ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
4.7.2023

Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη στήν Πάτρα ἡ Ἑορτή τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός ἡμῶν Ἰωακείμ τοῦ Νέου Ἀσκητοῦ, Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Νοτενῶν Ἀχαΐας.

Ὁ Ὅσιος Ἰωακείμ ἔζησε τόν 17ον αἰῶνα καί κατήγετο ἀπό τό χωριό Σκιαδᾶ Ἀχαΐας. Τό βαπτιστικό του ὄνομα ἦτο Ἰωάννης.

Ἐγκατέλειψε τά ἐγκόσμια καί ἀσκήτευσε κατ' ἀρχάς, ἴσως, στήν Μονή Δίβρης, ἀλλά κυρίως στήν Μονή τῶν Νοτενῶν, ὅπου ἔλαμψε ὡς φάρος πνευματικός, τιμώμενος ἰδιαιτέρως ὑπό πάντων, ἰδιαιτέρως ἀπό τόν Ἀρχιερέα τῶν Πατρῶν Παρθένιο, ὁ ὁποῖος ἐξομολογεῖτο στόν Ὅσιον Ἰωακείμ καί τόν ἐκήδευσε, ὅτε πρός Κύριον μετέστη.

Μάλιστα μετά τριετίαν ἀπό τήν κοίμηση τοῦ Ὁσίου, ὁ ὡς εἲρηται Ἀρχιερεύς, ἔκαμε τήν ἀνακομιδή τῶν Λειψάνων του, κατόπιν θαυματουργικῆς ἐπεμβάσεως τοῦ ἰδίου τοῦ Ὁσίου Ἰωακείμ, ὁ ὁποῖος μέ ἐνύπνιον στόν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, εἰδοποίησε δι' αὐτοῦ, τοῦ Πατριάρχου δηλαδή, τῶν Πατρῶν Παρθένιον νά πραγματοποιήση τήν Ἀνακομιδή. Καί τοῦτο, διά νά φανῇ καί νά καταδειχθῇ ὁ σύνδεσμος ὁ πνευματικός μεταξύ τοῦ Πατριάρχου καί τοῦ Ἀρχιερέως τῶν Πατρῶν. Ἀλήθεια, ὁποῖον ἐκκλησιαστικόν φρόνημα εἶχεν ὁ Ἅγιος!

Τό Λείψανό του εὑρέθη ἄφθαρτο, ἀλλά κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Θεός, μετά τά Ὀρλωφικά (1770) διελύθη. Σήμερα τμήματα τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ὁσίου ἔχομε στό Μοναστήρι του, τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, τῶν Νοτενῶν.

· Ὁ Σεβασμιώτατος Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος προκειμένου νά τιμήσῃ ἐξαιρέτως τόν Ἅγιον Ἰωακείμ, ἐθεμελίωσε Ἱερόν Ναόν ἐν Πάτραις καί ἤδη ἐπερατώθη ἡ ἀνέγερσις του, πρός τιμήν τοῦ Ὁσίου Ἰωακείμ καί μάλιστα ἱδρύθη, νέα ἐνορία τῆς ὁποίας κέντρον εἶναι ὁ ὡς ἄνω Ἱερός Ναός.

· Τήν παραμονή τῆς Ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου 2/7/2023, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐτέλεσε τά Θυρανοίξια τοῦ ὡς ἄνω ὡραιοτάτου Ναοῦ καί προέστη τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ καί ὡμίλησε δεόντως, ἐπαινέσας τόν Αἱδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Ἰωάννη Νικόπουλο καί τούς συνεργάτας του, ἀλλά καί ὅλους τούς Ἐνορίτας, οἱ ὁποῖοι ἐργάστηκαν καί συνεργάστηκαν γιά τήν ἀνέγερση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.

