Άγιος Ιωάννης Πατρών

Πέμπτη 14 Αυγούστου 2014

ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

12:31 π.μ. |

"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ

ΜΑΚΑΡΙΖΟΜΕΝ ΣΕ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ"

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου

Ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾶ τόν Δεκαπενταύγουστο πανευφροσύνως καί πανευβλαβῶς τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, καί πᾶς ἄνθρωπος κλίνει γόνυ ἐνώπιόν της, ἀσπαζόμενος τά πανάχραντα καί πανακήρατα χέρια της, πάνω στά ὁποῖα ἐβάστασε τόν ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἁγία μορφή της εἶναι ἀπείρως λαμπροτέρα ἀπό τόν ἥλιο. Τό βλέμμα της εἶναι ἀσυγκρίτως καθαρώτερο καί ἀπό τόν ξάστερο οὐρανό. Τά χείλη της καί ὁ λόγος της ὑπέρ μέλι γλυκύτερα.

Ἡ πανσεβάσμια Εἰκόνα της συγκεντρώνει τούς πόθους μας, τίς ἐλπίδες μας, τίς χαρές καί τίς λύπες μας. Ἐνώπιόν της καταφεύγομε σέ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας, εἴτε εὐφρόσυνη, εἴτε δυσάρεστη, γιατί γνωρίζομε ὅτι εἶναι ἡ Μεγάλη μας Μάνα. Ποιός μπορεῖ νά μετρήσῃ τά δάκρυα, πού χύθηκαν μπροστά της στό διάβα τῶν αἰώνων; Ποιός δύναται νά κατανοήσῃ τό μέγεθος τῆς πρός ἡμᾶς θαυμαστῆς προστασίας καί εὐεργεσίας της; Κανένα πρόσωπο στήν ἱστορία δέν ἄκουσε τόσες παρακλήσεις, ὅσες ἡ Θεοτόκος Μαρία. Κανένα πρόσωπο δέν τιμήθηκε περισσότερο ἀπό τήν Παναμώμητο κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἀλλ’ οὔτε καί θά τιμηθῇ ποτέ. Κανένα πρόσωπο δέν ὑμνολογήθηκε ποτέ καί οὔτε θά ὑμνολογηθῇ, ὅσο ἡ Κυρία Θεοτόκος.

Εἶναι γιά μᾶς,

- ἡ Ἐλεοῦσα Μητέρα μας,

- ἡ Γλυκοφιλοῦσα Παρηγορήτισσά μας,

- ἡ Γοργοεπήκοος ἀπαντοχή καί καταφυγή μας,

- ἡ Σκέπη καί Προστασία μας,

- ἡ πρός τόν Θεό Μεσίτριά μας,

- ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός τοῦ Γένους μας.

Οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ὕψωσαν σέ κάθε γωνιά τῆς Χριστωνύμου Ἑλλάδος, Ναούς καί Μοναστήρια στήν μνήμη της. Ἔκτισαν σέ κάθε χωριό καί κάμπο, σέ κάθε λόφο καί βουνοκορφή, ἐξωκκλήσια καί προσκυνητάρια, γιά νά τήν τιμήσουν καί νά τήν εὐχαριστήσουν γιά τίς θερμές πρός τόν Υἱόν καί Θεόν της παρακλήσεις καί ἱκεσίες της.

Παράλληλα ὅμως μέ τήν τιμή πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, προκειμένου νά τήν εὐχαριστήσωμε, πρέπει πρό πάντων νά ὑπηρετήσωμε τίς ἀρετές μέ τίς ὁποῖες Ἐκείνη ἦταν κεκοσμημένη.

● Νά ἔχωμε βαθειά πίστη στόν Ἕνα καί Μόνο Ἀληθινό Θεό, ὁ ὁποῖος ἐσαρκώθη διά τῶν ἁγίων αἱμάτων τῆς Ὑπεραγίας καί Ἀειπαρθένου Θεοτόκου, γιά νά λυτρώσῃ τό ἀνθρώπινο γένος.

● Νά ἀσκούμεθα στήν ταπείνωση, ἡ ὁποία εἶναι ἡ βάση τῶν ἀρετῶν, κατά τόν Ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας Ἅγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.

«Τό ὕψος τῆς ταπεινοφροσύνης τῆς Παρθένου εἶναι θαυμαστό καί ἀπό κάθε τι ἄλλο ἐκπληκτικώτερο», σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.

● Νά ὑπακούωμε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἡ ζωή μας νά εἶναι ἐφαρμοσμένο τό ἱερό Εὐαγγέλιο. Ἄν ἡ Παναγία μας δέν ἔλεγε ἐλεύθερα τό «Ναί» στό ἔργο τῆς λυτρώσεως καί τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἐμεῖς δέν θά ἐσωζώμεθα. Τό «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου», πρέπει νά ἠχῇ στά αὐτιά μας κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή.

● Νά ὁμολογοῦμε τήν Μαριάμ ὡς ἀληθῆ καί ὄντως Θεοτόκον, εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι τροφοδοτοῦν τούς ἀρρωστημένους νόες τῶν αἱρετικῶν, πού βλασφημοῦν καί ἀμφισβητοῦν τήν ἁγνότητα τῆς Παναγίας μας καί τήν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως οἱ θλιβεροί ἀπόγονοι τοῦ Ἀρείου, τοῦ Νεστορίου καί τῶν ἄλλων θεομάχων, παναγιομάχων καί ἁγιομάχων, μέχρι τούς σημερινούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ καί τίς ὅποιες ἄλλες αἱρετικές σατανικές κινήσεις, πού δροῦν ἀνά τόν κόσμο παρασύροντας τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων στόν ὄλεθρο καί τήν κόλαση.

● Νά ζοῦμε μέ σεμνότητα, γιατί Ἐκείνη ἦταν ἡ Πάνσεμνος, γιά τήν ὁποία ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός γράφει χαρακτηριστικά: «Πῶς νά παρουσιάσω τό σεμνότατο βάδισμά σου; Πῶς τό σεμνό ντύσιμό σου; Πῶς τό πρόσωπό σου τό χαριτωμένο; Φρόνηση μεγάλη σέ σῶμα νέας. Ἔνδυμα εὐγενικό καί ὄχι ἐξεζητημένο. Βῆμα συνετό καί συγκρατημένο. Ὕφος σοβαρό, γλυκύ καί ἱλαρότατο...».

● Νά ζοῦμε πνευματική καί Μυστηριακή ζωή, ἔχοντας κοινωνία μέ τόν ἐκ Παρθένου Μαρίας ἐνανθρωπήσαντα Κύριό μας, ἐξομολογούμενοι καί γινόμενοι ὅμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ μέσα ἀπό τήν συμμετοχή μας στήν Εὐχαριστιακή Τράπεζα.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, πλέκοντας τῆς Παναγίας μας τό ἐγκώμιο, λέγει:

«Βίος πανάμωμος, ζωή πάναγνη, ἄρνηση κάθε κακίας, ἄσκηση ὅλων τῶν ἀρετῶν, σῶμα λαμπρότερο ἀπό τόν ἥλιο, ἀπό τόν οὐρανό καθαρώτερη, ἀπό τούς χερουβικούς θρόνους ἱερώτερη... Θεῖος ἔρωτας πού ἀπερρόφησε καί ἀφωμοίωσε κάθε ἄλλη ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς... Κτῆμα Θεοῦ, ἕνωση μέ τόν Θεό, πού δέν χωρεῖ σέ καμμιά ἀνθρώπινη σκέψη».

● Νά ὑπηρετοῦμε τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, τήν ὁποία Ἐκείνη, ἡ Παναγία μας δηλαδή, ὑπηρέτησε μέ ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς της. Μιά ἐλεημοσύνη μέ διττήν ἔννοια. Πνευματική, διά τῆς προσευχῆς καί τῆς ἱκεσίας πρός Κύριον, ὥστε νά ἐλεῇ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί μέ τήν ὑλικήν ἔννοια, ἀφοῦ τά ἐλάχιστα, ἁπλᾶ καί ἀπέριττα ἱμάτια πού εἶχε ἡ Παναγία μας, τά ἄφησε, κατά τήν ἁγία Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς ἐλεημοσύνη, ὅταν μετέστη πρός τήν Ζωήν.

Γι’ αὐτό καί στήν Ἑορτή της θά μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ἐμπράκτως νά μιμηθοῦμε τήν Παναγία Μητέρα μας ὡς πρός τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, ἡ ὁποία ἀνοίγει γιά τόν ἄνθρωπο, μαζί μέ τίς ἄλλες ἀρετές, τίς πύλες τοῦ Παραδείσου.

Ὡρίσαμε καί ἐφέτος, ἡ ἡμέρα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου νά ἀφιερωθῇ στούς πτωχούς καί πένητες ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν ἐξ αἰτίας τῆς πολυεπίπεδης κρίσεως, πού μαστίζει τήν Πατρίδα μας.

Ἄν συμβάλλωμε ὅλοι, μέ ὅ,τι δυνάμεθα, θά βοηθηθοῦν οἱ ἀδελφοί μας, πού στεροῦνται ἀκόμη καί τῶν ἀπαραιτήτων ἀγαθῶν γιά τήν ἐπιβίωσή τους.

Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου,

Ὑψώνω κατ' αὐτάς τάς ἡμέρας ἰδιαιτέρως, τά μάτια τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς μου πρός τήν Παναγία μας, καί τήν παρακαλῶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου, νά πρεσβεύῃ γιά ὅλους σας, γιά τόν ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες, τόν πιστό Λαό τοῦ Θεοῦ. Δέομαι γιά τούς πατεράδες καί τίς μανάδες, πού ἀγωνίζεσθε νά ἀναστήσετε τά παιδιά σας μέσα σέ ἕνα δύσκολο κόσμο. Ἱκετεύω γιά τούς νέους καί τίς νέες μας, πού ἀναζητοῦν ἐλπίδα καί χαρά μέσα σέ μιά ἀπέλπιδα καί ὑλοκρατούμενη κοινωνία.

Παρακαλῶ τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, νά πρεσβεύῃ ὥστε,

- οἱ ἄνεργοι νά βροῦν ἐργασία,

- οἱ ἀπελπισμένοι τήν οὐράνια ἐλπίδα,

- οἱ λυπημένοι τήν παρηγορία,

- οἱ πλανεμένοι τόν δρόμο τῆς ἀληθείας,

- οἱ πονεμένοι τήν χαρά,

- οἱ ἁμαρτωλοί τόν δρόμο τῆς μετανοίας!

Ἀκόμη, ἐκ βάθους καρδίας τήν ἱκετεύω νά φωτίζῃ τούς νόες τῶν Κυβερνώντων τήν Ἑλλάδα, νά κατανοοῦν ὅτι ἡγοῦνται μιᾶς Ὀρθοδόξου στήν πίστη, θεοφρουρήτου, παναγιοφύλακτης καί ἁγιοτόκου Χώρας, μέ ζωντανή τήν ἁγία καί ἱερά παράδοση καί παρακαταθήκη, καί νά νομοθετοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τήν παράδοση καί τίς πνευματικές ρίζες τοῦ Λαοῦ καί πρός ὄφελος τῆς Πατρίδος μας.

Τέλος, ἀδελφοί μου, σᾶς παρακαλῶ νά ὑψώσωμε τά μάτια μας, καί ἀτενίζοντας τήν Πανσεβάσμια μορφή τῆς Παναγίας μας, νά τήν παρακαλέσωμε ὑπέρ τῶν δεινῶς δοκιμαζομένων Χριστιανῶν στήν Μέση Ἀνατολή, οἱ ὁποῖοι πολλάς βασάνους καί μαρτύρια ὑποφέρουν μέ τήν ἀνοχή τῶν μεγάλων τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι τούς ἀνθρώπους ὡς πρόβατα ἐπί σφαγήν λογίζονται. Νά ἀπαλύνῃ ὁ Θεός τόν πόνο τους, νά τούς λυτρώσῃ ἀπό τά μαρτύρια, νά λυπηθῇ τά ὡς ἀμνούς σφαγιαζόμενα παιδιά, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο ὅποιας ἡλικίας. Νά σπεύσῃ ἐκεῖ ἡ Παναγία μας καί νά παύσῃ τόν πόλεμο, τό αἷμα, τά δάκρυα καί τίς φρικτές ὀδύνες.

Παιδιά μου περιπόθητα καί εὐλογημένα, ἐσεῖς πού μεγαλύνετε τήν Παναγία μας καί τήν τιμᾶτε μέ τήν προσευχή σας καί τό προσκύνημά σας, μέ τά δάκρυά σας καί τό κερί πού κρατᾶτε στά χέρια σας, μέ τήν κατά Θεόν βιοτή καί πολιτεία σας, μέ τήν ὀρθόδοξη ἐν γένει διαγωγή σας, εὔχομαι νά ἔχετε πλούσια τοῦ Θεοῦ τά ἀγαθά διά πρεσβειῶν της. Νά ἔχετε ὑγεία, οὐράνια χαρά, εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαση πνευματική καί τό μέγα ἔλεος τοῦ Κυρίου μας.

Ἰδιαιτέρως εὔχομαι κάθε καλό, κάθε εὐλογία καί ἔτη πολλά καί ἅγια, σέ ὅσους καί ὅσες ἑορτάζετε κατά τήν Ἑορτήν τῆς Παναγίας μας τά ὀνομαστήριά σας.

Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μέ ἀγάπη πατρική.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

0 σχόλια

Tα Εγκώμια της Ιερας Μονής Γηροκομείου Πατρών

12:22 π.μ. |

Τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας, στήν Πάτρα.

Κυριακή 10 Αὐγούστου 2014

Πλήθη πιστῶν κατέκλυσαν τό Ἱερόν Παλλάδιον τῆς Πάτρας, τήν γεραρά καί πανσεβάσμια Μονή τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας, γιά νά Τῆς ψάλουν γιά μία ἀκόμη φορά τά ἱερά Ἐγκώμια.

Ἕνα ποτάμι προσκυνητῶν ξεκινοῦσε ἀπό τήν Πάτρα καί ἔφτανε μέχρι τό ἱερό Εἰκόνισμα τῆς Παναγίας, στήν αὐλή τοῦ Μοναστηριοῦ.

Ἄνθρωποι κάθε ἡλικίας, ἄλλοι περπατώντας, ἄλλοι γονατιστοί, ἄλλοι μέ ὁποιονδήποτε ἄλλο τρόπο, ἀνῆλθαν ἐν χαρά καί πνευματική εὐφροσύνη, ἐν ἀγαλλιάσει καί ἱερῷ πνευματικῷ συγκλονισμῷ, γιά νά καταθέσουν τά ἄνθη τῆς εὐλαβείας τους, τήν εὐγνωμοσύνη τους, τούς ὕμνους τῆς εὐχαριστίας τους, τά δάκρυά τους καί τά μῦρα τῆς καρδιᾶς τους, ἐνώπιόν της περιπύστου καί θαυματαργοῦ Εἰκόνος τῆς Παναγίας μας.

Αὐτή ἡ ἔκφραση τῶν ἱερῶν συναισθημάτων τοῦ Λαοῦ πρός τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί δική μας Μητέρα, δηλώνει τήν βαθειά προσήλωση τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ στήν πατρώα εὐσέβεια, στήν μία, ἁγία, καθολική, ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί στό πρόσωπο τῆς ὑπερευλογημένης Δέσποινας τοῦ κόσμου, τήν ὁποία οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ὅπου γής, τιμοῦν ὡς Ἐλεοῦσα καί Παρηγορήτισσα, ὡς Μεγαλόχαρη καί Γοργοεπήκοο, ὡς Σουμελά, ὡς Ἔλωνα, ὡς Ἁγιάσσο, ὡς Κυκκώτισσα καί ὡς Ὑπέρμαχο Στρατηγό.

Ἐφέτος μαζί μέ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, συγχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἰλίου, Πετρουπόλεως καί Ἀχαρνῶν κ.κ. Ἀθηναγόρας, ὁ ὁποῖος μετά τήν προσφώνηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν, εὐχαρίστησε δεόντως καί ἀπευθυνόμενος πρός τά πλήθη τῶν προσκυνητῶν, ἀναφέρθηκε μέ λόγους θερμούς στό πρόσωπο τῆς Ὑπερευλογημένης Δέσποινας τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία κατέχει κεντρική θέση στίς καρδιές τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν Ἑλλήνων.

Ἐξόχως συγκινητικές ἦταν οἱ σκηνές κατά τήν ὥρα τῆς Λιτανείας τῆς Εἰκόνος τῆς Παναγίας, ὅπου οἱ εὐσεβεῖς προσκυνηταί ἐξεδήλωσαν κατά τρόπο συγκλονιστικό τά ἱερά αἰσθήματά τους, πρός τήν Παναγία Θεοτόκο.

Στήν Ἱερά ἀκολουθία ἔδωσαν τό «παρών» ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν, πολιτικῶν , ἀστυνομικῶν, ἐκπαιδευτικῶν καί ἄλλων Ἀρχῶν καί Φορέων.

Ἡ κοσμοσυρροή στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας εἶναι μεγάλη καθ’ ὃλες αὐτές τίς ἡμέρες καί ἀναμένεται νά κορυφωθῇ κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.

Ὅλες τίς ἡμέρες οἱ Ἱερές Ἀκολουθίες μεταδίδονται ἀπό τόν Τηλεοπτικό Σταθμό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως «ΛΥΧΝΟΣ», ὅπως καί ἀπό τόν ἐκκλησιαστικό ραδιοφωνικό Σταθμό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως « Ἀποστολική Ἐκκλησία τῶν Πατρῶν»

ΠΗΓΗ: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

0 σχόλια

Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΜΑΣ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙ ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

2:22 π.μ. |

Την Δευτέρα 11/8 στις 18:30 θα ψαλλεί Εσπερινός –Παράκλησις και εν συνεχεία θα τελεστεί το Ιερό Ευχέλαιο.

