Πέμπτη 13 Αυγούστου 2015
Ἁγιασμός στήν ὁμάδα τῆς Παναχαϊκῆς, στήν Πάτρα.
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
12.8.2015.
Ἁγιασμός στήν ὁμάδα τῆς Παναχαϊκῆς, στήν Πάτρα.
Κατόπιν εὐγενοῦς προσκλήσεως τοῦ Προέδρου, τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καί τῶν Παικτῶν τῆς Παναχαϊκῆς, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐτέλεσε τόν ἁγιασμό στό γήπεδο τῆς ὁμάδος, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἔναρξης τῆς νέας ποδοσφαιρικῆς χρονιᾶς.
Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε σέ ὅλους δύναμη, ὑγεία καί ἐπιτυχία, ὥστε τά παιχνίδια τῆς Πατρινῆς Ὁμάδος νά στέφωνται μέ τή νίκη.
Ὁ Πρόεδρος, τά μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οἱ Προπονητές, ὁ Ἰατρός τῆς ὁμάδος καί οἱ Παῖκτες, ἀσπάστηκαν μέ εὐλάβεια τόν Τίμιο Σταυρό καί ἔλαβαν ὡς εὐλογία ἀπό τόν Σεβασμιώτατο ἀπό μία εἰκόνα τῆς Παναγίας, ἐνῶ τοῦ προσέφεραν εἰς ἀνάμνησιν τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ποδοσφαιρικῆς χρονιᾶς καί τοῦ ἁγιασμοῦ καί εἰς ἔνδειξη σεβασμοῦ στό πρόσωπό του, μία μπάλα ποδοσφαίρου μέ τίς ὑπογραφές τῶν παικτῶν, τό λάβαρο τῆς ὁμάδος καί μία φανέλα μέ τά χρώματα τῆς πατρινῆς ὁμάδος.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2015
Χιλιάδες Πατρινοὶ στὰ Ἐγκώμια τῆς Παναγίας στὸ Μοναστήρι τῆς Γηροκομίτισσας.
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
9.8.2015.
Χιλιάδες Πατρινοὶ στὰ Ἐγκώμια τῆς Παναγίας στὸ Μοναστήρι τῆς Γηροκομίτισσας.
Πατρῶν Χρυσόστομος:
« Ἡ σημερινὴ λαοθάλασσα μπροστὰ στὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας μας, εἶναι ὁμολογία τῆς βαθειᾶς πίστεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ στὸ Θεὸ καὶ ἀδιαμφισβήτητη μαρτυρία τῆς ἄρρηκτης σχέσης του μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία…»
Γιά μιά ἀκόμη φορά ἡ εὐλάβεια τῶν Πατρινῶν κατέκλυσε τήν Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας στό Γηροκομειό, γιά νά προσκυνήσουν oἱ πιστοί τό θαυματουργό ἐκτύπωμα τῆς Παναγίας μορφῆς Της, νά Τῆς ψάλουν τά ἱερά ἐγκώμια καί νά λιτανεύσουν τό ἱερό εἰκόνισμά Της, ἀνθοστολισμένο μέ τά ἄνθη τῆς εὐλαβείας τους.
Μέ συγκίνηση καί δέος ἱερό oἱ Ἀρχιερεῖς, ὁ σύλλογος τῶν Μοναζόντων, τῶν Ἱερέων ἡ σύναξις καί ἡ πληθύς τοῦ Λαοῦ, ἔψαλαν στήν Παναγία τούς ὕμνους, ἐκχύλισμα καρδιᾶς καί ἱερά παρακαταθήκη τοῦ ἀοιδίμου Ἀρχιερέως τῶν Πατρῶν Διονυσίου, ἀπό τό 1541μ.Χ.
Τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, πλαισίωσαν κατά τήν ἱερά ἀκολουθία τῶν ἐγκωμίων τῆς Παναγίας, στό Μοναστήρι τοῦ Γηροκομειοῦ, ὁ ἐκ Πατρῶν ( ἐκ τοῦ χωρίου Ἄνω Σουδαναΐικα) Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀτλάντας κ. Ἀλέξιος, καί ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος. Ἐπίσης ὁ Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, Ἀρχιμ. π. Συμεών Χατζῆς μετά τῆς ἐν Χριστῷ Συνοδείας αὐτοῦ καί πολλοί ἄλλοι Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἀνεφέρθη στήν ἐλπίδα καί σωτηρία τοῦ κόσμου πού εἶναι ἡ Κυρία Θεοτόκος καί ἔκαμε εἰδικά λόγο γιά τήν πληθωρική ἔκφραση τῶν αἰσθημάτων εὐλαβείας τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο.
Τέλος ἐκάλεσε τὸν Λαὸ μαζὶ μὲ τὴν ὅποια προσφορά του πρὸς τὴν Παναγία, τὰ ὅποια « τάματα» καὶ ἱερὰ ἀναθήματα νὰ Τῆς ὑποσχεθῇ καὶ νὰ Τῆς τάξῃ ὅτι θὰ ἀκούσῃ τὸ πάντοτε ἐπίκαιρο καὶ σωτήριο μήνυμα καὶ ἱερὸ μητρικὸ παράγγελμά Της, «ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν ποιήσατε ( Ἰωαν.2, 5)».
Συγκινητικὲς στιγμὲς ἐκτυλίχθηκαν κατὰ τὴν λιτάνευση τῆς ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Παναγίας μας, ὅπου οἱ χιλιάδες τῶν προσκυνητῶν προσπαθοῦσαν συνωστιζόμενοι νὰ ψαύσουν τὴν Ἁγία Εἰκόνα καὶ νὰ τὴν προσκυνήσουν.
Γιὰ μιά ἀκόμη φορά ὁ Λαὸς μας ἀπέδειξε ὅτι στὴν ψυχὴ του εἶναι βαθειὰ ριζωμένη ἡ πίστη στὸ Θεό, ἡ τιμὴ καὶ ἡ εὐλάβεια πρὸς τὴν Παναγία καὶ ἡ προσήλωση στὴν πατρῲα ἑλληνορθόδοξη παράδοση.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Τετάρτη 12 Αυγούστου 2015
ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΠΕΜΠΤΗ 13/8: 19:00 Εσπερινός-Παράκλησις μετ Έγκωμίων της Υπεραγίας Θεοτόκου.
ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΤΕΤΑΡΤΗ 12/8: 18:30 Εσπερινός-Παράκλησις και ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ
Κυριακή 9 Αυγούστου 2015
Δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό.
Ο Xριστιανός μπορεί να λυπάται μόνο για δύο λόγους!
Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου.
Τη λύπη την έβαλε μέσα μας ο Θεός. Όχι, όμως, για να τη μεταχειριζόμαστε άσκοπα ή και βλαπτικά, σε ακατάλληλο χρόνο και σε αντίθετες συνθήκες στη φύση μας περιστάσεις, κλονίζοντας έτσι την υγεία της ψυχής και του σώματος, αλλά για ν’ αποκομίζουμε απ’ αυτήν όσο γίνεται μεγαλύτερο πνευματικό κέρδος. Γι’ αυτό, δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό. Εμείς, ωστόσο, έχουμε αντιστρέψει τα πράγματα. Έτσι, και αμέτρητα κακά να διαπράξουμε, ούτε λυπόμαστε ούτε ντρεπόμαστε. Αν, όμως, πάθουμε και το παραμικρό κακό από κάποιον, τότε τα χάνουμε, βαριοθυμούμε, γινόμαστε συντρίμμια και δεν συλλογιζόμαστε πως οι θλίψεις και οι πειρασμοί φανερώνουν τη φροντίδα του Θεού για μας περισσότερο από τα ευχάριστα περιστατικά.
