• 17/7 ΔΕΥΤΕΡΑ, Αγίας Μαρίνης: Θεία Λειτουργία 07:00 
• 20/7 ΠΕΜΠΤΗ Προφήτου Ηλιού: Θεία Λειτουργία 07:00 
• 22/7 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία 07:00 
• 23/7 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θεία Λειτουργία 06:45-09:45 

Δυὸ δαιμονιζόμενοι θεραπεύτηκαν ἀπὸ τὸν Χριστὸ στὴ χώρα τῶν Γεργεσηνῶν, ἀλλὰ ἡ θεραπεία τους εἶχε ἕνα σημαντικὸ κόστος γιὰ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Τὰ πονηρὰ πνεύματα ποὺ βγῆκαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ζήτησαν ἀπὸ τὸν Χριστὸ τὴν ἄδεια νὰ εἰσέλθουν σὲ ἕνα μεγάλο κοπάδι χοίρων ποὺ ἔβοσκαν ἐκεῖ, μὲ ἀποτέλεσμα ὅλοι οἱ χοῖροι (κάπου δύο χιλιάδες κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴ Μᾶρκο) νὰ πέσουν ἀπὸ τὸν γκρεμὸ σὲ μιὰ λίμνη καὶ νὰ πνιγοῦν. Οἱ κάτοικοι ζήτησαν τότε ἀπὸ τὸν Χριστὸ νὰ φύγει ἀπὸ τὴν περιοχή τους, προφανῶς φοβούμενοι γιὰ περισσότερες καὶ μεγαλύτερες συμφορές. Καὶ ο Χριστὸς φυσικὰ ἀναχώρησε ἀπὸ τὰ μέρη τους (Κυριακὴ Ε΄ Ματθαίου).

Τὸ ἐρώτημα εἶναι, πῶς γίνεται νὰ θεωροῦμε τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ συμφορὰ καὶ ὄχι εὐλογία; Ὁ Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο σὰν φῶς. «Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα». Ἦρθε νὰ φωτίσει, νὰ ζωογονήσει, νὰ γλυκάνει τὴ ζωή μας ὡς νοητὸς ἥλιος τῆς δικαιοσύνης. Ἀλλὰ πολλοὶ ἄνθρωποι βιώνουν «τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν» σὰν φωτιὰ ποὺ τοὺς κατακαίει. Ἔχουν ἀγαπήσει τὸ σκότος περισσότερο παρὰ τὸ φῶς. Ἐπειδὴ τὰ ἔργα τους εἶναι πονηρά. Γι’ αὐτὸ καὶ μισοῦν τὸ φῶς καὶ δὲν τὸ πλησιάζουν, γιὰ νὰ μὴ γίνουν φανερὰ τὰ ἔργα τους (Ἰω. 12, 47. 3, 19-20).

Τὸ φρόνημα τῶν ἁγίων ὅμως εἶναι ἐντελῶς διαφορετικό. Ἐπιθυμοῦν «σὺν Χριστῷ εἶναι». Δὲν βλέπουν τὴν ὥρα ποὺ θὰ πεθάνουν γιὰ νὰ εἶναι πάντα μὲ τὸν Χριστό. Ἡ πλήρης μακαριότητα γι’ αὐτοὺς ταυτίζεται μὲ τὴν αἰώνια συνοίκηση μὲ τὸν Χριστό. «Πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα» (Φιλ. 1, 23. Α΄ Θεσ. 4, 17). Ἀλλὰ καὶ ἡ χαρὰ τῆς παρούσας ζωῆς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ σ’ αὐτήν. Λέει ὁ ἅγιος Πορφύριος: «Ὅλα ἐν Χριστῷ καὶ σὺν Χριστῷ, μέσα καὶ μαζὶ μὲ τὸν Χριστό. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας» (Βίος καὶ Λόγοι, ἔκδ. 2004, σ. 200). «Ζωὴ χωρὶς Χριστὸ δὲν εἶναι ζωή». Ὁ Χριστὸς «εἶναι φίλος μας, εἶναι ἀδερφός μας, εἶναι ὅ,τι καλὸ καὶ ὡραῖο. Εἶναι τὸ πᾶν. Εἶναι φίλος καὶ τὸ φωνάζει: Σᾶς ἔχω φίλους, βρέ, δὲν τὸ καταλαβαίνετε; Εἴμαστε ἀδέλφια! Βρέ, ἐγὼ δὲν βαστάω τὴν κόλαση στὰ χέρια μου, δὲν σᾶς φοβερίζω, σᾶς ἀγαπάω. Σᾶς θέλω νὰ χαίρεσθε μαζί μου τὴ ζωή. Ἔτσι εἶναι ὁ Χριστός. Δὲν ἔχει κατήφεια, οὔτε μελαγχολία... Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα ζωή. Πῶς τὸ λέω; Ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ πᾶν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή, εἶναι τὸ φῶς, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ χαίρεται, νὰ πετάει, …νὰ πονάει γιὰ ὅλους, νὰ θέλει ὅλους μαζί του, ὅλους κοντὰ στὸν Χριστό» (Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν, Μήλεσι, σ. 39-42).