0 σχόλια

1:39 π.μ. |

0 σχόλια

ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΙΕΡΕΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΧΑΪΑΣ

1:37 π.μ. |

Μέ τήν εὐκαιρία τοῦ Δεκαπενταυγούστου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος συνεκάλεσε Ἱερατικές συνάξεις κατά ἀρχιερατικές περιφέρειες, ὥστε ἀφ΄ἑνός μέν νά συμμετέχουν οἱ Ἱερεῖς στά συλλείτουργα πού τελοῦνται προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἀφ’ ἑτέρου δέ νά γίνονται εἰσηγήσεις ἐπί πνευματικῶν καί διοικητικῶν θεμάτων καί νά ἐπακολουθῇ πνευματική συζήτηση μεταξύ του Μητροπολίτου καί τῶν Ἱερέων.

Δημοσιεύομε φωτογραφίες ἀπό τόν Ἱερό Ναό Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Φαρρῶν καί τό παρακείμενο πνευματικό κέντρο , ὅπου πραγματοποιήθηκε ἡ πρώτη Ἱερατική Σύναξη μέ τούς Ἱερεῖς Δυτικῆς Ἀχαΐας.

Στήν Ἱερατική αὐτή σύναξη εἶχε ὁρισθεῖ ἀπό τόν Σεβασμιώτατο, ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀπόστολος Δημητρόπουλος, προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Τιμίου Πρόδρομου Κάτω Αχαΐας καί Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Δύμης, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα:

« Τό Πανάγιο Πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου».

Μετά τήν εἰσήγηση ἀκολούθησε συζήτηση ἐπί πνευματικῶν καί διοικητικῶν θεμάτων.

Τίς ἐργασίες τῆς Ἱερατικῆς Συνάξεως ἔκλεισε μέ τήν ἐμπεριστατωμένη ὁμιλία του, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.

H εἰσήγηση τοῦ π. Ἀποστόλου εἶχε ὡς ἑξῆς:

Αγαπητοί μου αδελφοί και συλλειτουργοί.

Με την ευχή και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, θα προσπαθήσω στα επόμενα δεκαπέντε λεπτά, να ομιλήσω στην αγάπη σας, για την Παναγία μας, την Θεοτόκο Μαρία. Όχι για να παρουσιάσω όλη την διδασκαλία της Εκκλησίας μας για το πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά για να δώσω αφορμές για διάλογο και εμβάθυνση στο ζήτημα της θέσεως της Παναγίας μας στην ορθόδοξη Πίστη και Παράδοσή μας, και να εξάγωμαι συμπεράσματα και διδάγματα ωφέλιμα για την ζωή και την διακονία μας, από την αγία ζωή της.

Δεν υπάρχει, αδελφοί μου, πρόσωπο στην Εκκλησιασική μας ιστορία το οποίο να τιμήθηκε ή να τιμάται περισσότερο απο την Παναγία μας. Και δικαίως, αφού η Παναγία μας, κατά του Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, που ερμηνεύουν αυθεντικά την Αγία Γραφή, κατέχει τα δευτερία της Αγίας Τριάδος. Ευρίσκεται δηλαδή στην πίστη μας στην δεύτερη θέση μετά απο τον Τριαδικό μας Θεό.

Είναι η Αγία παρθένος Θεοτόκος, «...δια το τον Θεόν Λόγον σαρκωθήναι και ενανθρωπήσαι εν τη γαστρί αυτής...», κατά την Γ΄ Οικουμενική Συνόδον. Είναι η αγία μητέρα του Χριστού μας, η όντως Θεοτόκος, επειδή εγέννησε ασπόρως και απο το Άγιο Πνεύμα τον ενανθρωπίσαντα Υιόν και Λόγο του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα την καθάρισε απο κάθε αμαρτωλό μολισμό, την ελευθέρωσε απο το προπατορικό αμάρτημα και την ανέδειξε πανάχραντο και πανάμωμο, λαμπρό δοχείο της χάριτος και αγνή μητέρα της ζωής.

Το πρόσωπο της Παναγίας Θεοτόκου κατέχει κεντρική θέση στο έργο της θείας οικονομίας και σωτηρίας μας και αποτελεί την ελπίδα και παρηγοριά κάθε αμαρτωλού ανθρώπου λόγω της παρρησίας της προς τον Υιόν και Θεόν της, τον Ιησού Χριστό μας.

Γι αυτό με μεγάλες τιμές εορτάζουμε όλοι οι ορθόδοξοι πιστοί πάντοτε πανηγυρικά τις άγιες εορτές της, την Γέννηση, τα Εισόδια, τον Ευαγγελισμό, την Σύναξη, τα Θαύματα, την Σκέπη και προστασία, την Κοίμηση της Παναγίας μας.

Γι όλους τους Αγίους μας η Παναγία μας υπήρξε η πιό γλυκιά απαντοχή, κι η πιό στερά καταφυγή. Γι΄ αυτήν συνέθεσαν υπέροχους ύμνους, κατανυκτικές ευχές και κείμενα με απύθμενο θεολογικό βάθος. Όλα αυτά τα ψάλλομε στις ιερές ακολουθίες του νυχθημέρου και στις άγιες εορτές της, μυούμενοι και εμείς ως ταπεινοί μαθηταί των αγίων μας, στο μυστήριο του αγίου Προσώπου της και ικετεύοντες την μητέρα του Θεού για τις πεπαρησιασμένες προς Κύριον ευχές της και την εφ΄ ημάς σκέπη και προστασία της.

Παρακλητικοί και ικετήριοι κανόνες, χαιρετισμοί, δοξαστικά, προσόμια και ιδιόμελα τροπάρια-θεοτοκία αναφερόμενα σε κάθε πτυχή της ζωής της και της διακονίας της στην υπόθεση της σωτηρίας μας, ευρίσκονται σε όλα τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας και απαγγέλονται ή ψάλλονται με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση απο όλα τα μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Την περίοδο αυτή, ως γνωστόν, τελούμε κάθε απόγευμα στους Ιερούς Ναούς μας την μικρά ( Δευτέρα Τετάρτη και Παρασκευή) και την μεγάλη (Τρίτη Πέμπτη και Κυριακή) παράκληση προς Αυτήν.

Αλλά και στην Ορθόδοξη αγιογραφία μας, το πανάγιο πρόσωπό της, η πλουσίως εκχυνομένη απο τα άγια εικονίσματά της χάρις, δεν είναι δυνατόν παρά να λιγύζει και τις πιό σκληρές ψυχές. Δεν είναι δυνατόν παρά να παρηγορεί και τις πιό απελπισμένες υπάρξεις. Δεν είναι δυνατόν παρά να ενδυναμώνει και τους εντελώς παραλήτους. Η εικόνα του γονατιστού πιστού ενώπιον του Αγίου Εικονίσματος της παντανάσσης, της γλυκοφιλούσης, της οδηγητρίας, της Παναγίας μητέρας του Κυρίου μας και κατά χάριν ιδικής μας μητέρας, είναι ίσως το ωραιότερο σήμα της Ορθοδόξου παραδόσεώς μας.

Οι Μεγάλοι Πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας εξεφώνησαν σπουδαίους εγκωμιαστικούς λόγους, για την Μητέρα του Θεού. Ιδιαιτέρως για την αγία της κοίμηση, έγραψαν ο άγιος Ανδρέας Κρήτης, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Άγιος Γερμανός Κων/λεως, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και άλλοι πολλοί.

2. Τα της κοιμήσεως

Τις ημέρες αυτές, ως γνωστόν, αδελφοί, εορτάζομε την αγία Κοίμηση της Παναγίας μας. Η εορτή αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται σε όλη την Εκκλησία μας τον 6ον αιώνα, απο τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο.

Απο την ιερά παράδοση μαθαίνουμε ότι 11 χρόνια μετά την ανάσταση του Χριστού μας, εστάλη προς την Παναγία μας ο αρχάγγελος Γαβριήλ, όπως και στον Ευαγγελισμό, να της αναγγείλει την κοίμησή της. Η Παναγία μας διέμενε στο σπίτι του αγίου Ιωάννου του θεολόγου, και είχε τότε ηλικία πενήντα εννέα ετών.

Στην κοίμησή της συνήχθησαν με θαυματουργικό τρόπο όλοι οι άγιοι Απόστολοι απο τα πέρατα του κόσμου, (πλήν του Αποστόλου Θωμά) και ενεταφίασαν το άγιο σώμα της στον κήπο της Γεθσημανή, ενώ την παναγία ψυχή της την παρέλαβε ο ίδιος ο Χριστός μας, δορυφορούμενος υπο του αρχαγγέλου Μιχαήλ και πλειάδος άλλων αγίων αγγέλων. Υπάρχει στην αγιογραφία μας μία ωραία και παραστατική εικόνα, στην οποία η Παναγία μας κείται εις κράβατον, ενώ ο Χριστός μας ίσταται άνωθεν αυτής κρατών εις τας αγίας χείρας του την αγία και ολόφωτη ψυχή της με την μορφή μικράς λευκοφορούσης κόρης, την οποία και ανεβάζει εις ουρανούς.

