Άγιος Ιωάννης Πατρών

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2021

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΛΑΒΙΔΑ (Από την εορτή της Υπαπαντής)

11:27 μ.μ. |

Τί είναι η Παλαιά Διαθήκη; (η)

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΛΑΒΙΔΑ

(Από την εορτή της Υπαπαντής)

π. Δημητρίου Μπόκου

Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους, καθόσον η καθεμία προϋποθέτει την άλλη (βλ. ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 422, Σεπτ. 2018). Η Παλαιά προετοιμάζει το έδαφος για την Καινή. Περιχαρακώνει τους ανθρώπους με τον θείο νόμο που έλαβε ο Μωυσής στο Σινά, για να γίνουν ικανοί να δεχθούν την τέλεια διδασκαλία του Χριστού. Συγχρόνως τους προϊδεάζει με προτυπώσεις και σύμβολα για τα μέλλοντα να συμβούν γεγονότα. Γι’ αυτό και οι δύο Διαθήκες κατανοούνται μόνο σε αλληλεξάρτηση.

Η Εκκλησία μας χρησιμοποιεί και τις δυό μέσα σε αυτή τη φυσική οργανική τους ενότητα πάντα. Παρακολουθεί το κάθε γεγονός της Θείας Οικονομίας σε όλη τη διαδρομή του μέσα στην Ιερά Ιστορία, από τη στιγμή που με κάποιο τρόπο αυτό έχει προσημανθεί στην Παλαιά Διαθήκη, μέχρι την πλήρη εκπλήρωσή του στην Καινή. Έτσι, μόνο η Εκκλησία παραδίδει την ολοκληρωμένη εικόνα του, την πλήρη και αυθεντική ερμηνεία του. Ιδιαίτερη πιστότητα στην τακτική της αυτή η Εκκλησία παρουσιάζει στη λειτουργική γλώσσα της, όπου οι αναφορές στην ενιαία θεία Γραφή είναι εξόχως πυκνές. Σχεδόν δεν υπάρχει ύμνος της θείας λατρείας που να μην υποδηλώνει την αδιάσπαστη συνοχή των δύο Διαθηκών.

Έτσι λοιπόν, για να είναι κατανοητή στην πληρότητά της η θαυμάσια υμνολογία μας, και συνεπώς το νόημα της λατρευτικής και πνευματικής μας ζωής, θα πρέπει να γνωρίζουμε σε βάθος την όλη Ιερά Ιστορία. Αν αγνοούμε την Παλαιά Διαθήκη (όπως δυστυχώς και συνήθως συμβαίνει), θα είναι σε μεγάλο βαθμό ακατανόητο για μας και ξένο το περιεχόμενο της λατρείας μας. Ας το δούμε αυτό με ένα παράδειγμα από τη μεγάλη εορτή της Υπαπαντής.

Στα εορταστικά μεγαλυνάρια της θ΄ ωδής, η οποία έχει αναφορά πάντα στην Υπεραγία Θεοτόκο, παρομοιάζεται η Παναγία μας με μυστική λαβίδα που κρατάει ως αναμμένο κάρβουνο τον Χριστό: «Η λαβίς η μυστική, η τον άνθρακα Χριστόν συλλαβούσα εν γαστρί, συ υπάρχεις, Μαριάμ». Και αρκετοί άλλοι ύμνοι της εορτής (ολόκληρη η ε΄ ωδή), αναφερόμενοι στον συγκεκριμένο συμβολισμό, κάνουν λόγο για κάποιο σχετικό όραμα, το οποίο «είδεν Ησαΐας συμβολικώς», και το οποίο κάνει τον άγιο Συμεών τον Θεοδόχο να αναφωνεί προς την Θεομήτορα: «Πυρ βαστάζεις, Αγνή»! Είναι αυτονόητο λοιπόν, ότι για να εισδύσουμε στην έννοια των λόγων αυτών, πρέπει να ανατρέξουμε στην Παλαιά Διαθήκη και να βρούμε σε τί ακριβώς αναφέρονται οι ύμνοι αυτοί της Υπαπαντής.