Ὁ τρόπος γιὰ νὰ εἴμαστε μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι ἡ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Κατ’ ἐξοχὴν ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ὁ χρόνος καὶ ὁ χῶρος ὅπου συναντοῦμε τὸν Χριστό, τὴν ἐπουράνια Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὴ μιὰ ἄκρη τοῦ κόσμου ὣς τὴν ἄλλη. «Ἡ λατρεύουσα Ἐκκλησία ὑπερβαίνει τὸν χῶρο, εἰς τρόπον ὥστε οἱ πιστοὶ στὴ Μόσχα εἶναι τόσο κοντὰ μὲ τοὺς πιστοὺς στὸν ναὸ τῶν Ἁγίων Πάντων στὸ Σαὶντ Λούις τοῦ Μιζούρι, ὅσο κοντὰ εἶναι μεταξύ τους. Ἀγγίζει ἐπίσης καὶ τὸν χῶρο ὅπου ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι λατρεύουν τὸν Θεό. …Ὁ χῶρος τῆς λατρεύουσας κοινότητας ἀνάγεται στὸν χρόνο τῆς αἰωνιότητας. …Προσεγγίζει κάποιος τὸν Χριστό, ὄχι ἐπειδὴ διάβασε γι’ Αὐτὸν σὲ κάποιο βιβλίο, ἀλλὰ ἐπειδὴ στὸ τώρα τῆς Λειτουργίας εἶναι τόσο κοντά του, ὅσο καὶ οἱ Ἀπόστολοι ποὺ ζοῦσαν δίπλα του… Στὴ Θεία Λειτουργία εἴμαστε τόσο κοντὰ στὸν Χριστό… ὅσο εἶναι ἡ Θεοτόκος» (Ἀτενίζοντας τὸ φῶς, ἔκδ. Ἀτέρμονον, σ. 357).

Ὁ Χριστὸς εἶναι ὄχι μόνο δίπλα μας, ἀλλὰ ἔρχεται καὶ ἐντός μας μὲ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα του. Τὸ θέμα εἶναι, τὸν θέλουμε ἐμεῖς; Ἢ τοῦ ζητοῦμε σὰν τοὺς Γεργεσηνοὺς νὰ βγεῖ ἀπ’ τὴ ζωή μας;

Ὁ μέγας Γρηγόριος Δέρκων, ὁ ἀπό Λακεδαιμονίας καί Βιδύνης, κατήγετο ἀπό τήν Ζουμπάτα τῶν Πατρῶν.

Ἐχειροτονήθη εἰς ἡλικίαν 27 ἐτῶν, Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας, εἰς διαδοχήν τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἀνανίου Λαμπάρδη, τοῦ ἐκ Δημητσάνης.

Φυλακισθείς εἰς Τρίπολιν ὑπό τῶν Τούρκων γιά τήν ἐθνικοθρησκευτική του μεγάλη δράση καί διασωθείς ἐκ βεβαίου θανάτου, διέφυγε τάς τῶν βαρβάρων ἐνέδρας διασωθείς καί πάλιν, ὣστε νά τοποθετηθῇ, ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, Μητροπολίτης Βιδύνης (τῆς Βουλγαρίας), ὃπου καί πάλι ἀγωνίστηκε ὑπέρ τῶν ἱερῶν καί Ὁσίων τοῦ Γένους μας ἐπικηρυχθείς εἰς θάνατον , ὑπό τοῦ Σουλτάνου. Διασωθείς ἐκ δευτέρου, ἐτοποθετήθη Μητροπολίτης Δέρκων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὃπου ἒλαμψε ὡς ἀστήρ φαεινός καί διέπρεψε ὡς ἀνδρεῖος καί ἑλληνοπρεπής Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης καί ὁ πρῶτος καί ἂριστος ἐκ τῶν συνεργατῶν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἐθνοϊερομάρτυρος Πατριάρχου, Γρηγορίου τοῦ Ε’.

