Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013
«Λόγος εις τα Εισόδια της Θεοτόκου»
(Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)
Διότι η δύναμη που καλλιέργησε τα πάντα, ο προαιώνιος και υπερούσιος Λόγος, από ανέκφραστη φιλανθρωπία και ευσπλαχνία γιά χάρη μας θέλησε να περιβληθεί τη δική μας εικόνα, για να ανακαλέσει τη φύση πού σύρθηκε στον άδη και να την ανακαινίσει, γιατί είχε παλαιωθεί και να την αναβιβάσει προς το υπερουράνιο ύψος της βασιλείας και θεότητός του.
Και βρίσκει αυτήν την αειπάρθενη η οποία υμνείται από μας σήμερα που γιορτάζουμε την παράδοξη είσοδό της στα άγια των αγίων και την εκλέγει ανάμεσα από όλους ανά τους αιώνες εκλεκτούς και θαυμαστούς και περιβόητους για την ευσέβεια και σύνεση και σε λόγια και σε έργα.
Ήταν αδύνατο η υψίστη και υπεράνω του νου καθαρότης, ο σαρκωθείς Λόγος, να ενωθεί με μολυσμένη φύση, γιατί ένα μόνο πράγμα είναι αδύνατο στο θεό, το να έλθει σε ένωση με ακάθαρτο, πριν αυτό καθαρισθεί. Γι' αυτό και χρειαζόταν κατ' ανάγκη μια τελείως αμόλυντη και καθαρότατη παρθένο για κυοφορία και γέννηση εκείνου που είναι και εραστής της και δοτήρας της καθαρότητας, η οποία και προορίσθηκε και φανερώθηκε και τό σχετικό με αυτήν μυστήριο τελέσθηκε, με πολλά παράδοξα γεγονότα.
Πρώτα η γέννησή της από το ζεύγος που ζητούσε με άσκηση και προσευχή τη λήξη της ατεκνίας τους και έλαβαν την υπόσχεση και συνέλαβαν τη τωρινή Θεομήτωρα. Και επειδή οι πολυάρετοι γονείς της πέτυχαν το ζητούμενο, έσπευσαν να εκπληρώσουν την προς το Θεό υπόσχεσή τους και μετά τον απογαλακτισμό την οδηγούν στο ιερό του Θεού και στον ιεράρχη που ευρίσκετο εκεί, αλλά και αυτή μόνη της με ελεύθερη γνώμη προσήλθε στο Θεό και διέμενε στα άγια των αγίων. Τρεφόταν δε από πάνω με άγγελο με απόρρητη τροφή που δυνάμωνε καλύτερα τη φύση της και τελειοποιούσε τον εαυτό της κατά το σώμα, ώστε το κατάλληλο καιρό να ανοιχθούν οι ουράνιες μονές και να δοθούν για αιώνια κατοίκηση σε όσους πιστεύουν στη παράδοξη γέννα της.
Έχοντας πλέον από τη μητρική ακόμη κοιλιά τέτοια θεία χαρίσματα και φυσικά δώρα, δεν δέχθηκε ούτε καμιά άλλη επίκτητη φύση (διότι έτσι νομίζω ότι πρέπει να ονομάζουμε τα από τους δασκάλους αποκτήματα) να εισφέρει μέσα της φοιτώντας σε δασκάλους. Αντίθετα, αφού παρέδωσε στο Θεό τον ηγεμονικό νου ως υπήκοο σε όλα, εγκατέλειψε δε τελείως τα διδάγματα των ανθρώπων και έτσι δέχθηκε άφθονη την από τα άνω σοφία, στο σημείο της ηλικίας που οι γονείς τοποθετούν τα παιδιά χωρίς τη θέλησή τους ως νήπια κάτω από τη καθοδήγηση νηπιαγωγού και τα παραδίδουν σε γραμματοδιδασκάλους, αυτή παρακάθεται μαζί με το Θεό σε άγια άδυτα σαν θεσπέσια ανάκτορα, ως βασιλικός έμψυχος θρόνος ανώτερος από κάθε έδρα, στολισμένος ολόκληρος με αρετές που πρέπουν σε τέτοιο βασιλέα που κάθεται σε αυτόν.