Το συγκεκριμένο περιστατικό περιέχεται πράγματι στο 6^ο κεφάλαιο του προφήτη Ησαΐα. Η σχετική περικοπή συμπεριλαμβάνεται μάλιστα στα αναγνώσματα του Εσπερινού της εορτής. Εκεί ο προφήτης διηγείται τη θαυμαστή θεοφάνεια, με την οποία έγινε η ανάληψη εκ μέρους του της αποστολής να κηρύξει μετάνοια στον λαό που απομακρύνθηκε από τον Θεό. Επειδή προέβαλε την αδυναμία του για ένα τόσο υψηλό και δύσκολο έργο, ένα Σεραφίμ έλαβε με την πυράγρα (λαβίδα) από τη φωτιά του θυσιαστηρίου ένα αναμμένο κάρβουνο και το ακούμπησε στα χείλη του Ησαΐα, για να τον καθαρίσει από κάθε αμαρτία και να τον κάνει άξιο να φέρει εις πέρας την αποστολή του.

Με την ενέργεια αυτή προεικονίσθηκε η Παναγία ως μυστική λαβίδα, που γέννησε και κράτησε στα χέρια της το πυρ της Θεότητας, τον αναμμένο άνθρακα Χριστό, που ήρθε να καταφλέξει «πυρί αΰλω τας αμαρτίας» μας. «Άνθραξ ο προοφθείς τω θείω Ησαΐα, Χριστός ως εν λαβίδι, χερσί της Θεοτόκου, νυν τω Πρεσβύτη δίδοται» (Απόστιχα Μικρού Εσπερινού).

Να, πώς αλληλοπεριχωρούνται τα θεία γεγονότα και στις δύο Διαθήκες. Ξεκινούν από την Παλαιά ως προφητικές εξαγγελίες, προεικονίσεις και συμβολισμοί, εκπληρώνονται και φωτίζονται στην Καινή, θα κατανοηθούν όμως πλήρως και θα ολοκληρωθούν κατά τον καιρό των εσχάτων.

Να, πώς η Παλαιά Διαθήκη είναι η βάση για την κατανόηση της Καινής. Να, γιατί αποτελούν αδιαχώριστη ενότητα.

(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 427, Φεβρ. 2019, επηυξημένο)

Α ν τ ι ύ λ η

Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα

Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504

e-mail: antiyli.gr@gmail.com

0 σχόλια

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2021

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2021

10:50 μ.μ. |

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ TIMIΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ &
ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
(Ελ. Βενιζέλου & Οζηρού)ΤΕΡΨΗ
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ
Έτος 17ο Αριθμός Φύλλου: 215 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2021

ΜΗΝΙΑΙΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ
Διανέμεται Δωρεάν

(1)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Μήνας Φεβρουάριος. Έχων ημέρας είκοσι οκτώ.
Η ημέρα έχει ώρας 11 και νύκτα ώρας 13

1/2 ΔΕΥΤΕΡΑ, Αγίου Τρύφωνος: Θεία Λειτουργία-Μικρός Αγιασμός 06:30-08:30
2/2 ΤΡΙΤΗ, Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ: Θεία Λειτουργία
6/2 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία (κάτω Ι.Ν.)
7/2 ΚΥΡΙΑΚΗ Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου: Θεία Λειτουργία-Αρτοκλασία
10/2 ΤΕΤΑΡΤΗ, Αγίου Χαραλάμπους : Θεία Λειτουργία
13/2 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία(κάτω Ι.Ν.)
14/2 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θεία Λειτουργία
17/2 ΤΕΤΑΡΤΗ, Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος: Θεία Λειτουργία με Αρτοκλασία
20/2 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία (κάτω Ι.Ν.)
21/2 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ-ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ(ΑΡΧΗ ΤΡΙΩΔΙΟΥ): Θεία Λειτουργία
24/2 ΤΕΤΑΡΤΗ, Ά & ΄Β εύρεσις τιμίας κεφαλής Αγίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου: Θεία Λειτουργία
27/2 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία(κάτω Ι.Ν.)
28/2 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ΛΟΥΚΑ, ΤΟΥ ΑΣΏΤΟΥ: Θεία Λειτουργία
Κατά τον μήνα Φεβρουάριο ο Εσπερινός θα τελείται στις 17:00.
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: Κατόπιν επικοινωνίας με τον π. Θεόδωρο.
Το πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών τελείται σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες της Ιεράς Συνόδου, και τα μέτρα ασφαλείας που επιβάλλονται για την αποφυγή εξαπλώσεως της πανδημίας του κορωνοϊού Covid-19.