Τρείς ημέρες μετά την ταφή του αγίου σώματος της Παναγίας μας έφθασε και ο απόστολος Θωμάς αργοπορημένος, κατά πρόνοια Θεού. Ζήτησε να ανοιχθεί ο τάφος για να δεί για τελευταία φορά την παναγία μας. Οι λοιποί Απόστολοι συνεφώνησαν. Όταν όμως σήκωσαν τον λίθον που έκλεινε την είσοδο του μνήματος, διεπιστώθη ότι το άγιο σώμα της Θεοτόκου είχε γίνει άφαντο. Ήταν μιά αδιάψευστη απόδειξη της μεταστάσεως της Παναγίας μας, δηλαδή της αναστάσεως και αναλήψεως του σώματός της που ενώθηκε με την ψυχή της υπεράνω των ουρανών, για να εκπροσωπεί το ανθρώπινο γένος και να πρεσβεύει υπέρ ημών παρά τω Θεώ.

Στην ιερά Εκκλησιαστική μας παράδοση, χρησιμοποιούνται για την εορτή του δεκαπενταυγούστου οι όροι ΚΟΙΜΗΣΙΣ και ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΣ. Και τούτο διότι σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία μας την παπική κακοδοξία περί μεταστάσεως της Θεοτόκου άνευ θανάτου (assumption), το οποίο αποτελεί αποτέλεσμα της προτέρου παπικής κακοδοξίας περί της ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου ( Immaculata Conseptio). Η παναγία μας εκοιμήθη, η παναγία ψυχή της μετεφέρθη υπο του ιδίου του Χριστού μας στον ουρανό, ενώ το άχραντο σώμα της ενεταφιάσθη στην Γεθσημανή. Τρείς ημέρας μετά μετέστη το άγιο σώμα της στον ουρανό όπου ενώθηκε με την Αγία Ψυχή της. Αυτή είναι με σε δύο προτάσεις η ορθόδοξος διδασκαλία περί της κοιμήσεως και μεταστάσεως της Παναγίας μας.

3. Πνευματικές επισημάνσεις:

Στο τρίτο αυτό τμήμα της εισηγήσεώς μας, θα ήθελα να αναφερθώ δι΄ ολίγων σε δύο απο τις πάμπολες άγιες και ευαγγελικές αρετές, που στολίζουν το πρόσωπο της Παναγίας μας. Διαλέγω τις συγκεκριμένες διότι νομίζω ότι πολλά έχουν να πούν στον σύγχρονο χριστιανό και μάλιστα κληρικό.

Η πρώτη είναι η αρετή της Ταπεινώσεως.

Γι΄αυτήν, αναγινώσκομαι στο Ιερό ευαγγέλιο, ότι η Παναγία μας είχε τόση ταπείνωση ώστε να ελκύσει αυτή η ταπείνωση τον ίδιο τον Θεό, «όστις επέβλεψε επι την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». Η ταπεινή καρδία της Παναγίας μας, έγινε το γόνιμο έδαφος στο οποίο καρποφόρισε η εν Χριστώ σωτηρία του ανθρώπου. Έγινε Παναγία μας, λόγω της βαθείας ταπεινώσεώς της, («ιδού η δούλη κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»), ο χώρος της ενώσεως του Θεού και του ανθρώπου. Έγινε η νυμφική παστάς στην οποία τελεσιουργήθηκε το μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Θεού και την θεοποιήσεως του ανθρώπου. Ο ίδιος ο Θεός μας, αδελφοί, τονίζει σε πολλά σημεία στην Αγία Γραφή την αξία της μεγάλης αυτής αρετής, για τον καθένα μας, λέγων για παράδειγμα: προς τίνα επιβλέψω, ει μη επι τον ταπεινόν και ησύχιον....

Στην Πατερική μας παράδοση η ταπείνωσις χαρακτηρίζεται υψωποιός, αφού σύμφωνα με τον ίδιο τον Κύριό μας «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται».

Στην ορθόδοξη δογματική Θεολογία της Εκκλησίας μας, η ταπείνωση δεν είναι ηθικό κατηγόρημα, αλλά συμμετοχή και απάντηση στην Θεία κένωση. Στο «εκένωσε εαυτόν μορφήν δούλου λαβών...και γέγονεν υπήκοος μέχρι θανάτου», που αναφέρεται στον Χριστό μας.

Ιδιαιτέρως για εμάς τους κληρικούς, σωτήρια Ταπείνωση είναι αδελφοί μου, ακριβώς αυτή η μετοχή και απάντηση στην θεία κένωση. Ταπείνωση λυτρωτική είναι λοιπόν αδελφοί μου, να υπακούομαι απόλυτα στον νόμο του Θεού. Να μη λέμε ποτέ και για κανένα ζήτημα εγώ νομίζω, εγώ πιστεύω, αλλά να λέμε αυτό λέγει ο νόμος του Θεού, αυτό διδάσκει η Εκκλησία μας, αυτό διακελεύουν οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας μας. Ταπείνωση λυτρωτική είναι αδελφοί μου να υπακούομαι απόλυτα στο Εκκλησιαστικό Τυπικό, να μην αλοιώνουμε καμία απο τις κεκανονισμένες διατάξεις της Εκκλησίας μας, να μην καινοτομούμε σε τίποτα και ποτέ. Ταπείνωση είναι να αγωνιούμε για να διδάξουμε και μεταφέρουμε στις επόμενες γενεές το ιερό Ευαγγέλιο τους ιερούς Εκκλησιαστικούς Κανόνες και όλη την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, χωρίς να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε τίποτα, ούτε ένα κόμμα, ούτε ένα πνεύμα. Ταπείνωση είναι και όταν ακόμα νοιώθουμε ότι ο λόγος του Θεού είναι σκληρός ή εξωπραγματικός για την σύγχρονη κοινωνία, εμείς να επιρρίπτουμε τις ευθύνες γι΄ αυτό στην μεγάλη αμαρτωλότητά μας, και όχι στον Άγιο λόγου Εκείνου. Να λέμε πλήν ουχ ως εγώ νομίζω, αλλ΄ ως Συ. Και βεβαίως να αγωνιζόμαστε να διορθώσουμε τον εαυτό μας, και όχι τον Ευαγγελικό λόγο, και έτσι να διδάσκομε του ανθρώπους.

Δεν είναι ταπείνωση αδελφοί μου, αλλά εγωϊσμός, να πιστέυουμε ότι ο λόγος του Θεού είναι παροχημένος και πρέπει να τον αλλάξουμε άλλοτε ως προς την μορφή και άλλοτε ως προς την ουσία του. Δεν είναι ταπείνωση αλλά εγωϊσμός, να λέμε ότι καλά τα λέγει η αγία γραφή οι άγιοι πατέρες και οι ιεροί κανόνες, αλλά εγώ νομίζω ότι οι εποχές άλλαξαν και μαζί τους πρέπει να αλλάξει και το ευαγγέλιο. Δεν είναι ταπείνωση αλλά εγωϊσμός, να απενοχοποιούμε αμαρτίες επειδή στην εποχή μας επεκράτησαν σχεδόν καθολικά, ο νόμος όμως του Θεού τις καταδικάζει ρητά. Δεν είναι ταπείνωση, αλλά εγωϊσμός, να πιστεύουμε ότι οι προ ημών άγιοι πατέρες δεν τα έκαναν καλά, και εμείς σήμερα θα τα διορθώσωμε. Ειναι εωσφορικός εγωϊσμός να διορθώνουμε την Αγία Γραφή, τους Αγίους Πατέρες μας και τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας. Ας το καταλάβουμε αυτό. Πρέπει όλοι μας να δικατεχόμεθα απο πνεύμα μαθητείας στην ιερά μας παράδοση, και όχι απο πνεύμα κριτικής. Και ας καταλάβουμε τέλος, αδελφοί, ότι ο εγωϊσμός σε εμάς τους κληρικούς δεν καταστέφει μόνο τον εαυτό μας, αλλά κτυπά αλύπητα και την Αγία μας Εκκλησία, υπέρ ής Χριστός απέθανε... Και θα δόσωμε φρικτό λόγο στον Θεό γι΄ αυτό.

2.Η δεύτερη αρετή της Παναγίας μας που θέλω για λίγο να αναλύσω ενώπιόν σας, είναι αδελφοί μου η ηθική καθαρότητά της. Η Παναγία μας υπήρξε τιμιωτέρα των χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των σεραφείμ. Είναι η καθαρότιτι αγγέλους υπερέχουσα, κατά την υμνολογία της εκκλησίας μας. Είναι η άμωμος, η άσπιλος, η αμόλυντος η αγνή παρθένος και θεόνυμφος δέσποινα. Η αγνότητά της υπήρξε ευώδες άνθος, που «σαγίνευσε», και «ανάγκασε» τον Θεόν μας να ενσαρκωθεί στην αγία και άμωμο γαστέρα της. Οι Άγιοι πατέρες της εκκλησίας μας λέγουν ότι όλους τους αιώνες που πέρασαν απο την έξοδο των πρωτοπλάστων απο τον Παράδεισο, μέχρι την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ο Θεός ανέμενε την Αγία Παρθένο, που πρώτη και μόνη αυτή υπήρξε δοχείον άξιο να κατοικήσει ο Θεός Λόγος εντός της.