Μόλις τριών ετών που μόλις είχε αποκοπεί από το θήλασμα και τη δίαιτα της αγκαλιάς, δείκνυε το πρέπον σε όσους γνωρίζουν να κρίνουν αλάθευτα. Όταν έφθασε κοντά στα πρόθυρα του ιερού, ενώ νεάνιδες ευγενείς ντυμένες επάξια προς το γένος τους την περιστοίχιζαν κρατώντας λαμπάδες και έτσι με επισημότατη πομπή την προέπεμπαν με ευταξία προς το εσωτερικό, σε αυτό το σημείο φάνηκε ότι αισθανόταν καλύτερα από όλους όσα συμβαίνουν και πρόκειται να της συμβούν. Σεμνή τότε και χαρούμενη και θαυμαστή με το κατάλληλο παράστημα και ήθος και φρόνημα προχωρούσε και έρχεται σε συνάντηση με τον αρχιερέα.
Και αμέσως εγκατέλειψε όλους γονείς, τροφούς, συνομήλικες και αποχωρίσθηκε από τους συναγμένους, μόνη εντελώς, χαρούμενη προχωρεί στον αρχιερέα ο οποίος την εισήγαγε στα άγια των αγίων και έπεισε όλους τους τότε ζώντας να δέχονται το γεγονός αυτό, με τη σύμπραξη και τη συναπόφαση του Θεού. Διότι επρόκειτο να γίνει σκεύος εκλογής, όχι όπως η κιβωτός γεμάτο σκιές και τύπους, αλλά γεμάτο αλήθεια, για να βαστάσει κυοφορώντας εκείνον τον ίδιο, του οποίου το όνομα είναι θαυμαστό. Τι σπουδαίο θαύμα;
Ας δούμε λοιπόν, πως τίθεται τέλος στους τύπους, πως πάνω σε εκείνη ακριβώς τη σκιαγραφία τελετουργείται η μορφή της αλήθειας. Εισήλθε στα πρόσκαιρα άγια των αγίων η παντοτινή αγία των αγίων. Εισήλθε η αχειροποίητη σκηνή του Λόγου, η λογική και έμψυχη κιβωτός του άρτου της ζωής που αληθινά αποστάλθηκε σε εμάς από τους ουρανούς. Εισήλθε η βίβλος της ζωής, που δεν δέχθηκε τύπους λόγου, αλλά τον ίδιο το Λόγο του Πατρός απορρήτως. Σε αυτήν την αληθινή κιβωτό παρίστανται όχι οι τύποι των αγγέλων, αλλά οι ίδιοι οι άγγελοι και το σπουδαιότερο είναι ότι δεν επεσκίαζαν απλά, αλλά διακονούσαν και υπηρετούσαν στη διατροφή. Διατροφή που δεν είναι δυνατό να πούμε ούτε τι ήταν, τόσο ξεπερνούσε σε θαυμασμό και το πολυθρύλητο εκείνο μάννα.
Ο διακομιστής ήταν καθαρό σύμβολο της αγγελικής πολιτείας της Παρθένου σε αυτό το στάδιο της ηλικίας την υπηρετούσε συνεχώς και δεν την επεσκίαζε, υποσχόμενος σε αυτήν το μελλοντικό μεγαλείο. Αυτήν άλλωστε πρόκειτο να επισκιάσει, όχι άγγελος ούτε αρχάγγελος ούτε τα ίδια τα Χερουβίμ και τα Σεραφείμ, αλλά η ίδια η ενυπόστατη δύναμη του Υψίστου. Τούτο μάλιστα δεν είναι επισκίαση αλλά καθαρά ένωση, όχι μόνο στη γαστέρα αλλά και μόρφωση. Και το μορφωμένο από τα δύο, δηλαδή από τη δύναμη του Υψίστου και στη παναγία και παρθενική εκείνη γαστέρα ήταν ο Λόγος Θεού σαρκωμένος.
Πω πω, σε ποιό βάθος μυστηρίου κατεβάσαμε το λογο! Και έτσι ζούσε λοιπόν σαν στο παράδεισο, βίο απαράσκευο, αφρόντιστο, αμέριμνο, αμέτοχο αγενών παθών, ζώντας μόνο για το Θεό, βλεπόμενη μόνο από το Θεό, τρεφόμενη μόνο από το Θεό και γενικά αφιερωμένη συνεχώς στο Θεό.
Ζούσε την ιερά ησυχία, τη στάση του νου και του κόσμου, τη λησμονιά των κάτω, την μύηση των άνω, την απόθεση των νοημάτων προς το καλύτερο, δια της παιδείας από την ησυχία που θεωρούμε μέσα το Θεό. Αφού λύθηκε από κάθε υλικό δεσμό ανυψώθηκε πάνω και από αυτή τη συμπάθεια προς το σώμα της, σύνηψε το νου της με τη προς τον εαυτό στροφή και προσοχή και με τη αδιάλειπτο θεία προσευχή. Και δι' αυτής ερχόμενη τελείως στον εαυτό της και υπερβαίνοντας το πολύμορφο συρφετό των λογισμών, διέκρινε νέα και απόρρητη οδό στους ουρανούς, που θα την έλεγα νοητή σιγή.