Αλλά γιατί αναφέρω τις θλίψεις αυτής της ζωής; Μήπως και η απειλή του αιωνίου κολασμού δεν αποτελεί τη φιλανθρωπία του Θεού καλύτερα από την υπόσχεσή Του για την ουράνια βασιλεία; Γιατί ,αν δεν υπήρχε η απειλή του αιωνίου κολασμού, λίγοι θα ήταν εκείνοι που θα κέρδιζαν τη σωτηρία. Δεν είναι, βλέπεις, αρκετή για μας, τους ράθυμους, η υπόσχεση των ουράνιων αγαθών. Ο φόβος της κολάσεως πιο πολύ μας παρακινεί στην αρετή.
Γι’ αυτό, λοιπόν, υπάρχουν η λύπη και η αθυμία, όχι για να μας κυριεύουν όταν πεθαίνει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο ή όταν χάνουμε χρήματα ή όταν δοκιμάζουμε κάποια αποτυχία, αλλά για να μας βοηθούν στον πνευματικό μας αγώνα. Ας λυπόμαστε όχι για τη θλίψη ή τη βλάβη που μας προξενεί κάποιος, αλλά για τις αμαρτίες μας, με τις οποίες λυπούμε το Θεό. Γιατί οι αμαρτίες διώχνουν μακριά μας το Θεό, ενώ οι θλίψεις, που δοκιμάζουμε από άλλους ανθρώπους, Τον κάνουν να μένει κοντά μας ως προστάτης.
Αλλωστε, πρέπει να το πάρεις απόφαση, άνθρωπέ μου, ότι στη ζωή αυτή θα έχεις βάσανα, δοκιμασίες, προβλήματα, πειρασμούς. Πρέπει να τ’ αντιμετωπίζεις με γενναιότητα όλα αυτά, χρησιμοποιώντας ως όπλα την πίστη, την ελπίδα, την υπομονή. Ας εύχεσαι, βέβαια, να μην πέσεις ποτέ σε πειρασμό. Όταν, όμως, παραχωρεί κάποιον ο Θεός, μην ταράζεσαι. Κάνε ό,τι μπορείς για να φανείς αληθινός στρατιώτης του Χριστού. Δεν βλέπεις που οι γενναίοι στρατιώτες, όταν η σάλπιγγα τους καλεί στην μάχη, αποβλέποντας στη νίκη, θυμούνται τους ένδοξους προγόνους τους, που έκαναν μεγάλα κατορθώματα, και ρίχνονται με θάρρος στον αγώνα; Όμοια κι εσύ, όταν έρχεται η ώρα της πνευματικής μάχης, να θυμάσαι τα κατορθώματα των αγίων μαρτύρων και ν’ αγωνίζεσαι με γενναιότητα, με πίστη, με χαρά.
Δεν μπορεί, λοιπόν, ποτέ να λυπάται ο χριστιανός; Μπορεί, αλλά για δύο μονάχα λόγους: Όταν είτε ο ίδιος είτε ο πλησίον του έρχεται σε αντίθεση με το Θεό και το άγιο θέλημά Του. Δεν πρέπει, επομένως, να στενοχωριούνται και να θλίβονται εκείνοι που κακολογούνται, μα εκείνοι που κακολογούν. Γιατί δε θ’ απολογηθούν οι πρώτοι ,για όσα λέγονται σε βάρος άλλων. Αυτοί πρέπει να τρέμουν και ν’ ανησυχούν, γιατί αργά ή γρήγορα θα συρθούν στο φοβερό Δικαστήριο του Θεού, όπου θα λογοδοτήσουν για όσες κακολογίες ξεστόμισαν. Κι εκείνοι που κακολογούνται, πάντως, πρέπει ν’ ανησυχούν, αν όσα λένε γι’ αυτούς είναι αληθινά.
Αξιολύπητοι, βλέπεις, είναι οι αμαρτωλοί, έστω κι αν κανένας δεν τους κατηγορεί. Αξιοζήλευτοι, απεναντίας, είναι οι ενάρετοι, έστω κι αν ο κόσμος όλος τους κατατρέχει. Γιατί, όταν η συνείδηση ενός ανθρώπου είναι ήσυχη, όσες τρικυμίες κι αν ξεσηκώνονται εναντίον του, αυτός θα βρίσκεται πάντα σε λιμάνι γαλήνιο. Όταν, όμως, η συνείδησή του είναι ταραγμένη, ακόμη κι αν όλα του έρχονται ευνοϊκά, θα βασανίζεται, σαν τον ναυαγό στη φουρτουνιασμένη θάλασσα.
πηγή:Απόσπασμα από το βιβλίο «Θέματα ζωής Β΄
E.Φ: Ι.Α.Τ.
«Τήν Γηροκομίτισσα ἐγκωμιάσωμεν...»
«Τήν Γηροκομίτισσα ἐγκωμιάσωμεν...»
Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν
κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ἡ Πάτρα ἔχει τήν μεγάλη εὐλογία ἀπό τόν Θεό νά προστατεύεται ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν Γηροκομίτισσα, τῆς ὁποίας τό πανσεβάσμιο Μοναστήρι, παλλάδιο ἱερό, ἰατρεῖο πνευματικό, φάρος ἀειλαμπής, στεφανώνει τήν περικλεῆ καί περιάκουστη πόλη τῶν Πρωτοκλήτου.
Γηροκομίτισσα καί Ἅγιος Ἀνδρέας. Τά μάτια, ἡ καρδιά, ἡ ὕπαρξη ὁλόκληρη τοῦ κάθε Πατρινοῦ, ὅπου καί ἄν εὑρίσκεται, εἶναι στραμμένα σέ αὐτά τά πανσεβάσμια, τά ἅγια πρόσωπα, τῆς Μητρός τοῦ πάντων Βασιλέως ἀφ’ ἑνός καί τοῦ πρώτου στήν κλήση Μαθητοῦ ἀφ’ ἑτέρου, ὁ ὁποῖος μέ τήν διδασκαλία του καί τό μαρτύριό του ἵδρυσε τήν τῶν Πατρέων Ἀποστολική Ἐκκλησία.
Αὐτή τήν χαρά, τήν συγκίνηση, τό δέος, τήν εὐλάβεια ἐξέφρασε ποιητικά ὁ ἀοίδιμος τῶν Πατρῶν Ἀρχιερεύς Διονύσιος, ἐν ἔτει 1541 καί ὡς ἱερόν άτίμητον πνευματικόν θησαυρόν καί ἐκχύλισμα εὐλαβοῦς καρδίας, κατέλιπε εἰς ἡμᾶς τούς ἐπιγενομένους, ὥστε ἐνώπιον τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος τῆς Παναγίας ἱστάμενοι, νά Τήν ἐγκωμιάζωμε καί νά Τήν μακαρίζωμε.