ΑΡΧΗ ΤΡΙΩΔΙΟΥ - ΟΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ:

Την πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου από 21/2 έως 28/2 και τις ημέρες Τετάρτη 24/2 και Παρασκευή 26/2 καταλύεται το κρέας. Την δεύτερη εβδομάδα, από 1/3 μέχρι την Κυριακή της Απόκρεω 7/3 τρώμε κρέας (εκτός Τετάρτης 3/3 και Παρασκευής 5/3). Την τρίτη εβδομάδα, από την Δευτέρα 8/3 έως την Κυριακή 14/3 τρώμε όλες τις υπόλοιπες τροφές εκτός από κρέας και ονομάζεται εβδομάδα της Τυρινής. Από την Καθαρά Δευτέρα 15/3 αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

(2)

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Κάθε Δευτέρα και ώρα 17:00 θα τελείται Εσπερινός-Παράκλησις και εν συνεχεία κήρυγμα.
2. Στηρίξτε το έργο του Θεού και τα έργα αποπερατώσεως που πρέπει να συνεχιστούν!!! Το Ξυλόγλυπτο Τέμπλο που κατασκευάζεται, τη διαμόρφωση οικίας σε Πνευματικό κέντρο, κ.α.!!!
Η Αγιογράφηση του Ιερού Ναού συνεχίζεται!!!
Ένα έργο που άλλαξε την εσωτερική του όψη. Ξεκινήσαμε με το Ιερό Βήμα και συγκεκριμένα την Πλατυτέρα, τους Ιεράρχες, την κλίμακα του Ιακώβ, Θεία Μετάδοση, της Αγίας Προθέσεως(Γέννηση και Άκρα Ταπείνωση), την Θυσία του Αβραάμ, την Θεία Μετάληψη, στο διακονικό με την Καιομένη και μη Φλεγομένη Βάτο, τον Δίκαιο Μελχισεδέκ και τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο. Ολοκληρώσαμε δεξιά στο Ιερό, με παραστάσεις από Παλαιά Διαθήκη (Παράδοση Δέκα Εντολών και οι Τρεις Παίδες εν Καμίνω) και Αγίους. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εξαιρετικό.
Πρώτα ο Θεός ξεκινάμε στο Τρούλλο του Ιερού Ναού για τον Παντοκράτορα, Προφήτες και τους τέσσερις Ευαγγελιστάς. Ο αγιογράφος με την βοήθεια του Θεού και την πρεσβεία των Αγίων μας προσπαθεί, με οδηγό την τέχνη της Αγιογραφίας μέσα από την Βυζαντινή μας παράδοση να αποτυπώσει την Ορθόδοξη εικονογραφία. Όσοι επιθυμούν να προσφέρουν μια Εικόνα ή παράσταση ή να συνεισφέρουν και σ’ αυτή την προσπάθεια μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία με τους Ιερείς, τους Επιτρόπους ή τον Αγιογράφο Ευάγγελο Μανούκα.
3. ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ: Ας μην ξεχάσουμε και αυτό τον μήνα να βοηθήσουμε! ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ! Το Φιλόπτωχο ταμείο της Ενορίας μας, με την συνεισφορά σας, στηρίζει υλικά και οικονομικά, άπορα άτομα και φτωχές οικογένειες. Μέσα στις δραστηριότητες του λειτουργεί και τράπεζα τροφίμων: Καθημερινά δεχόμαστε τρόφιμα, μακράς διαρκείας για την ανακούφιση απόρων οικογενειών(Γάλα-όσπρια-ζυμαρικά-κονσέρβες-ζάχαρη-καφέ-ντοματοπολτό-έλαια).
4. Στην Ενορία μας λειτουργούν επίσης: Κατηχητικές ομάδες νέων για όλες τις ηλικίες καθώς και Εσπερινές συναντήσεις (Κύκλοι) για τους ενήλικες.
5. Επισκεφθείτε στο διαδίκτυο το Ενοριακό μας Ιστολόγιο: agiosioannispatron.blogspot.gr Μια διαδικτυακή μαρτυρία και παρουσία πίστεως της Ενορίας μας στο σύγχρονο κόσμο.