Αφού έτσι μυήθηκε στα ανώτατα μυστήρια με αυτές τις ακρότατες θεωρίες και κατά το τρόπο αυτόν ενώθηκε και αφομοιώθηκε με το Θεό, μόνη αυτή στους αιώνες επετέλεσε αυτή την υπερφυά πρεσβεία για χάρη μας και μόνη της την αποπεράτωσε, πραγματοποιώντας το μέγα και το πάνω από το μέγα κατόρθωμα. Διότι δεν έγινε μόνο καθ' ομοίωση Θεού, αλλά και έκαμε το Θεό καθ' ομοίωση ανθρώπου. Και δεν το έκανε αυτό πείθοντάς τον, αλλά και τον κυοφόρησε ασπόρως και τον γέννησε αφράστως, κατά την χάρη από το Θεό (γι' αυτό και προσαγορεύθηκε από τον αρχάγγελο, κεχαριτωμένη).
Ποιος μπορεί να περιγράψει τα μεγαλεία σου, παρθένε; Έγινες Θεομήτωρ, ένωσες το νου με το Θεό, ένωσες το Θεό με τη σάρκα, έκανες το Θεό υιό ανθρώπου και τον άνθρωπο υιό Θεού, συμφιλίωσες τον κόσμο με τον ποιητή του κόσμου. Μας δίδαξες με έργα ότι το θεωρείν δεν προσγίνεται μόνο με αίσθηση ή και λογισμό στους πραγματικούς ανθρώπους (διότι τότε θα ήσαν λίγο μόνο καλύτεροι από τα άλογα), αλλά πολύ περισσότερο με τη κάθαρση του νου και τη μέθεξη της θείας χάριτος, κατά την οποία εντρυφούμε στα θεοειδή κάλλη όχι με λογισμούς, αλλά με άυλες επαφές. Έκαμες τους ανθρώπους ομοδίαιτους με τους αγγέλους, ή μάλλον αξίωσες και μεγαλύτερων βραβείων, αφού συνέλαβες από το άγιο Πνεύμα θεανδρική μορφή και την γέννησες παράδοξα και κατέστησες την ανθρώπινη φύση απορρήτως συμφυή και, θα λέγαμε, ομόθεη με τη θεία φύση.
Ας φυλάττουμε επομένως την προς το Θεό και προς αλλήλους ενότητα, που έχει εντυπωθεί σ' εμάς από το Θεό θείως, δια των δεσμών της αγάπης. Ας βλέπουμε πάντοτε προς τον άνω γεννήτορα. Ας υψώσουμε άνω προς Αυτόν την καρδιά μας. Ας παρατηρήσουμε το μέγα τούτο θέαμα, τη φύση μας να συνδιαιωνίζει αΰλως με το πυρ της Θεότητος, και, αποβάλλοντας τους δερμάτινους χιτώνες που έχουμε ενδυθεί από τη παράβαση, ας σταθούμε σε αγία γη, αναδεικνύοντας ο καθένας μας τη δική του γη αγία δια της αρετής και της προς τον Θεό σταθερής αφοσιώσεως, να φωτισθούμε και φωτιζόμενοι να συνδιαιωνίσουμε σε δόξα της τρισηλίας Θεότητος που πρέπει κάθε δόξα, κράτος, τιμή και προσκύνηση τώρα και στους ατέλειωτους αιώνες. Γένοιτο...».
(απόσπασμα από τις Πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς», τόμος 11ος)
Πηγή: http://www.xfe.gr
Τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου!
Εορτάζει 21 Νοεμβρίου
Ἡ εὐσεβὴς Ἄννα σύζυγος τοῦ Ἰωακείμ, πέρασε τὴν ζωή της χωρὶς νὰ μπορέσει νὰ τεκνοποιήσει, καθὼς ἦταν στείρα. Μαζὶ μὲ τὸν Ἰωακεὶμ προσευχόταν θερμὰ στὸν Θεὸ νὰ τὴν ἀξιώσει νὰ φέρει στὸν κόσμο ἕνα παιδί, μὲ τὴν ὑπόσχεση ὅτι θὰ ἀφιέρωνε τὸ τέκνο της σὲ Αὐτόν.
