Άγιος Ιωάννης Πατρών

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΔΑΒΙΔ ΕΥΒΟΙΑ

10:49 π.μ. |

Ευρισκόμενοι πλέον στην νήσο Εύβοια κατευθύνθηκαν δια μέσου των Ροβιών στην Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ του Γέροντος. Στην μοναστική κυψέλη του Οσίου Δαβίδ αξιώθηκαν να προσκυνήσουν μέρος των λειψάνων του, τους τάφους των μακαριστών ηγουμένων, γέροντος Ιακώβου και γέροντος Κυρίλλου, καθώς και το κελί του γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη.

Αφού έγιναν αποδέκτες της μοναστηριακής φιλοξενίας με ευγνωμοσύνη πορεύθηκαν προς το Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου Ρώσσου στο Προκόπι.

0 σχόλια

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ-ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

10:46 π.μ. |

Την Παρασκευή 4 και το Σάββατο 5 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε από την Ενορία μας ένα ευλογημένο και ευλαβικό διήμερο προσκύνημα με τις ευχές και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ κ Χρυσοστόμου.

Οι ιερείς μαζί με 45 προσκυνητές ξεκίνησαν το πρωί-πρωί της Παρασκευής, με αφετηρία τον Ιερό Ναό μας, για μια πολλαπλή ιερή αποδημία και περιήγηση. Αφού πέρασαν την γέφυρα Ρίου-Αντιρίου έκαναν μια στάση για καφέ και πρωινό στην γραφική Ιτέα του νομού Φωκίδος και έπειτα κατευθύνθηκαν στο πρώτο προσκύνημα του διημέρου, την Ιερά Μονή Οσίου Λουκά του εν Στειρίω Βοιωτίας της Ιερά Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας. Ένα ελληνορθόδοξο βυζαντινό μνημείο που συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Εκεί φυλάσσεται το σκήνωμα του Οσίου Λουκά που με την ενάρετη βιοτή του ανέδειξε αυτό τον τόπο σε κέντρο πνευματικής οικοδομής.

Οι προσκυνητές ξεναγήθηκαν στο καθολικό της Ιεράς Μονής, θαύμασαν την αρχιτεκτονική του Ναού και τα εξαιρετικής τεχνικής ψηφιδωτά του και προσκύνησαν το σκήνωμα του Οσίου. Επίσης ξεναγήθηκαν στον παραπλεύρως Ιερό Ναό της Παναγίας και στον κάτω από το καθολικό, Ναό της Αγίας Βαρβάρας όπου ήταν το ασκητήριο και ο τάφος του Οσίου Λουκά.

Όλοι οι προσκυνητές απόλαυσαν την μοναστηριακή φιλοξενία καθώς και το καθιερωμένο μοναστηριακό κέρασμα και πρωτίστως θαύμασαν τον ευλογημένο βυζαντινό πολιτισμό μας.

Στη συνέχεια πέρασαν από το μαρτυρικό Δίστομο, την γραφική Λειβαδειά και κατευθύνθηκαν στο πορθμείο της Αρκίτσας για να περάσουν στην Αιδηψώ, όπου παρέμειναν για το μεσημεριανό φαγητό.

0 σχόλια

ΕΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΙΣ ΠΟΛΛΑΙΣ...Tοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