(3)

ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ...

Αναφερόμενος ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης στο θέμα της νηστείας μεταξύ άλλων έλεγε:
«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι’ αυτό και μεις να νηστεύουμε παιδιά μου. Δε μ' έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που είμαι 70 χρονών.
Η μητέρα μου μ' έμαθε νηστεία παδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτά με δίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία κι ας έχω ασθένειες πάνω μου.
Είπαν οι γιατροί και οι Επίσκοποι: Η νηστεία κι αυτή η λιτοδίαιτα πολύ ωφελούν τον άνθρωπο. Εφόσον ωφελεί όταν ο γιατρός, με συγχωρείτε, μας λέει: πέντε μέρες πάτερ μου, δε θα πιεις νερό ούτε μια σταγόνα, για να κάνουμε μια θεραπεία, να δούμε το σώμα σου τι έχει. Λοιπόν πέντε μέρες άντεξα. Πολύ καλό με είχε κάνει. Ε, πόσο μάλλον ωφελεί όταν νηστεύουμε για την ψυχή μας! Αλλά και στο σώμα αυτό κατοικεί ψυχή αθάνατος. Γι' αυτό ας φροντίζουμε για την ψυχή μας που είναι πράγμα αθάνατο.
Να νηστεύετε παιδιά μου, μην ακούτε που λένε δεν είναι η νηστεία τίποτε κι ότι τα λένε οι καλόγηροι. Δεν τα λένε οι καλόγηροι παιδιά μου, με συγχωρείτε, τα λέει ο Θεός. Η πρώτη εντολή του Θεού ήταν η νηστεία, καθώς και ο Χριστός μας νήστευσε.
Εμείς μπορούμε να πούμε ότι νηστεύουμε. Ε, τρώμε τόσα και τόσα. Τώρα νηστεία παιδιά μου κάνουμε εμείς;Όταν τρώμε, με συγχωρείτε, τόσα και τόσα φαγητά, έστω αλάδωτα, έστω ...Υπάρχουν νηστίσιμα φαγητά πολλά. Αρκεί ο άνθρωπος να χει την υγεία του και τη θέληση να νηστέψει.
Κάποτε ήρθε ένα πρόσωπο και μου λέει: παπά μου, μου είπανε ότι νηστεία δεν υπάρχει. Και ότι ποιος είπε ότι υπάρχει νηστεία. Του είπα να πει στον Ιερέα ν' ανοίξει το Βιβλίο να δει που υπάρχει νηστεία. «Ει μή εν προσευχη καί νηστεία ...», λέγει στο Ευαγγέλιο ο Χριστός μας και άλλα πολλά. Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες κι όλα τα πάθη με τη νηστεία και την προσευχή αποβάλλονται. Ο Άγιος Πρόδρομος τι έτρωγε εκείνος στην έρημο; Τι έτρωγε ο Όσιος Δαυίδ; Μ' ένα αντίδωρο περνούσε στο ασκητήριο του όλη την εβδομάδα.

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ: 2610/318930 & 2610318944Τηλεμοιότυπο(FAX)

ΕΦΗΜΕΡΙΟΙ: π. Θεόδωρος Κωτσόπουλος 2610/641713 & 6977454038

π. Αλέξιος Μυλωνάς 2610/312930

ΝΕΩΚΟΡΟΣ: Χαράλαμπος Αντωνίου 6945023925

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ:(e-mail)agiosioannispatron@yahoo.gr

(4)