· Ἀνήμερα ἀνῆλθε στήν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Σκιαδᾶ καί ἐκεῖθεν στό Σπήλαιον - Ἀσκητήριον τοῦ Ὁσίου Ἰωακείμ, ὅπου ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, παρουσίᾳ τοῦ Δημάρχου Ἐρυμάνθου κ. Θεοδώρου Μπαρῆ, τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκιαδᾶ καί Ἐκπροσώπων ἄλλων Ἀρχῶν, ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο καί προέστη τῆς Ἱερᾶς Λιτανείας. Στό Μοναστήρι διακονεῖ μέ ἱερό ζῆλο καί αὐταπάρνηση, ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀλέξανδρος Παναγόπουλος, τόν ὁποῖον ἰδιατέρως εὐχαρίστησε καί ἐπήνεσε ὁ Σεβασμιώτατος γιά τήν πνευματική καί γενικώτερη ἐργασία του.

· Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος τήν παραμονή τῆς Ἑορτῆς ἐτέλεσε τόν πανηγυρικό Ἑσπερινό στό Ἀσκητήριο τοῦ Ὁσίου Ἰωακείμ στην Μόνη Νοτενῶν καί ἀνήμερα ἐτέλεσε τήν πρώτη Θεία Λειτουργία στόν νέο Ἱερό Ναό τοῦ Ὁσίου Ἰωακείμ, ἐν Πάτραις, καί ὡμίλησε ἐπικαίρως ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, εἰς ἀμφοτέρας τάς Ἱεράς Ἀκολουθίας.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

 

Κάθε χρόνο τήν πρώτη Κυριακή τοῦ Ἰουλίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἒχει ὁρίσει νά πραγματοποιοῦνται λατρευτικές ἐκδηλώσεις πρός τιμήν τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στό Λεόντιο Πατρῶν (παλαιά Γουρδούμιζα) καί στόν χῶρο, ὃπου ὑπάρχουν τά ἐρείπια παλαιᾶς Βασιλικῆς, μεγάλων διαστάσεων, ἀφιερωμένης στόν Ἀπόστολον Ἀνδρέα.

Στόν χῶρο αὐτό ὑπάρχει ὁ παλαιός μικρός ἱστορικός Ναός τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ὁ ὁποῖος ἐσχάτως ἀπεκατεστάθη καί συνετηρήθη μέ τήν ἂδεια καί ἐπίβλεψη τῆς Ἐφορείας Ἀρχαιοτήτων Ἀχαΐας, ἀφοῦ ὁ τόπος ἒχει χαρακτηρισθῆ ὡς ἀρχαιολογικός καί ὁ Ἱερός Ναός ὡς μνημεῖον Ἐκκλησιαστικῆς καί πολιστικῆς κληρονομιᾶς.

Ἡ περιοχή ὀνομάζεται «πάτημα» τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ἀφοῦ ὑπάρχει ἰσχυρά παράδοσις ὃτι ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας, πέρασε ἀπό ἐκεῖ, ἐδίδαξε καί ἐβάπτισε. Σημειωτεόν ὃτι οἱ ἱστορικοί, παλαιοί καί νεώτεροι, βεβαιώνουν μέ ἱστορικά στοιχεῖα ὃτι ἡ Γουρδούμιζα ἦτο, ἐπί τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, περιοχή πολυάνθρωπος.

Ἒτσι καί ἐφέτος ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη στό Λεόντιο καί ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στόν ἱστορικό αὐτό χῶρο, στό «Πάτημα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου» καί ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο στά πλήθη τῶν προσκυνητῶν πού συμμετεῖχαν στήν Θεία Λειτουργία. Ὁ Ἱεράρχης ἀνεφέρθη στά στοιχεῖα καί στίς ἱστορικές μαρτυρίες πού βεβαιώνουν τό πέρασμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου ἀπό τόν Λεόντιο, στήν ἀνάγκη νά ἀναδεικνύεται ἡ ἐκκλησιαστική καί γενικώτερη παράδοση τῆς περιοχῆς καί τοῦ τόπου μας , στό χρέος μας ὣστε νά ἀποδίδωμε εὐγνωμοσύνη στόν ἱδρυτή καί προστάτη τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας, Πρωτόκλητον Ἀπόστολον Ἀνδρέα καί νά τηροῦμε στή ζωή μας, ὃσα ἐκεῖνος μᾶς ἐδίδαξε ἐπισφραγίζοντας τό κήρυγμά του μέ τό μαρτυρικό, ἐπί σταυροῦ, μακάριο τέλος του.