Το να ομιλούμε αδελφοί μου σήμερα, για καθαρότητα ηθική, για παρθενία, για εγκράτεια, ομοιάζει με εξωπραγματική διδασκαλία. Και όμως αυτή είναι η διδασκαλία του Χριστού μας και της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτή είναι η διδασκαλία των Αγίων Πατέρων μας, που έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε την ανόθευτη μεταφορά της στο σήμερα. Αυτή είναι η μόνη σώζουσα αλήθεια. Όλα τα άλλα, είναι άλλοτε εμφανείς και άλλοτε κεκαλυμμένοι συσχηματισμοί με τον κόσμο της αμαρτίας. Και αυτοί οι συσχηματισμοί τελικώς απομακρίνουν τον κόσμο απο την σώζουσα αλήθεια.

Να μιλούμε αδελφοί μου στον λαό μας για την ηθική. Να μιλούμε για την άσεμνη ενδυμασία ανδρών και γυναικών. Δεν μιλήσαμε για χρόνια, και το κακό γιγαντώθηκε. Σήμερα οι ιεροί Ναοί μας γέμισαν με γυναίνες ημίγυμνες, με κοντά φορέματα, με πανταλόνια, ακόμα και με σόρτς. Το ίδιο και οι άνδρες. Το λυπηρότερο όλων είναι ότι τα νέα παιδιά, δεν μπαίνουν στον ελάχιστο κόπο να σκεφτούν γιατί δεν πρέπει να ντύνονται ασέμνως. Τα θεωρούν όλα φυσιολογικά. Το ίδιο συμβαίνει και με τις προγαμιαίες σχέσεις, το ίδιο με τις μοιχείες, το ίδιο με του χωρισμούς των ανδρογύνων, το ίδιο με τους πολιτικούς γάμους ή τα σύμφωνα συμβιώσεων ο αριθμός των οποίων οσημέραι και γιγαντώνεται. Το αμάρτημα που βδελύσσεται περισσότερο απο όλα ο Θεός μας, η ομοφιλοφιλία, πέρνει τεράστιες διαστάσεις. Τα δε παρελκόμενα αυτής της διαστροφής που στην βιβλική γλώσσα ονομάζεται σοδομισμός,- γνωρίζεται όλοι το γιατί- θα ανατρέψουν στην πράξη και στην ζωή ότι οικοδόμησε στους αιώνες ο Χριστός μας οι άγιοι Απόστολοι και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας. Χρειάζεται ομολογιακή τόλμη. Δεν είναι μακριά ο καιρός που θα τιμωρούμαστε σκληρά οι κληρικοί που θα τολμούμε να μιλήσουμε γι΄ αυτά τα αμαρτήματα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να σιωπήσουμε. Γιτί αυτή η σιωπή θα είναι τραγικός συσχηματισμός με τον άρχοντα του σκότους.

Αδελφοί μου συλλειτουργοί. Ο λόγος του Θεού μας φωνάζει: μη πλανάσθε, ούτε πόρνοι, ούτε μοιχοί, ούτε μαλακοί, βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι. Και ο νόμος των ανθρώπων της αμαρτίας φωνασκεί: Μη μιλάτε, θα σας βάλουμε φυλακή. Σε ποιό νόμο θα υπακούσουμε. Ποιόν νόμο θα περιφρονήσουμε. Είναι δίλημμα. Για να είναι όμως η επιλογή μας έναντι αυτού του διλήμματος η σωστή, πρέπει πριν απαντήσουμε, να εξετάσουμε και κάτι άλλο. Τι κάναμε μέχρι σήμερα εμείς οι κληρικοί για να εμποδίσουμε την ανωτέρω κατρακύλα; Ποιά είναι η προσωπική μας -αλλά και αυτή της οικογενείας μας- μαρτυρία στον κόσμο. Μήπως ομιλούντες για την ηθική του ευαγγελίου, ακούσομε τους απέναντι να μας επιστρέφουν τους ελέγχους, γιατί εμείς προσωπικά, αλλά και ως ιερατικές οικογένειες δεν ζούμε όπως ορίζει ο ηθικός νόμος του Θεού μας. Πόσο δυσκολο αλήθεια είναι να είσαι κληρικός, όπως σε θέλει ο Θεός, στα χρόνια μας. Ας αγωνισθούμε αδελφοί, δια πρεσβειών της Παναγίας μας της κυράς του δεκαπενταυγούστου, και όλων των αγίων μας και θα τα καταφέρουμε.

Αδελφοί μου. Όλα τα παραπάνω, δεν είναι κήρυγμα για εσάς. Είναι σκέψεις και αγωνίες που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας. Ταπεινά σας ζητώ να συγχωρήσετε την αυθάδειά μου να μιλήσω σε διδασκάλους του νόμου του Θεού.

Το έκανα μόνον ως υπακοή προς στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, την αγωνία του οποίου για την κατήχηση του λαού μας και την σωτηρία όλων μας καθημερινά διαπιστώνουμε.

Ευχαριστώ θερμότατα και υϊικώς Σεβασμιώτατε για την τιμή να εισηγηθώ σήμερα παρουσία Σας στο Ιερατικό μας Συνέδριο.

0 σχόλια

Αὔριο, Κυριακή 10 Αὐγούστου, τά Ἐγκώμια τῆς Παναγιᾶς, στό Μοναστήρι Της , στό Γηροκομειό τῆς Πάτρας.

1:25 π.μ. |

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 9.8.2014.

Αὔριο, Κυριακή 10 Αὐγούστου, τά Ἐγκώμια τῆς Παναγιᾶς, στό Μοναστήρι Της, στό Γηροκομειό τῆς Πάτρας.

Ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καί ἐφέτος ὁ Πατραϊκός Λαός σύσσωμος, θά ἀνέβῃ στό ἱερό Προσκύνημα τῆς Παναγιᾶς τῆς Γηροκομήτισσας, στό ἱστορικό καί εὐλογημένο Μοναστήρι Της , ὅπου εὑρίσκεται τό Πανάγιο καί θαυματουργό εἰκόνισμά Της, γιά νά Τῆς ψάλῃ τά ἱερά ἐγκώμια, τό θαυμάσιο αὐτό ποίημα τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Διονυσίου, ποιηθέν τό 1541μ.Χ.

Ἡ Ἱερά Ἀκολουθία θά τελεσθῇ τήν Κυριακή 10 Αὐγούστου 2014 καί ὥρα 7 μ.μ. χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ καί συγχοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἰλίου, Πετρουπόλεως καί Ἀχαρνῶνκ.κ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ.

Κάθε χρόνο παρατηρεῖται καί μεγαλύτερη κοσμοσυρροή κατά τήν ἡμέρα τῶν Ἐγκωμίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τά ὁποῖα ὣρισε νά ψάλλωνται ἀπό τό 1996 , ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος.

Τό Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας, συγκεντρώνει τήν εὐλάβεια τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ καί μαζί μέ τό ἱερό Ἀποστολεῖο, τόν Ἱερό δηλαδή Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἀποτελοῦν τούς δύο πνευματικούς πνεύμονας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν.

0 σχόλια

Πέμπτη 7 Αυγούστου 2014

Ἅγιος Τριαντάφυλλος ὁ Μάρτυρας ἀπὸ τὴ Ζαγορά

2:22 π.μ. |

Εορτάζει 8 Αυγούστου

Ὁ ἔνδοξος νεομάρτυρας τοῦ Χριστού Τριαντάφυλλος ἦταν ἀπὸ τὴν Ζαγορὰ τῆς Μαγνησίας, ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὸ Βόλο.

Γεννήθηκε τὸ 1663. Ἐργαζόταν σὰν ναύτης στὰ πλοῖα, καὶ ὅταν ἦταν 17 χρονῶν συνελήφθη γιὰ ἄγνωστη σὲ μᾶς αἰτία, ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ποὺ τὸν ἐκβίαζαν νὰ γίνει μωαμεθανός. Ὁ Τριαντάφυλλος ὅμως, τὸ εὐωδιαστὸ αὐτὸ λουλοῦδι τῆς Ὀρθοδοξίας, προτίμησε μύριους θανάτους παρὰ ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό.

Βασανίστηκε ποικιλοτρόπως, ἀλλὰ ἔμεινε ἀμετακίνητος στὴν πίστη του φωνάζοντας: «Χριστιανὸς εἶμαι, δὲν ἀρνοῦμαι τὸν Σωτῆρα μου Χριστό».

