύριε, τὰ μάτια τους.

Ὁ Κύριος «ἄνοιξε» τὰ μάτια τους καὶ μὲ τρόμο εἶδαν πὼς βρίσκονταν μέσα στὴ Σαμάρεια, παγιδευμένοι στὸ κέντρο τοῦ στρατοπέδου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ στρατοῦ. Ὁ βασιλιὰς τότε ρώτησε:

- Νὰ τοὺς χτυπήσω, πάτερ;

- Ὄχι, ἀπάντησε ὁ Ἐλισαῖος. Δὲν ἔχεις δικαίωμα σὲ ὅσους δὲν συλλαμβάνεις μὲ τὸ σπαθί σου καὶ τὸ τόξο σου. Σ’ αὐτοὺς ἐδῶ βάλε νὰ φᾶνε καὶ νὰ πιοῦν καὶ στεῖλε τους πάλι πίσω, νὰ ποῦν τὰ νέα στὸν βασιλιά τους.

Πράγματι ὁ Ἰσραηλίτης βασιλιὰς τοὺς παρέθεσε πλούσιο τραπέζι καὶ μετὰ τοὺς ἄφησε ἐλεύθερους. Ἐκεῖνοι γύρισαν στὸν τόπο τους, ἔδωσαν λεπτομερῆ ἀναφορὰ στὸν βασιλιά τους γιὰ ὅλα καὶ δὲν ξαναδοκίμασαν νὰ εἰσβάλουν στὴ γῆ τοῦ Ἰσραήλ.

(Ἐλεύθερη ἀπόδοση ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ [Δ΄ Βασ. 6, 8-23]).

Πολλὲς φορὲς οἱ δυσκολίες ὅμως κυκλώνουν καὶ σένα. Ὄπως τώρα οἱ ἐξετάσεις σου. Ποὺ εἶναι σίγουρα μιὰ δυσκολία. Ὄχι βέβαια ἀπ’ τὶς μεγαλύτερες τῆς ζωῆς σου. Ἀλλὰ μπορεῖ νὰ φαντάζει πελώρια μέσα σου. Καὶ νὰ σὲ γεμίζει ἄγχος.

Τί κάνεις λοιπὸν τώρα; Πῶς ἀντιμετωπίζεις τὰ πράγματα; Τί βλέπεις γύρω σου; Μόνο τὶς δυσκολίες; Καὶ τρομοκρατεῖσαι σὰν τὸ παιδάριο ποὺ ὑπηρετοῦσε τὸν Ἐλισαῖο;

Χρειάζεσαι τότε ἄλλα μάτια. Μιὰ δεύτερη ὅραση. Πού, πέρα ἀπ’ τὶς δυσκολίες, βλέπει καὶ τὰ «στρατεύματα» ποὺ καταφθάνουν γιὰ βοήθεια. Ἔχεις αὐτὴ τὴν ὅραση;

Σήκωσε λοιπὸν ψηλότερα τὰ μάτια σου. Ζήτα τὴ θεϊκὴ βοήθεια. Ὁ Θεὸς ἔχει τὴ δύναμη νὰ ὑπερκεράσει τὴν κάθε δυσκολία σου. Καὶ ὄχι μόνο μπορεῖ, μὰ καὶ τὸ θέλει νὰ σὲ βοηθήσει. Γιατὶ σὲ ἀγαπάει ὅσο δὲν φαντάζεσαι. Μὲ τρόπο μοναδικό. Τὸ νιώθεις αὐτό; Ἂν ὄχι, ψάξε νὰ βρεῖς τί φταίει. Πάσχεις μήπως κι ἐσὺ ἀπὸ κάποια ἀορασία; Μήπως κάτι δὲν πάει καλὰ σὲ σένα καὶ στὴ σχέση ποὺ χτίζεις μαζί Του;

Σὲ σένα λοιπὸν ἔγκειται λίγο-πολὺ τὸ πᾶν. Ἀπόκτησε τὴν ὅραση ποὺ σὲ φέρνει σ’ αὐτὸ τὸ ἄλλο ἐνεργειακὸ πεδίο, ὅπου δρᾶ ὁ Θεός. Διείσδυσε μὲ κοφτερὴ τὴν πνευματική σου ματιὰ στὸν χῶρο Του καὶ μὴ φοβᾶσαι τίποτε.