12:27 π.μ. |

Tοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Τήν προηγουμένη Κυριακή ἑορτάσθη μέ κάθε ἐπισημότητα ἡ 49η ἐπέτειος τῆς Ἐπανακομιδῆς τῆς Ἁγίας Κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου στήν πόλη μας.
Ὁ μεγαλοπρεπής Ἱερός Ναός τοῦ Πρωτοκλήτου, τό σέμνωμα τῶν Πατρῶν καί τῆς Ἀχαΐας, ἀλλά καί τῆς Ἑλλάδος ἁπάσης, ὁλόφωτος ὡς ἄλλος οὐρανός, ἐδέχθη τίς χιλιάδες τῶν προσκυνητῶν, οἱ ὁποῖοι μέ εὐλάβεια πολλή γονάτισαν καί προσεκύνησαν τήν Ἁγία Κάρα καί τόν Σταυρό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.
Ἀπό τό πρωί τῆς παραμονῆς τῆς ἑορτῆς, ὁ Λαός τῶν Πατρῶν, ἀλλά καί προσκυνητές ἀπό ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ ἐξωτερικοῦ (Ρῶσοι καί Ρουμάνοι κυρίως), προσήρχοντο εὐλαβικά γιά νά τιμήσουν τόν Πρωτόκλητο τῶν Ἀποστόλων, ὁ ὁποῖος ἐπορφύρωσε μέ τό αἷμα του τήν γῆ τῆς Ἀχαϊκῆς πρωτευούσης.
Κατά τήν διάρκεια τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἀλλά καί τῆς Θείας Λειτουργίας, κυρίως ὅμως κατά τήν Λιτανεία πού πραγματοποιήθηκε τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, ἡ εὐλάβεια ξεχείλισε ἀπό τίς καρδιές, ἡ εὐγνωμοσύνη πρός τόν Ἅγιο ἔγινε πλήμμυρα χαρᾶς καί ἡ προσευχητική παρουσία τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ κατέκλυσε τήν παραλία τῶν Πατρῶν, τά πλοῖα πού μετέφεραν διά θαλάσσης τήν Ἱερά Εἰκόνα καί τήν Ἁγία Κάρα τοῦ Πρωτοκλήτου, τήν Πλατεία Τριῶν Συμμάχων ὅπου ἔγινε ἡ Δοξολογία, καί τήν ὁδό Ἁγίου Ἀνδρέου ἀπ’ ὅπου διῆλθε ἡ ἱερά Λιτανεία.
Καθώς ὅλα αὐτά ἐξελίσσοντο ἐνώπιόν μας καί δημιουργοῦσαν στήν καρδιά μας τά ἀνάλογα βαθειά συναισθήματα, ὁ νοῦς μας ἔτρεχε ἐκεῖ ὅπου ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας γονατιστός μπροστά στόν χιαστό Σταυρό ἐμακάριζε τό ξύλο, τό ὁποῖο τελικῶς ἔγινε τό ὄχημα, πού τόν μετέφερε στόν οὐρανό, λέγοντάς του: «Ὦ ἀγαθέ σταυρέ, ὁ εὐπρέπειαν καί ὡραιότητα ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Κυρίου δεξάμενος, ἐπί πολύ ἐπιπόθητε καί σπουδαίως ἐπιθυμητέ καί ἐκτενῶς ἐπιζητούμενε, καί ἦδη ἐπιποθούσης σε τῆς ψυχῆς μου προητοιμασμένε, λάβε με ἀπό τῶν ἀνθρώπων καί ἀπόδος μοι τῷ διδασκάλῳ μου, ἵνα διά σοῦ ἀπολάβῃ με ὁ διά σοῦ με λυτρωσάμενος»
Ἀπό τότε ἡ γῆ ἡγιάσθη, ὁ τόπος ἐχαριτώθη, τό νερό τῆς πηγῆς μετετράπη εἰς ὕδωρ σωτήριον, ἡ Πάτρα ἔγινε τόπος πνευματικῆς ἕλξεως, ἀφοῦ ὡς κιβώριον τοῦ χαριτοβρύτου Λειψάνου τοῦ Πρωτοκλήτου διεφημίσθη στά πέρατα τῆς οἰκουμένης.
Ὁποία τιμή καί εὐεργεσία ἀπό τόν Κύριο γιά τόν τόπο μας καί γιά τόν Πατραϊκό Λαό! Πόσο μᾶς ἀγάπησε ὁ Θεός! Πόσο μᾶς ἐλέησε! Πόσο μᾶς εὐεργέτησε! Ὄχι μόνο τόν Ἀπόστολο Ἀνδρέα ἀπέστειλε γιά νά μᾶς φωτίσῃ, νά μᾶς βαπτίσῃ καί νά μᾶς ὁδηγήσῃ πρός τόν οὐρανό, ἀλλά τόν ἄφησε ἐδῶ καί σωματικῶς, ὥστε μέσα ἀπό τήν χάρη τοῦ χαριτοβρύτου Λειψάνου του, νά ἔχωμε παρηγοριά καί ἐπιστηριγμό. Μᾶς ἄφησε ἐδῶ τόν Ἀπόστολό μας μέ τόν Τάφο του, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται στόν Παλαιό Ναό καί ἐπί τοῦ ὁποίου κάθε Παρασκευή τελοῦμε Ἱερά Ἀγρυπνία, καί μέ τήν Ἁγία Κάρα του, ἡ ὁποία ὡς θησαυρός ἀτίμητος φυλάσσεται μαζί μέ τόν τιμιώτατο Σταυρό του στόν Νέο περικαλλῆ Ἱερό Ναό του.
Πόσο μᾶς ἀγάπησε ὅμως καί ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας. Μᾶς ἀγκάλιασε ὡς τέκνα του περιπόθητα, μᾶς ἐπροστάτευσε καί μᾶς προστατεύει ἐκ κινδύνων παντοδαπῶν. Μᾶς ἐλευθέρωσε ἐκ βαρβαρικῆς εἰσβολῆς, μᾶς ἐβοήθησε θαυμαστά κατά τήν διάρκεια τῆς Γερμανικῆς Κατοχῆς, μᾶς ἐστήριξε κατά τήν ὥρα τῶν σεισμῶν, μᾶς ἐκράτησε καί μᾶς κρατεῖ στά χέρια του κατά τίς ὧρες τῶν συμφορῶν, τῶν θλίψεων καί τῶν ποικίλων προσωπικῶν καί γενικωτέρων δυσκολιῶν τίς ὁποῖες ἀντιμετωπίζομε, κυρίως κατά τίς σκληρές ἡμέρες πού ζοῦμε καί ζεῖ ὁλόκληρη ἡ πατρίδα μας.
Μᾶς εὐλόγησε καί μᾶς ἀξίωσε διά πρεσβειῶν του, νά λιτανεύσωμε πρίν ἀπό λίγο καιρό τόν Σταυρό τοῦ μαρτυρίου του σέ χῶρες πού ἐπίσης ἀγάπησε καί σέ λαούς πού τόσο τόν ἀγάπησαν. Μιλῶ γιά τήν ἱερά προσκυνηματική ἀποδημία στίς χῶρες Ρωσία, Οὐκρανία καί Λευκορωσία, ὅπου ἑκατομμύρια εὐσεβῶν Χριστιανῶν ἔσπευσαν νά ὑποδεχθοῦν τό ἱερόν σέβασμα καί νά ἱκετεύσουν τόν Ἅγιο Ἀνδρέα γιά ἐνίσχυση καί παραμυθία.
Ὁ Πρωτόκλητος ἔχει ἄρρηκτα συνδεθῆ μέ τήν πόλη μας, ὥστε σέ ὅλα τά μήκη καί τά πλάτη τῆς γῆς, Χριστιανοί καί μή, ὅταν ἀκούουν τό ὄνομα τῆς πόλεώς μας, ἀμέσως σκέπτονται τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα, καί ὅταν μιλοῦν γιά τόν Ἅγιο Ἀνδρέα αὐτόματα ὁ νοῦς τους πηγαίνει στήν Πάτρα. Δέν εἶναι δυνατόν, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, νά ὑπάρξῃ ἡ Πάτρα χωρίς τόν Ἅγιο Ἀνδρέα.
Γι’ αὐτό καί κατά τήν ὁμιλία μας στήν Πλατεία Τριῶν Συμμάχων τήν παρελθοῦσα Κυριακή, ἐνώπιον χιλιάδων Λαοῦ, εἴπαμε ὅτι τίποτε δέν πρέπει νά μᾶς φοβίζῃ, τίποτε δέν πρέπει νά σκιάζῃ τήν χαρά μας καί τήν ἐλπίδα μας. Καμμία δυσκολία δέν πρέπει καί δέν μπορεῖ νά ἀνακόψῃ τήν αἰσιόδοξη πορεία μας. Γι’ αὐτό ἐτονίσαμε, ὅτι δέν πρέπει νά σκύψωμε τό κεφάλι μπροστά στίς ὅποιες δυσχέρειες τῆς ζωῆς καί τά προβλήματα πού μᾶς ταλανίζουν, ἰδιαίτερα στίς ἡμέρες μας. Γι’ αὐτό διεκηρύξαμε, ὅτι δέν πρέπει νά λυγίσωμε μπροστά στήν οἰκονομική ἀνέχεια, στήν ἀνεργία καί τόσες ἄλλες καταστάσεις πού ἔρχονται καθημερινά νά τσακίσουν τήν ἰκμάδα τῆς ζωῆς μας, κυρίως τῶν νέων ἀνθρώπων. Ὅλα αὐτά θά περάσουν, ἀρκεῖ νά μή χάσωμε τήν βαθειά μας πίστη στόν Θεό, τήν κοινωνία μας μέ τήν Ἁγία Του Ἐκκλησία καί τήν ὡραία μυστική, δική μας, ξεχωριστή, μοναδική θά ἔλεγα, ἐπικοινωνία μέ τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα.
Ἄν ἔχωμε, ἀδελφοί μου, τόν κόσμον ὅλο καί μᾶς λείπῃ ἡ κοινωνία μέ τόν Θεό καί τόν Ἅγιο μας, τότε οὐδέν ἔχομε καί εἰς μάτην κοπιῶμεν. Ἄν ὅμως ἔχωμε ζωντανή τήν σχέση μέ τόν Κύριό μας καί τόν Ἅγιο Γέροντά μας, φρουρό καί προστάτη μας, τόν Ἀπόστολο Ἀνδρέα, τότε ὅλα τά ἔχομε.
Μέσα ἀπό αὐτή τήν ἀναφορά μου ἐπιθυμῶ νά ἐκφράσω τίς θερμότατες εὐχαριστίες μου πρός ὅλους, ὅσοι μέ τήν παρουσία τους καί τήν εὐλάβειά τους ἐτίμησαν καί ἐφέτος τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα, κατά τόν λαμπρό ἑορτασμό τῆς ἐπανακομιδῆς τῆς τιμίας καί χαριτοβρύτου Κάρας του στήν Πάτρα.
Τούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς, πρ. Αὐλῶνος κ. Χριστόδουλο, Ἱερισσοῦ, Ἀρδαμερίου καί Ἁγίου Ὅρους κ. Θεόκλητο καί τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Διαυλείας κ. Γαβριήλ, οἱ ὁποῖοι ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει ἔσπευσαν, προκειμένου νά συνεορτάσουν μαζί μας ἐπί τῇ πανευφροσύνῳ πανηγύρει πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.
Τόν Ἱερό Κλῆρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, τούς ἀκαμάτους αὐτούς ἀγωνιστάς ὑπέρ τῆς εὐσεβείας, τούς Ἄρχοντες τοῦ τόπου μας, τά Στρατιωτικά σώματα καί τά σώματα Ἀσφαλείας, τούς Ἐκπαιδευτικούς καί τούς Μαθητάς, τά Μ.Μ.Ε., τόν Ἐρυθρό Σταυρό καί συνελόντ’ εἰπεῖν ἅπαντα τόν φιλόθεο καί φιλάγιο Πατραϊκό Λαό, ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζεται γιά τήν πνευματική του καλλιέργεια, τήν εὐλάβειά του καί κυρίως γιά τήν τιμή πρός τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα.
Ἀδελφοί μου, σᾶς ἐπαινῶ μέσα ἀπό τήν καρδιά μου γιά τήν ἀγάπη σας πρός τόν Θεό καί τήν ἀφοσίωσή σας στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία· γιά τήν πληθωρική παρουσία σας στήν λατρευτική της ζωή· γιά τήν συμμετοχή σας σέ ὅλες τίς ἐκδηλώσεις τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας· γιά τήν προσφορά τῆς ἀγάπης σας πρός τούς ἐμπεριστάτους ἀδελφούς μας· γιά τήν πηγαία καλοσύνη σας καί τόν σεβασμό σας πρός ὅ,τι ἱερό καί ὅσιο τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους μας.
Συνεχῖστε νά πορεύεσθε μέ πίστη στόν Θεό, μέ ἐμπιστοσύνη στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία, μέ ἀγῶνα ἐναντίον τῆς φθορᾶς καί τῶν πολυτρόπων παθῶν καί μέ τήν βεβαιότητα ὅτι ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας οὐδέποτε θά μᾶς ἐγκαταλείψῃ.
Εὔχομαι Κύριος ὁ Θεός, διά πρεσβειῶν τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, νά σᾶς χαρίζῃ ἀντί τῶν φθαρτῶν τά ἄφθαρτα, ἀντί τῶν ἐπιγείων τά οὐράνια, ἀντί τῶν προσκαίρων τά αἰώνια.
Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μέ ἀγάπη πατρική.