Κάθε χρόνο τήν Κυριακή πρό τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας μας, στό Γηροκομειό, λιτανεύομε τήν θαυματουργό καί ἁγία της Εἰκόνα καί ἐναποθέτοντες αὐτήν ἐπί ηὐτρεπισμένου θρόνου, ἱστάμεθα ἐν εὐλαβείᾳ Κλῆρος καί Λαός καί τήν ἐγκωμιάζομε ἐπαξίως, ὡς «μεθόριον μεταξύ κτιστῆς καί ἀκτίστου φύσεως», (Ἃγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς) ὡς γέφυρα μετάγουσα τούς ἐκ γῆς πρός οὐρανόν, ὡς μετά τόκον παρθένον καί μετά θάνατον ζῶσαν.
Χαιρόμεθα ἰδιαιτέρως, διότι κατά τά τελευταῖα ἔτη, τό πλῆθος τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, πού ἀνέρχεται στό Μοναστήρι, γιά νά χαιρετίσῃ καί νά μακαρίσῃ τήν Παναγία τήν Γηροκομίτισσά μας, εἶναι ὄντως μέγα, σέ σημεῖο πού νά μή χωροῦν πλέον οἱ πιστοί στόν αὔλειο χῶρο, ἀλλά καί στά πέριξ τῆς Μονῆς. Ἕνα ἀνθρώπινο ποτάμι καταφθάνει στό Μοναστήρι ἀπό ὅλους τούς δρόμους πού ὁδηγοῦν ἀπό τήν πόλη καί τά προάστεια σέ αὐτό.
Κάποιοι ἀποροῦν ἐκφράζοντας τό γιατί καί τό πῶς. Ἐμεῖς γνωρίζοντες τήν θαυμαστή καί φοβερά τῆς Παναγίας μας προστασία, τήν ἀκοίμητη πρεσβεία καί τήν μεγίστη πρός Θεόν παρρησία της, οὐκ ἀποροῦμεν, ἀλλά τόν Θεόν δοξάζωμεν, καί ὑμνολογοῦμεν καί τήν Παναγίαν Αὐτοῦ Μητέρα θερμῶς καθικευτεύομεν καί ἐν δάκρυσι παρακαλοῦμεν, ἳνα ἀδιαλείπτως πρεσβεύῃ ὑπέρ πάντων ἡμῶν τῶν ἐν πολλοῖς δεινοῖς καί ἀνάγκαις ποικίλαις εὑρισκομένων. Γνωρίζομε τήν πολλή Της εὑεργεσία καί ἀκούομε τούς παλμούς τῆς καρδίας πρωτίστως τῆς ἰδικῆς μας, ἀλλά καί τῶν ἄλλων, ἀφοῦ ἡ καρδιά ἔχει τήν δική της λογική καί κινεῖται πέραν τῶν πεπερασμένων ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων, γνωρίζουσα τήν θεοείδεια τοῦ ἀνθρώπου.
Ἔτσι, λοιπόν, τήν Κυριακή 9 Αὐγούστου καί ὥρα 7 τό ἀπόγευμα, θά ἀνέλθωμε στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας μας στό Γηροκομειό, γιά νά Τῆς ψάλλωμε τά Ἐγκώμια καί νά ράνωμε τό θαυματουργό, περίπυστο καί πανσεβάσμιο Εἰκόνισμά Της, μέ τά δάκρυά μας καί τά μῦρα τῆς καρδιᾶς μας.
Ἐνώπιόν τῆς γλυκυτάτης μορφῆς Της, ἡ ὁποία παρηγορεῖ τήν ὕπαρξή μας, θά ἐπαναλάβωμε μαζί μέ τόν Ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ὁ ὁποῖος περιπαθῶς ἠγάπησε τήν Παναγία μας καί ἀπό καρδίας τήν ὕμνησε.
«...Καρδία καθαρά καί ἀμόλυντος, ὁρῶσα καί ποθοῦσα Θεόν τόν ἀόρατον. Γαστήρ ἐν ᾗ ὁ ἀχώρητος ὤκησε, καί μαστοί γάλακτος ἐξ’ ὧν ἐτράφη Θεός, τό παιδίον Ἰησοῦς. Πύλη Θεοῦ ἀειπαρθενεύουσα, χεῖρες Θεοῦ φέρουσαι καί γόνατα θρόνος τῶν χερουβίμ ὑψηλότερος, δι’ ὧν ἴσχυσαν χεῖρες ἐνειμέναι καί γόνατα παραλελυμένα. Πόδες, ὡς λύχνῳ φωτός τῷ τοῦ Θεοῦ ποδηγούμενοι νόμῳ καί ὀπίσω αὐτοῦ ἀνεπιστρόφως τρέχοντες, ἕως πρός τήν ποθοῦσαν τόν ποθούμενον εἵλκυσαν. Ὅλη παστάς τοῦ πνεύματος. Ὅλη πόλις Θεοῦ ζῶντος, ἣν εὐφραίνουσι τοῦ ποταμοῦ τά ὁρμήματα, τῶν τοῦ πνεύματος χαρισμάτων τά κύματα. Ὅλη καλή, ὅλη πλησίον Θεοῦ. Αὓτη γάρ ὑπεραναβᾶσα τά Χερουβίμ καί τά Σεραφίμ ὑπεραρθεῖσα πλησίον Θεοῦ ἐχρημάτισεν. ( Ελλ. Πατρολογία, ΚΕΠΕ, τόμ.96, 676).
Ἀδελφοί μου, μέσα σέ ἕνα δύσκολο κόσμο, γεμάτο πόνο, θλίψεις, πικρίες, ἀπογοητεύσεις ποικίλες ἐξ’ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν μας, τῆς ἀποστασίας δηλ. ἀπό τόν Θεό καί τῆς εἰδωλοποιήσεως τοῦ ἀνθρώπου, μόνη παραμυθία εἶναι καί παραμένει ἡ Θεοτόκος. Τό βλέμμα Της ἐνώνεται στίς στιγμές τῆς μοναξιᾶς καί τῆς ὀδύνης μέ τά δικά μας δακρυσμένα μάτια. Τά ἄχραντα χέρια Της ἁπλώνονται καί μᾶς ἀγκαλιάζουν προστατεύοντάς μας θαυμαστά. Τά ὦτα Της γοργά ἀκούουν τά πολλά αἰτήματά μας καί τό ἅγιο στόμα Της τά μεταφέρει ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου μας, ὥστε οἱ δικές μας ἱκετηρίες, κατά τήν χαρακτηριστική ρήση τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, νά λαμβάνουν τίς σωτήριες ἀπό τόν Οὐρανό ἀπαντήσεις.
● Ἐλᾶτε ἀδελφοί μου, προστρέξατε, βιαστεῖτε νά φθάσωμε καί πάλι στήν ἱερά μάνδρα καί αὐλή Της, ἐκεῖ στό Γηροκομειό, ὃπου εὑρίσκεται θησαυρισμένο τό πανάγιο καί θαυματουργό ἐκτύπωμα τῆς μορφῆς Της καί ἀφοῦ ἀφήσωμε τήν ὅλη μας ὕπαρξη νά γονατίσῃ εὐγνωμόνως ἐνώπιόν Της, ἄς Τήν παρακελέσωμε ● Γιά τήν ἰδική μας πνευματική προκοπή, τήν ἐν γένει πρόοδο καί σωτηρία.