Ὅταν βάζεις τὸν ἑαυτό σου σὲ μιὰ τέτοια προοπτική, θά ’χεις ὁπωσδήποτε κάτι θετικὸ ν’ ἀποκομίσεις, ἂν καὶ ὄχι πάντοτε αὐτὸ ποὺ ἐσὺ ἄμεσα προσδοκᾶς. Σίγουρα ὅμως, ὅταν σὲ περιβάλλουν σὰν ἄλλο πύρινο ἅρμα οἱ θεϊκὲς ἐνέργειες, τὸ «ἱππικὸ» τοῦ Θεοῦ, στὴ ζωή σου ὅλη θὰ γεύεσαι μιὰ ἄλλη χαρά, θὰ ἔχεις πάντα μιὰ ἄκρως

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ! π. Δημήτριος Μπόκος

Μάιος 2011

Ὁ Χριστὸς κάλεσε κάθε ἄνθρωπο ποὺ διψάει γιὰ πνευματική, αἰώνια ζωή, νὰ πάει κοντά του γιὰ νὰ τοῦ δώσει νὰ πιεῖ ζωντανὸ νερό. Ὑποσχέθηκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν θὰ ξαναδιψάσει ποτέ, γιατὶ θὰ γίνει ὁ ἴδιος ἀστείρευτη πηγή. Θὰ εἶναι «κῆπος μεθύων», πνιγμένος σὲ μεθυστικὴ βλάστηση, «πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ», πηγὴ ποὺ δὲν ξεραθεῖ ποτέ, κατὰ τὸν προφήτη Ἡσαΐα. «Ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος». Ἀπὸ μέσα του θὰ πηγάζουν ἀδιάκοπα ποταμοὶ μὲ τρεχούμενο νερό. Ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, κατὰ τὸν σοφὸ Σολομῶντα, θὰ γίνει φρέαρ βαθύ, θὰ ἀναπηδάει ἀπὸ αὐτὴν ποταμὸς καὶ πηγὴ ζωῆς.

Εἶναι τὸ ἴδιο ζωντανὸ νερό, ποὺ βλέπει ὁ προφήτης Ἰεζεκιὴλ νὰ ἐκπηγάζει ἀπὸ τὰ πρόθυρα τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ προχωρώντας νὰ γίνεται ποτάμι ποὺ μεγαλώνει συνεχῶς, βαθαίνει ἀδιάκοπα καὶ τελικὰ γίνεται βουερὸς ἀδιάβατος χείμαρρος ποὺ ποτίζει καὶ ζωογονεῖ τὰ πάντα. Κάθε περιοχὴ στὴν ὁποία θὰ ἁπλωθεῖ ὁ ποταμὸς αὐτός, θὰ γεμίσει ζωή. Στὰ ὑγιῆ του νερὰ θὰ ὑπάρχει «ἰχθὺς πολὺς σφόδρα», πλῆθος ψαριῶν, ἐνῷ οἱ ὄχθες του θὰ εἶναι γεμάτες ἀπὸ «δένδρα πολλὰ σφόδρα ἔνθεν καὶ ἔνθεν», ὅλα τὰ καρποφόρα δέντρα. Κανένα ἀπὸ τὰ δέντρα αὐτὰ δὲν θὰ γεράσει καὶ δὲν θὰ πάψει νὰ φέρει καρπούς, ἐπειδὴ τὰ νερὰ ἀπὸ ὅπου ποτίζονται πηγάζουν ἀπὸ τὰ Ἅγια. Τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν προφητῶν περιγράφουν τὴ ζωαρχικὴ δράση καὶ ἀναγεννητικὴ ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖο «ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν». Αὐτὸ θὰ γινόταν μὲ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Πεντηκοστή), γιατὶ μέχρι τότε δὲν ὑπῆρχε Ἅγιο Πνεῦμα, ἐπειδὴ ὁ «Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη» (Ἰω. 7, 37-39. 4, 14. Ἡσ. 58, 11. Παρ. 18, 4. Ἰεζ. 47, 1-12).