Τελικὰ τὸν θανάτωσαν στὸν Ἱππόδρομο τῆς Κων/πόλεως μὲ ἀποκεφαλισμὸ στὶς 8 Αὐγούστου 1680. Ἦταν τότε 18 χρονῶν.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείας πίστεως, ἔχων τὴν χάριν, χαίρων ἤθλησας, ἀνδρειοφρόνως, Νεομάρτυς Χριστοῦ Τριαντάφυλλε· ὅθεν ὡς ῥόδον εὐφραίνεις ἡδύπνευστον, τὴν Ἐκκλησίαν τῇ θείᾳ ἀθλήσει σου. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Ἀθλητὴς ἀήττητος τῆς εὐσεβείας, ἀνεδείχθης Ἅγιε, καταβαλὼν τὸν δυσμενῆ· ὅθεν Χριστὸς Τριαντάφυλλε, μαρτυρικῇ σε ἐδόξασε χάριτι.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις ὁ ἀθλήσας ὑπὲρ Χριστοῦ, προθύμῳ καρδίᾳ, Τριαντάφυλλε Ἀθλητά· χαίροις Ζαγοραίων, ἀγλάϊσμα καὶ κλέος, οὓς φύλαττε καὶ φρούρει ταῖς ἱκεσίαις σου.

0 σχόλια

Ἅγιος Αἰμιλιανὸς ὁ Ὁμολογητής Ἐπίσκοπος Κυζίκου

2:16 π.μ. |

Εορτάζει 8 Αυγούστου

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος θέλοντας νὰ τονίσει τὴν μεγάλη σημασία τῆς ὁμολογίας τῆς πίστης μας πρὸς τὸν Χριστό, εἶπε:«Ἔχοντες οὒν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας». Ἀφοῦ, δηλαδή, ἔχουμε μεγάλο Ἀρχιερέα, ποὺ ἔχει πλέον περάσει ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς καὶ μπῆκε στὴν αἰώνια κατάπαυση, ὅπου μᾶς περιμένει, ποὺ δὲν εἶναι ἁπλὸς ἄνθρωπος, ἀλλὰ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἃς κρατᾶμε καλὰ τὴν ὁμολογία τῆς πίστης μας πρὸς Αὐτόν, τὸν Κύριο καὶ Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό.

Ἕνα τέτοιο παράδειγμα ὁμολογίας ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Αἰμιλιανός, ποὺ ἔζησε μεταξὺ τοῦ 8ου καὶ τοῦ 9ου αἰῶνα. Ὁ Αἰμιλιανὸς ἦταν ἐπίσκοπος Κυζίκου μετὰ τὸ Νικόλαο, στὰ χρόνια 787 – 815.

Ἀγωνίστηκε μὲ ὅλη τὴν δύναμη ποὺ τοῦ παρεῖχε ὁ Θεὸς γιὰ τὴν τιμητικὴ προσκύνηση τῶν ἁγίων εἰκόνων, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ εἰκονομάχος Λέων ὁ Ε’. Ἀθλητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας, μιλοῦσε θερμότατα γι’ αὐτὴν καὶ ἐνίσχυε τοὺς πιστοὺς νὰ ὑπομένουν καρτερικὰ τοὺς ἀσεβεῖς διωγμούς.

Ὑπέφερε πολλὲς κακοπάθειες καὶ θλίψεις καὶ πέθανε τελικὰ ἐξόριστος, σὰν γνήσιος Ὁμολογητὴς τῆς ὀρθῆς πίστης.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῆς τοῦ Λόγου εἰκόνος διαγράψας τὴν ἔλλαμψιν, Αἰμιλιανὲ Ἱεράρχα διὰ βίου ὀρθότητας, τὴν ἔνσωμον Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἐδίδαξας τιμᾶσθαι εὐσεβῶς· διὰ τοῦτο ὡς ποιμένα καὶ ἀθλητήν, τιμῶμέν σε κραυγάζοντες· δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δωρουμένῳ διὰ σοῦ, πᾶσι τὴν ἄφεσιν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ἱερωσύνης κεκτημένος τὴν χάριν, ὁμολογίας τοῖς ἀγῶσιν ἐμπρέπεις, ὡς φύλαξ προϊστάμενος δογμάτων τῶν ὀρθῶν· χαίρων γὰρ ὑπέμεινας, ἐξορίας καὶ θλίψεις, ὑπὲρ τῆς ἐν σώματι, τοῦ Σωτῆρος Εἰκόνος· ὃν ἐκδυσώπει, Αἰμιλιανέ, ὑπὲρ τῶν πίστει, τιμώντων τὴν μνήμην σου.

0 σχόλια

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού

2:10 π.μ. |

Προσεγγίσεις στην ευαγγελική περικοπή

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ: Δεν σημαίνει ότι έγινε κάποια αλλαγή στο Χριστό. Ούτε έγινε κάποια αλλαγή στην ανθρώπινη φύση του Χριστού, γιατί η ανθρώπινη φύση είχε θεωθεί από τη στιγμή που είχε ενώθηκε με την ανθρώπινη φύση. Η αλλαγή έγινε στη συνείδηση των αποστόλων, που για μια χρονική στιγμή έλαβαν τη δυνατότητα να δούνε τον Διδασκαλό τους όπως ήταν, γεμάτο από το αιώνιο φως της θεότητός Του.

ΜΩΥΣΗΣ-ΗΛΙΑΣ: Στη Μεταμόρφωση εμφανίζονται δύο πρόσωπα, εκπρόσωποι της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μωυσής εκπρόσωπος του Νόμου και ο Ηλίας εκπρόσωπος των Προφητών. Παρουσιάστηκαν γιατί πολλοί θεωρούσαν τον Χριστό σαν τον Ηλία ή έναν από τους μεγάλους προφήτες. Παρουσιάστηκαν, επίσης, για να βεβαιώσουν ότι ο Χριστός όχι μόνο δεν είναι αντίθετος προς το Νόμο του Μωυσή και τους Προφήτες, αλλά ότι είναι ο Νομοθέτης της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ: Με τη φωτεινή νεφέλη που σκίασε τους Αποστόλους και με τη φωνή του Θεού–Πατέρα, έχουμε και πάλι, όπως και στη Βάπτιση, την εμφάνιση της Αγίας Τριάδας, του Πατέρα που μιλά και ονομάζει τον Κύριο Υιό Αγαπητό, του Ιησού που βρίσκεται στο κέντρο όλης της σκηνής και του Αγίου Πνεύματος, που εκδηλώνεται με τη φωτεινή νεφέλη.

Ερμηνεία της εικόνας

Ο Χριστός βρίσκεται στο κέντρο της εικόνας όρθιος στην κορυφή του βουνού και μέσα σε φωτεινή δόξα. Τα ρούχα του είναι λευκά. Με το δεξί του χέρι ευλογεί και με το αριστερό κρατάει το θείο νόμο.

Στα δεξιά του βρίσκεται ο Ηλίας και στα αριστερά του ο Μωυσής, που στέκονται σε δύο χαμηλότερες κορυφές και κλείνουν με σεβασμό προς τον Χριστό. Ο Ηλίας μιλά μαζί του ενώ ο Μωυσής κρατάει τις πλάκες του Νόμου.

Στο κάτω μέρος της εικόνας βρίσκονται ξαπλωμένοι οι τρεις μαθητές σε στάση σεβασμού και προσκύνησης.

Απολυτίκιο της εορτής

Ἦχος βαρὺς

Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου, καθὼς ἠδυναντο. Λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τὸ φῶς σου τὸ ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, φωτοδότα δόξα σοι.

Μεταμορφώθηκες στο όρος, Χριστέ Θεέ μας, δείχνοντας στους μαθητές σου τη δόξα σου, όσο μπορούσαν να τη δουν. Στείλε και σε μας τους αμαρτωλούς το προαιώνιο φως σου, με τις θερμές προσευχές της Θεοτόκου. Φωτοδότη σου ανήκει η δοξολογία.

Προσεγγίσεις στην εορτή

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου (6 Αυγούστου ) είναι μια από τις σημαντικότερες Δεσποτικές εορτές του χρόνου, κι αυτό γιατί κατά την ημέρα εκείνη ο Χριστός φανέρωσε τη Θεότητά Του στους μαθητές Του. Μόνο σε δυο της επίγειας ζωής Του άφησε ο Κύριος να φανερωθεί η Θεότητά Του: στην Βάπτιση και στη Θεία Μεταμόρφωση.

Την ώρα που ο Κύριος μεταμορφώθηκε δεν έγινε μέσα Του κάποια αλλαγή. Αντίθετα το ρήμα υπονοεί πως ο Χριστός είχε πάντοτε «εν εαυτώ» τη δόξα. Κατά την επίγεια ζωή Του πάντοτε ακτινοβολούσε το Θείο φως, που όμως έμενε αθέατο για τους περισσότερους ανθρώπους. Η αλλαγή, λοιπόν, έγινε στη συνείδηση των Αποστόλων, οι οποίοι για μια χρονική στιγμή έλαβαν τη δυνατότητα να δουν το διδάσκαλό τους όπως πραγματικά ήταν. Βέβαια, όπως σημειώνει και ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Χριστός δεν τους έδειξε όλη τη δόξα της θεϊκής Του βασιλείας, αλλά τόση όση μπορούσαν να αντέξουν τα σωματικά μάτια του καθενός. Αυτός, λοιπόν, που με την Ανάστασή Του άνοιξε τα μάτια και το νου τους έτσι ώστε να κατανοήσουν τις γραφές, «διανοίγει» και στο Θαβώρ τα μάτια τους και από τυφλούς τους κάνει βλέποντες.