● Γιά τίς οἰκογένειές μας, καί τούς ἐμπεριστάτους ἀδελφούς μας πού δέν ἔχουν ἀπαντοχή ἄλλη στόν κόσμο.
● Γιά τούς ἀσθενεῖς, πού βρίσκονται στοῦ πόνου τό κρεββάτι, ὥστε νά εὕρουν τήν ψυχοσωματική τους ὑγεία.
● Γιά τούς πένητες, πού ἁπλώνουν ἱκετευτικά τά χέρια τους γιά λίγη στοργή καί ἀγάπη.
● Γιά τούς νέους μας, πού ἔχουν φορτωθῆ τό βάρος μιᾶς ἁμαρτωλῆς κοινωνίας καί θαλασσοδέρνονται στῆς ζωῆς τό πέλαγος ψάχνοντας γιά λιμάνι ὑπήνεμο καί σανίδα σωτηρίας.
● Γιά τούς γονεῖς, πού σηκώνουν τό βαρύ σταυρό τῆς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν τους μέσα σέ μιά τόσο σκληρή, δύσκολη καί ἀπαράκλητη ἐποχή.
● Γιά τούς πεπλανημένους, πού ἀρνήθηκαν τήν Ὀρθόδοξη καί ἁγία μας πίστη καί χάνονται μέσα στό ψέμα καί τίς καταστροφικές ἑτεροδιδασκαλίες, ὥστε νά βροῦν τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς καί νά ἐπανενταχθοῦν στήν μία καί μόνη σώζουσα ποίμνη, στήν Ἁγία μας, δηλ. Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία.
● Γιά τούς πενθοῦντες καί ἰδιαίτερα γιά τούς γονεῖς, πού προέπεμψαν τά παιδιά τους στήν αἰωνιότητα, ὥστε νά γλυκάνῃ ἡ μεγάλη μας Μάνα, ἡ Παναγία, τόν πόνο τους καί νά γίνεται ὁ Κύριος, Κυρηναῖος στήν ἄρση τοῦ Σταυροῦ τους.
● Γιά τούς ξηνητεμένους ἀδελφούς μας, ὥστε στούς ξένους τόπους πού βρίσκονται νά αἰσθάνωνται τήν γλυκυτάτη θαλπωρή καί παρηγοριά τῆς Παναγίας μας, τόν ἐπιστηριγμό καί τήν πνευματική ἐνίσχυση.
● Γιά τούς κλυδωνιζομένους ἀπό τούς ποικίλους πειρασμούς τοῦ διαβόλου καί ὡς καλάμῳ ὑπό τοῦ παμπονηροτάτου καί μισοκάλου δαίμονος σαλευομένους, ὥστε νά νικοῦν, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ τάς μηχανάς τοῦ ἀρχεκάκου ἐχθροῦ.
● Ἀλλά, καί γιά τήν Πατρίδα μας, ἀδεφλοί μου, νά παρακαλέσωμε τήν Παναγία μας, τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τοῦ Γένους μας, νά μή μᾶς ἀφήσῃ ἰδιαίτερα τώρα, αὐτή τή στιγμή, σ’ αὐτή τήν δύσκολη καμπή τῆς ἱστορίας μας, ἀλλά νά προστρέξῃ σπλαγχνικά, καί νά μᾶς σκεπάσῃ στοργικά. Νά παρίδῃ τίς πολλές μας ἁμαρτίες καί νά ὑψώσῃ χεῖρας ἱκέτιδας πρός Υἱόν καί Θεόν Της, προκειμένου νά μᾶς ἐλεήσῃ καί νά μᾶς σώσῃ, ὡς Ἒθνος καί ὡς Λαό, νά μᾶς στηρίξῃ στήν ἀδυναμία μας, νά δώσῃ ἐλπίδα στήν ἀπελπισία μας, νά χαρίσῃ γλυκασμό στήν καρδιά μας καί ἔξοδο ἀπό τά δεινά μας.
Γνωρίζομε ἀδελφοί μου, ὅτι εἴμαστε ἁμαρτωλοί καί τρισάθλιοι. Ὅμως δέν ἀγνοοῦμε ὅτι, «ὅπου ὑπερεπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ἐκεῖ ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις» καί, « πολύ ἰσχύει δέησις Μητρός πρός εὐμένειαν Δεσπότου».
Ἑσπερινός στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου (Παλαιομονάστηρο) Πατρῶν.
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
8.8.2015.
Ἑσπερινός στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου
(Παλαιομονάστηρο) Πατρῶν.
Στό πλαίσιο τῶν ποιμαντικῶν ἐπισκέψεων τήν περίοδο τοῦ Δεκαπενταυγούστου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, μετέβη στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου (Παλαιομονάστηρο) Πατρῶν, προκειμένου νά τελέσῃ τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Πληθύς εὐσεβῶν χριστιανῶν καί δή νέων ἀνθρώπων, μαζί μέ τήν Ἡγουμένη Μαριάμ καί τόν χορό τῶν λοιπῶν Mοναζουσῶν, συμμετεῖχαν στήν κατανυκτική ἀκολουθία τοῦ ἀναστάσιμου Ἑσπερινοῦ, τόν ὁποῖο ἐτέλεσε ὁ Γέροντας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ. κ. Χρυσοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνεφέρθη στό πρόσωπο τῆς Κυρίας Θεοτόκου, ἡ ὁποία ἦτο κεκοσμημένη μέ ὅλες τίς ἀρετές, κατά τόν ἱερό πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό καί τίς ὁποῖες ἀρετές καί χάριτες, οἱ μοναχές καθημερινῶς, μέσα ἀπό τόν ἀσκητικό καί πνευματικό τους ἀγῶνα, καλλιεργοῦν ὣστε νά φθάσουν στή θέα τοῦ ἀκτίστου φωτός τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τούς ἂλλους να φωτίσουν.
Ἰδιαιτέρως ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στήν μεγάλη ἀρετή τῆς Παναγίας, πού ἦταν ἡ σιωπή καί ἑρμήνευσε τό σχετικό χωρίο τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου: « Ὣς ἡ νεφέλη σκοτίζει τόν ἥλιον, οὕτω καί ἡ πολυλογία καλύπτει τήν ψυχήν.».
Μετά τό πέρας τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἀκολούθησε στό ὑπαίθριο ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς, μοναστηριακό κέρασμα καί πνευματική συζήτηση, ὃπου ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά πνευματικές ἐμπειρίες ἀπό ἐπισκέψεις του στό Ἃγιον Ὃρος καί ἀπό τήν πρόσφατη ἐπίσκεψη καί τήν ἀγρυπνία πού ἐτέλεσε στό Πρωτάτο, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τῆς Παναγίας « Ἂξιον Ἐστί».
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015
Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας "Λόγος εις την Μεταμόρφωσιν του Σωτήρος" (1956)
Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού:
«Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λαλώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πιστεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).
Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιο της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες.
Ας θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους. Πως ξαναέδινε την όραση στους τυφλούς και την ακοή στους κουφούς με ένα μόνο άγγιγμά του. Δεν φτάνουν αυτά;
Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για τους ανθρώπους οι οποίοι τον ζήλευαν, για τους ανθρώπους για τους οποίους ο μέγας προφήτης Ησαΐας είπε:
«Ακοή ακούσετε και ου συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε. επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς» (Ματθ. 13, 14-15).