Πράγματι, ὁ Πανάγαθος Θεὸς ὄχι μόνο τῆς χάρισε ἕνα παιδί, ἀλλὰ τὴν ἀξίωσε νὰ φέρει στὸν κόσμο τὴν γυναίκα ποὺ θὰ γεννοῦσε τὸν Μεσσία, τὸν Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό.
Ὅταν ἡ Παναγία ἔγινε τριῶν χρόνων, σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, ἡ Ἄννα καὶ ὁ Ἰωακείμ, κρατώντας τὴν ὑπόσχεσή τους, τὴν ὁδήγησαν στὸ Ναὸ καὶ τὴν παρέδωσαν στὸν ἀρχιερέα Ζαχαρία. Ὁ ἀρχιερέας παρέλαβε τὴν Παρθένο Μαρία καὶ τὴν ὁδήγησε στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, ὅπου δὲν ἔμπαινε κανεὶς ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἴδιο, ἐπειδὴ γνώριζε ἔπειτα ἀπὸ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ τὸ μελλοντικὸ ρόλο τῆς Ἁγίας κόρης στὴν ἐνανθρώπιση τοῦ Κυρίου.
Στὰ ἐνδότερά του Ναοῦ ἡ Παρθένος Μαρία ἔμεινε δώδεκα χρόνια. Ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ προμήθευε τὴν Παναγία μὲ τροφὴ οὐράνια. Ἐξῆλθε ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, ὅταν ἔφθασε ἡ ὥρα τοῦ Θείου Εὐαγγελισμοῦ.
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013
Γενική Ἱερατική Σύναξη στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν
Μετά τήν Θεία Λειτουργία καί τό κέρασμα συνεχίστηκαν οἱ ἐργασίες τῆς Ἱερατικῆς Συνάξεως μέ εἰσαγωγική ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου , χαιρετισμό στό Σῶμα τῶν Ἱερέων ἀπό τό Δικαῖο τῆς Σκήτης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Ἁγίου Ὅρους π. Ἐφραίμ καί τέλος μέ τήν κεντρική εἰσήγηση « Περί τῆς Ἱερότητος τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου καί τῶν προβλημάτων πού ἀντιπετωπίζουμε, σχετικά μέ τό θέμα αὐτό» ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κ.κ. Ἰωήλ.
Μέ γλαφυρότητα ὁ Σεβασμιώτατος Ὁμιλητής παρουσίασε τό θέμα του καί ἐπηκολούθησε ἐνδιαφέρων καί γόνιμος διάλογος.
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013 ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ-ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
Με αφορμή την συμπλήρωση ενός έτους από τα Εγκαίνια του Ιερού Ναού (11/11/2012), 15 ετών από τα Εγκαίνια του κάτω Ιερού Ναού (06/09/1998) και 10 ετών από την ίδρυση της Ενορίας μας(2003),
την Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013 στον Ενοριακό Ιερό Ναό μας, ετελέσθη υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μετ’ Αρτοκλασίας υπέρ Υγείας πάντων των Ενοριτών, δωρητών, συνδρομητών, αφιερωτών του Ιερού Ναού και ευλαβών προσκυνητών και Ενοριακό Αρχιερατικό Μνημόσυνο υπέρ πάντων
των κεκκοιμημένων Ενοριτών, κτητόρων, δωρητών και εν Χριστώ αδελφών της Ενορίας μας.
Η παραπάνω Ενοριακή Σύναξη
Είχε ως σκοπό,
πρώτον
να τιμήσει ηθικά τους ζώντας και τους κεκκοιμημένους Ενορίτες, συνδρομητές και δωρητές, για την ηθική και υλική στήριξη τους, στο θεάρεστο έργο που επιτελείται, για την αποπεράτωση του Ιερ
για να τονώση την γενικότερη ποιμαντική παρουσία του Ιερού Ναού στη πνευματική ζωή των Ενοριτών.
Ομολογουμένως κατέστη ευλογημένη ευκαιρία πνευματικής αναζωογονήσεως καθότι η ευλογημένη και καθοριστική παρουσία του ποιμενάρχου μας κ.κ. Χρυσοστόμου μέσα από την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας και ο εποικοδομητικός του λόγος μετέδωσαν πνευματική ευφροσύνη στις ψυχές μας.