0 σχόλια

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

2:00 π.μ. |

Με τις ευχές και ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ κ Χρυσοστόμου η Ενορία μας πραγματοποιεί:

4 και 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΔΙΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

Ι.Μ. ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

ΑΙΔΗΨΩ

Ι.Μ. Οσίου Δαβίδ του Γέροντος

Ιερό Προσκύνημα Οσίου Ιωαννου Ρώσσου-Προκόπι

{διανυκτέρευση - πρωινή Θ.Λ.}

Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Μακρυμάλλης

ΧΑΛΚΙΔΑ

0 σχόλια

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ...

12:51 π.μ. |

...η πρόνοια του Θεού!

0 σχόλια

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

12:36 π.μ. |

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

0 σχόλια

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Λαμπρή η 49η επέτειος της επανακομιδής της Τιμίας Κάρας του Αγ. Ανδρέα

11:29 μ.μ. |

Γράφει ο Αλέξανδρος Κολλιόπουλος

Με λαμπρότητα εορτάσθη η 49η Επέτειος της Επανακομιδής της Αγίας Κάρας του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.

Το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013, παραμονή, στον κατάμεστο από κόσμο νέο Ναό του Αποστόλου, ετελέσθη ο μέγας Εσπερινός, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διαυλείας κ. Γαβριήλ - Αρχιγραμματέως της Ιεράς Συνόδου, και συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών πρώην Αυλώνος κ. Χριστοδούλου, Ιερισσού κ. Θεοκλήτου και Πατρών κ. Χρυσοστόμου.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού κ. Θεόκλητος.

ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ

Την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου, στον Νέο Ναό του Αγίου Ανδρέου ετελέσθη Αρχιερατικό συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Αυλώνος κ. Χριστοδούλου και συλλειτουργούντων, Ιερισσού κ. Θεοκλήτου, Επισκόπου Διαυλείας κ. Γαβριήλ και Πατρών κ. Χρυσοστόμου.

Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας χειροτονήθηκε στον β΄ βαθμό της Ιερωσύνης ο Διάκονος Προκόπιος Κόρδας, ενώ πριν από την Απόλυση, ο Σεβασμιώτατος τον προχείρισε Αρχιμανδρίτη.

Ο Ιερός Ναός κατεκλύσθη από χιλιάδες προσκυνητάς Πατρινούς και άλλους, οι οποίοι με ευλάβεια ησπάσθησαν την Τιμία Κάρα του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων και τον Σταυρό του.

Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας άρχισε η Λιτανεία της Τιμίας Κάρας και της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου με την συμμετοχή των Αρχιερέων απάντων των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και χιλιάδων πιστού Λαού.