Σε όλα αυτά, τα οποία όμως δεν ήταν αρκετά για τους βαρήκοους ανθρώπους και με τα συσκοτισμένα μάτια, πρόσθεσε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το μέγα θαύμα της Μεταμορφώσεώς Του στο όρος Θαβώρ. Σ' αυτόν, που έλαμψε με ένα εκθαμβωτικό θείο φως, εμφανίστηκαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μωυσής και ο Ηλίας και προσκύνησαν τον δημιουργό του νόμου. Με φόβο και τρόμο έβλεπαν το θαυμαστό αυτό θέαμα οι εκλεκτοί απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης. Και μετά από τη νεφέλη, που τους σκέπασε, ακούστηκε η φωνή του Θεού:
«Ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. αυτού ακούετε» (Ματθ. 17, 5).
Οι άγιοι απόστολοι κήρυξαν σ' όλο τον κόσμο, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι «αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα».
Ο κόσμος ολόκληρος, όταν το άκουσε, θα έπρεπε να γονατίσει μπροστά στον Κύριο Ιησού Χριστό και να προσκυνήσει τον Αληθινό Υιό του Θεού.
Θα έπρεπε η εμφάνιση στο Θαβώρ των δύο πιο μεγάλων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και η προσκύνηση του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά την μεταμόρφωσή του, να κλείσει για πάντα τα βδελυρά χείλη των γραμματέων και των φαρισαίων, οι οποίοι μισούσαν τον Κύριο Ιησού και τον θεωρούσαν παραβάτη του νόμου του Μωυσή. Αλλά και μέχρι σήμερα δεν πιστεύουν οι Εβραίοι ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας.
Όχι μόνο οι Εβραίοι δεν τον πιστεύουν, αλλά και για πολλούς χριστιανούς όλο και περισσότερο θαμπώνει το θείο φως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ακόμα μικρότερο γίνεται το μικρό ποίμνιο του Χριστού για το οποίο το θείο φως του Χριστού λάμπει με την ίδια δύναμη με την οποίαν έλαμψε στους αποστόλους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη τότε στο όρος Θαβώρ.
Όμως να μην απελπιζόμαστε, επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε:
«Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον. ότι ευδόκησεν ο πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν» (Λκ. 12, 32).
Η απιστία μεταξύ των λαών έλαβε ανησυχητικές διαστάσεις και το φως του Χριστού επισκιάστηκε από το σκοτεινό νέφος της αθεΐας. Σήμερα πιο συχνά από ποτέ ενθυμούμαστε το φοβερό λόγο του Χριστού:
«Πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λκ. 18, 8).
Να μην απελπιζόμαστε όμως, επειδή Εκείνος, λέγοντας για τα σημεία της δευτέρας παρουσίας του, είπε:
«Αρχομένων δε τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών» (Λκ. 21, 28).
Να είναι, λοιπόν, η ζωή σας τέτοια ώστε την φοβερή ημέρα της Κρίσεως να μπορέσουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας και όχι να το σκύψουμε βαθειά απελπισμένοι. Αμήν.
«Κάθε Δεκαπενταύγουστος κι ένα… δημοψήφισμα»
«Κάθε Δεκαπενταύγουστος κι ένα… δημοψήφισμα»
του π. Αθανασίου Γιουσμά
Υπάρχουν, αγαπητοί φίλοι, κάποιες στιγμές που, κάπως απογοητευμένος, λέω στοn Θεό κι εγώ όπως ο Ψαλμωδός: «Bοήθα Kύριε, γιατί χάθηκε κάθε πιστός δικός Σου δούλος… Kυκλοφορούν ευρέως οι ασεβείς, κι η αχρειότητα χειροτερεύει στους ανθρώπους ανάμεσα» (Ψαλμ. 11, 1 και 9). Όμως, κάθε φορά κάτι συμβαίνει κι αμέσως επανέρχομαι μ’ έναν άλλον στίχο του Δαβίδ: «Aυτή η γενεά αναζητάει τον Kύριο, θέλει οπωσδήποτε να δει το πρόσωπο του Θεού Iακώβ» (Ψαλμ. 23, 6). Tούτο το δεύτερο είπα κι αυτόν το Δεκαπενταύγουστο, καθώς είδα κόσμο πολύ, όλων των ηλικιών, να προσέρχεται στους Nαούς και στα προσκυνήματα της Παναγιάς μας, και ν’ αποθέτει στη Γλυκιά Tης Mορφή έναν ασπασμό, ένα δάκρυ, μια προσευχή! Kι αυτός ο Δεκαπενταύγουστος θα είναι ένα ακόμα δημοψήφισμα λαού, μια ακόμη τρανή απόδειξη πως, έστω κι αν κατά καιρούς χτυπιέται αλύπητα το σκάφος της Eκκλησίας, η πίστη –όση κι όπως κι αν είναι, μικρή ή μεγάλη, ασθενική ή δυναμική, πλήρης ή ελλιπής– δε ξεριζώνεται από τις ψυχές των ανθρώπων. Δόξα στον Tριαδικό Θεό, ο Xριστός κι η Γλυκιά Tου Mητέρα, αν εμείς δεν το θελήσουμε, δεν αποβάλλονται από τις καρδιές μας.
Μα, και πώς ν’ αποβληθεί από τη σκέψη και την ψυχή μας η τόσο όμορφη κι υπέροχη μορφή της Θεοτόκου; Ήταν, είναι και θα ’ναι «η Kεχαριτωμένη» των αιώνων κι όλων των γενεών. Μια μορφή που μαγνήτιζε και μαγνητίζει αναρίθμητες ψυχές… Όλους μάς έλκει κοντά Tης κι όλους μάς προσκαλεί να Tη μιμηθούμε και να Tης μοιάσουμε.
Tον 17ο αιώνα, στα μέρη της Pωσίας, ζούσε ο Άγιος Δημήτριος του Postoy. Κάποτε τον βασάνισε μια σκέψη, στην οποία αμέσως έδωσε και την απάντηση. «Γιατί ο Xριστός γεννήθηκε τότε που γεννήθηκε; Γιατί δε γεννήθηκε πριν ή μετά από τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή;». Kι απάντησε: «Γιατί καμιά γυναίκα δεν συγκέντρωνε κι ούτε μπορεί ποτέ να συγκεντρώσει στο πρόσωπό της όλες εκείνες τις αρετές που συγκέντρωνε η φτωχή παιδούλα της Nαζαρέτ, η MAPIA».
Mαρία! Ένα όμορφο όνομα, που το τίμησε Eκείνη, η Mάνα του Θεανθρώπου Iησού μας. Ένα όνομα με πέντε γράμματα, που το καθένα, κατά τους μελετητές, αποτελεί το αρχικό γράμμα του ονόματος πέντε Aγίων Γυναικών της Παλαιάς Διαθήκης, που διακρίθηκαν για πέντε ξεχωριστές αρετές.