Η παρουσία και ο εκκλησιασμός, του προσκεκλημένου ομιλητού για την εκδήλωση των Βαλκανικών πολέμων 1912-13, πολιτικού επιστήμωνος κ. Χολέβα αξιοποιήθηκε από τον Μητροπολίτη μας, παραχωρώντας την ευλογία του να ομιλήσει στο εκκλησίασμα. Ο κ. Χολέβας απεδέχθη την
πρόσκληση του ποιμενάρχου μας και ομίλησε δια ολίγων στους πιστούς παροτρύνωντας τους να ξεπεράσουν την μελαγχολία που προκαλεί η οικονομική κρίση, αξιοποιώντας την πίστη στο Χριστό και την δυναμική που εμπνέει η διδασκαλία του Ευαγγελίου Του.
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ-ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013
1η Επέτειος Εγκαινίων Ιερού Ναού(11/11/2012-11/11/2013)
..εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος..
Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013
ΕΥΓΕ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
ΕΥΓΕ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν
κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Διαβάζοντας τήν Ἀπόφαση τοῦ Ἀντιπεριφερειάρχη κ. Γρηγόρη Ἀλεξόπουλου γιά τό θέμα, ἐκφράζω τήν βαθειά μου ἱκανοποίηση καί τόν συγχαίρω θερμότατα. Τόν εὐχαριστῶ, γιατί ἐκτός τῶν ἄλλων ἔλαβε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψη του τήν θέση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι πλειστάκις ἐκπεφρασμένη μέσα ἀπό κείμενά μας καί ἀπό ὁμιλίες εἴτε ἀπό τόν ἄμβωνα, εἴτε ἀπό ἄλλα βήματα τῆς πόλεώς μας καί γενικώτερα κυρίως μέσα ἀπό παρεμβάσεις μας πρός τούς ἁρμοδίους Κυβερνητικούς Παράγοντες. Μέ τόν κ. Ἀλεξόπουλο εἴχαμε συνάντηση στήν Ἱερά Μητρόπολη καί μιλήσαμε διεξοδικά ἐπί τοῦ καιρίου αὐτοῦ ζητήματος.
Ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου ἐπιθυμῶ, ἐπίσης, νά ἐπαινέσω τήν στάση τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν καί γενικά τῶν ἐμπόρων τῆς πόλεώς μας, οἱ ὁποῖοι ἀντέδρασαν μέ τό δικό τους ἄμεσο καί δυναμικό τρόπο στό ἄνοιγμα τῶν Καταστημάτων τήν Κυριακή. Εἴμεθα στό πλευρό τους στηρίζοντας τούς δίκαιους ἀγῶνες τους.
Ἐμεῖς ἐπιμένομε καί κηρύσσομε τήν ἀργία ὅλες τίς Κυριακές τοῦ χρόνου καί πιστεύομε, ὅτι οἱ συνειδητοποιημένοι Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί εἴτε ἔμποροι, εἴτε καταναλωτές θά τηρήσουν αὐστηρή στάση ὡς πρός τό συγκεκριμένο θέμα.
Ἀγωνιζόμεθα ὅλοι ἐναντίον τῆς ἰσοπεδώσεως τῶν ἀξιῶν στή χώρα μας καί πρέπει νά παραμείνωμε ἑνωμένοι, προκειμένου νά διατηρήσωμε ἀκέραιο τόν πνευματικό ἱστό τῆς Πατρίδος μας.
Ἡ προσήλωσή μας στήν Πίστη μας καί στίς πατροπαράδοτες ἀξίες εἶναι ἀπαραίτητη περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά.
Ὅπως ἔχω ἐπανειλημμένως τονίσει καί στίς ὁμιλίες μου, ἐπαναλαμβάνω καί τώρα τά λόγια τοῦ μεγάλου Ἐθναποστόλου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ « Τό κέρδος τῆς Κυριακῆς εἶναι καταραμένο». Ἡ Κυριακή εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Εἶναι ἡμέρα ἀφιερωμένη στόν Θεό.
Ἀδελφοί μου, ἀντισταθῆτε στήν ἐξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων.
Ἀντισταθῆτε στά σχέδια τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ.
Ἀντισταθῆτε στή διάλυση τῆς οἰκογενενειακῆς συνοχῆς καί εὐτυχίας.
Τώρα εἶναι καί πάλι ὥρα, νά ὁμολογήσωμε τήν Πίστη μας καί νά διατρανώσωμε, ὅτι εἴμαστε συνειδητοί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί δέν πουλᾶμε τά «πρωτοτόκια μας» ἀντί πινακίου φακῆς.
Κλεῖστε ὅλοι οἱ Πατρινοί καί ὅλοι οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τά καταστήματά σας τήν Κυριακή.
