Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016

To Ευλαβικό προσκύνημα μας στην Πάτμο...στο νησί της Αποκαλύψεως του Ιωάννου!(α)

3ΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

28/10/2016 – 31/10/2016 

ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ:
 ΠΑΤΜΟΣ ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ – Ι.Μ. ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗ ΘΕΟΛΟΓΟΥ-Ι.Μ. ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ – ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΟΥΜΑΝΑ - Ι.Μ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ-ΛΕΙΨΟΙ 
ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ 
Η Ενορία μας με τις ευχές και ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου πραγματοποίησε τριήμερο ευλαβικό προσκύνημα στην Πάτμο, στο νησί της Αποκάλυψης.

Πρώτη ημέρα, Παρασκευή - 28.10.2016, Πάτρα - Πειραιάς – Πάτμος:
H συγκέντρωση και η αναχώρηση των 51 προσκυνητών από την Ενορία μας έγινε στις 14:00 με προορισμό το λιμάνι του Πειραιά. 
Η προσκυνηματική μας εκδρομή στην Πάτμο, ξεκίνησε με την επιβίβαση στο πλοίο Superfast XII, με το οποίο αποπλεύσαμε στις 19:00 για την Πάτμο.
Φτάσαμε στην Πάτμο στις 03:15 της 29/10, και τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας.












Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016

Μητροπολίτης Πατρῶν Χρυσόστομος: «… Ἄν μᾶς ρωτήσουν, ποιά εἶναι ἡ Ἑλλάδα; Ἐσᾶς, θά δείξωμε παιδιά μου….»



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
24/11/2016



Μητροπολίτης Πατρῶν Χρυσόστομος: «... Ἄν μᾶς ρωτήσουν, ποιά εἶναι ἡ Ἑλλάδα; Ἐσᾶς, θά δείξωμε παιδιά μου....»
Μιά μεγαλειώδης ἐκδήλωση τῆς Νεολαίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν πραγματοποιήθηκε τήν Τετάρτη 23.11.2016, στό πλαίσιο τῶν Πρωτοκλητείων, στό Συνεδριακό καί Πολιτιστικό Κέντρο τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν μέ τήν εὐκαιρία συμπληρώσεως 190 χρόνων ἀπό τήν ἡρωϊκή ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου.
Τήν ἔναρξη τῆς ἐκδηλώσεως ἔκανε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος μεταξύ τῶν ἄλλων εἶπε χαρακτηριστικά: «...Τό Μεσολόγγι εἶναι ἡρωϊσμός καί θυσιαστική προσφορά στόν ἱερό βωμό τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἀνθός καί ποίημα... Τό Μεσολόγγι εἶναι φῶς καί ἀστραπή καί φέγγος... Τό Μεσολόγγι εἶναι μύρο εὐῶδες σέ πολύτιμο ἀλάβαστρο. Τό Μεσολόγγι εἶναι ἡ Ἑλλάδα.
Τό Μεσολόγγι εἶναι ἡ βρυσομάνα τοῦ πνεύματος.
Εἶναι ἡ ρίζα τῆς ἀντίστασης ἐναντίον κάθε μορφῆς σκλαβιᾶς.
Εἶναι ἡ ὑπέρβαση τῶν φθαρτῶν καί γηΐνων. 
Εἶναι ἡ νίκη τῆς ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου. 
Εἶναι ἡ φωνή πού ξυπνάει τά αἵματα τῶν σημερινῶν Ἑλλήνων γιά νά σταθοῦν στά πόδια τους, παρά τίς πολλές δυσκολίες καί τόν φοβερό πόλεμο γιά νά ἁλωθῇ ἡ ψυχή τοῦ Γένους μας...».

Ἐν συνεχείᾳ τά παιδιά τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως παρουσίασαν μέ θαυμάσιο τρόπο ἕνα θεατρικό δρώμενο μέ τίτλο «Νά ζεῖ τό Μεσολόγγι», σέ σενάριο καί σκηνοθεσία τῶν Νεανικῶν Ὁμάδων τῆς Ἀναπλαστικῆς Σχολῆς Πατρῶν, ἑρμηνεύοντας μέ ἕνα μοναδικό τρόπο σκηνές ἀπό τά δεινά πού ὑπέστησαν οἱ Μεσολογγίτες λόγῳ τῆς πείνας, καθώς καί στιγμές ἀπό τήν ἡρωϊκή ἔξοδο, δημιουργώντας ρίγη συγκινήσεως στό πλῆθος τοῦ Λαοῦ πού εἶχε κατακλύσει τό Συνεδριακό τοῦ Πανεπιστημίου.
Τήν ὡραία αὐτή ἐκδήλωση πλαισίωσαν μέ ἐπίκαιρα τραγούδια (μελοποιημένα ἀποσπάσματα ἀπό τούς Ἐλεύθερους Πολιορκημένους) ἡ Χορωδία τῆς Χριστιανικῆς Φοιτητικῆς Δράσεως Πατρῶν καθώς καί τά μέλη τοῦ Λαογραφικοῦ Χορευτικοῦ Ὁμίλου Πατρῶν, οἱ ὁποῖοι μέ λεβεντιά χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.
Τήν εὐθύνη τῆς Ἐκδηλώσεως εἶχε ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Εἰρηναῖος Σωτηρόπουλος, ὑπεύθυνος Νεότητος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν καί ὁ Διάκονος Ἱερόθεος Ἀνδρουτσόπουλος, ὁ ὁποῖος παρουσίασε τήν ἐκδήλωση.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό τέλος τῆς Ἐκδηλώσεως εὐχαρίστησε ὅλους ὅσοι συνετέλεσαν γιά τήν ἄψογη αὐτή ἑορτή Νεολαίας, ἐνῶ ἀπευθυνόμενος πρός τά παιδιά πού κοπίασαν, εἶπε χαρακτηριστικά: «... Ἄν μᾶς ρωτήσουν ποιά εἶναι ἡ Ἑλλάδα; Ἐσᾶς θά δείξωμε παιδιά μου... Σήμερα ἡ Πάτρα, ἀγκαλιάζει τήν Ἱερά Πόλη τοῦ Μεσολογγίου, ἀγκαλιάζει τήν Ἑλλάδα, ἀγκαλιάζει κάθε τόπο πού εἶναι ποτισμένος μέ αἵματα καί θυσίες Ἁγίων καί ἡρώων...»
Στήν ἐκδήλωση παρέστησαν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Ἐπιφάνιος Καραγεῶργος, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας, ἐκπρόσωπος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶ, ὁ Βουλευτής Ἀχαΐας κ. Νίκος Νικολόπουλος, ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν καί Φορέων, ἑκατοντάδες νέων μέλη τῶν Νεανικῶν Συνάξεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί πλῆθος Λαοῦ.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.













Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2016

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΠΑΤΟΡΕΣ (β)

Μιζέρια ἢ χαρά;
π. Δημητρίου Μπόκου
«Ἄν­να …τὴν ἁ­γνὴν ἀ­ει­πάρ­θε­νον προ­σά­γει με­τ’ εὐ­φρο­σύ­νης εἰς τὸν να­ὸν τοῦ Θε­οῦ» (Ἀ­πό­στι­χα Εἰ­σο­δί­ων).
Οἱ εὐ­λο­γη­μέ­νοι Θε­ο­πά­το­ρες Ἰ­ω­α­κεὶμ καὶ Ἄν­να δὲν παύ­ουν νὰ μᾶς ἐκ­πλήτ­τουν εὐ­χά­ρι­στα, κα­θώς, ἐναλλασσόμενο ἀδιάκοπα τὸ ἐτήσιο ἑορτολόγιο, ἀ­πο­κα­λύ­πτει μπρο­στά μας ἀ­ξι­ο­πρό­σε­κτες πτυ­χὲς τῆς θεοχαρίτωτης ζω­ῆς τους (βλ. καὶ ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 386, Σε­πτ. 2015).
Δὲν πρό­λα­βαν νὰ χα­ροῦν κα­λὰ-κα­λὰ τὴν ἀ­γα­πη­μέ­νη τους κο­ρού­λα, ποὺ εἶ­χαν ἀ­πο­κτή­σει πρὸς τὴ δύ­ση τῆς ζω­ῆς τους, με­τὰ ἀ­πὸ ἰ­σό­βια σχε­δὸν ἀ­να­μο­νή. Τρί­α χρό­νια ὅ­λα κι ὅ­λα τὴν ἔ­ζη­σαν καὶ τὴ χά­ρη­καν. Μὰ ἦ­ταν ἀρ­κε­τὰ αὐ­τὰ γιὰ νὰ ἀ­να­πλη­ρώ­σουν στὴν εὐ­γνώ­μο­νη καρ­διά τους τὴ λύ­πη γιὰ τὴ μα­κρὰ πε­ρί­ο­δο τῆς πι­κρῆς ἀ­να­μο­νῆς.
Εἶ­χαν δι­δα­χθεῖ νὰ ἀ­πο­δέ­χον­ται ἤ­ρε­μα τὸ θέ­λη­μα τοῦ Θε­οῦ. Ἂν καὶ ἐ­πώ­δυ­νη ἡ ἀ­να­μο­νή τους, δὲν τοὺς ἐ­ξώ­θη­σε πο­τὲ σὲ ἀλ­λα­γὴ στά­σης ἀ­πέ­ναν­τι στὸν Θε­ό. Ἡ στά­ση τους, στά­ση ἐμ­πι­στο­σύ­νης καὶ ἀ­γά­πης, ἦ­ταν ἀ­πό­λυ­τα στα­θε­ρή, χω­ρὶς νὰ στη­ρί­ζε­ται στὸ δοῦ­ναι καὶ λα­βεῖν. Ἂν καὶ ἀ­δι­ά­λει­πτο τὸ αἴ­τη­μά τους, δὲν ἦ­ταν μο­νό­πλευ­ρα ἀ­παι­τη­τι­κό, ἐ­πί­μο­να ἐ­γω­κεν­τρι­κό. Ζη­τοῦ­σαν καὶ πε­ρί­με­ναν. Χω­ρὶς νὰ βά­ζουν στὸν Θε­ὸ χρο­νο­δι­ά­γραμ­μα. Ζη­τοῦ­σαν καὶ δὲν εἶ­χαν πρό­βλη­μα νὰ ξα­να­ε­πι­στρέ­ψουν μὲ ζη­λευ­τὴ εὐ­χα­ρι­στια­κὴ δι­ά­θε­ση στὸν δω­ρε­ο­δό­τη τὸ δῶ­ρο του. Ἡ Ἄννα θυμᾶται μὲ εὐγνωμοσύνη τὸν καιρὸ ποὺ παρακαλοῦσε μὲ πίστη καὶ προσευχὴ τὸν Θεὸ νὰ ἀποκτήσει τέκνο καὶ θεωρεῖ ἀπολύτως δίκαιο «μετὰ τόκον τὸ κύημα προσάγειν τῷ παρέχοντι». Νὰ ἀντιπροσφέρει τὸ παιδί της σ’ αὐτὸν ποὺ τῆς τὸ ἔδωσε. Ἀναγνωρίζει ὅτι «νόμιμον ὄντως τὸ ἔργον ἐστίν».
Εἶ­χαν τὸ οὐ­σι­ω­δέ­στε­ρο, τὸν Θε­ό. Δὲν ἦ­ταν καί­ριας ση­μα­σί­ας συ­νε­πῶς γι’ αὐτοὺς σὲ τί­νος τὰ χέ­ρια θὰ βρί­σκον­ταν τὰ δῶ­ρα του. Πρό­θυ­μα τοῦ τὰ ἀν­τι­πρό­σφε­ραν. Ὄ­χι ἀ­πὸ ἀ­νάγ­κη. Ὄ­χι μὲ μί­ζε­ρη, γκρινιάρικη δι­ά­θε­ση. Ἀλ­λὰ μὲ χα­ρά. «Με­τ’ εὐ­φρο­σύ­νης». Καὶ μὲ δι­ά­θε­ση εὐ­γνω­μο­σύ­νης. Γι’ αὐ­τὸ στὴν ὁ­ρι­σμέ­νη ὥ­ρα, ὅ­πως εἶ­χαν ὑ­πο­σχε­θεῖ στὸν Θε­ό, ἔ­φε­ραν τὴν τρί­χρο­νη μό­λις θυ­γα­τέ­ρα τους στὰ Ἅ­για τῶν Ἁ­γί­ων, στὸν να­ό, δῶ­ρο, ἀ­φι­έ­ρω­μα σ’ αὐ­τόν. Κα­τα­λά­βαι­ναν πὼς πι­θα­νό­τα­τα δὲν θὰ τὴν ἔ­βλε­παν πο­τὲ ξα­νά. Ἦ­ταν γέ­ροι. (Καὶ πράγ­μα­τι, ὅ­ταν ἡ Πα­να­γί­α - δε­κα­πεν­τά­χρο­νη πλέ­ον - βγῆ­κε ἀ­π’ τὸν να­ό, οἱ γο­νεῖς της δὲν ζοῦ­σαν πιά). Μὰ δὲν θρη­νοῦν γι’ αὐ­τό. Δὲν κλαῖ­νε γιὰ τὸν ἀ­πο­χω­ρι­σμό της. Χαί­ρον­ται ποὺ τὴν προ­σφέ­ρουν στὸν Θε­ό, γιὰ νὰ γί­νει «ἱ­ε­ρὸν ἀ­νά­θη­μα (=ἀφιέρωμα), εὐ­ῶ­δες θυ­μί­α­μα, δο­χεῖ­ον τοῦ ἀ­προ­σί­του καὶ θεί­ου Φω­τός, τοῦ Ἰ­η­σοῦ οἰ­κη­τή­ριον, Θε­ο­μή­τωρ καὶ Θε­ό­νυμ­φος» (Ὑμνολογία τῶν Εἰσοδίων).