Ὁ Σεβασμιώτατος ὑπενθύμισε ὃλες τίς ἐνέργειες πού ἒγιναν ἀπό τῆς ἀρχῆς τῆς Ἀρχιερατείας του, γιά τό συγκεκριμένο θέμα, ἀλλά καί γιά τήν ἀνάδειξη καί ἀποκατάσταση τῶν Ἐκκλησιαστικῶν μνημείων τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Ἰδιαιτέρως εὐχαρίστησε τόν Ἐφημέριο Λεοντίου π. Ἀντώνιο Παρασκευόπουλο γιά τό ἂγρυπνο ἐνδιαφέρον του καί τή συμβολή του στήν ἀνάδειξη τῶν ἱστορικῶν ἐκκλησιαστικῶν χώρων τοῦ Λεοντίου καί τόν ἐτίμησε μέ τό ὀφφίκιο τοῦ Οἰκονόμου τῆς Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Ἐπίσης ἐτίμησε τόν ἐκ Λεοντίου Γεώργιον Καρβελᾶν, ὁ ὁποῖος συνέγραψε πολυσέλιδο βιβλίο μέ τήν Ἐκκλησιαστική καί γενικώτερη ἱστορία τοῦ Λεοντίου, προσφέροντάς του ἀναμνηστική πλακέτα ἐκ μέρους καί τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου.

Ἐπίσης προσέφερε ἱερά εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου καί εὐχαρίστησε τόν κ. Ἀνδρέα Θεοδωρακόπουλο, Πρόεδρο τοῦ Ἐκπολιτιστικοῦ Συλλόγου «Ὁ Ἃγιος Ἀνδρέας», ὁ ὁποῖος ἀναλίσκεται μέ ζῆλο ἱερό, βοηθώντας στό ἐνοριακό ἒργο καί στίς ὃλες προσπάθειες τοῦ Ἱερέως γιά τήν περιοχή τοῦ Λεοντίου.

Ἰδιαιτέρως ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τήν Προϊσταμένη τῆς Ἐφορείας Ἀρχαιοτήτων Ἀχαΐας κ. Ἀναστασία Κουμούση καί ὃλους ὃσοι βοηθοῦν στήν προσπάθεια ἀνάδειξης τῆς περιοχῆς.

Ἐκκλησιάσθηκαν, ὁ Δήμαρχος Ἐρυμάνθου κ. Θεόδωρος Μπαρῆς, ὁ Βουλευτής Ἀχαΐας κ. Ἰάσων Φωτήλας καί Ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν καί Φορέων.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 4.7.2023 

Σέ κλῖμα κατανύξεως καί συγκινήσεως, ἐτιμήθη ἀπό τήν Ἀποστολική Ἐκκλησία τῶν Πατρῶν, ὁ ἀοίδιμος καί μακάριος ἱεροκήρυξ καί διδάσκαλος τῶν Πατρῶν, Γερβάσιος ὁ Παρασκευόπουλος, τήν ἡμέρα τῆς ἐπετείου τῆς Κοιμήσεως αὐτοῦ, ἀνήμερα δηλαδή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων (Ἐκοιμήθη στίς 30 Ἰουνίου 1964).

Οἱ ἐκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς καί στόν χῶρο τῶν Κατασκηνώσεων τοῦ π. Γερβασίου, στά Συχαινά τῶν Πατρῶν.

Ἐκεῖ εὑρίσκεται ὁ τάφος τοῦ ὁσίου Γέροντος, ἐκεῖ εἶναι θησαυρισμένα καί τά σεπτά καί ἃγια Λείψανά του, τά ὁποῖα καθημερινῶς πολλοί ἀδελφοί μας, ἐκ Πατρῶν καί ἀπό ἂλλα μέρη, σπεύδουν νά προσκυνήσουν.

· Τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς, ἐτελέσθη ὁ Μέγας Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, ἀναφερθείς στούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί στόν π. Γερβάσιο τῶν Πατρῶν.

· Ἀνήμερα, ἐχοροστάτησε στόν Ὂρθρο καί προέστη τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, καί ὡμίλησε, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, περί τῆς μεγάλης μορφῆς τοῦ ἡγιασμένου ἱεροκήρυκος καί διδασκάλου τῶν Πατρῶν, ὁ ὁποῖος, πάμπτωχος ἒφυγε, μικρό παιδί ἀπό τήν Νυμφασία (Γρανίτσα) τῆς Ἀρκαδίας καί μετά ἀπό πολλές περιπέτειες καί δυσκολίες, ἒφθασε στήν πόλη τῶν Πατρῶν, κατατρεγμένος γιά νά τόν θέσῃ ὑπό τήν προστασία του, ὁ κλεινός Ἱεράρχης τῶν Πατρῶν Ἰερόθεος ὁ Μητρόπουλος, ὣστε νά σπουδάσῃ στήν Ριζάρειο ὡς μαθητής τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, νά ὑπηρετήσῃ ὡς Ἱεροκήρυξ τῆς Μητροπόλεως Πατρῶν, ὡς Στρατιωτικός Ἱερεύς στούς Βαλκανικούς Πολέμους, ὡς Πρωτοσύγκελλος τοῦ μεγάλου Ἀρχιεπισκόπου Χρυσάνθου τοῦ ἀπό Τραπεζοῦντος, ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν, ὡς ἐξομολόγος, διδάσκαλος, πνευματικός καί κατηχητής, ἀφοῦ τυγχάνει ὁ ἱδρυτής τῶν κατηχητικῶν Σχολεῖων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁδηγός καί προστάτης τῶν προσφύγων μετά τήν Μικρασιατική καταστροφή καί συνελόντι εἰπεῖν, παράκλητος τῶν ἀνθρώπων, ὁδηγῶν εἰς νομάς σωτηρίας, μέσα ἀπό θαυμαστά σημεῖα, θαύματα δηλαδή κατά τήν τοῦ Θεοῦ Οἰκονομίαν, γενόμενα διά πρεσβειῶν τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Γερβασίου, τά ὁποῖα καί μετά τήν κοίμησή του συνεχίζονται, γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ καί τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ τιμή στό πρόσωπο τοῦ ἁγίου Γέροντος τῶν Πατρῶν, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, δέν περιορίζεται μόνο στίς ἐκδηλώσεις πού τελοῦνται κατ’ ἒτος στόν χῶρο τῶν Κατασκηνώσεων τῶν Συχαινῶν, ἀλλά καί στήν τήρηση τῶν λόγων του και στήν φύλαξη τῆς πνευματικῆς παρακαταθήκης που ἂφησε καί στήν μίμηση τῶν ἀρετῶν του, ὣστε νά φθάσωμε μέσα ἀπό τήν μυστηριακή ζωή τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας, στόν ἁγιασμό καί τήν σωτηρία.

· Τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας ἐτελέσθη ὁ μεθέορτος Ἑσπερινός καί ἡ παράκλησις πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, τῆς ὁποίας εἰκών περίπυστος, τεθησαύρισται στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, ὃπου ὁ τάφος καί τά Λείψανα τοῦ Γέροντος Γερβασίου τῶν Πατρῶν, χοροστατοῦντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον εἰς τό πλῆθος τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, ἀναφερθείς στό «ἀνάργυρον» τῶν ἁγίων καί θαυματουργῶν Ἀναργύρων καί στόν «ἀπένταρο» ὃπως τον ἐχαρακτήρισε π. Γερβάσιο, ὁ ὁποῖος καί εἰς αὐτό τό θέμα ἦτο ἂριστος τῶν Ἁγίων μιμητής. Ὃμως πολλούς μέ τήν ἐλεημοσύνην ἠλέησε καί πολλούς πλουσίους ἒσωσε, καταστήσας αὐτούς πλουσιοτέρους, ἀφοῦ τούς κατηύθηνε νά τοποθετοῦν τά πλούτη τους στίς τσέπες τῶν φτωχῶν, τῶν ὀρφανῶν, τῶν ἀδυνάτων καί κατατρεγμένων, τῶν προσφύγων καί ἀστέγων, οὐσιαστικά στην τράπεζα τοῦ οὐρανοῦ.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἕνας Ρωμαῖος ἑκατόνταρχος στὴν Καπερναοὺμ πλησίασε τὸν Ἰησοῦ καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ θεραπεύσει τὸν παράλυτο δοῦλο του, ποὺ βασανιζόταν πολὺ ἀπὸ τοὺς πόνους καὶ ἦταν κοντὰ στὸν θάνατο. Ὁ Χριστὸς προθυμοποιήθηκε νὰ μεταβεῖ στὸ σπίτι του καὶ νὰ τὸν θεραπεύσει, ὅμως ὁ ἑκατόνταρχος ἀντέτεινε ὅτι θεωρεῖ ἀνάξιο τὸν ἑαυτό του νὰ δεχτεῖ τὸν Χριστὸ «ὑπὸ τὴν στέγην» του. Ἀλλά, πιστεύοντας ὅτι ὁ Χριστὸς ἐξουσιάζει τὰ πάντα, τοῦ ζήτησε νὰ δώσει μιὰ ἁπλὴ ἐντολὴ καὶ ἡ ἀρρώστια θὰ τὸν ὑπακούσει καὶ θὰ φύγει, ὅπως αὐτὸς δίνει ἐντολὲς σὲ στρατιῶτες καὶ δούλους ποὺ βρίσκονται ὑπὸ τὴν ἐξουσία του καὶ αὐτοὶ ὑπακούουν. Ὁ Χριστὸς θαύμασε τὴν πίστη του καὶ τὴν ἐπαίνεσε. Καὶ φυσικὰ θεράπευσε μὲ ἕνα λόγο τὸν δοῦλο του (Κυριακὴ Δ΄ Ματθαίου).

Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς παραθέτει καὶ μιὰ ἐλαφρῶς διαφορετικὴ ἐκδοχὴ γιὰ τὸ γεγονός, κατὰ τὴν ὁποία, ὁ ἑκατόνταρχος θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του ἐντελῶς ἀνάξιο νὰ παρουσιασθεί αὐτοπροσώπως μπρὸς στὸν Χριστό. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐπιστρατεύει μερικοὺς ἀπὸ τοὺς «πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων», κάποιους δηλαδὴ προεστούς, νὰ μεσιτεύσουν γιὰ χάρη του καὶ νὰ παρακαλέσουν γιὰ τὸ αἴτημά του (Λουκ. 7, 3). Δείχνει ἕνα ἀπολύτως ὑγιὲς πνευματικὸ φρόνημα: Τὴν αἴσθηση ἀναξιότητας μπρὸς στὸ ἀπέραντο θεϊκὸ μεγαλεῖο ποὺ ἀποκτοῦν οἱ ἅγιοι, ὅσο περισσότερο πλησιάζουν τὸν Θεό.