Η Αγία Κάρα μετεφέρθη, κατ’ αρχάς λιτανευτικά στην ιχθυόσκαλα, όπου ετελέσθη Αγιασμός επί τη ενάρξει της νέας αλιευτικής περιόδου και εν συνεχεία με πλοιάριο μετεφέρθη η Αγία Κάρα τη συνοδεία χιλιάδων πιστών σε άλλα πλωτά μέσα, στον μώλο της Αγίου Νικολάου και μετά ταύτα στην Πλατεία Τριών Συμμάχων όπου ανεπέμφθη Δοξολογία.

Στον χώρο αυτό έγινε η υποδοχή της Αγίας Κάρας, επανακομιζομένης εκ Ρώμης, την 26ην Σεπτεμβρίου 1964. Εκεί παρεδόθη η Αγία Κάρα στα χέρια του αοιδίμου Μητροπολίτου Πατρών Κωνσταντίνου, από τον Καρδινάλιο Μπέα, Εκπρόσωπο του Πάπα Παύλου του ΣΤ’.

Μετά την Δοξολογία, απηύθυνε προς τα πλήθη των πιστών, εμπνευσμένο λόγο, ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος τονίζοντας, ότι «Ποτέ άλλοτε η χώρα μας δεν είχε την ανάγκη της βοηθείας του Θεού, όσο σήμερα».

Μετά το πέρας της ομιλίας του Σεβασμιωτάτου άρχισε το δεύτερο μέρος της Λιτανείας με τη συμμετοχή όλων των Αρχών, εκατοντάδων Κληρικών και χιλιάδων πιστών.

Η Λιτανεία κατέληξε στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου, όπου εναπετέθη η Αγία Κάρα και ακολούθησε η Ιερά Παράκλησις προς τον Άγιο Ανδρέα εν πληθούση Εκκλησία.

ΠΗΓΗ: ΑΠΟ ΡΟΜΦΑΙΑ

0 σχόλια

ΔΕΥΤΕ ΤΩΝ ΠΑΤΡΕΩΝ Η ΠΛΗΘΥΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑΝ ΤΙΜΗΣΩΜΕΝ

11:17 μ.μ. |

Tοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἡ Πάτρα κάθε χρόνο, τόν μῆνα Σεπτέμβριο, ἑορτάζει πενευφροσύνως τήν ἐπέτειο τῆς ἐπανακομιδῆς τῆς τιμίας καί χαριτοβρύτου Κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου.

Ὡς γνωστόν, ἡ Ἁγία Κάρα ἐπανεκομίσθη ἐκ τῆς Ἑσπερίας στήν Πάτρα, μετά ἀπό 500 καί πλέον ἔτη, στίς 26 Σεπτεμβρίου 1964. Πλήθη λαοῦ, μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἀοίδιμο Μητροπολίτη Πατρῶν Κωνσταντῖνο, τήν πολιτική τῆς χώρας ἡγεσία καί τούς τοπικούς ἄρχοντες, ὑπεδέχθησαν τήν ἱερά τοῦ Ἀποστόλου Κεφαλή στήν Πλατεία τῶν Τριῶν Συμμάχων.

Οἱ φωτογραφίες καί τά δημοσιεύματα τῆς ἐποχῆς παρουσιάζουν κατά τρόπο συγκλονιστικό καί ἐξαιρετικά συγκινητικό τό ἱστορικό καί μέγα γεγονός, τό ὁποῖο ἐχαροποίησε ἅπαν τό χριστεπώνυμο πλῆθος τῶν εὐσεβῶν Πατρινῶν, ἀλλά καί τούς φιλοχρίστους καί φιλαγίους Ἕλληνες ὅπου γῆς.

Ἀπό τότε ἡ τιμία τοῦ Ἀποστόλου μας Κάρα φυλάσσεται, ὡς ἀτίμητος θησαυρός, στόν περικαλλῆ καί μέγα Νέο Ναό τοῦ Πρωτοκλήτου τῆς πόλεώς μας, καί ἀποτελεῖ πόλο ἔλξεως πνευματικῆς τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἀπ’ ὅλα τά μέρη τῆς γῆς. Ἄς εἶναι δοξασμένο τό ὄνομα τοῦ Κυρίου μας γιά τήν μεγάλη αὐτή δωρεά καί εὐλογία πού ἐπεφύλαξε στήν πόλη μας καί τήν κατέστησε φῶς τῆς οἰκουμένης, ὀφθαλμόν τῆς γῆς πνευματικόν, κόσμημα τῆς ὑπ’ οὐρανόν.

Ὁ Ἅγιός μας, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἐπέλεξε αὐτό τόν τόπο, γιά νά διδάξῃ, νά θαυματουργήσῃ, νά μαρτυρήσῃ διά Χριστόν, ἀλλά καί νά μείνῃ διά παντός, μέ τόν Τάφο του, τήν Ἁγία Κάρα του, τόν χιαστό Σταυρό τοῦ Μαρτυρίου του, καί βεβαίως μέ τίς θερμές πρός Κύριον πρεσβεῖες του.

Ἐφέτος ἡ ἐπέτειος τῆς Ἐπανακομιδῆς τῆς Ἁγίας Κάρας τοῦ ἐνδόξου καί πανευφήμου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου θά ἑορτασθῇ λαμπρῶς, ὅπως κάθε χρόνο, στίς 28 καί 29 Σεπτεμβρίου, Σάββατο καί Κυριακή.

Εἶμαι βέβαιος ὅτι γιά μιά ἀκόμη φορά ἅπαντες, ὁ Κλῆρος καί ὁ Λαός τοῦ Θεοῦ, θά σπεύσωμε στόν Ναό τοῦ Πρωτοκλήτου, τόσο κατά τόν Ἑσπερινό, ὅσο καί κατά τήν Θεία Λειτουργία καί βεβαίως κατά τήν Ἱερά Λιτανεία, γιά νά τιμήσωμε τόν μέγα προστάτη καί φρουρό καί ἔφορο τῆς πόλεώς μας.

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας εἶναι ὁ γέροντάς μας, ὁ πνευματικός πατέρας καί ὁδηγός μας, ὁ Ἀπόστολος πού μέ ἄγρυπνο ὀφθαλμό παρακολουθεῖ τήν ζωή μας, μᾶς κρατάει ἀπό τό χέρι, μᾶς βοηθάει στίς δύσκολες στιγμές, μᾶς ἐνισχύει στίς ἀρρώστιες, μᾶς παρηγορεῖ στίς λύπες, μᾶς συντροφεύει σέ κάθε στιγμή, σέ κάθε λεπτό τῆς ζωῆς μας.

Δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξῃ ἡ Πάτρα χωρίς τόν Ἀπόστολο Ἀνδρέα. Ἀπό τότε πού ἔδωσε τό αἷμα του ὁ Ἀπόστολός μας, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου καί τήν δική μας σωτηρία, αὐτός ὁ τόπος, αὐτά τά χώματα, αὐτός ὁ Λαός, ταυτίστηκαν μέ τόν Ἅγιο Ἀνδρέα.

Ζοῦμε καί κινούμεθα κάτω ἀπό τήν ἱερά σκιά του Πρωτοκλήτου, ἀναπνέομε μέ τίς πρεσβεῖες του καί τίς θερμές πρός Κύριον ἱκεσίες του.

Ἐλᾶτε, παιδιά μου εὐλογημένα, ἐλᾶτε ἅπαντες, σπεύσατε νεανίσκοι καί παρθένοι, πρεσβύτεροι μετά νεωτέρων, ἅπας ὁ δῆμος τῶν φιλαγίων Πατρέων, νά ἑορτάσωμε τόν Ἅγιό μας.

Μή μείνετε κανείς στό σπίτι σας, τόσο κατά τόν Ἑσπερινό πού θά τελεσθῇ στόν Νέο Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, τό Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ., στίς 7:00 τό ἀπόγευμα, ὅσο καί κατά τήν Θεία Λειτουργία πού θά τελεσθῇ ἀνήμερα τῆς Ἑορτῆς, τήν Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου, ἀλλά καί κατά τήν μεγαλειώδη Λιτανεία πού θά πραγματοποιηθῇ τό ἀπόγευμα διά θαλάσσης καί μετά ταῦτα διά ξηρᾶς, ἀπό ὥρας 5:45 – 7:00 τό ἀπόγευμα (Ναός – Λιμάνι) καί 7:00 – 8:30 τό βράδυ (Λιμάνι – Ναός).

Εἶμαι βέβαιος ὅτι θά συναντηθοῦμε ὅλοι μπροστά στήν Κάρα τοῦ Ἀποστόλου μας καί τόν Σταυρό τοῦ Μαρτυρίου του, κατά τίς παραπάνω ἡμερομηνίες.

Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ μεγάλος Ναός τοῦ Ἁγίου μας τόν κόσμο δέν θά χωρέσῃ, ἀλλ’ οὔτε καί οἱ εὑρύχωρες αὐλές καί οἱ δρόμοι γύρω ἀπό τόν Ναό θά ἐπαρκέσουν γιά τό πλῆθος, τό ὁποῖο γιά μιά ἀκόμη φορά θά ἐκδηλώσῃ τά βαθειά αἰσθήματα εὐλαβείας πρός τόν Ἀπόστολο Ἀνδρέα καί ἀφοσιώσεως πρός τήν Ἁγία μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Εὔχομαι σέ ὅλους σας κάθε εὐλογία καί δωρεά παρά Κυρίου διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Καλή ἀντάμωση στή μεγάλη γιορτή.

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

0 σχόλια

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ

1:32 π.μ. |

Ο Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, ο Θεμελιωτής και ιδρυτής της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στο Βυζάντιο, πέρασε από την Θράκη και τη Μακεδονία και ήλθε στην Πελοπόννησο. Εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου εκήρυξε τον Χριστό, ίδρυσε την τοπική Εκκλησία και μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο. Ο τάφος του υπάρχει μέχρι σήμερα στον παλαιό Ι. Ναό του Αγίου στην Πάτρα.

Μετά τους χρόνους των διωγμών μέρος του ιερού λειψάνου του Πρωτοκλήτου μετακομίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο γιος του Μ. Κωνσταντίνου, αυτοκράτορας Κωνστάντιος, έστειλε στην Αχαΐα τον δούκα Αρτέμιο (τον μετέπειτα Άγιο) ο οποίος πήρε από την Πάτρα, πιθανότατα, μέρος του λειψάνου του Πρωτοκλήτου, το οποίο στις 3 Μαρτίου 357 κατατέθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων μέσα σε πολύτιμη θήκη που έφερε την επιγραφή "Θησαυρός των Πατρέων". Από εκεί μεγάλο τμήμα του λειψάνου άρπαξαν οι Λατίνοι το 1204 και το μετέφεραν στο Αμάλφι της Ιταλίας.

Στις 11 Απριλίου 1462 ο ηγεμόνας της πόλεως των Πατρών Θωμάς Παλαιολόγος, ο τελευταίος δεσπότης του Μωρηά και αδελφός του τελευταίου αυτοκράτορα του Γένους Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, φεύγει από την Πάτρα και πηγαίνει στη Δύση, καθώς και η Πελοπόννησος είχε υποδουλωθεί πλήρως στους Τούρκους (1460). Ο Θωμάς Παλαιολόγος είχε πάρει μαζί του και την Τιμία Κάρα του Πρωτοκλήτου Αποστόλου για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων, και την παρέδωσε στους Λατίνους για ασφαλέστερη φύλαξη. Ο Θωμάς Παλαιολόγος παρέδωσε αρχικά την Αγία Κάρα στον απεσταλμένο του πάπα Καρδινάλιο στην Αγκώνα. Από εκεί μεταφέρθηκε προσωρινά στην πόλη Νάρνη της Ομβρικής, όπου παρέμεινε παραπάνω από ένα χρόνο, μέχρις ότου απελευθερωθεί η περιοχή της Ρώμης, ώστε να γίνουν ανεμπόδιστα οι μεγαλοπρεπείς τελετές. Το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε από τη Νάρνη στα πρόθυρα της Ρώμης, εκεί όπου άλλοτε ο Μ. Κωνσταντίνος είχε δει το όραμα "εν τούτω νίκα" . Εκεί το παρέλαβε ο Πάπας, και με μεγάλη πομπή μετακομίστηκε στη Ρώμη. Η κάρα του Πρωτοκλήτου παραδόθηκε στον πάπα Πίο τον Β' από τον έλληνα καρδινάλιο Βησσαρίωνα, ο οποίος εκφώνησε και υψηλό λόγο κατά την απόθεση της Τιμίας Κάρας στο ναό του Αγίου Πέτρου.