Τὸ γνή­σιο τῆς συμ­πε­ρι­φο­ρᾶς τους φαί­νε­ται καὶ ἀ­πὸ τὸ ὅ­τι προ­ε­τοί­μα­σαν καὶ τὴ μι­κρή τους κό­ρη νὰ δε­χθεῖ μὲ τὸν ἴ­διο τρό­πο τὸ γε­γο­νὸς τῆς ἀ­φι­έ­ρω­σης καὶ τοῦ ἀ­πο­χω­ρι­σμοῦ της ἀ­πὸ τοὺς γο­νεῖς. Καί, πράγ­μα ἀ­φύ­σι­κο γιὰ παι­δά­κι τρι­ῶν χρο­νῶν, ἡ ὄν­τως χα­ρι­τω­μέ­νη Μα­ρί­α φεύ­γει μὲ χα­ρὰ ἀ­πὸ τὴν ἀγ­κα­λιά τους, ἀ­νε­βαί­νει τὰ σκα­λιὰ τοῦ να­οῦ «πε­ρι­χο­ρεύ­ου­σα (=χορεύοντας), χαί­ρει εἰ­σερ­χο­μέ­νη ἐν τῷ Να­ῷ... Καὶ χαίρουσι σὺν αυτῇ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα τῷ πνεύματι». Οἱ ἅγιοι γεννήτορες, «συζυγία ἡ ἄριστος, Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα χορεύοντες», δὲν θρηνοῦν, ἀλλὰ σκιρτοῦν ἀπὸ χαρά. «Ἡ Ἄννα ἡ ἄμεμπτος ἠγαλλιᾶτο, ὡς δῶρον πολύτιμον τῷ Θεῷ προσφέρουσα ἐν τῷ ναῷ μητρικῶς, Ἰωακεὶμ δὲ σὺν αὐτῇ πανηγυρίζει φαιδρῶς».
Ἡ ἀφιέρωση τῆς κόρης τους στὸν Θεό εἶναι γεγονὸς εὐφρόσυνο γι’ αὐτούς. «Εὐφραίνεται σήμερον φαιδρῶς Ἰωακείμ, καὶ Ἄννα ἡ ἄμεμπτος Κυρίῳ τῷ Θεῷ προσφέρει θυσίαν τὴν δοθεῖσαν αὐτῇ, ἐξ ἐπαγγελίας, ἁγίαν θυγατέρα». Ὄχι μόνο δὲν στενοχωριοῦνται γιὰ τὸν πρόωρο ἀποχωρισμό τους απὸ τὴν ἀγαπημένη τους κόρη, ἀλλὰ ἀντιθέτως παρακινοῦν καὶ τοὺς ἄλλους νὰ χαροῦν μαζί τους. «Υποδέχου οὖν τὴν ἄχραντον ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Κτίστου σου καὶ χαίρων ψάλλε αὐτῷ», παρακινεῖ τὸν Ζαχαρία «σκιρτῶσα» ἡ Ἄννα.  Ἀ­δι­α­νό­η­τα πράγ­μα­τα γιὰ τὸ φτω­χό μας μυα­λό! Με­γα­λει­ῶ­δες φαι­νό­με­νο καὶ οἱ γο­νεῖς καὶ ἡ κό­ρη! Πῶς νὰ μὴν ἀ­να­κρά­ξει πε­ρι­χα­ρὴς καὶ ἐκ­στα­τι­κὸς «ὁ Βα­ρα­χί­ου υἱ­ός», ὁ προ­φή­της Ζα­χα­ρί­ας καὶ πα­τέ­ρας τοῦ Προ­δρό­μου: «Χαῖ­ρε θαῦ­μα παγ­κό­σμιον»!
Ἐ­μεῖς τώ­ρα; Προ­σφέ­ρου­με τί­πο­τε στὸν Θε­ό; Σταυ­ρώ­νου­με τὰ πά­θη μας καὶ τὶς ἐ­πι­θυ­μί­ες μας γιὰ νὰ ἑ­τοι­μά­σου­με καὶ νὰ προ­σφέ­ρου­με τὸν ἑ­αυ­τό μας «εἰς κα­τοί­κη­σιν» τοῦ παμβασιλέως Θε­οῦ; Θυμούμαστε ὅτι καὶ τὸ δικό μας σῶμα «ναὸς τοῦ ἐν ἡμῖν γίου Πνεύματός ἐστιν» (Α´ Κορ. 6, 19); Πόσο φροντίζουμε αὐτὸν τὸν ναό; Τὸν φυλάγουμε μακριὰ «ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ» (Β΄ Κορ. 7, 1), ἀγαπώντας «τὴν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου» Του; Καὶ μὲ ποι­ὰ δι­ά­θε­ση τὸ κά­νου­με αὐ­τό; Μὲ προ­θυ­μί­α καὶ χα­ρὰ ἢ μὲ τὴ μί­ζε­ρη ἀ­δι­ά­κο­πη γκρί­νια μας γιὰ τὶς ἀ­τέ­λει­ω­τες (δῆ­θεν) ἀ­παι­τή­σεις τοῦ Θε­οῦ;
Κι ὅ­ταν τὸ παι­δί μας ἢ κά­ποι­ος ἄλ­λος δι­κός μας θέ­λει νὰ ἀ­φι­ε­ρω­θεῖ στὸν Θε­ό, πῶς ἀν­τι­δροῦ­με; Κυ­ρι­εύ­ει τό­τε τὴν καρ­διά μας ἡ χα­ρὰ ὅ­πως τοὺς Θε­ο­πά­το­ρες; Ἢ μή­πως τὴν κατακλύζει ἡ πνευ­μα­τι­κὴ μι­ζέ­ρια σὰν ἄλ­λος μο­λυ­σμα­τι­κὸς λοι­μός, μα­ραί­νοντας ἐν τῇ γε­νέ­σει του καὶ πνί­γοντας κά­θε «καλὸν σπέρμα» ποὺ ὁ Θε­ὸς πα­σχί­ζει νὰ φυ­τέ­ψει στὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν μας και στὶς δικές μας ψυχές;
(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 388, Νοέμβρ. 2015, ἐπηυξημένο)