0 σχόλια

Υπαπαντή τού Χριστού

10:50 μ.μ. |

Ύστερα από την εορτή της Περιτομής ακολουθεί η εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου. Η Υπαπαντή του Κυρίου έγινε όταν ο Χριστός ήταν σαράντα ημερών. Γι' αυτό εορτάζεται σαράντα ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, δηλαδή στις 2 Φεβρουαρίου. Ανάμεσα στο γεγονός αυτό και στην βάπτιση του Χρίστου, που έγινε όταν ο Κύριος ήταν τριάντα ετών, οι ιεροί Ευαγγελιστές αναφέρουν δυο περιστατικά από την ζωή του Θεανθρώπου: την φυγή στην Αίγυπτο και την παρουσία του δωδεκαετούς Ιησού στον Ναό. Μέσα στον Ναό ο Κύριος απεκάλυψε ένα μέρος της θείας σοφίας Του, η οποία έκαμε τους νομοδιδάσκαλους να θαυμάζουν και να απορούν, διότι δεν γνώριζαν ότι ο Χριστός είναι η ενυπόστατη σοφία του Θεού. Για τους Ιουδαίους γενικά ο λόγος του Χριστού ήταν ένα σκάνδαλο, ενώ για μας τους πιστούς είναι η σοφία του Θεού. Διότι, όπως λέγει ο απόστολος Παύλος, ο Χριστός εγεννήθη ημίν σοφία από Θεού. Ο ευαγγελιστής Λουκάς γράφει για το γεγονός αυτό: «Όταν συμπληρώθηκαν οι ημέρες του καθαρισμού, κατά τον μωσαϊκό νόμο, των κατά σάρκα γονέων του Χριστού, ανέβασαν τον Ιησού στα Ιεροσόλυμα, για να Τον παρουσιάσουν στον Κύριο, όπως είναι γραμμένο στον νόμο του Θεού: κάθε αρσενικό παιδί που ανοίγει την μήτρα να θεωρηθεί ως αφιερωμένο στον Κύριο. Ανέβηκαν ακόμη για να προσφέρουν την νόμιμη θυσία, ένα ζεύγος τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια».
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σχολιάζοντας την φράση «Αι ημέραι του καθαρισμού αυτών», λέγει ότι «ο λόγος του νόμου αφορά τους γονείς και τα παιδιά που γεννιούνται από την συζυγική ένωση τους, διότι χρειάζονται καθαρισμό... Στην περίπτωση όμως του Χριστού, όπου δεν υπήρχαν γεννήτορες, αλλά μόνο Μητέρα και αυτή Παρθένος, όπου συνέβη γέννηση παιδιού με άσπορη σύλληψη, οπωσδήποτε δεν υπήρχε ανάγκη καθαρισμού. Ήταν όμως και αυτό έργο υπακοής». Με την υπακοή Του στον νόμο του Θεού ο Κύριος, θεράπευσε τον άνθρωπο από την αρρώστια που προκάλεσε η ανυπακοή των πρωτοπλάστων.
Η εντολή του Θεού στον Μωυσή ήταν: «Αγίασόν μοι παν πρωτότοκον πρωτογενές διανοίγον πάσαν μήτραν.» Η εντολή όμως αυτή ήταν ταυτόχρονα μια προφητεία για τον Χριστό. Διότι στην πραγματικότητα μόνον ο Χριστός άνοιξε την παρθενική μήτρα της Παναγίας Μητέρας Του - εφ' όσον συνελήφθη με μόνο το προσφώνημα του Θεού - και αφού διήλθε δι΄ αυτής την άφησε κλειστή. Ο Κύριος είναι π ρ ω τ ό τ ο κ ο ς. Και είναι πρωτότοκος με τρείς έννοιες: Κατά την γέννηση Του από την Παναγία Μητέρα Του, κατά το άγιο Βάπτισμα που εγκαινίασε ο Ίδιος με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος και κατά την λαμπροφόρο Ανάσταση Του. Όπως υπογραμμίζει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, και με τους τρεις τρόπους που ζωοποιείται η ανθρώπινη φύση, δηλαδή την κατά σάρκα Γέννηση, το άγιο Βάπτισμα και την Ανάσταση, υπήρξε πρωτότοκος ο Χριστός, ώστε να ζωοποιηθεί η δική μας φύση. Έτσι η πορεία του ανθρώπου είναι μια διαρκής πορεία στα βήματα του Χριστού.
Όταν γεννήθηκε ο Χριστός, στα Ιεροσόλυμα ζούσε κάποιος άνθρωπος δίκαιος και ευλαβής που ονομαζόταν Συμεών. Σ' αυτόν είχε προφητευθεί από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα πεθάνει πριν δει τον Χριστό. Στο Ναό, λοιπόν, όπου πήγε η Υπεραγία Θεοτόκος τον Κύριο, βρισκόταν και Τον περίμενε ο πρεσβύτης Συμεών, ο οποίος έλαβε τον Κύριο στην αγκαλιά του, ευλόγησε τον Θεό και είπε: «Δέσποτα, απόλυσε τώρα ειρηνικά τον δούλο σου κατά την υπόσχεση Σου, διότι είδα με τα μάτια μου τη σωτηρία που ετοίμασες για όλους τους λαούς, ένα Φως που θα είναι αποκάλυψη για τους εθνικούς και δόξα για τον λαό σου τον Ισραήλ». Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης μακαρίζει τον θεοδόχο Συμεών που δέχθηκε στα χέρια του τον Χριστό: «Ω αληθινά μακάριε και τρισμακάριε Γέροντα!.. Μακάρια είναι τα μάτια σου που είδαν τον Χριστό... Μακάρια είναι τα χέρια σου που άγγιξαν τον Λόγο της ζωής. Μακάρια η γλώσσα σου που ευαγγελίσθηκε την αποκάλυψη του Φωτός».
Με δυο ονόματα ονόμασε ο ευλαβής Συμεών τον Κύριο: Σωτηρία που ετοίμασε ο Θεός για κάθε άνθρωπο και Φω ς που φωτίζει όλα τα έθνη. Ότι ο Χριστός είναι αληθινά ο Σωτήρας μας, μαρτυρεί και το όνομα Ιησούς, το οποίο Άγγελος Κυρίου ανακοίνωσε στον Ιωσήφ: «Καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν, αυτός γάρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών». Και ότι ο Κύριος είναι το αληθινό Φως, το βεβαιώνει ο Ίδιος λέγοντας: «Εγώ ειμί το Φώς του κόσμου. Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το Φώς της ζωής».
(Ιερομόναχου Γρηγορίου: «Ιησούς Χριστός», εκδόσεις Ι. Κελλιού Άγ. Ι. Θεολόγος)