Κανείς Πατρινός νά μή μπῇ σέ κατάστημα, πού θά εἶναι τυχόν ἀνοιχτό τήν Κυριακή στήν Πάτρα ἤ ἀλλοῦ, γιά νά ψωνίσῃ.
Ἀδελφοί, «Στῶμεν καλῶς».
Εἶναι ἀπαραίτητη ἡ τήρηση αὐτῆς τῆς στάσεως γιά τήν πίστη μας καί τήν Πατρίδα μας.
Φτάνει πιά ἡ κατρακύλα καί τό ξεπούλημα. Ἄς ξυπνήσωμε.
Ἄς ἀγωνιστοῦμε νά διασώσουμε, ὅ,τι ἀπέμεινε σ’ αὐτό τόν τόπο ὄρθιο, ἀπό τόν ὁδοστρωτῆρα τῶν τελευταίων ἐτῶν.
Ἄς ἑνώσωμε τίς δυνάμεις μας, γιά νά ἀνορθώσωμε τά πνευματικά συντρίμμια πάνω στά ὁποῖα πλέον, κλαῖμε ὡς τραγικοί ἐπιμηθεῖς, γιατί δέν σκεφτήκαμε καί δέν ἐνεργήσαμε ὡς προμηθεῖς, ὥστε νά κρατήσωμε ὅ,τι μᾶς ἀνήκει...
Ἦλθε πλέον ἡ ὥρα ὁ Ἕλληνας μακριά ἀπό λαϊκισμούς καί παρόμοια τερτίπια νά σταθῇ στό ὕψος τῶν περιστάσεων.
Ἤ σκεπτόμαστε Ἑλληνικά ἤ χανόμαστε.
Ἤ κρατᾶμε τίς παραδόσεις μας, πού μᾶς καταξιώνουν ὡς πνευματικές ὀντότητες ἤ μᾶς ἀπορροφᾶ ἡ χοάνη τῆς ἀπαίσιας παγκοσμιοποίησης, τήν ὁποία τά τελευταῖα χρόνια τήν προέβαλαν ὡς πανάκεια.
Συγχαρητήρια καί πάλι σέ ὅσους δυναμικά καί ἀποστομωτικά, μέ τήν στάση τους, ἀντέδρασαν καί ἀντιδροῦν στήν ὑπούλως καί ὑπογείως ἐπιχειρούμενη κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας καί στήν ἀποϊεροποίηση τῆς ζωῆς μας.
Πιστεύομε ἀκράδαντα, ὅτι οἱ ἀντιστάσεις τοῦ Λαοῦ μας εἶναι πολύ δυνατές γιατί στηρίζονται στούς δύο ἀήττητους πυλῶνες, οἱ ὁποῖοι εἶναι, ἡ πίστη στόν Θεό καί ἡ ἀγάπη στήν Ἑλλάδα.
Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013
Ο Άγιος Νεκτάριος ή Νεκτάριος Πενταπόλεως ή Νεκτάριος Αιγίνης (1846-1920)
Γεννήθηκε τὴν 1η Ὀκτωβρίου τοῦ 1846 στὴ Σηλυβρία τῆς Θράκης ἀπὸ τὸν Δῆμο καὶ τὴν Βασιλικὴ Κεφάλα καὶ ἦταν τὸ πέμπτο ἀπὸ τὰ ἕξι παιδιά τους. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Ἀναστάσιος.
Μικρός, 14 ἐτῶν, πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ἐργάστηκε ὡς ὑπάλληλος καὶ κατόπιν ὡς παιδονόμος στὸ σχολεῖο τοῦ Μετοχίου τοῦ Παναγίου Τάφου. Κατόπιν πῆγε στὴν Χίο, ὅπου, ἀπὸ τὸ 1866 μέχρι τὸ 1876 χρημάτισε δημοδιδάσκαλος στὸ χωριὸ Λίθειο. Τὸ 1876 ἐκάρη μοναχὸς στὴ Νέα Μονὴ Χίου μὲ τὸ ὄνομα Λάζαρος καὶ στὶς 15 Ἰανουαρίου 1877 χειροτονήθηκε διάκονος, ὀνομασθεῖς Νεκτάριος, ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Χίου, Γρηγόριο (1860 – 1877), καὶ ἀνέλαβε τὴν Γραμματεία τῆς Μητροπόλεως.