Στίς 10 Ἀπριλίου 1821 ἀπηγχονίσθη ὁ Πατριάρχης Ἃγιος Γρηγόριος ὁ Ε’, στίς 3 Ἰουνίου τοῦ ἰδίου ἒτους ἀπηγχονίσθη, ὁ ἃγιος Γρηγόριος Δέρκων, μετά τῶν συνδεσμοτῶν του ἁγίων Ἀρχιερέων, οἳτινες τιμῶνται ὡς ἃγιοι, καταταγέντες τό ἒτος 2021, εἰς τάς δέλτους τῶν Ἁγίων.

Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων ἑορτάζεται λαμπρῶς εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Πολιούχου τῶν Πατρῶν Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, κατ’ ἒτος, στίς 3 Ἰουνίου. Ἐκεῖ τεθησαύρισται ἱερά εἰκών τοῦ Ἁγίου.

Στό χωριό του, στή Ζουμπάτα, ἀνέρχεται κατ’ ἒτος ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, τήν δευτέρα Κυριακή τοῦ Ἰουλίου, γιά τούς ἐκεῖ ἑορτασμούς τοῦ Ἁγίου.

Ὁ Σεβασμιώτατος, καί ἐφέτος, ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία, στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ζουμπάτας, τήν Κυριακή 9.7.2023 καί ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ ἀναφερθείς στό μαρτύριο τοῦ τιμωμένου ἁγίου καί στήν σημασία τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς μνήμης του γιά τήν ἐποχή μας καί τήν Πατρίδα μας.

Ἐν συνεχείᾳ προέστη τῆς ἱερᾶς Λιτανείας, τῆς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου, ἡ ὁποία Λιτανεία, κατέληξε στόν τόπο, ὃπου ὁ Σεβασμιώτατος ἒστησε τήν προτομή τοῦ Ἁγίου (πρό τῆς ἁγιοκατατάξεώς του). Ἐκεῖ ἀνεπέμφθη δέησις καί κατετέθησαν στέφανοι.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε ἰδιαιτέρως τόν πολιτιστικό Σύλλογο Μοίρα-Ζουμπάτας «Η ΘΑΝΑ» γιά τήν συνεργασία μαζί του, γιά τήν ἀνάδειξη τῆς τοπικῆς ἱστορίας καί τῆς μεγάλης καί μαρτυρικῆς μορφῆς τοῦ Γρηγορίου Δέρκων καί ἰδιαιτέρως τόν Πρόεδρο κ. Κωνσταντῖνο Ἀγγελόπουλο.

Στή Ζουμπάτα καί πλησίον τῆς προτομῆς τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, ἀνεγείρεται ὁ πρῶτος πρός τιμήν του Ἱερός Ναός, τόν ὁποῖον ἐθεμελίωσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιος, εὐλαβῶς προσκληθείς πρός τοῦτο ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ἀφοῦ ὁ Σεβασμιώτατος Σπάρτης, τυγχάνει διάδοχος, τόσον τοῦ ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἀνανίου, ὃσον καί τοῦ ἐπίσης Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου Δέρκων, τοῦ ἀπό Λακεδαιμονίας.

Στίς ἑορταστικές καί λατρευτικές ἐκδηλώσεις πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων συμμετεῖχαν οἱ Ἀντιπεριφερειάρχες Παναγιώτης Παπαδόπουλος καί Ἀνδρέας Φίλιας, ἡ Ἀντιδήμαρχος κ. Ἀναστασία Τογιοπούλου, ἡ ὁποία ἓλκει τήν καταγωγή της ἀπό τή Ζουμπάτα καί ἒχει χρηματίσει Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Μοῖρα- Ζουμπάτας «Η ΘΑΝΑ» μέλη Ἐκπολιστικῶν Συλλόγων, μέ παραδοσιακές ἐνδυμασίες καί πλῆθος εὐλαβῶν Χριστιανῶν.

Μετά τήν Λιτανεία, στήν βρύση τῆς Ζουμπάτας κάτω ἀπό τά εὐσκιόφυλλα πλατάνια, οἱ νέοι καί οἱ νέες τῶν πολιτιστικῶν καί παραδοσιακῶν Συλλόγων παρουσίασαν ὡραιότατο πρόγραμμα μέ παραδοσιακούς χορούς.