Η Υπαπαντή του Κυρίου
Το γεγονός της Υπαπαντής, που εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο β’ κεφάλαιο του Ευαγγελίου του, συνέβη σαράντα ημέρες μετά την γέννηση του Ιησού.
Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο, αν το πρώτο παιδί της οικογένειας ήταν αγόρι, αφιερωνόταν στον Θεό και συγχρόνως προσφερόταν για θυσία ένας αμνός ή ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.
Το γράμμα των εντολών αυτών πληρούντες ο Ιωσήφ και η Παρθένος Μαρία, ανήλθαν την τεσσαρακοστή ημέρα από της γεννήσεως του Χριστού στο Ναό των Ιεροσολύμων, για να προσφέρουν τον Ιησού στον Θεό και να δώσουν την θυσία περί καθαρισμού. Το ζευγάρι υποδέχθηκε στο ναό ο υπερήλικας Προφήτης Συμεών, ο οποίος δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, έχοντας λάβει αποκάλυψη από Αυτό ότι δεν θα απέθνησκε πρώτου δει Εκείνον, τον οποίο ο Κύριος και Θεός έχρισε Βασιλέα και Σωτήρα του κόσμου.
Η εορτή εισήχθη πρώτα στην Δύση προς κατάργηση των τελουμένων ειδωλολατρικών εορτών, κατά τις αρχές του Φεβρουαρίου, προς τιμήν του Πανός, ως καθαρώς θεομητορική εορτή. Αργότερα καθιερώθηκε και στην Ανατολή. Κατά μεν τον Γεώργιο Κεδρηνό η εορτή εισήχθη επί του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του Α’ (518 – 527 μ.Χ.), κατά δε το Νικηφόρο Κάλλιστο ο μέγας Ιουστινιανός (525 – 565 μ.Χ.) διέταξε, το 542 μ.Χ., να εορτάζεται η Υπαπαντή του Σωτήρος σε όλη τη γη. Επειδή όμως διασώζονται σήμερα λόγοι – ομιλίες στην εορτή της Υπαπαντής, που χρονολογούνται πολύ πριν από τον 6ο αιώνα μ.Χ., εικάζεται ότι ο αυτοκράτορας Ιουστίνος εισήγαγε την εορτή στην Κωνσταντινούπολη. Η εορτή της Υπαπαντής, στην Κωνσταντινούπολη, ετελείτο στο ναό των Βλαχερνών, όπου παρευρίσκονταν και οι βασιλείς.