Συνεπώς η αλλαγή δεν συντελείται στο Χριστό, αλλά στους ίδιους τους μαθητές, σαν συνέπεια της κάθαρσης της καρδιάς τους που πραγματοποιούσαν κοντά στο Χριστό όλο τον καιρό της μαθητείας τους κοντά Του.

Στο Θαβώρ έχουμε επίσης την εμφάνιση δύο εκπροσώπων της Παλαιάς Διαθήκης, τον Μωϋσή (που εκπροσωπεί το Νόμο) και του Ηλία (που εκπροσωπεί τους προφήτες).

Πολλοί άνθρωποι της εποχής του Κυρίου θεωρούσαν το Χριστό σαν τον Ηλία ή σαν ένα μεγάλο προφήτη. Ο Χριστός, όμως, ξεκαθαρίζει στους μαθητές Του πως δεν είναι μόνον ένας ακόμα προφήτης, αλλά ο απεσταλμένος Υιός του Θεού. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας έρχονται κι αυτοί να βεβαιώσουν ότι ο Χριστός όχι μόνο δεν είναι αντίθετος προς το Νόμο του Μωϋσή και τους Προφήτες, αλλά ότι είναι ο Νομοθέτης της Πλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης. Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος συμπληρώνει πως ο Χριστός εμφανίζει στους μαθητές Του εκείνον που πέθανε (Μωϋσής) και εκείνον που δεν πέθανε (Ηλίας) για να τους δείξει πως έχει εξουσία στη ζωή και στο θάνατο.

Τέλος, με τη φωτεινή νεφέλη που τους σκίασε και φανερώνει την παρουσία του Αγ. Πνεύματος και με τη φωνή του Θεού – Πατέρα έχουμε και πάλι, όπως και στη Βάπτιση, την εμφάνιση της Αγ. Τριάδας.

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

0 σχόλια

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας "Λόγος εις την Μεταμόρφωσιν του Σωτήρος" (1956)

1:58 π.μ. |

Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού:

«Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λαλώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πιστεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιο της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες.

Ας θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους. Πως ξαναέδινε την όραση στους τυφλούς και την ακοή στους κουφούς με ένα μόνο άγγιγμά του. Δεν φτάνουν αυτά;

Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για τους ανθρώπους οι οποίοι τον ζήλευαν, για τους ανθρώπους για τους οποίους ο μέγας προφήτης Ησαΐας είπε:

«Ακοή ακούσετε και ου συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε. επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς» (Ματθ. 13, 14-15).

Σε όλα αυτά, τα οποία όμως δεν ήταν αρκετά για τους βαρήκοους ανθρώπους και με τα συσκοτισμένα μάτια, πρόσθεσε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το μέγα θαύμα της Μεταμορφώσεώς Του στο όρος Θαβώρ. Σ' αυτόν, που έλαμψε με ένα εκθαμβωτικό θείο φως, εμφανίστηκαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μωυσής και ο Ηλίας και προσκύνησαν τον δημιουργό του νόμου. Με φόβο και τρόμο έβλεπαν το θαυμαστό αυτό θέαμα οι εκλεκτοί απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης. Και μετά από τη νεφέλη, που τους σκέπασε, ακούστηκε η φωνή του Θεού:

«Ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. αυτού ακούετε» (Ματθ. 17, 5).

Οι άγιοι απόστολοι κήρυξαν σ' όλο τον κόσμο, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι «αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα».

Ο κόσμος ολόκληρος, όταν το άκουσε, θα έπρεπε να γονατίσει μπροστά στον Κύριο Ιησού Χριστό και να προσκυνήσει τον Αληθινό Υιό του Θεού.

Θα έπρεπε η εμφάνιση στο Θαβώρ των δύο πιο μεγάλων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και η προσκύνηση του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά την μεταμόρφωσή του, να κλείσει για πάντα τα βδελυρά χείλη των γραμματέων και των φαρισαίων, οι οποίοι μισούσαν τον Κύριο Ιησού και τον θεωρούσαν παραβάτη του νόμου του Μωυσή. Αλλά και μέχρι σήμερα δεν πιστεύουν οι Εβραίοι ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας.

Όχι μόνο οι Εβραίοι δεν τον πιστεύουν, αλλά και για πολλούς χριστιανούς όλο και περισσότερο θαμπώνει το θείο φως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ακόμα μικρότερο γίνεται το μικρό ποίμνιο του Χριστού για το οποίο το θείο φως του Χριστού λάμπει με την ίδια δύναμη με την οποίαν έλαμψε στους αποστόλους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη τότε στο όρος Θαβώρ.

Όμως να μην απελπιζόμαστε, επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε:

«Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον. ότι ευδόκησεν ο πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν» (Λκ. 12, 32).

Η απιστία μεταξύ των λαών έλαβε ανησυχητικές διαστάσεις και το φως του Χριστού επισκιάστηκε από το σκοτεινό νέφος της αθεΐας. Σήμερα πιο συχνά από ποτέ ενθυμούμαστε το φοβερό λόγο του Χριστού:

«Πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λκ. 18, 8).

Να μην απελπιζόμαστε όμως, επειδή Εκείνος, λέγοντας για τα σημεία της δευτέρας παρουσίας του, είπε:

«Αρχομένων δε τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών» (Λκ. 21, 28).

Να είναι, λοιπόν, η ζωή σας τέτοια ώστε την φοβερή ημέρα της Κρίσεως να μπορέσουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας και όχι να το σκύψουμε βαθειά απελπισμένοι. Αμήν.

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/09A71713.el.aspx

0 σχόλια

ΕΝΑ ΣΠΑΝΙΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 1933

1:54 π.μ. |

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΔΩ

0 σχόλια

Κυριακή 3 Αυγούστου 2014

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

1:30 π.μ. |

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου

Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μῆνας τῆς Παναγίας μας. Οἱ δεκαπέντε πρῶτες ἡμέρες του εἶναι ἀφιερωμένες στήν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, τήν Θεοτόκο Μαρία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Μητέρα ὅλων μας ὅσοι εἴμεθα βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ ἐν Τριάδι προσκυνουμένου Θεοῦ ἡμῶν καί ζοῦμε σύμφωνα μέ τό ἅγιο θέλημά Του.

Οἱ ἡμέρες ἀπό 1ης ἕως 15ης Αὐγούστου εἶναι ἡμέρες νηστείας, προσευχῆς, περισυλλογῆς, ἀφ’ ἑνός μέν γιά νά τιμήσωμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἀφ’ ἑτέρου δέ γιά νά τήν μιμηθοῦμε στίς ἀρετές, ἀφοῦ Ἐκείνη ἦταν μέ ὅλες τίς ἀρετές κεκοσμημένη.

Ἄς ἀναφερθοῦμε στό πρῶτο. Στήν τιμή δηλαδή πρός τήν Παναγία μας.

Ἡ Θεοτόκος Μαριάμ τιμᾶται ὡς ἀειπάρθενος, ὡς πανακήρατος, ὡς παναμώμητος, ὡς ἀληθής καί ὄντως Θεοτόκος, ὡς τιμιωτέρα τῶν Χερουβίμ καί ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ.

Αὐτή ἡ τιμή πρός τήν Παναγία μας εἶναι κατωχυρωμένη ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους τῆς Ἐκκλησίας μας καί ὡς ἐκ τούτου ἀποδεκτή ἀπό ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἀφοῦ οἱ ἀποφάσεις τῶν Ἁγίων Συνόδων ἐλήφθησαν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀπό τούς θεοφωτίστους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὅποιος δέν τιμᾶ καί δέν σέβεται τήν Παναγία μας, ὡς ἀειπάρθενον καί ὄντως Θεοτόκον καί ὅπως ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὁρίζει, τυγχάνει αἱρετικός καί ἐπικατάρατος ὡς ἡ Ἐκκλησία ἀπεφάνθη καί ἀποφαίνεται, ἀφοῦ μέ τήν μή παραδοχή τῆς ἀπό τόν Θεό ἀποκεκαλυμμένης αὐτῆς ἀληθείας, ἡ ὁποία μή παραδοχή ἀποτελεῖ ὕβριν πρός τό πρόσωπον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, δέν παραδέχεται καί αὐτήν ταύτην τήν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος διά τῶν ἁγίων αἱμάτων τῆς Κυρίας Θεοτόκου ἔγινε ἄνθρωπος, ἐνῷ παρέμεινε Θεός, πρός σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Δυστυχῶς ὑπάρχουν μέχρι σήμερα οἱ θλιβεροί ἀπόγονοι τῶν παλαιῶν αἱρεσιαρχῶν, τοῦ Ἀρείου, τοῦ Νεστορίου καί τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν τήν ὁδόν τῆς ἀπωλείας, ὄντες υἱοί γεέννης διπλότεροι τῶν θεομάχων, παναγιομάχων καί ἁγιομάχων προγόνων τους.