(Τέλος) 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΠΑΤΟΡΕΣ (α)

Θεῖο καὶ ἀνθρώπινο θέλημα
π. Δημητρίου Μπόκου
Οἱ ἅ­γιοι Θε­ο­πά­το­ρες Ἰ­ω­α­κεὶμ καὶ Ἄν­να (9 Σε­πτ.) ἀ­νή­κουν στὰ ἅ­για ἀν­δρό­γυ­να τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Ἱ­στο­ρί­ας. Μὲ τὴ θε­ο­σέ­βεια ποὺ τοὺς δι­έ­κρι­νε ἀ­ξι­ώ­θη­καν νὰ γί­νουν οἱ κα­τὰ σάρ­κα προ­πά­το­ρες (οἱ παπ­ποῦ­δες δη­λα­δὴ) τοῦ Χρι­στοῦ. Κι ὅ­μως οἱ εὐ­λα­βεῖς αὐ­τοὶ ἄν­θρω­ποι εἶ­χαν γε­ρά­σει χω­ρὶς νὰ ἀ­πο­κτή­σουν τέ­κνα. Ἡ βα­θειά τους ἐ­πι­θυ­μί­α ἔ­με­νε ἀ­νεκ­πλή­ρω­τη. 
Ὁ Θε­ὸς ἤ­θε­λε ὅ­λα τὰ πε­ρι­στα­τι­κὰ ποὺ ἀ­φο­ροῦ­σαν τὴν ἐν­σάρ­κω­ση τοῦ Υἱ­οῦ του νὰ γί­νουν μὲ τρό­πο θαυ­μα­στό. Ὅ­ταν λοι­πὸν εἶ­χε ἐ­κλεί­ψει κά­θε φυ­σι­κὴ δυ­να­τό­τη­τα γιὰ ἀ­πό­κτη­ση παι­διοῦ, ἀ­φοῦ ἡ Ἄν­να ἦ­ταν σχε­δὸν ἑ­ξήν­τα χρο­νῶν, ὁ Θε­ὸς ἀ­να­τρέ­πει τοὺς φυ­σι­κοὺς νό­μους καὶ τοὺς χα­ρί­ζει αὐ­τὸ ποὺ δι­α­κα­ῶς ἐ­πι­θυ­μοῦ­σαν: τὴ θυ­γα­τέ­ρα ποὺ θὰ γι­νό­ταν «ἡ πάν­των χα­ρά», ἡ μη­τέ­ρα τοῦ Υἱ­οῦ τοῦ Θε­οῦ.
Τί ἔ­κα­ναν μέ­χρι τό­τε οἱ Θε­ο­πά­το­ρες; Εἶ­χαν ἀ­να­θέ­σει «τὴν πᾶ­σαν ἐλ­πί­δα» τους στὸν Θε­ό. Ἡ σχέ­ση τους μα­ζί του ἦ­ταν σχέ­ση ἐμ­πι­στο­σύ­νης καὶ ἀ­γά­πης. Ὁ με­γά­λος τους πό­θος εἶ­χε γί­νει συ­νε­χής, ἀ­δι­ά­λει­πτη προ­σευ­χή. Μιὰ προ­σευ­χὴ ὅ­μως ποὺ δι­α­κρι­νό­ταν γιὰ τὴν ἤ­ρε­μη ἀ­πο­δο­χὴ τοῦ θε­λή­μα­τος τοῦ Θε­οῦ. Ἀ­πεγ­κλω­βι­σμέ­νη ἀ­πὸ τὴν ἐ­γω­κεν­τρι­κὴ μο­νο­μέ­ρεια τοῦ δι­κοῦ τους θε­λή­μα­τος. Εἶ­χαν κα­τα­λά­βει ὅ­τι πά­νω καὶ ἀ­πὸ αὐ­τὸ ποὺ ἤ­θε­λαν αὐ­τοί, ἀ­ξί­α ἔ­χει ὁ Θε­ὸς καὶ τὸ θέ­λη­μά του. Ἀ­γα­ποῦ­σαν πρῶ­τα τὸν Θε­ὸ καὶ με­τὰ τὰ δῶ­ρα του. Ζη­τοῦ­σαν μὲν ὡς ἄν­θρω­ποι αὐ­τὸ ποὺ ἐ­πι­θυ­μοῦ­σαν. Ἄ­φη­ναν ὅ­μως στὸν Θε­ὸ τὸ πε­ρι­θώ­ριο νὰ ἐ­νερ­γή­σει ὅ­πως αὐ­τὸς ἤ­θε­λε. «Οὐχ ὡς ἐ­γὼ θέ­λω, ἀλ­λ’ ὡς σύ». Δὲν ἐ­πέ­με­ναν πά­σῃ θυ­σί­ᾳ νὰ γί­νει τὸ δι­κό τους.
Λέ­γει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ ὁ ἅ­γιος Κο­σμᾶς ὁ Αἰ­τω­λός: «Ἦ­σαν ὁ Ἰ­ω­α­κεὶμ καὶ ἡ Ἄν­να ἄν­θρω­ποι εὐ­λα­βεῖς, σώ­φρο­νες, ἐ­νά­ρε­τοι, τα­πει­νοί, …ἀλ­λὰ παι­διὰ δὲν ἔ­κα­μνον. Γνω­ρί­ζον­τας πὼς ὁ πα­νά­γα­θος Θε­ὸς δί­δει ὅ­λα τὰ ἀ­γα­θά, τὸν πα­ρε­κά­λουν νὰ τοὺς δώ­σει ἕ­να