Απολυτίκιον. Ήχος α’.
Χαίρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Ευφραίνου και συ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν αγκάλαις τον ελευθερωτήν των ψυχών ημών, χαριζόμενον ημίν και την Ανάστασιν.

Κοντάκιον. Ήχος α’.
Ο μήτραν παρθενικήν αγιάσας τω τόκω σου, και χείρας του Συμεών ευλογήσας ως έπρεπε, προφθάσας και νυν έσωσας ημάς, Χριστέ ο Θεός. Αλλ’ ειρήνευσον εν πολέμοις το πολίτευμα, και κραταίωσον βασιλείς ους ηγάπησας, ο μόνος φιλάνθρωπος.

Μεγαλυνάριον.
Σήμερον η Πάναγνος Μαριάμ, τω Ναώ προσάγει, ώσπερ βρέφος τον Ποιητήν, ον εν ταις αγκάλαις, ο Πρέσβυς δεδεγμένος, Θεόν αυτόν κηρύττει, καν σάρκα είληφε.

0 σχόλια

Μνήμη τῶν Ἡρώων τῶν Ἰμίων στήν Πάτρα.

10:50 μ.μ. |

Τήν Κυριακή 31 Ἰανουαρίου 2021 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ὃπου ἐκήρυξε καί τόν θεῖο λόγο, ἀναλύσας τό ἱερό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τό ἀναφερόμενο στόν Ζακχαῖο.

Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τήν θυσία τῶν τριῶν ἡρώων στά Ἲμια, πρίν ἀκριβῶς 25 χρόνια, στίς 31.1.1996, δηλαδή, ὃταν, ὁ Χριστόδουλος Καραθανάσης, ὁ Παναγιώτης Βλαχάκος καί ὁ Ἓκτορας Γιαλοψός ἒπεφταν γιά τήν δόξα τῆς Πατρίδος μας καί προσετίθεντο στό πάνθεον τῶν ἡρώων.
Ἒχομε χρέος, εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος νά μή ξεχνᾶμε τίς θυσίες τῶν Ἑλλήνων παλαιοτέρων καί νεωτέρων ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος. Ἒχομε ὑποχρέωση νά τιμᾶμε τούς ἣρωές μας καί νά τούς μνημονεύουμε εὐγνωμόνως γιατί προσέφεραν τήν ζωή τους, τό αἷμα τους γιά τήν Ἑλλάδα. Τά τρία αὐτά παιδιά πού ἒπεσαν στά Ἲμια, σέ μιά κρίσιμη γιά τήν Ἑλλάδα ὣρα, ἒγιναν αὐτό πού ἒλεγε τό νησιωτικό τραγούδι:
« Μές τοῦ Αἰγαίου τά νησιά, ἀγγέλοι φτερουγίζουν καί μέσα στό φτερούγισμα τριαντάφυλλα σκορπίζουν».
Σ’ αὐτές τίς κρίσιμες ὧρες πού περνάει ἡ Πατρίδα μας, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, πρέπει νά κρατᾶμε ζωντανές τίς μνῆμες, νά ἒχωμε ὑψηλό πατριωτικό φρόνημα καί νά εἲμαστε ἓτοιμοι, ἂν χρειασθῇ γιά κάθε θυσία, γιά τήν Πίστη μας καί τήν Πατρίδα μας.
Ἐν συνεχείᾳ ἀνεπέμφθη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν τριῶν Ἡρώων τῶν Ἰμίων, Χριστοφόρου, Παναγιώτου καί Ἓκτορος.