Tο «M»: Tη Mαριάμ, την αδελφή του Θεόπτη Mωυσή. Kύριο γνώρισμά της, σύμφωνα με τη Γραφή, ήταν η παρθενία, η αγνότητα. Παρθένος η Mαριάμ, Aειπάρθενος, πάντοτε παρθένος, η Θεοτόκος. Το αειπάρθενο της Παναγίας το δηλώνει ο αγιογράφος με τα τρία αστέρια που ζωγραφίζει γύρω από το πρόσωπό Tης. Yπενθυμίζουν πως η Kυρία Θεοτόκος ήταν παρθένα πριν, κατά και μετά τη Γέννηση του Yιού Tης. Εμείς, δυστυχώς, παραμένουμε προσκολλημένοι στις σαρκικές ηδονές κι ο διάβολος μάς σέρνει από τα γεννητικά μας όργανα!
Tο «A» θυμίζει την Aβιγαία, τη γυναίκα του πλούσιου Nάβαλ, κατά τη Γραφή. Ήταν συνετή και ταπεινή γυναίκα. Για τη σύνεσή Tης διακρίθηκε κι η Θεοτόκος και ο Θεός είδε την ταπείνωσή Tης και γι’ αυτό Tην επέλεξε ως Mητέρα Tου. Eμάς μας διακρίνει ένας υπέρμετρος εγωισμός, ψηλότερος κι «απ’ το μπόι μας», όπως θα ’λεγε η γιαγιά.
Tο «P»: Tη Pαχήλ, τη γυναίκα του Iακώβ. Αυτή ήταν «καλή τω είδει σφόδρα», πολύ όμορφη. Πανέμορφη στην ψυχή και στο σώμα ήταν κι η Kεχαριτωμένη, «ρόδο αμάραντο» την ονομάζουν οι ύμνοι της Eκκλησίας μας. Εμείς προσπαθούμε να ομορφύνουμε το σώμα με του κόσμου τα στολίδια, επιμελούμαστε τη σάρκα σχεδόν πάντα, εις βάρος της αθάνατης ψυχής μας. Λησμονούμε εκείνη τη φράση του σοφού Iσοκράτη, πως «την ομορφιά ή η αρρώστια ή ο χρόνος την εξαφανίζουν».
Tο «I» μας θυμίζει το ιστορικό πρόσωπο του Iσραήλ, την Iουδίθ, η οποία διακρίθηκε για την αγάπη της στην προσευχή. Με την προσευχή της έσωσε τους Iουδαίους από τους Aσσυρίους. Κι η Παναγιά μας ήταν άνθρωπος προσευχής και είναι, αφού «νυχθημερόν» δέεται για μας στον Kύριο και Θεό Tης. H Iουδίθ έσωσε τους συμπατριώτες της από το θάνατο και την αιχμαλωσία, η Παναγία έσωσε ολόκληρη την ανθρωπότητα και τους ανθρώπους όλων των εποχών από την αμαρτία και το διάβολο, με το να αποδεχθεί να γεννηθεί από Eκείνη ο Σωτήρας του κόσμου. Κι εμείς προσευχόμαστε οπότε το θυμηθούμε ή καθώς θα μας ζώσουν «σαν τις μέλισσες» τα προβλήματα της ζωής…
Tέλος, το γράμμα «A», αποτελεί το αρχικό του ονόματος της μητέρας του προφήτη Σαμουήλ, της Άννας. Aυτή υπέμεινε καρτερικά τη ντροπή της ατεκνίας της κι η Παναγιά μας τους εμπτυσμούς, τη μαστίγωση και τη σταύρωση του Γιου της. Ενώ εμείς, οι ανυπόμονοι, δυσανασχετούμε στους πειρασμούς, στις δυσκολίες και στις συννεφιές της ζωής.
Φίλοι αναγνώστες, η Παναγία Μητέρα μας συγκέντρωσε στο πρόσωπό Tης όλες τούτες τις αρετές που υποκρύπτονται στο όνομά της: Tην Παρθενία, τη σύνεση, την ταπείνωση, την ομορφιά της ψυχής, την αγάπη στην προσευχή και την υπομονή. Υπάρχει ένας πνευματικός ψυχολογικός νόμος που λέει πως ό,τι θαυμάζει κάποιος προσπαθεί και να το μοιάσει, και να το μιμηθεί. Aς μοιάσουμε, λοιπόν, σ’ αυτό που θαυμάζουμε τούτον το μήνα, στο πρόσωπο της Παναγιάς μας.
* Εφημερίδα "Εμπρός". 24 Αυγούστου 2005.
ΠΗΓΗ: ΕΔΩ
Ἡ Ἑορτῆ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, στήν Πάτρα.
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
6.8.2015.
Ἡ Ἑορτῆ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, στήν Πάτρα.
Μέ κέντρο τόν περικαλλῆ καί ἱστορικό Ἱερό Ναό τοῦ Παντοκράτορος Πατρῶν ἑορτάσθη ἡ μεγάλη και Δεσποτική ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ στήν Πάτρα.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στόν ὡς ἂνω Ἱερό Ναό ἐν πληθούσῃ Ἑκκλησίᾳ.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στό γεγονός καί μέγα θαῦμα τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου ἐπί τοῦ Ὂρους Θαβώρ καί ἐξήγησε τά περί τοῦ θαύματος βάσει τῆς διδασκαλίας τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας καί κυρίως βάσει τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περί τῆς πράξεως ( τύπος τῆς πράξεως ὁ Προφήτης Ἠλίας) καί θεωρίας (τύπος τῆς θεωρίας ὁ προφήτης Μωυσῆς) καί θεολογίας (ὁ Ἰησοῦς Χριστός).
Ἡ ὡς ἂνω διδασκαλία τοῦ Ἱεροῦ Πατρός ἀναφέρεται στό
« καλόν ἐστίν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς, σοὶ μίαν καὶ Μωϋσεῖ μίαν καὶ ᾿Ηλίᾳ μίαν». (Μάρκ, 9, 5) καί κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος ὃτι πρέπει νά προχωρήσωμε ἀπό τήν πράξη στή θεωρία καί στήν θεοπτία, στή θέα, δηλαδή, τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ καί τήν βίωση τῆς μετ’ Αὐτοῦ κοινωνίας καί τοῦ ἀκτίστου Φωτός τῆς Μεταμορφώσεως Αὐτοῦ.
Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Παντοκράτορος ἐκκλησιάσθη καί ὁ Μέγας Ἀρχιδιάκονος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, πανοσιολογιώτατος κ. Ἀνδρέας.
Τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς ὁ Σεβασμιώτατος έχοροστάτησε στόν Ἑσπερινό καί ὡμίλησε, στήν παλαιά Ἱερά Μονή Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Μιντιλογλίου ( Μετόχιον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας).
Στόν ἑσπερινό στόν Ἱερό Ναό Παντοκράτορος Πατρῶν προέστη καί ὡμίλησε με τήν ἐντολή καί εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστόμου, ὁ πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Ἀμβρόσιος Γκουρβέλος, προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.
Στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Γλαύκου Πατρῶν τῆς Θείας Λειτουργίας προέστη καί ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, ὁ πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Ἀρτέμιος Ἀργυρόπουλος, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Σάββατο 1 Αυγούστου 2015
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΙΣ
ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΟΥ
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015
|
1 – 8 – 2015
|
Ἑσπερινός εἰς Ἱ. Ν. Ἁγίου Ἀθανασίου Λάκκας.
|
|
Κυριακή
2 –
8 – 2015
|
Θεία Λειτουργία εἰς Ἱ.Ν. Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν.
Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Ἁγίου Γεωργίου Ἀπιδεῶνος.
|
|
Δευτέρα
3 –
8 – 2015
|
Ἱ. Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Ἁγίου Ἀθανασίου Καλάνου.
|
|
|
|
|
Τρίτη
4 –
8 – 2015
|
Ἐγκαίνια Κοιμητηριακοῦ Ναοῦ (Ἑπτά παίδων ἐν Ἐφέσῳ)
Ἱ.Μ. Ὀμπλοῦ.
Ἱ. Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ρακίτας.
|
|
Τετάρτη
5 –
8 – 2015
|
Ἑσπερινός εἰς Ἱ. Μ. Μεταμορφώσεως Μιντιλογλίου.
|
|
Πέμπτη
6 –
8 – 2015
|
Θεία
Λειτουργία στόν πανηγυρίζοντα Ἱ. Ν. Παντοκράτορος Πατρῶν.
|
|
Παρασκευή
7 –
8 – 2015
|
Ἑσπερινός εἰς πανηγυρίζοντα Ἱ. Ν. Ἁγίου
Αἰμιλιανοῦ Πατρῶν.
|
|
|
|
|
Σάββατο
8 –
8 – 2015
|
Ἑσπερινός εἰς Ἱ. Μ. Ἁγίου Νικολάου Μπάλα Πατρῶν.
|
|
|
|
|
Κυριακή
9 –
8 – 2015
|
Θεία Λειτουργία εἰς Ἱ.Μ.
Παναγίας Γηροκομιτίσσης Πατρῶν.
(
ὥρα 7:00 μ.μ.) Ἐγκώμια τῆς Παναγίας εἰς Ἱ. Μ. Παναγίας
Γηροκομιτίσσης Πατρῶν.
|
|
Δευτέρα
10
– 8 – 2015
|
Ἱ. Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Παναγίας Μέτζαινας
(παλαιά Ἐκκλησία).
|
|
Τρίτη
11
– 8 – 2015
|
Ἱ. Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου
Κάτω Δροσιᾶς.
|
|
Τετάρτη
12
– 8 – 2015
|
Ἱ. Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Τιμίου Προδρόμου Γομοστοῦ.
|
|
Πέμπτη
13-8-2015
|
Ἱ. Παράκλησις εἰς Ἱ. Ν. Ἁγίου Γεωργίου Ἱτεῶν.
|
|
Παρασκευή
14
– 8 – 2015
|
Μέγας Ἑσπερινός στήν Ἱ. Μονή Παναγίας
Γηροκομητίσσης Πατρῶν.
Ἱερά Ἀγρυπνία στήν Ἱ. Μονή Παναγίας
Γηροκομητίσσης Πατρῶν.
|
|
|
|
|
Σάββατο
15
– 8 – 2015
|
Θεία Λειτουργία στήν Ἱ. Μονή Παναγίας
Γηροκομητίσσης Πατρῶν.
|
·
Ὥρα
ἐνάρξεως Παρακλήσεων & Ἑσπερινῶν : 8.00 μ.μ.
ΔΕΥΤΕ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΕΤΟΙΜΑΣΘΩΜΕΝ...
Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν
κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ἤδη εἰσήλθαμε στὸν μῆνα Αὔγουστο, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀφιερωμένος στὴν Ὑπεραγία Δέσποινα τοῦ κόσμου, τὴν Κυρία Θεοτόκο. Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μὲ ἄσματα ἱερὰ καὶ ὕμνους ἐξαισίους ἑτοιμάζονται νὰ ἑορτάσουν τὴν κοίμηση καί τήν εἰς οὐρανοὺς μετάσταση τῆς Πλατυτέρας τῶν Οὐρανῶν.
Αὐτὸς ὁ ἑορτασμὸς εἶναι ξεχωριστός, ἱερός, πνευματικὸς καὶ μεγάλος. Δὲν ἔχει καμμιὰ σχέση μὲ τὶς κοσμικὲς ἑορτὲς καὶ πανηγύρεις, ἀλλὰ εἶναι σύναξη Θεομητορική, εὐγμωμοσύνης κατάθεση, ἐνώπιον τῆς Μητρὸς τοῦ Κυρίου καὶ φοβερᾶς προστασίας τοῦ ἀνθρωπίνου Γένους. Αὐτὸς ὁ παγκόσμιος πανηγυρισμὸς εἶναι μνήμη Θεοῦ κατὰ τὴν ἁγιοπατερικὴ ρήση: « Κεφάλαιον ἑορτῆς, μνήμη Θεοῦ».(Ἃγιος Γρηγόριος Θεολόγος)
Μέσα ἀπό αὐτές τίς λαμπρές λατρευτικές ἐκδηλώσεις, ὁ Θεὸς δοξάζεται καὶ μεγαλύνεται καὶ ἡ Παναγία Μητέρα Του ὡς ἀληθὴς Θεοτόκος, ὡς τιμιωτέρα τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, ἀξιοχρέως τιμᾶται, προσκυνεῖται καὶ ἱεροπρεπῶς λιτανεύεται.
Τὴν κοίμηση Της δοξάζουν «Ἐξουσίαι θρόνοι, Ἀρχαὶ Κυριότητες, Δυνάμεις καὶ Χερουβίμ, καὶ τὰ φρικτὰ Σεραφίμ. Ἀγάλλονται γηγενεῖς ἐπὶ τῇ θείᾳ αὐτῆς δόξῃ κοσμούμενοι...» Ἐξαιρέτως ὅμως, τιμᾶ τὴν Παναγία μας ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλληνισμός, ἀφοῦ ἀνεδείχθη γιὰ τὸν Λαό μας, ἡ μεγάλη Μάνα, Προστάτις, Ὁδηγός, Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς καὶ Κραταιὰ Προστασία.
Γι’ αὐτὸ κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτὲς ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν καὶ οἱ ὁποῖες εἶναι ἀφιερωμένες εἰς τιμὴν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἂς τὴν μακαρίσωμε δεόντως, ἂς συμμετέχωμε στήν ἐκκλησιαστική ζωή καὶ ἂς ἐντείνωμε τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα, ὥστε καὶ ὁ Κύριός μας νὰ μᾶς ἐλεήσῃ καὶ ἡ Παναγία μας νὰ χαρῇ καὶ ἐμεῖς πνευματικὰ νὰ ὠφεληθοῦμε.
• Κάθε ἀπόγευμα στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς τελεῖται ἡ Ἱερὰ Παράκληση πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Μὲ ὕμνους γραμμένους μὲ δάκρυα καὶ τῆς καρδιᾶς τὸν πόνο καὶ τὸ πύρωμα, παρακαλοῦμε τὴν Παναγία μας νὰ μᾶς σκεπάζῃ μὲ τὴν μεσιτεία Της, νὰ μᾶς ἐλεῇ μὲ τὴν πρὸς τὸν Θεὸ πρεσβεία Της, νὰ δίδῃ κουράγιο στοὺς πονεμένους, δύναμη καὶ ἐλπίδα στοὺς ἀπηλπισμένους, νόημα καὶ αἰσιοδοξία καὶ προοπτικὴ στὴ ζωὴ τῶν νέων. Νὰ φωτίζῃ μὲ τὸ καθαρὸ πρόσωπό Της καὶ τὴν παναγία πορεία Της, μὲ τὸ πέλαγος τῶν ἀρετῶν Της, τὴν ἰδικὴ μας πορεία, ὥστε νὰ βαδίζωμε σωστὰ προκειμένου νὰ φθάσωμε στὴ θέωση, στὴν ἁγιότητα, ποὺ εἶναι ὁ μοναδικὸς σκοπὸς τῆς ζωῆς μας. Ἡ συμμετοχή μας στὴν ἱερὰ αὐτὴ Ἀκολουθία κάθε βράδυ καὶ τιμὴ συνιστᾶ πρὸς τὴν Παναγία μας καὶ πρὸς ἰδικὴν μας πνευματική ἀναψυχὴ θά ἀποβαίνῃ.