τέ­κνον, ἀρ­σε­νι­κὸν ἢ θη­λυ­κόν, καὶ νὰ τὸ ἀ­φι­ε­ρώ­σουν εἰς τὸν Να­όν… Βλέ­πον­τας ὁ πα­νά­γα­θος Θε­ὸς τὴν κα­λήν τους γνώ­μην, τοὺς εὐ­λό­γη­σε καὶ ἐ­γέν­νη­σαν τὴν Δέ­σποι­ναν τὴν Θε­ο­τό­κον καὶ τὴν ἔ­βγα­λαν Μα­ρί­αν… Σεῖς, ἀ­δελ­φοί μου, ὁ­πού δὲν κά­μνε­τε παι­διά, νὰ ἔ­χε­τε τὴν ἐλ­πί­δα σας εἰς τὸν Θε­όν, ὡ­σὰν ὁ Ἰ­ω­α­κεὶμ καὶ ἡ Ἄν­να, ὄ­χι νὰ κά­μνε­τε γο­η­τεί­ας καὶ μα­γι­κὰ καὶ ἄλ­λα δι­α­βο­λι­κά… Κα­θὼς ὁ Ἰ­ω­α­κεὶμ καὶ ἡ Ἄν­να ἐ­ζη­τοῦ­σαν παι­δί­ον ἀ­πὸ τὸν Θε­ὸν καὶ ὄ­χι ἀ­πὸ ἄν­θρω­πον, ἔ­τσι καὶ ἡ εὐ­γε­νί­α σας ὅ,τι θέ­λε­τε νὰ ζη­τή­σε­τε, ἀ­πὸ τὸν Θε­ὸν νὰ ζη­τή­σε­τε καὶ ὄ­χι ἀ­πὸ ἄν­θρω­πον…».
Οἱ ἅ­γιοι Θε­ο­πά­το­ρες γνω­ρί­ζουν ὅ­τι δὲν εἶ­ναι τί­πο­τε δι­κό τους. Ὅ­λα εἶ­ναι τοῦ Θε­οῦ καὶ τοὺς τὰ δί­νει γιὰ ὅ­σο χρό­νο θέ­λει ἐ­κεῖ­νος νὰ τὰ ἔ­χουν. Γι’ αὐ­τὸ καὶ δὲν με­τέρ­χον­ται ὁ­ποι­ο­δή­πο­τε μέ­σο νὰ τ’ ἀ­πο­κτή­σουν, ἐ­πι­τρε­πτὸ ἢ ἀ­νε­πί­τρε­πτο, «γο­η­τεῖ­ες καὶ μα­γι­κὰ καὶ ἄλ­λα δι­α­βο­λι­κά». Ἀρ­κοῦν­ται σὲ ὅ­σα καὶ ὅ­ταν καὶ γιὰ ὅ­σο τοὺς δώ­σει ὁ Θε­ός. Γι’ αὐ­τὸ καὶ δὲν τὰ οἰ­κει­ο­ποι­οῦν­ται, ἀλ­λὰ τὰ ἀν­τι­προ­σφέ­ρουν ὅ­λα πρό­θυ­μα στὸν Θε­ό, σὲ μιὰ κί­νη­ση εὐ­χα­ρι­στί­ας, «τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν», μὲ ἀ­πο­κο­ρύ­φω­μα τὴν χω­ρὶς δι­σταγ­μὸ ἀ­φι­έ­ρω­ση τοῦ παι­διοῦ τους, ποὺ μὲ τό­ση λα­χτά­ρα πε­ρί­με­ναν μιὰ ζω­ή. Ὁ Θε­ὸς τοὺς τὸ ἔ­δω­σε, τοῦ Θε­οῦ εἶ­ναι καὶ τώ­ρα. Καὶ τὸ παι­δί τους ἀ­κό­μα δὲν τὸ θε­ω­ροῦν ἀ­πό­λυ­το κτῆ­μα τους.
Πό­ση ἀν­τί­θε­ση μὲ τὸν ση­με­ρι­νὸ ἄν­θρω­πο, γιὰ τὸν ὁ­ποῖ­ο τὸ νό­η­μα τῆς ζω­ῆς εἶ­ναι ἡ ἄ­με­ση καὶ μὲ κά­θε τρό­πο, θε­μι­τὸ ἢ ἀ­θέ­μι­το, ἱ­κα­νο­ποί­η­ση τῆς κά­θε του ἐ­πι­θυ­μί­ας! Γιὰ τὸν ὁ­ποῖ­ο καὶ ὁ Θε­ὸς δὲν εἶ­ναι τίποτε περισσότερο από ἁπλὸ ὄρ­γα­νο γιὰ τὴν ἐ­πι­τυ­χί­α τῶν σκο­πῶν του. Καί, κατὰ τὴν ἐν­τε­λῶς βρε­φι­κὴ νο­ο­τρο­πί­α τοῦ καλομαθημένου ἀνθρώπου, εἶναι κα­λὸς ὁ Θεὸς ὅ­ταν ἐκ­πλη­ρώ­νει τὰ αἰ­τή­μα­τά του, ἄ­δι­κος ὅμως, κα­κὸς καὶ ἄ­χρη­στος, ὅ­ταν συμ­βαί­νει τὸ ἀντίθετ­ο.
Ἡ τό­σο νη­φά­λια στά­ση τῶν ἁ­γί­ων Θε­ο­πα­τό­ρων ἔ­χει νὰ μᾶς πεῖ ἄ­ρα­γε τί­πο­τε;
(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 386, Σεπτέμβριος 2015)
(Συνεχίζεται)

