Σαράντα ἕξι (46) χρόνια πέρασαν ἀπὸ τὴν 19ην Ἰανουαρίου 1980, ὅταν σύμπας ὁ Ἱερὸς Κλῆρος καὶ ὁ Πατραϊκὸς Λαός με ἐπικεφαλῆς τὸν μακαριστό Μητροπολίτη Πατρῶν, κυρὸν Νικόδημον, ὑποδέχονταν τὸν χαριτόβρυτο Σταυρὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο στὴν Μασσαλία τῆς Γαλλίας, ἀπο τὸ 1205, κλαπείς ἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ ἀποσταλείς ἀπὸ τὸν Λατινό Ἐπίσκοπο Πατρῶν Ἀντέλμο, ποὺ εἶχε τότε καταλάβει τὸν Ἐπισκοπικὸ Θρόνο τῶν Πατρῶν, ἐκδιωχθέντος τοῦ Ὀρθοδόξου Ἀρχιερέως.

Τὸ ἔτος 1980, ὁ τότε Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γαλλίας, ἀείμνηστος π. Παναγιώτης Σιμιγιάτος, ὁ Πατρεύς, ἐνετόπισε τὸν Σταυρὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στὴν Μονὴ τοῦ Ἁγίου Βίκτωρος στὴν Μασσαλία καὶ μὲ συντονισμένες ἐνέργειες τῆς Μητροπόλεως Γαλλίας, μὲ πρῶτον τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτην Γαλλίας κυρὸν Μελέτιον, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν μὲ τὸν Μητροπολίτην κυρόν Νικόδημον καὶ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐπισκοπῆς Γαλλίας, ἐπετεύχθη ἡ ἐπανακομιδὴ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, στὴν Πάτρα. Στὴν προσπάθεια αὐτὴ τὰ μέγιστα συνέβαλε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.

Ὁ ἐφετινὸς ἑορτασμός, πραγματοποιήθηκε στὶς 17 καὶ 18 Ἰανουαρίου, στὸν Ἱερὸ καὶ μεγαλοπρεπῆ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Τὴν παραμονή, Σάββατο 17 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ἐτελέσθη ὁ Μέγας Ἀρχιερατικὸς Ἑσπερινός, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, μὲ τὴν συμμετοχὴ πεντήκοντα περίπου Ἱερέων καὶ πλήθους εὐσεβῶν χριστιανῶν.

Ὁ Σεβασμιώτατος στὸ κήρυγμά του μίλησε γιὰ τὴν παρακαταθήκη τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, δηλαδὴ τὸν ἴδιον τὸν Ἰησοῦν Χριστόν καί τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον περὶ τοῦ ὁποίου ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή του γράφει: “Τὸ Εὐαγγέλιον… ὁ παρελάβετε, ἐν ᾧ ἑστήκατε, δι΄ οὗ καὶ σώζεσθε”.

Στὸ τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ ὁ Σεβασμιώτατος προεχείρισε Πνευματικοὺς τοὺς εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς, π. Γεώργιον Κάκκον καὶ π. Δημήτριον Ταρσινόν, ὡμιλήσας καταλλήλως.

Ἀνήμερα τῆς Ἑορτῆς, Κυριακὴ 18 Ἰανουαρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησία, μὲ τὴν παρουσία Ἐκπροσώπων τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν, Πολιτικῶν, Στρατιωτικῶν καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ ἀνεφέρθη στὸἱστορικό τοῦ Σταυροῦ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ στὴν Ἐπανακομιδή του στὴν Πάτρα, πρὶν 46 χρόνια, ἑστίασε στὴν μεγάλη εὐεργεσία ἀπὸ τὸν Θεὸ στὴν πόλη τῶν Πατρῶν, ὥστε νὰ ἀποστείλη στὴν πόλη μας τὸν Πρωτόκλητο Ἀπόστολο Ἀνδρέα, προκειμένου νὰ διδάξη, νὰ φωτίση, νὰ βαπτίση, νὰ ἰδρύση τὴν Ἐκκλησία τῶν Πατρῶν καὶ νὰ πορφυρώση μὲ τὸ αἷμα τοῦ μαρτυρίου του, τὰ χώματα τῆς Ἀχαϊκῆς γῆς.

Εἶναι μεγάλη καὶ μοναδικὴ, ξεχωριστὴ εὐλογία γιὰ τὴν Πάτρα, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, τὸ γεγονὸς ὅτι κατέχομε τὴν πανσεβάσμια Κάρα τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων καὶ τὸν Σταυρὸ τοῦ μαρτυρίου του, ἀλλὰ ἔχομε καὶ τὸν Τάφο του, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται στὸν Παλαιὸ Ναό.

Γι΄αυτό, κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος, πρέπει νὰ εἴμεθα εὐγνώμονες προς τὸν Κύριο καὶ τὸν Ἀπόστολον, Ἀνδρέα καὶ νὰ ἀγωνιζόμεθα γιὰ τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴν σωτηρία μας.

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀνεπέμφθη δέησις ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν ἀοιδίμων Μητροπολιτῶν, Γαλλίας Μελετίου καὶ Πατρῶν Νικοδήμου καὶ τοῦ ἀειμνήστου Ἱερέως Παναγιώτου Σιμιγιάτου.