Η Ορθόδοξη Εκκλησία, της οποίας έχουμε την εκ της Θεού Προνοίας ευλογία να είμαστε μέλη, ξεκινά την προετοιμασία για τα Χριστούγεννα. Σε όλο αυτό το διάστημα τελούμε καθημερινά τη Θεία Λειτουργία (το «σαρανταλείτουργο» όπως λέμε) και νηστεύoυμε, απέχοντας από γαλακτοκομικά, αυγά και κρέας αλλά καταλύουμε ψάρι μέχρι και τις 17 Δεκεμβρίου. Έτσι θέλουμε να δηλώσουμε στο Θεό τον αγώνα μας και τη θέλησή μας για την πραγματική ένωση μαζί Του και με το θέλημά Του˙ την προσμονή μας για τη μεγάλη εορτή της Γεννήσεως του Θεανθρώπου. 

Λίγες ημέρες απομένουν μέχρι την Εορτή. Πολλοί είναι οι άνθρωποι που δεν συμμετέχουν ούτε στο Σαρανταλείτουργο, ούτε στη Νηστεία, για τους δικούς τους λόγους ο καθένας. Ο καιρός όμως της εορτής πλησιάζει και το γεύμα είναι έτοιμο να στρωθεί! Φυσικά, το γεύμα στο οποίο αναφερόμαστε είναι Πνευματικό αλλά αρκεί για να θρέψει όλη την ύπαρξη, την ψυχή και το σώμα.

Στα λάθη μας, στις αστοχίες μας, στις επιτυχίες μας, στις χαρές μας, στις επιθυμίες μας. Ας βγάλουμε μία σούμα, και μετά ας σπεύσουμε να αναζητήσουμε έναν Πνευματικό, να του αποθέσουμε ό,τι μας βαραίνει, ό,τι κάνει τη ζωή μας δύσκολη, ό,τι μας κλέβει την Αγιοπνευματική χαρά από την καρδιά και το χαμόγελο από το στόμα. Κι αν τυχόν δεν προλάβουμε τώρα, τελευταία στιγμή, ας είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε μετά από τη Γιορτή.

Ας του μιλήσουμε όπως μιλάμε στον αδελφό μας, γιατί ο Χριστός που γεννιέται στη Φάτνη είναι ο Πρωτότοκος Αδελφός μας, και στον αδελφό μας μπορούμε να πούμε τα πάντα, γιατί μας ακούει με κατανόηση και αγάπη. Γιατί μέσα από τον Πνευματικό ακούει πάντα ο Χριστός και μέσα από το Πνευματικό μιλάει πάντα ο Χριστός...

Όπως όταν είμαστε προσκεκλημένοι σε ένα πλούσιο δείπνο δεν τρώμε στο σπίτι μας αλλά μένουμε νηστικοί, προσμένοντας τις θεσπέσιες γεύσεις που θα μας προσφέρει ο οικοδεσπότης, έτσι κάνουμε και στην Εκκλησία. Νηστικοί περιμένουμε με πόθο να γευθούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, ο οποίος είναι ο Οικοδεσπότης μας, ο προσφέρων και προσφερόμενος στο δείπνο. Ο αγώνας μπορεί να είναι μικρός αλλά το αποτέλεσμά του μεγάλο! Δεν χάλασε, δα, και ο κόσμος αν δεν φάμε λίγες μέρες τυρί ή κρέας.

Αλλά πάνω από όλα, ας κάνουμε ένα χατίρι στην ψυχή μας: Ας κάτσουμε ένα βράδυ, ένα απόγευμα, μετά την κούραση της ημέρας από τη δουλειά ή τις ετοιμασίες και ας αναλογιστούμε 5-10 λεπτά με ησυχία, μόνοι μας, ας ανατρέξουμε στις πράξεις μας και στις θελήσεις μας.