Αὐτὸ ἐπισυμβαίνει στοὺς ἁγίους μὲ τὴν ὄξυνση τῆς πνευματικῆς τους ὅρασης. Ἂν ἐδῶ, στὴν παροῦσα ζωή, ἔχουμε μιὰ ἀμυδρὴ μόνο αἴσθηση τῶν οὐρανίων πραγμάτων, ἂν τώρα βλέπουμε τὰ πάντα σὰν μέσα ἀπὸ ἕνα θαμπὸ καθρέφτη, «δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι» (Α΄ Κορ. 13, 12), παραμένει δηλαδὴ ἐν πολλοῖς αἰνιγματική, ἀνεξήγητη ἡ εἰκόνα τῆς θείας πραγματικότητας, στοὺς ἁγίους ὡστόσο τὰ πνευματικὰ αἰσθητήρια ἀναβαθμίζονται. Τὸ ἀπέραντο μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτεται στὰ μάτια τους καθαρότερα. Ὅσο πιὸ κοντά του πηγαίνουν, τόσο περισσότερο συνειδητοποιοῦν τὴν ἄπειρη τελειότητά του καὶ τὴ δική τους ἀτέλεια. Καί, φυσικῷ τῷ λόγῳ, ἀναδεικνύεται τὸ τεράστιο χάος ποὺ χωρίζει τὰ δυὸ διαφορετικά, ἀνόμοια μεγέθη: Τὸ ἀσύλληπτο μέγεθος τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ πεπερασμένο, κατ’ οὐσίαν ἀσήμαντο, μέγεθος τοῦ ἀνθρώπου.

Μπρὸς στὸ ἀνυπέρβλητο θεϊκὸ μεγαλεῖο ἀκόμα καὶ οἱ τελειότερες ἀγγελικὲς δυνάμεις, τὰ Χερουβὶμ καὶ τὰ Σεραφίμ, στέκονται μετὰ φόβου καὶ τρόμου, μὲ δέος δηλαδὴ καὶ ἀπέραντο σεβασμό. Ἀλλὰ καὶ «πᾶσα σὰρξ βροτεία». Κάθε ἄνθρωπος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἀγγέλους, βαρύνεται ἀπὸ πλῆθος ἁμαρτιῶν καὶ ἡ ἀπόστασή του ἀπὸ τὴν ὑπερβάλλουσα καθαρότητα τοῦ Θεοῦ μεγαλώνει ἐπικίνδυνα. Δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε τὴ δέουσα καθαρότητα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τουλάχιστον ἂς ἔχουμε τὴ συναίσθηση τῆς τεράστιας αὐτῆς διαφορᾶς, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ ἑκατόνταρχος.

Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἅγιοι μᾶς συμβουλεύουν νὰ στεκόμαστε μπροστά του καὶ νὰ προσευχόμαστε ταπεινά. Νὰ παραδεχόμαστε ἀφ’ ἑνὸς τὴ δική μας ἀδυναμία καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ. Νὰ ὑψώνουμε τὸν Θεὸ στὴ θέση ποὺ τοῦ ἁρμόζει καὶ νὰ κατεβάζουμε τὸν ἑαυτό μας στὴ θέση ποὺ μᾶς ἀναλογεῖ. Ὄχι νὰ τὰ ἀνακατεύουμε ὅλα, νὰ ὑψώνουμε τὸν ἑαυτό μας καὶ νὰ κατεβάζουμε τὸν Θεὸ (ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς). Ἡ προσευχή μας νὰ πλημμυρίζει τὴν καρδιά μας μὲ αἴσθημα μετάνοιας, νὰ κάνει τὰ μάτια μας νὰ τρέχουν δάκρυα (ἅγ. Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος). Ἡ καρδιά μας νὰ εἶναι ταπεινὴ καὶ νὰ θρηνεῖ ἀδιάκοπα τὴν ἀναξιότητα καὶ τὴν ἁμαρτωλότητά της. Νὰ στέκεται γεμάτη φόβο μπροστὰ στὴ μεγαλοσύνη τοῦ Θεοῦ (ἅγ. Λουκᾶς, ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας).

Ἡ αἴσθηση ἀναξιότητας μπροστὰ στὸν Θεὸ εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς δίνει τελικὰ ἀξία στὰ μάτια του.

• 7/7 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Αγίας Κυριακής: Θεία Λειτουργία 07:00
• 8/7 ΣΑΒΒΑΤΟ, Αγίου Προκοπίου: Θεία Λειτουργία 07:00 
• 9/7 ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θεία Λειτουργία 06:45-09:45