Τὰ λόγια αὐτὰ δὲν σημαίνουν ὅτι τότε μόλις, μὲ τὴν ἐπιφοίτηση, ἔλαβε ὕπαρξη τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅτι πρὶν δὲν ὑπῆρχε. Σημαίνουν ὅτι ἡ παρουσία του δὲν ἦταν μέχρι τότε φανερὴ στὸν κόσμο. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὡς Θεός, ὑπῆρχε πάντοτε. Εἶναι ὁ ἕνας τῆς Τριάδος. Τὸ τρίτο πρόσωπο. Ὁ Παράκλητος. Ἡ δράση του ὅμως ἦταν ἀφανής, ὅπως καὶ τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν φανερὴ παρουσία του μὲ τὴν ἐνσάρκωση στὸν κόσμο, δροῦσε καὶ δημιουργοῦσε τὰ πάντα ὡς ἄσαρκος Λόγος τοῦ Πατρός. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι «ἀκτιστο-συμπλαστουργο-σύνθρονον». Ὁμότιμο πρόσωπο μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱό, δηλαδὴ συνάναρχο, συνδημιουργικὸ καὶ συγκάθεδρο. Γι’ αὐτὸ καὶ τοῦ ἀποδίδουμε ἀπερίφραστα ὅσα ἀνήκουν στὸν Θεό, προσφωνώντας το βασιλέα οὐράνιο. «Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν».

Ἔτσι λοιπὸν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα συνδημιουργεῖ μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ τὸν κόσμο ὁλόκληρο, ἰδιαιτέρως δὲ τὸν ἄνθρωπο. «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν». Γι’ αὐτὸ καὶ ψάλλουμε θριαμβευτικὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς: «Ἅγιος ὁ Θεός, ὁ τὰ πάντα δημιουργήσας δι’ Υἱοῦ, συνεργίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς δημιουργίας ἡ ζωογονητικὴ δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀγκαλιάζει τὴν ἀδιαμόρφωτη γῆ. «Πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος». Μετὰ τὴν παύση τοῦ κατακλυσμοῦ ὁ δίκαιος Νῶε ἀποστέλλει περιστερά, αἰώνιο σύμβολο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία δὲν ἐπαναπαύεται στὴ δυσοσμία τῶν θνησιμαίων ὅπως ὁ κόρακας, ἀλλὰ ἐπιζητεῖ τὴν καθαρότητα, τὴ γαλήνη, τὸ φῶς (Γεν. 1, 2. 1, 26. 8, 6-12).

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀείποτε συμπαρὸν ἀφανῶς στὸν κόσμο και «λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν», ἐπιφοιτᾶ μεγαλοπρεπῶς κατὰ τὴ μεγάλη ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἀφοῦ προηγουμένως ὁ Χριστὸς «ἐδοξάσθη» μὲ τὸν Σταυρό, τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴν Ἀνάληψή του.

• Κατά την παρούσα εβδομάδα 5/6-11/6 γίνεται κατάλυσις όλων των τροφών.
• 10/6 ΣΑΒΒΑΤΟ, Θεία Λειτουργία 07:00(κάτω Ι.Ν.) 
• 11/6 ΚΥΡΙΑΚΗ, Ά ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ, Παναγίας Άξιον Εστίν-Βαρθολομαίου και Βαρνάβα των Αποστόλων-Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας του Ιατρού: Αρτοκλασία-Θεία Λειτουργία 06:50-10:10