Ἀ ν τ ι ύ λ η
Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα
Τηλ. 26820-25861/23075/6980.898.504

"Να ζεί το Μεσολόγγι!" Τά νειάτα τῆς Πάτρας τιμοῦν τά 190 χρόνια ἀπό τήν Ἒξοδο τοῦ Μεσολογγίου.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
23/11/2016
Σήμερα τό ἀπόγευμα, Τετάρτη 23.11.2016 καί ὣρα 6:30μ.μ. στό Συνεδριακό καί Πολιτιστικό Κέντρο τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν, στό πλαίσιο τῶν Πρωτοκλητείων 2016, θά πραγματοποιηθῇ ἡ ἑορτή Νεολαίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.
Τά νειάτα τῆς Πάτρας τιμοῦν τά 190 χρόνια ἀπό τήν Ἒξοδο τοῦ Μεσολογγίου.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Δίνεις αίμα...Δίνεις Ζωή...η Εθελοντική Αιμοδοσία στην Ενορία μας!!!

Η Ενορία μας με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, οργάνωσε για δεύτερη φορά και φέτος την δράση Εθελοντικής Αιμοδοσίας.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016 η Ενοριακή δράση για την Εθελοντική Αιμοδοσία. Από της 10 το πρωί έως τις 1 το μεσημέρι στο προαύλιο του Ιερού Ναού μας βρέθηκε η κινητή μονάδα Αιμοληψίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ΠΑΝΑΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ. 

Η ανταπόκριση για συμμετοχή σε αυτή την πράξη αγάπης ήταν μεγάλη! Η Ιατρός και οι επισκέπτριες υγείας υποδέχθηκαν τους 32 περίπου Ενορίτας που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της Εκκλησίας για να προσφέρουν λίγο από το αίμα τους αποδεικνύοντας έτσι έμπρακτα την αγάπη τους στον πάσχοντα συνάνθρωπο. Μετά από ιατρικό έλεγχο τελικά αιμοδότησαν 16 συνάνθρωποι μας. 
Θερμές ευχαριστίες σε όσες και όσους στήριξαν και αυτή την Ενοριακή δράση αγάπης.








"H Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ τέως Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας Κωστῆ Στεφανόπουλου στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Παλαιοῦ Ψυχικοῦ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
22.11.2016
 
Μέ κάθε ἐπισημότητα καί τίς δέουσες τιμές  ἐτελέσθη τήν Τρίτη 22.11.2016, ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ τέως Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας Κωστῆ Στεφανόπουλου στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Παλαιοῦ Ψυχικοῦ, παρουσίᾳ τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, τοῦ Ἐξοχωτάτου Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος κ. Ἀλέξη Τσίπρα καί ὅλης  τῆς Πολιτικῆς, Πολιτειακῆς καί λοιπῆς Ἡγεσίας τῆς Χώρας.