• Ὁ θεοΐδρυτος τῆς νηστείας θεσμὸς καὶ πάλι ἐνώπιόν μας προβάλλει ὡς φάρμακο σωτήριο, προκειμένου νὰ ἰαθοῦν οἱ πληγὲς τὶς ὁποῖες ἐπροξένησε ἡ βοσκηματώδης πορεία μας. Νηστεύοντες, ἀντιλαμβανόμεθα,ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἕνα λογικὸ καλάμι ριζωμένο στὸ βοῦρκο τῆς γῆς, δὲν εἶναι μόνο ὕλη, σῶμα δηλαδή, ἀλλὰ εἶναι δημιουργημένος, «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ». Μέσα ἀπὸ τὸν θεσμὸ τῆς νηστείας διαπιστώνομε, ὅτι δὲν εἲμαστε ὅ,τι τρῶμε, ὡς θὰ ἔλεγε ἀπερίσκεπτα ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος, ἀλλὰ εἲμαστε δημιουργημένοι γιὰ τὸν Παράδεισο, γιὰ τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
•Τὸ κέντρο ὅμως τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ Εὐχαριστιακὴ Τράπεζα, ὅπου ὁ Θεὸς προσφέρεται, « ἳνα οἱ ἄνθρωποι ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσι (Ἰωάνν, 10, 10). Δὲν νοεῖται ζωὴ μακράν τοῦ Ποτηρίου τῆς Ζωῆς. Ὁ μὴ μετέχων τοῦ Εὐχαριστιακοῦ Δείπνου, δὲν ζεῖ οὐσιαστικά, ἀλλὰ εἶναι ἁπλῶς μία βιολογικὴ ὕπαρξη.
● Τὸ μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, τὸ δεύτερο αὐτὸ μετὰ τὸ Βάπτισμα λουτρό, μᾶς ἑτοιμάζει καὶ μᾶς εὐτρεπίζει, ὥστε νὰ δεχθοῦμε ἐντὸς μας τὸν Κύριό μας, γινόμενοι ὃμαιμοι καὶ σύσσωμοι Αὐτοῦ, μὲ τὴν Θεία Κοινωνία.
Πιστεύω ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ τηρήσωμε, προκειμένου νὰ ἑορτάσωμε ἱεροπρεπῶς καὶ πνευματικῶς τὴν ἑορτή τῆς Παναγίας μας καί νά εὐφρανθῶμε μετά τῶν Ἀγγελικῶν Δυνάμεων καὶ μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων.
• Θὰ ἤθελα ὅμως ἀδελφοί μου, νὰ ἀναφερθῶ καί σὲ ἕνα «πειρασμό», τὸν ὁποῖο ὁ πανοῦργος καὶ παμμίαρος διάβολος, θέτει ἐνώπιόν μας, γιὰ νὰ μᾶς ἀποπροσανατολίσῃ καί νά μᾶς «κολάσῃ», μάλιστα ἐνώπιον τῆς πανεόρτου μνήμης τῆς Παναγίας μας. Ὁ πειρασμὸς αὐτὸς εἶναι τὰ κοσμικὰ πανηγύρια ποὺ γίνονται πρῶτον κατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καὶ δεύτερον κατὰ τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.
Ὑπενθυμίζω στὴν ἀγάπη σας, ὅτι κατὰ τὴν Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, ἔχομε κατάλυση ἰχθύος καί μόνον, καὶ οὐχὶ κρέατος. Ἐνῶ μέχρι καί τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως δὲν καταλύεται οὔτε ἰχθύς, οὔτε κρέας. Μὴ παρασύρεστε, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὴν κοσμικὴ ζωὴ καὶ διασκέδαση κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτές. Συνεχίσατε τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα, εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων καὶ εἰς μεγίστην χαρὰν τῶν Ἀγγέλων. Εἰς ἐνίσχυσιν ψυχῆς καὶ σώματος καὶ εἰς ἀρραβῶνα μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας.
Ὅταν τελειώσῃ ἡ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, τότε θὰ καταλύσωμε καὶ στὴν ἑόρτιο τράπεζα, μὲ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα πρὸς σωματικὸν ἐπιστηριγμό, μὲ τὴν πλησμονὴ τῆς ἀγάπης Του, μᾶς χαρίζει ὁ Θεός.
Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις, κατὰ χρέος πράττων, ὡς πνευματικός σας πατέρας, σᾶς εὔχομαι νὰ ἔχετε καλὸν πνευματικὸ ἀγῶνα κατὰ τὶς δεκαπέντε αὐτὲς ἡμέρες τοῦ μηνὸς Αὐγούστου καὶ μὲ ὑγεία καὶ χαρὰ νὰ φθάσωμε νὰ ἑορτάσωμε ἅπαντες πνευματικὰ, τὴν μεγάλη ἑορτὴ τῆς Παναγίας Μητρὸς τοῦ Κυρίου μας καὶ δικῆς μας γλυκυτάτης Μάνας, Παρηγοριᾶς καὶ Προστασίας.
Αύγουστος 2015
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(Atom)
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ
ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
20/7 ΔΕΥΤΕΡΑ Προφήτου Ηλιού: Θεία Λειτουργία 06:45-09:00 25/7 ΣΑΒΒΑΤΟ Κοίμησις της Αγίας Άννης: Θεία Λειτουργία 06:45 26/7 ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΑΤΘΑ... -
Η μνήμη ενός Αγίου αποτελεί σημαντικό γεγονός για την Εκκλησία. Η μνήμη των Αγίων γίνεται και αφορμή χαράς, και επικοινωνίας μεταξύ των ... -
Σέ κλῖμα συγκίνησης καί συγκλονισμοῦ καρδιᾶς, ἡ Πατραϊκή κοινωνία, ὑποδέχθηκε τό Σάββατο 1.6.2024, στό χωριό Μάνεσι Τριταίας, μέ ἐπικεφαλῆς ...
-
Ο εχθρός γέμισε ερείπια τη χώρα, λεηλάτησε τον πλούτο της, πέρασε απ’ το μαχαίρι του πλήθος αμάχων και έφυγε σύροντας πίσω του ένα πολύ μεγα... -
Ἡ ὀρεινὴ Ζουμπάτα τῶν Πατρῶν, ἑόρτασε τὴν μνήμη (ἐκ μεταθέσεως), τοῦ ἡρωικοῦ καὶ ἁγίου τέκνου της, Ἐθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Δέρκων Γρηγ...
Η λίστα ιστολογίων μου
ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...