Πέρασαν 500 χρόνια. Το 1962 η Ι. Μητρόπολις Πατρών και ο Δήμος Πατρέων κατέβαλαν πολλές προσπάθειες προκειμένου η Ρώμη να αποδώσει τον "Θησαυρόν των Πατρέων" στην πόλη του μαρτυρίου του Πρωτοκλήτου. Η ανταπόκριση ήταν θετική. Ο μεγαλεπήβολος πάπας Παύλος ο ΣΤ' αποφάσισε να επιστρέψει στην Πάτρα την Τιμία Κάρα, εις ένδειξη καλής θελήσεως. Αντιπροσωπεία του Πάπα Παύλου με επικεφαλής τον Καρδινάλιο Μπέα μετέφεραν την Τιμία Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου από το ναό του Αγίου Πέτρου της Ρώμης και την παρέδωσαν στον Μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο στις 26 Σεπτεμβρίου 1964, στην πλατεία Τριών Συμμάχων, ενώπιον χιλιάδων λαού, 20 αρχιερέων, του Προέδρου της Κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου, του κλήρου της Ι. Μητροπόλεως και πολλών άλλων επισήμων. Στη συνέχεια η Τιμία Κάρα με μεγαλειώδη πομπή μεταφέρθηκε στο Ναό του Αγίου Ανδρέου, όπου εψάλη Δοξολογία με την παρουσία της διαδόχου Ειρήνης.

Ολόκληρο το χρονικό της επανακομιδής της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου στην Πάτρα, έγραψε ο τότε Αρχιμ. Νικόδημος Βαλληνδράς (ο πρ. Μητροπολίτης Πατρών), ο οποίος έγραψε και την Ασματική Ακολουθία για το γεγονός αυτό.

Το χρονικό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Εκκλησία" (15 Οκτωβρίου 1964, αριθ. 20) ενώ η Ακολουθία εκδόθηκε από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος (Αθήναι 1964).

Η Ι. Μητρόπολις Πατρών είχε εκδώσει την εποχή εκείνη δύο ενημερωτικά φυλλάδια:

Το Χρονικόν των Τιμίων λειψάνων του πολιούχου Αποστόλου Ανδρέου (1963)

Αναμνηστικόν της Επανακομιδής της Ιεράς Κάρας Ανδρέου του Πρωτοκλήτου Πολιούχου Πατρών (1964).

Πρωταγωνιστικό ρόλο στο γεγονός της επιστροφής της Τιμίας Κάρας στην Πάτρα διαδραμάτισε ο τότε Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Αρχιμ. Ιερόθεος Τσαντίλης (νυν Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης). Τους επίσημους λόγους του Μητροπολίτου Πατρών Κωνσταντίνου μετέφραζε στα γαλλικά ο αρχιμ. Δημήτριος Τρακατέλλης (νυν Αρχιεπίσκοπος Αμερικής). Μεταξύ των προσκεκλημένων Αρχιερέων ήταν και ο εκ Πατρών μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Ιεζεκιήλ, ο οποίος και προέστη της παννυχίδος "ευγνωμοσύνης και ευχαριστιών", της πρώτης δηλαδή νυκτερινής Θείας Λειτουργίας, που τελέστηκε στον παλαιό Ναό του Αγίου Ανδρέου, με τη συμμετοχή πλήθους πιστών, προσκυνητών της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου.

Η παραλαβή της Τιμίας Κάρας

του Πρωτοκλήτου (1964)

Ο τότε Μητροπολίτης Πατρών Κωνσταντίνος έγραψε σε σχετική εγκύκλιό του: "Συγκίνησις δυσπερίγραπτος πληροί τας ψυχάς. Παλμοί ιεροί διατρέχουν την πόλιν. Δάκρυα κυλούν εις τους οφθαλμούς. Επανέρχεται μετά 500 έτη από την Βασιλικήν του Αγίου Πέτρου Ρώμης εις την Βασιλικήν του Αγίου Ανδρέου Πατρών η Τιμία Κεφαλή του Πολιούχου ημών. Ουδέποτε άλλο άγγελμα συνήγειρε βαθύτερον την πόλιν ημών. Εις το βάθος του ορίζοντος εμφανίζονται τα οράματα των Παλαιολόγων, διαγράφει κύκλους ο Βυζαντινός δικέφαλος αετός. Κυματίζει εις την αύραν του Πατραϊκού η σημαία της πόλεως με τον χιαστόν Σταυρόν. Νεανίσκοι και παρθένοι, πρεσβύτεροι μετά νεωτέρων, άρχοντες και πάντες λαοί αινέσωμεν το όνομα Κυρίου. Άσωμεν αυτώ άσμα καινόν"

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ

Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

0 σχόλια

Μετάστασις Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου

1:14 π.μ. |

Εορτάζει 26 Σεπτεμβρίου

Ἀρκετοὶ εἶχαν τὴν ἄποψη ὅτι ὁ Ἰωάννης δὲν πέθανε, ἀλλὰ μετατέθηκε στὴν ἄλλη ζωή, ὅπως ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Ἠλίας. Ἀφορμὴ γι' αὐτὴ τὴν ἄποψη ἔδωσε τὸ γνωστὸ εὐαγγελικὸ χωρίο, Ἰωάννου κα’ 22. Ὅμως, ὁ ἀμέσως ἑπόμενος στίχος κα’ 23 διευκρινίζει τὰ πράγματα.

Ἡ παράδοση ποὺ ἀσπάσθηκε ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁ Ἰωάννης σὲ βαθειὰ γεράματα πέθανε στὴν Ἔφεσο καὶ τάφηκε ἔξω ἀπ’ αὐτήν. Ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ μερικὲς ἡμέρες, ὅταν οἱ μαθητὲς του ἐπισκέφθηκαν τὸν τάφο, βρῆκαν αὐτὸν κενό.

Ἡ Ἐκκλησία μας, λοιπόν, δέχεται ὅτι στὸν ἀγαπημένο μαθητὴ τοῦ Κυρίου συνέβη ὅτι καὶ μὲ τὴν Παναγία μητέρα Του. Δηλαδή, ὁ Ἰωάννης ναὶ μὲν πέθανε καὶ ἐτάφη, ἀλλὰ μετὰ τρεῖς ἡμέρες ἀναστήθηκε καὶ μετέστη στὴν αἰώνια ζωή, γιὰ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος, νὰ τί λέει σχετικά:

«Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει». Ἐκεῖνος, δηλαδή, ποὺ εἶναι ἑνωμένος μέσῳ τῆς πίστης μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὸν ἔχει δικό του, ἔχει τὴν ἀληθινὴ καὶ αἰώνια ζωή. Ἐκεῖνος, ὅμως, ποὺ δὲν ἔχει τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, νὰ ἔχει ὑπ’ ὄψιν του πὼς δὲν ἔχει καὶ τὴν ἀληθινὴ καὶ αἰώνια ζωή.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος β’.

Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε, ἐπιτάχυνον ῥῦσαι λαὸν ἀναπολόγητον· δέχεταί σε προσπίπτοντα, ὁ ἐπιπεσόντα τῷ στήθει καταδεξάμενος· ὃν ἱκέτευε Θεολόγε, καὶ ἐπίμονον νέφος ἐθνῶν διασκεδάσαι, αἰτούμενος ἡμῖν εἰρήνην καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἀγάπης ὡς ἔμπλεως, τοῦ διδασκάλου Χριστοῦ, τῷ στήθει ἀνέπεσας, καὶ ἐμυήθης σαφῶς, τὴν γνῶσιν τὴν ἄρρητον. Ὅθεν θεολογίας, θεῖον ὄργανον ὤφθης, Ἀπόστολε Ἰωάννη, καὶ φωστὴρ εὐσεβείας· διὸ Εὐαγγελιστά σε, πόθῳ γεραίρομεν.

Κοντάκιον. Ἦχος β’.

Τὰ μεγαλεῖά σου Παρθένε τὶς διηγήσεται; βρύεις γὰρ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὡς Θεολόγος καὶ φίλος Χριστοῦ.

Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Προσελθὼν Ἀπόστολε, τοῦ Διδασκάλου τῷ στήθει, ἐξ αὐτοῦ ἀντλήσας δέ, θεολογίας τὰ ῥεῖθρα, ἅπασαν, τὴν οἰκουμένην τερπνῶς ἀρδεύεις, νάμασι, τοῖς ζωηφόροις καὶ ἀθανάτοις· διὸ χαῖρέ σοι βοῶμεν, ὦ Ἰωάννη, θεολογίας πηγή.

Μεγαλυνάριον.

Ὡς ἠγαπημένος τῷ Ἰησοῦ, τῆς θεολογίας, ἐμυήθης τὸν θησαυρόν· ὅθεν Ἰωάννη, Ἀπόστολον θεόπτην, καὶ μύστην τῶν ἀρρήτων, σὲ μεγαλύνομεν.

0 σχόλια

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΕΠΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 2013

1:08 π.μ. |

0 σχόλια

Το τηλέφωνο του Θεού...!

1:03 π.μ. |

0 σχόλια

Πιστέψτε καὶ μὴν φοβάστε...Στ. Σπανουδάκης

1:01 π.μ. |

Ἔρχονται δύσκολοι καιροί, ἀπ' ὅλες τὶς μεριὲς θὰ μᾶς χτυπᾶνε. Καὶ θὰ ἀντέξουν μόνο αὐτοί, ποῦ μάθανε νωρὶς νὰ ἀγαπᾶνε. Θέτω, ἕνα δικό μου προσωπικὸ δίλημμα.

Ἡ στάση μου στὴν σημερινὴ πραγματικότητα, ὡς Ἕλληνα καὶ Χριστιανοῦ ὀρθόδοξου, ποιὰ πρέπει νὰ 'ναι;

Ἡ προσευχὴ ἡ τὸ μαχαίρι;

Μέσα
μου, δυὸ πρόσωπα παλεύουν. Τὸ ἕνα, μοῦ ζητάει νὰ πολεμήσω, ὅλους αὐτοὺς ποὺ χρόνια τώρα καταστρέφουν, ὅτι καὶ ὅσους ἀγαπάω. Τὸ ἄλλο μου ζητάει νὰ τοὺς ἀγαπήσω, ἀκόμα κι ἂν μὲ σταυρώνουν. Ἡ εὐτυχής, "δυστυχία" τοῦ Χριστιανοῦ, εἶναι ὅτι πρέπει πάντα καὶ σὲ κάθε τοῦ δίλημμα, νὰ σκέφτεται: Τί θὰ 'κανε ὁ Χριστὸς στὴ θέση μου;

Λίγο ἂν Τὸν πιστεύεις καὶ ξέρεις τὰ ὅσα εἶπε καὶ κυρίως ὅσα εἶναι, τὸ δίλημμα ἀπαντιέται. Θέλει πολὺ περισσότερη δύναμη, τὸ νὰ ἀγαπᾶς, ἀπὸ τὸ νὰ μισεῖς. Τὸ νὰ ὑπομένεις τὴν ἀδικία, ἀπὸ τὸ νὰ ἐκδικεῖσαι. Τὸ νὰ συγχωρεῖς καὶ νὰ συμπονᾶς, τὸν ἐκτελεστή σου. Ἀλλὰ κυρίως θέλει ἀκλόνητη πίστη στὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀρχαγγέλους Του, ποῦ εἶναι καθημερινὰ δίπλα μας καὶ δίνουν, τὶς δικές μας μάχες.

Πιστέψτε μὲ καὶ μὴν φοβάστε.

Εἶναι πολὺ περισσότεροι καὶ....
δυνατότεροι οἱ φωτεινοὶ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τοὺς ἤδη ἡττημένους καὶ πανικόβλητους, ἄγγελους τοῦ σκότους καὶ τοὺς γήινους ἐκπροσώπους τους.

Τελικὰ ἀπαντάω ὡς ἑξῆς στὸ δίλημμα: Μαζί σου Χριστέ μου. Μόνο δυνάμωσε τὴν φτωχή μου πίστη καὶ δεῖξε μου γιὰ λίγο τὶς οὐράνιες δυνάμεις Σου, νὰ παρηγορηθῶ καὶ νὰ πάρω τὸ κουράγιο καὶ τὴν δύναμη ποὺ χρειάζομαι γιὰ νὰ συνεχίσω.

Ἀμήν!

orthodoxia-ellhnismos.gr

0 σχόλια

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013

«Η θαυμαστή αλιεία»

1:27 π.μ. |

Ο σκοπός του θαύματος

Ο Κύριος περιδιαβαίνει την ακρογιαλιά της Γαλιλαίας και τα πλήθη τρέχουν με πόθο κοντά του. Και καθώς βλέπει δυο μικρά πλοία αραγμένα στη λίμνη, μπαίνει σ’ ένα από αυτά· είναι το πλοίο του Σίμωνα. Και τον παρακαλεί να το σύρει λίγο πιο μέσα στη λίμνη για να διδάξει τα πλήθη μέσα από το πλοίο αυτό. Όταν τελείωσε τη διδασκαλία του ο Κύριος, λέει στον Σίμωνα: Φέρε πάλι το πλοίο στα βαθιά νερά της λίμνης και ρίξτε τα δίχτυα σας. Ο Σίμων όμως με έκπληξη του αποκρίνεται: Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε ρίχνοντας τα δίχτυα και δεν πιάσαμε τίποτε. Αφού όμως το λες εσύ, θα ρίξω το δίχτυ. Και το θαύμα που ακολούθησε ήταν εντυπωσιακό. Το δίχτυ τους γέμισε τόσο πολλά ψάρια, ώστε άρχισε να σχίζεται. Οι ψαράδες τότε φώναξαν αμέσως τους συνεταίρους τους που ήταν στο άλλο πλοίο, να βοηθήσουν να σύρουν το δίχτυ επάνω. Αλλά τα ψάρια ήταν τόσο πολλά, ώστε τα δυο πλοία κινδύνευαν να βυθισθούν.