  Τῆς Ἐξοδίου Ἀκολουθίας προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἐξεπροσώπησε τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο. Ἀμέσως μετά τήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν ἐξεφώνησε τόν παρακάτω  ἐπικήδειο λόγο:
«Ἀoίδιμε Πρόεδρε, ἐξοχώτατε γιά πάντα στίς καρδιές τῶν Ἑλλήνων, Κωστῆ Στεφανόπουλε.
Σήμερα πού γράφεται ἡ τελευταία πράξη τοῦ βίου σου σ’ αὐτό τόν κόσμο καί παριστάμεθα μάρτυρες, Πολιτική Ἡγεσία καί Λαός, συνοδεύοντας προσευχητικά τήν οἰκογένειά σου, ἔχω τήν τιμή νά ἐκπροσωπῶ τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο, τοῦ ὁποίου οἱ προσευχές θερμές ἀναπέμπονται πρός τόν πανοικτίρμονα Θεόν γιά τήν ἀνάπαυσή σου ἐν χώρᾳ ζώντων καί μακάρων, ἔνθα ἦχος καθαρός ἑορταζόντων καί βοώντων ἀπαύστως τό «Κύριε δόξα σοι» καί τοῦ ὁποίου τίς πατρικές ὁλόθυμες εὐχές καί τήν ἀγάπη μεταφέρω στήν ἀγαπημένη οἰκογένειά σου.
Ὅμως ἀοίδιμε, καί πάλιν λέγω, ἐξοχώτατε ἀδελφέ μας, ἔχω τήν τιμή αὐτή τήν ξεχωριστή γιά σένα στιγμή, σ’αὐτό τό δικό σου, τό προσωπικό, ἀναστάσιμο πανηγύρι, ὡς Ἐπίσκοπος τῆς ἰδιαιτέρας σου Πατρίδος, νά ἐκπροσωπῶ τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν πιστό καί φιλόθεο Λαό τῆς πόλεως τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, τῆς Ἀποστολικῆς πόλεως καί Μητροπόλεως τῶν Πατρῶν, ἡ ὁποία σέ ἐγέννησε καί σέ ἐγαλούχησε, σοῦ ἔδωσε τά πρῶτα σκιρτήματα τῆς καρδιᾶς καί σέ παρέδωσε στήν Ἑλλάδα, θά ἔλεγα δέ καί στόν κόσμο γενικώτερα, ὡς ἕνα ἄνθρωπο ἐλεύθερο καί ἀκέραιο, ὑπεύθυνο καί ὑπερήφανο (μέ τήν πνευματική βεβαίως ἔννοια τοῦ
ὃρου) καί γιά τόν ὁποῖο ἐκαυχᾶτο καί στήν συνέχεια θά καυχᾶται ἀφοῦ ἡ πνοή σου, ἡ μνήμη σου, τά πατήματά σου, θά εἶναι ἐκεῖ στήν πόλη πού τόσο ἀγάπησες καί σέ ἀγάπησε.
Ἡ Πάτρα ἀξιομακάριστε καί ἀείμνηστε Πρόεδρε ἐκαυχᾶτο καί θά καυχᾶται γιά τόν Κωστῆ της, τόν ἀθλητή τοῦ στίβου καί τῆς ζωῆς, τόν Κωστῆ μέ τό ἀνήσυχο πνεῦμα καί τό σπινθηροβόλο βλέμμα, γιά τόν δεινό ρήτορα, γιά τόν πολιτικό ἄνδρα, παράδειγμα, γιά τόν Ἕλληνα ἡγέτη, ὁ ὁποῖος μέ παρρησία μίλησε ἐνώπιον ἰσχυρῶν γιά τήν μεγαλωσύνη, τίς θυσίες τήν προσφορά καί τά δίκαια τῆς Πατρίδος μας.
Θά σεμνύνεται ἡ Πάτρα, ὅπως καί ἡ Πατρίδα μας ὁλόκληρη, γιά τό σύμβολο τῆς ἑνότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, γιά τόν Πρόεδρο τῆς σεμνότητος καί τῆς εὐθύτητος, τῆς ἁπλότητος καί τῆς εὐθύνης. Γιά τόν Ἕλληνα μέ τήν βαθύτατη ἐπίγνωση τῆς ἐπιτελέσεως τοῦ χρέους ἔναντι τοῦ ἱστορικοῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος καί τοῦ μέλλοντος αὐτοῦ τοῦ τόπου.
Γιά τό Πρόεδρο πού ἤξερε ὅτι στούς ὤμους του σηκώνει μιά ἱστορία γραμμένη μέ αἷμα καί πνεῦμα, πού γνώριζε τήν ἀξία αὐτῆς τῆς κληρονομιᾶς, γιά τό παρόν τοῦ τόπου καί πού αἰσθανόταν πλήρως ὅτι αὐτή ἡ βαρειά καί ἱερά παρακαταθήκη ἔπρεπε καί πρέπει νά παραδοθῇ ἀτόφια στούς ἐπιγενομένους γιά νά ὑπάρξῃ ἡ ἀπαραίτητη συνέχεια γιά ἕνα αἰσιόδοξο καί ἐλπιδοφόρο μέλλον παρά τίς ὅποιες δυσκολίες καί ἀντιξοότητες τῶν καιρῶν.
Γιά τόν πολιτικό ὁ ὁποῖος μέ σιγουριά καί ἐμπιστοσύνη στήν Ἑλληνική φύτρα ἔλεγε ὅτι « Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμαστε γερό σκαρί καί θ’ ἀντέξωμε. Περάσαμε τόσα καί τόσα... Τώρα θά τούς κάνωμε τό χατήρι;...»
Ἀοίδιμε Πρόεδρε,
Ἀπό αὔριο θά ἀναπαύεσαι καί σωματικά στήν πόλη σου γιά πάντα, ἀφοῦ τό σκήνωμά σου φιλόστοργα θά τό ἀγκαλιάζῃ ἡ Πατραϊκή γῆ, ἡ γῆ τῆς πόλεως τῆς καρδιᾶς σου.
Ἐμεῖς καθώς πλησιάζει ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, θά ἑτοιμάζωμε τόν τόπο γιά νά σταθῇς μαζί μας, ἀφοῦ ποτέ δέν ἔλειψες ἀπ’ αὐτή τήν γιορτή καί οὔτε θά λείψῃς. Καί στήν ἀγαπημένη σου Ἐκκλησιά τῆς Εὐαγγελίστριας τῶν Πατρῶν, θά σκύβῃς εὐλαβικά γιά νά προσκυνῇς τόν Ἐπιτάφιο καί θά ἀκολουθῇς σεμνά τήν λιτανευτική πομπή γιά νά περάσῃς, νά φτάσῃς καί νά γιορτάσῃς τήν Ἀνάσταση, τό αἰώνιο Πάσχα, ἀφοῦ κατά τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Παῦλο «οὐκ ἔχομεν ὦδε μένουσαν πόλιν, ἀλλά τήν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» καί ὅπως ἐσύ ἔλεγες «ἡ μεγαλύτερη προσφορά τῆς Ἐκκλησίας στόν κόσμο εἶναι ἡ πίστη στήν Ἀνάσταση».
Ἀείμνηστε Πρόεδρε, πατρινέ πού σέ ἀγάπησε ὅλη ἡ Ἑλλάδα, σοῦ καταθέτομε τήν τιμή καί τήν εὐγνωμοσύνη γιά ὅ,τι ἤσουν καί γιά ὅ,τι ἔπραξες γιά τόν τόπο μας, γιά τήν Πατρίδα μας.
Στά παιδιά σου καί στά ἐγγόνια σου ἀφήνεις παρακαταθήκη πολύτιμη καί εἶμαι βέβαιος ὅτι θά αἰσθάνωνται καί θά εἶναι ὑπερήφανοι γιά σένα. Ἐμεῖς τούς ἐκφράζομε τήν ἀγάπη μας καί τίς θερμές εὐχές μας γιά συνέχιση ἐν ὑγιείᾳ τῆς ζωῆς τους καί ἐν εὐλογίαις πολλαῖς παρά Κυρίου.
Αἰωνία σου ἡ μνήμη ἀξιομακάριστε καί ἀείμνηστε ἀδελφέ ἡμῶν, τέως Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, Κωστῆ Στεφανόπουλε.»  