Ἄς μείνωμε πιστοί, ἀδελφοί μου, εἰς τήν μίαν, ἁγίαν, Ὀρθόδοξον καί ἀμώμητον Πίστιν, τήν ἀπό τόν Θεό ἀποκαλυφθεῖσαν καί διά τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων παραδοθεῖσαν ἀλήθεια, ὥστε κατέχοντες τῆς ἀληθοῦς Πίστεως τήν ἄγκυρα καί ζῶντες ἐντός τῆς Ἐκκλησίας διά τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων, νά φθάσωμεν ἀσφαλῶς στήν σωτηρία.

Τό δεύτερον ἀφορᾶ στήν μίμηση τῶν ἀρετῶν τῆς Παναγίας μας. Αὐτή ἡ ὁδός ἀπαιτεῖ ἀγῶνα πνευματικό, ὁ ὁποῖος ἔχει τίς δικές του δυσκολίες, ἀφοῦ τά ἐμπόδια προέρχονται α) ἀπό τόν ἴδιο μας τόν ἑαυτό, ὁ ὁποῖος πολλάκις δέν ἐπιθυμεῖ τόν πνευματικό κόπο, β) ἀπό τόν κόσμο, ὁ ὁποῖος κεῖται ἐν τῷ πονηρῷ, καί γ) ἀπό τόν μισόκαλο διάβολο, ὁ ὁποῖος τροφοδοτεῖ καί τά προηγούμενα μέτωπα.

Στά πλαίσια αὐτοῦ τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει:

α) Τήν νηστεία, ἡ ὁποία εἶναι θεσμός θεοΐδρυτος καί ὁδηγεῖ στήν πνευματική ἀνάταση, ἀφοῦ μᾶς βοηθάει νά συνειδητοποιήσωμε τήν ἀνάγκη καί τῆς πνευματικῆς τροφοδοσίας, ὑπενθυμίζουσα ὅτι «οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος» (Ματθ. δ’, 4).

Οἱ δεκαπέντε ἡμέρες πρό τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Παναγίας μας εἶναι ἡμέρες νηστείας. Δυστυχῶς οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δέν νηστεύουν πλέον καί πολλοί, ἐκ μιᾶς κακῆς συνηθείας παρακινούμενοι, ἡ ὁποία κατήντησε λαίλαπα τά τελευταῖα χρόνια, καταλύουν τήν νηστεία τῆς Παναγίας τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς, χωρίς νά περιμένουν νά τελειώσῃ ἀνήμερα στήν γιορτή της ἡ Θεία Λειτουργία. Αὐτό γίνεται ἐξ αἰτίας τῶν κοσμικῶν καί ὄχι, ὡς δῆθεν διαφημίζονται, «θρησκευτικῶν» πανηγύρεων, πού δυστυχῶς, παρά τήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας ἐπεκράτησαν, ὡς μή ὤφελεν, στήν Πατρίδα μας ἐσχάτως. Νά νηστεύωμε καί νά νηστεύσωμε ὅλοι, ἀδελφοί μου, ὥστε νά ἔχωμε πλούσια τά ἐλέη τοῦ Κυρίου μας, διά πρεσβειῶν τῆς Παναγίας μας.

β) Τήν προσευχή, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν ἐπικοινωνία μας μέ τόν Θεό, ἀφοῦ εἶναι ἡ μυστική ὁδός τήν ὁποία ἀκολουθεῖ ἡ καρδιά μας, ὥστε νά συνομιλῇ μέ τόν οὐράνιο Πατέρα καί Δημιουργό μας.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀναφέρει χαρακτηριστικά: «Μνημονευτέον τοῦ Θεοῦ μᾶλλον ἤ ἀναπνευστέον». Πρέπει δηλαδή νά μνημονεύωμε τοῦ Ὀνόματος τοῦ Θεοῦ περισσότερο ἀπό τό νά ἀναπνέωμε.

Στίς πρός Θεόν δεήσεις μας μεσίτρια ἔχομε τήν Παναγία μας, πρός τήν ὁποία ἱκετευτικά ἀπευθυνόμεθα πάντοτε, ἰδιαιτέρως κατά τίς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταυγούστου, ἀφοῦ κάθε ἀπόγευμα μετά τόν Ἑσπερινό, τελεῖται σέ ὅλους τούς Ἱεροῦς Ναούς μας ἡ ἱερά Παράκλησις πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο.

γ) Τήν σεμνότητα καί τήν σύνεση στήν ζωή. Πόσο ἐπίκαιρο εἶναι τό μήνυμα πού ἐκπέμπει τό πανσεβάσμιο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἰδιαιτέρως σήμερα πού ἐξέλιπε ἀκόμη καί ἴχνος σεμνότητος, ἀπό ἄνδρες καί ἀπό γυναῖκες, καί μάλιστα καί ἐντός τῆς Ἐκκλησίας εἰσερχομένων! Πόσο ἐπίκαιρο εἶναι τό δίδαγμά της στούς ἀπνευμάτιστους καιρούς μας!

δ) Τήν συμμετοχή μας στήν Μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Πῶς εἶναι δυνατόν νά εἴμεθα κατ’ οὐσίαν Χριστιανοί, ἐάν δέν ἐξομολογούμεθα, ἐάν δέν κοινωνοῦμε τῶν Θείων καί Ἀχράντων Μυστηρίων, ἐάν δέν συμμετέχωμε πραγματικά στήν ζωή τοῦ Κυρίου μας;

• Ἀκόμη ἐπισημαίνω τά ἑξῆς.

Ἀδελφοί μου, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες χρωστᾶμε τά πάντα στήν Παναγία μας. Αὐτή μᾶς ἀγκάλιασε, μᾶς προστάτευσε, ἔκλαυσε μαζί μας σέ δύσκολες ὧρες, ἔγινε ἡ μάνα μας, ἡ προστάτιδά μας, ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός τοῦ Γένους μας. Γι’ αὐτό σέ κάθε μέρος τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος μας, ἡ τιμή τῶν Ἑλλήνων πρός τήν Παντάνασσα Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, ὕψωσε Ναούς καί Μοναστήρια, ἔκτισε ἐξωκκλήσια καί προσκυνητάρια. Ἀκοίμητο καίει τό καντήλι τῆς εὐγνωμοσύνης τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων ἐνώπιον τῆς θαυματουργοῦ Εἰκόνος της, τήν ὁποία ἱστόρησε ὁ ἱερώτατος Εὐαγγελιστής Λουκᾶς.

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι χώρα Παναγιοφύλακτη, γι’ αὐτό καί ἔχομε μιά ἰδιαίτερη σχέση μέ τήν Θεοτόκο καί γι’ αὐτό ἡ καρδιά μας εὐκαίρως-ἀκαίρως ἀναφέρεται εἰς Αὐτήν μέ εὐγνωμοσύνη, διά τάς πρός ἡμᾶς ἐμφανεῖς καί ἀφανεῖς εὐεργεσίας της.

Αὐτές τίς ἡμέρες ἄς προσπαθήσωμε νά ἀνανήψωμε πνευματικά, νά φέρωμε στήν καρδιά μας καί στόν νοῦ μας τίς πολλές εὐεργεσίες τοῦ Κυρίου μας, διά πρεσβειῶν τῆς Παναγίας μας, νά συνέλθωμε ὡς πρόσωπα καί ὡς κοινωνία, καί νά ἐπανέλθωμε ὡς Ἔθνος καί ὡς Λαός στήν ὀρθή καί μόνη ὁδό πού ὁδηγεῖ στήν σωτηρία.

Ἀρκετά πειραματισθήκαμε μακρυά ἀπό τόν Θεό. Ἀρκετά περιφρονήσαμε τά δῶρα τοῦ Κυρίου μας. Ἀρκετά ἐλυπήσαμε τήν Παναγία μας καί τήν λυποῦμε μέ τίς πράξεις μας καί μέ τήν ἀποστασία μας ἀπό τόν Υἱόν καί Θεόν της.

Οἱ καιροί ἀπαιτοῦν, ἀλλά καί ἡ ψυχή διακαῶς ἐπιθυμεῖ τήν ἐπιστροφή στήν Οἰκία τοῦ Πατρός. Εἰδ’ ἄλλως ὁδεύομε πρός τήν πνευματική καί γενική καταστροφή ἰδίᾳ εὐθύνῃ καί ὑπαιτιότητι. Ἡ Παναγία μας, τήν Κοίμηση τῆς ὁποίας ἑορτάζομε σέ λίγες ἡμέρες, νά μᾶς διαφυλάττῃ καί νά μᾶς ὁδηγῇ στήν ὁδό τῆς σωτηρίας.

Εὔχομαι σέ ὅλους σας κάθε εὐλογία παρά Θεοῦ διά πρεσβειῶν τῆς Παναγίας μας.

Μέ τό καλό νά ἑορτάσωμε τήν μεγάλη Γιορτή Της.

0 σχόλια

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2014

1:18 π.μ. |

0 σχόλια

1:14 π.μ. |

Μη φοβάσαι να προσπαθείς γι αυτό που πιστεύεις…

Να θυμάσαι πως την Κιβωτό την έφτιαξε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ

ενώ τον Τιτανικό ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ!…

ΠΗΓΗ: synodoiporia

0 σχόλια