Τι νόημα όμως είχε αυτό το τόσο εντυπωσιακό θαύμα; Και γιατί ο Κύριος πριν το επιτελέσει ζήτησε από τους ψαράδες να ρίξουν τα δίχτυα τους και μάλιστα σε ακατάλληλη ώρα; Διότι ο Κύριος μέσα από το θαύμα αυτό ήθελε να διδάξει πολύ μεγάλες αλήθειες στους ψαράδες της Γαλιλαίας, τους οποίους σε λίγο θα καλούσε να γίνουν αλιείς ανθρώπων και να σαγηνεύουν στα πνευματικά τους δίχτυα όλη την οικουμένη. Αυτό το θαύμα ήταν τύπος της πνευματικής αλιείας τους. Και έπρεπε να χαραχθεί βαθιά στην ψυχή τους. Έπρεπε να το θυμούνται πολύ καλά οι Απόστολοι του Κυρίου όταν αργότερα στο τιτάνιο έργο τους θα συναντούσαν δυσκολίες και απογοητεύσεις. Να θυμούνται και να συναισθάνονται ότι στην πνευματική τους διακονία χωρίς τον Κύριο δεν θα μπορούσαν τίποτε να επιτύχουν, ενώ με τη δική του δύναμη θα μπορούσαν να κάνουν τα πάντα. Άδεια τα δίχτυα χωρίς την ευλογία του. Γεμάτα όταν τα ευλογούσε ο Χριστός.

Έπρεπε ακόμη να καταλάβουν οι μαθητές μέσα από το θαύμα αυτό ότι για να έχουν καρποφορία στο έργο τους θα έπρεπε να έχουν τυφλή υπακοή στα προστάγματα του Κυρίου. Ακόμη και σ’ αυτά που δεν κατανοούσε η περιορισμένη τους λογική. Και να μην υπολογίζουν κόπο και θυσίες. Αυτοί να δίνουν το χρόνο τους, τον κόπο τους και τη ζωή τους στην υπηρεσία του Κυρίου, για να τα μεταχειρισθεί όπως Αυτός ήθελε· έχοντας τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος θα επιβραβεύει τη θυσία τους, την πρόθυμη υπακοή τους, την αδιάσειστη πίστη τους στη δύναμή του.

Συναίσθηση αμαρτωλότητος

Όταν είδε ο Πέτρος το πρωτοφανές αυτό και ανέλπιστο πλήθος των ψαριών, έπεσε στα γόνατα του Χριστού και είπε: Βγες από το πλοίο μου και φύγε από μένα, Κύριε, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός και δεν είμαι άξιος να Σ’ έχω στο πλοίο μου. Ο Κύριος όμως τον καθησύχασε και του είπε: Μη φοβάσαι. Από τώρα θα σαγηνεύεις ανθρώπους, τους οποίους με το κήρυγμά σου θα οδηγείς στη σωτηρία. Κατόπιν αφού όλοι μαζί οι ψαράδες επανέφεραν τα πλοία στη στεριά, άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν.

Η στάση όμως του αποστόλου Πέτρου μας δημιουργεί κάποιον προβληματισμό. Γιατί αντί να πανηγυρίσει για το μεγαλειώδες θαύμα, παρακάλεσε τον Κύριο να φύγει από το πλοίο του; Αυτός που από τα παιδικά του χρόνια περίμενε τον Μεσσία, τώρα Του ζητά να φύγει από τη ζωή του; Ασφαλώς το αίτημα του Πέτρου δεν εκφράζει μια διάθεση αρνήσεως και αποδιώξεως του Χριστού. Αντίθετα. Ο άδολος αυτός ψαράς της Γαλιλαίας ένιωσε την ώρα εκείνη ένα φοβερό συγκλονισμό στην ψυχή του. Κατάλαβε μέσα στην ευλογία του θαύματος ότι δεν έχει μπροστά του έναν απλό άνθρωπο, αλλά ένα μοναδικό διδάσκαλο που έχει θεία δύναμη. Και αισθανόμενος το μεγαλείο του δεν αντέχει να ατενίσει το θεϊκό του πρόσωπο, αλλά πέφτει συντετριμμένος και Τον προσκυνά. Διότι αισθάνεται τον εαυτό του ανάξιο της παρουσίας του. Αισθάνεται του Χριστού την αγιότητα και τη δική του μικρότητα και αμαρτωλότητα.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει σε κάθε πνευματικό άνθρωπο κάθε φορά που αισθάνεται ιδιαιτέρως έκδηλη την ευλογία του Θεού στη ζωή του. Είναι ένα βίωμα που το νιώθουμε οι πιστοί καθώς βρισκόμαστε σε μία ιερή ώρα της λατρείας ή σε στιγμές που αισθανόμαστε τον Θεό ολοζώντανο στη ζωή μας, και αφυπνίζεται η συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας. Μας συνέχει τότε ο φόβος του Θεού. Τρέμουμε, φοβόμαστε την παρουσία του Θεού, αλλά ταυτόχρονα και την ποθούμε και τη λαχταρούμε. Πώς να πλησιάσουμε τον πάναγνο Κύριο οι ρυπαροί και ανάξιοι; Αισθανόμαστε πόσο αμαρτωλοί είμαστε και ότι δεν αξίζουμε των ευλογιών του Κυρίου. Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουμε ίσως είναι ότι όσο περισσότερο αναγνωρίζουμε την αμαρτωλότητά μας, τόσο περισσότερο ελκύουμε το έλεος και την αγάπη του Κυρίου. Γι’ αυτό ας στεκόμαστε με δέος και φόβο ενώπιόν του και ας Τον παρακαλούμε ταπεινά και ολοκάρδια να μη φύγει ποτέ από κοντά μας λόγω της μεγάλης αμαρτωλότητός μας, αλλά να μένει πάντοτε στη ζωή μας και να την γεμίζει με τις ευλογίες του.

Περιοδικό Ο Σωτήρ, 1985

Πηγή: http://www.faneromenihol.gr/etoimasia/20092013.htm

http://www.xfd.gr

0 σχόλια