• Τά ἐπικήδεια προσφωνήματα ἐκορυφώθησαν μέ τόν ἐπικήδειο λόγο τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου.


Ο π Ευάγγελος Πριγκιπάκης στην Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών

ΔΙΑΚΙΔΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΛΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
Κανάρη 58 – Τηλ. 2610 320914
Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016 
και ώρα 7. 00΄ μ.μ.
στην αίθουσα της 
Διακιδείου Σχολής Λαού 
(Κανάρη 58) θα ομιλήσει 
ο Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος, 
Δρ. Θεολογίας,
κ. Ευάγγελος Πριγκιπάκης,
με θέμα:

«Ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος και η ίδρυση της Εκκλησίας των Πατρών»
Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

O Μακαριστός Ιερομόναχος Ιωακείμ Βραχνιώτης στα Εγκαίνια του κάτω Ι.Ν. Οσίου Ιωάννου Ρώσσου 6 Σεπτεμβρίου 1998

Διακρίνεται πρώτος από δεξιά, δίπλα στο Μακαριστό Μητροπολίτη Πατρών κυρό Νικόδημο κατά την καθιέρωση του Ιερού Θυσιαστηρίου επ' ονόματι του Οσίου Ιωάννου Ρώσσου του Ιερού Ναού.
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος εκοιμήθη 16 Νοεμβρίου 2008 πριν από 8 έτη. 
Την ίδια ημέρα 16 Νοεμβρίου 2016 εκλήθη στους ουρανούς και ο γέροντας π. Ιωακείμ.
ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΩΝ Η ΜΝΗΜΗ 

Μὲ ἐντατικοὺς ρυθμοὺς πραγματοποιοῦνται οἱ πρόβες γιὰ τὸ Θεατρικὸ γιὰ τὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου

Μὲ ἐντατικοὺς ρυθμοὺς πραγματοποιοῦνται οἱ πρόβες γιὰ τὸ Θεατρικὸ γιὰ τὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου, μὲ τὴν φροντίδα τοῦ Ἀρχιμ. π. Εἰρηναίου καὶ τοῦ Διακόνου Ἱεροθέου, κάτω ἀπὸ τὸ ἄγρυπνο βλέμμα καὶ τὶς ὁδηγίες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.
 Ἡ Ἐκδήλωση Νεολαίας  θὰ πραγματοποιηθῆ  τὴν Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2016 καὶ ὥρα 6:30 στὸ Συνεδριακὸ Κέντρο τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.
Ἐλᾶτε ὅλοι νὰ δώσουμε τὸ εὐλογημένο παρόν.


ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ

Blog Archive

Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Translate