Τὸ 1881 ἦλθε στὴν Ἀθήνα, ὅπου μὲ ἔξοδα τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Σωφρονίου Δ’ (1870 – 1899), σπούδασε Θεολογία καὶ πῆρε τὸ πτυχίο του τὸ 1885. Ἔπειτα, ὁ ἴδιος προαναφερόμενος Πατριάρχης, τὸν χειροτόνησε τὸ 1886 πρεσβύτερο καὶ τοῦ ἔδωσε τὰ καθήκοντα τοῦ γραμματέα καὶ Ἱεροκήρυκα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας. Διετέλεσε ἐπίσης πατριαρχικὸς ἐπίτροπος στὸ Κάιρο.
Στὶς 15 Ἰανουαρίου 1889, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως. Ἡ δράση του ὡς Μητροπολίτου ἦταν καταπληκτικὴ καὶ ἕνεκα αὐτοῦ ἦταν βασικὸς ὑποψήφιος τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου Ἀλεξανδρείας. Λόγω ὅμως φθονερῶν εἰσηγήσεων (αἰσχρῶν συκοφαντιῶν), πρὸς τὸν Πατριάρχη Σωφρόνιο, ὁ ταπεινόφρων Νεκτάριος, γιὰ νὰ μὴ λυπήσει τὸν γέροντα Πατριάρχη, ἐπέστρεψε στὴν Ἑλλάδα (1889).
Διετέλεσε Ἱεροκήρυκας (Εὐβοίας) (1891 – 1893), Φθιώτιδος καὶ Φωκίδας (1893 – 1894) καὶ διευθυντὴς τῆς Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς στὴν Ἀθήνα (1894 – 1904).
Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Σωφρονίου (1899), ὁ Νεκτάριος ἐκλήθη νὰ τὸν διαδεχθεῖ, ἀλλὰ ὁ Ἅγιος ἀρνήθηκε. Στὰ κηρύγματά του, πλῆθος λαοῦ μαζευόταν, γιὰ νὰ «ρουφήξει» τὸ νέκταρ τῶν ἱερῶν λόγων του. Τὸ 1904 ἵδρυσε γυναικεία Μονὴ στὴν Αἴγινα, τῆς ὁποίας ἀνέλαβε προσωπικὰ τὴν διοίκηση, ἀφοῦ ἐγκαταβίωσε ἐκεῖ τὸ 1908, μετὰ τὴν παραίτησή του ἀπὸ τὴ Ριζάρειο Σχολή.
Ἔγραψε ἀρκετὰ συγγράμματα, κυρίως βοηθητικὰ τοῦ θείου κηρύγματος. Ἡ ταπεινοφροσύνη του καὶ ἡ φιλανθρωπία του ὑπῆρξαν παροιμιώδεις.
Πέθανε τὸ ἀπόγευμα τῆς 8ης Νοεμβρίου 1920. Τόση δὲ ἦταν ἡ ἁγιότητά του, ὥστε ἐπετέλεσε πολλὰ θαύματα, πρὶν ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν θάνατό του. Ἐνταφιάστηκε στὴν Ι. Μονὴ Ἁγίας Τριάδος στὴν Αἴγινα.
Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἔγινε στὶς 3 Σεπτεμβρίου τοῦ 1953 καὶ στὶς 20 Ἀπριλίου τοῦ 1961 μὲ Πράξη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διακηρύχθηκε Ἅγιος της Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Σηλυβρίας τὸν γόνον καὶ Αἰγίνης τὸν ἔφορον, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα, ἀρετῆς φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ· ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπάς, τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πάσιν ἰάματα.
Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὀρθοδοξίας τὸν ἀστέρα τὸν νεόφωτον
Καὶ Ἐκκλησίας τὸ νεόδμητον προτείχισμα
Ἀνυμνήσωμεν καρδίας ἐν εὐφροσύνῃ.
Δοξασθεὶς γὰρ ἐνεργείᾳ τῇ τοῦ Πνεύματος
Ἰαμάτων ἀναβλύζει χάριν ἄφθονον
Τοῖς κραυγάζουσι, χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.
Μεγαλυνάριον.
Ὤφθης Ἐκκλησίας νέος ἀστήρ, ἐν ἐσχάτοις χρόνοις, τῇ ὁσίᾳ σου βιοτῇ· ὅθεν καταυγάζεις, πιστῶν τὰς διανοίας, ταῖς νοηταῖς ἀκτῖσι, Πάτερ Νεκτάριε.
Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ἐκφράζομε τήν ἱκανοποίησή μας γιά τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀντιπεριφερειάρχη Δυτικῆς Ἑλλάδος κ. Γρηγόρη Ἀλεξόπουλου, σχετικά μέ τό θέμα τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς. Τόν συγχαίρομε θερμότατα, γιατί ἔλαβε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψη του, σύν τοῖς ἄλλοις, καί τήν θέση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία πλειστάκις ἔχει ἐκφρασθῆ εἴτε μέσα ἀπό κείμενα πρός τόν Λαό καί παρεμβάσεις πρός τούς ἁρμοδίους Κυβερνητικούς Φορεῖς, εἴτε μέσα ἀπό ὁμιλίες.
Ἐμεῖς ἐπιμένομε καί κηρύσσομε τήν ἀργία ὅλες τίς Κυριακές τοῦ χρόνου καί πιστεύομε, ὅτι οἱ συνειδητοποιημένοι Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι χριστιανοί εἴτε ἔμποροι, εἴτε καταναλωτές θά τηρήσουν αὐστηρή στάση ὡς πρός τό συγκεκριμένο θέμα.
Ἐπίσης ἐκφράζομε τόν ἔπαινό μας πρός τόν Ἐμπορικό Σύλλογο Πατρῶν καί γενικά πρός τόν ἐμπορικό κόσμο τῆς πόλεώς μας γιά τήν ὅλη στάση τους, ὡς πρός τό φλέγον ζήτημα καί γιά τήν σθεναρά ἀντίδρασή τους στό ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τήν Κυριακή.
Ἀγωνιζόμεθα ὅλοι ἐναντίον τῆς ἰσοπέδωσης τῶν ἀξιῶν στήν χώρα μας καί πρέπει νά παραμείνωμε ἑνωμένοι, προκειμένου νά «κτυπήσωμε» τά ξένα συμφέροντα καί νά διατηρήσωμε ἀκέραιο τόν πνευματικό ἱστό τῆς Πατρίδος μας.
Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013
Ύμνοι Παμμεγίστων Ταξιαρχών
Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεν ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς ὑμῶν δεήσεσι τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγων, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦντες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοώντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι, τῶν ἄνω Δυνάμεων.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῶν ἐννέα Ταγμάτων. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς ἀνάρχου Τριάδος λειτουργοὶ οἱ ἀσώματοι, τῶν ἀκαταλύπτων οἱ πρῶτοι, μυστηρίων ἐκφάντορες, σὺν Θρόνοις Χερουβεὶμ καὶ Σεραφείμ, Δυνάμεις Ἐξουσίαι καὶ Ἀρχαί, Κυριότητες Ἀρχάγγελοι οἱ λαμπροί, καὶ Ἄγγελοι ὑμνείσθωσαν. Δόξα τῷ ὑποστήσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ καταλάμποντι, δόξα τῷ ὑμνουμένῳ δι’ ὑμῶν, τρισαγίοις ᾄσμασι.
Κοντάκιον. Ἦχος β’.
Ἀρχιστράτηγοι Θεοῦ, Λειτουργοὶ θείας δόξης, τῶν ἀνθρώπων ὁδηγοί, καὶ ἄρχηγοι Ἀσωμάτωv, τὸ συμφέροv ἡμῖv αἰτήσασθε, καὶ τὸ μέγα ἔλεος, ὡς τῶv Ἀσωμάτων Ἀρχιστράτηγοι.
Μεγαλυνάριον.
Πρόκριτοι Δυνάμεων νοερῶν, Μιχαὴλ πρωτάρχα, καὶ λαμπρόμορφε Γαβριήλ, σὺν ταῖς οὐρανίαις, αἰτεῖτε στρατηγίαις, ἠμῖν καταπεμφθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος.
Άγγελοι - Αρχάγγελοι - Τάγματα και διάταξη των αγγέλων
Ο αριθμός των αγγελικών όντων είναι ανυπολόγιστος και απροσμέτρητος. Ο ίδιος ο Ιησούς ομιλεί στη Γεσθημανή για περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων, ενώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μαρτυρεί ότι είδε και άκουσε γύρω από το Θεϊκό θρόνο χορωδία από μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων αγγέλων.
Όλοι αυτοί οι αναρίθμητοι άγγελοι είναι οργανωμένοι σε τάγματα ή αλλιώς σε τάξεις. Συγκεντρώνοντας τις αναφορές σε αυτό το θέμα του Προφήτη Ησαϊα, του προφήτη Ιεζεκιήλ, του αποστόλου Παύλου, του αγίου Διονυσίου του αρεοπαγίτη και του Οσίου Νικήτα Στηθάτου, μπορούμε να καταλήξουμε στα εξής:
Τα τάγματα των αγγέλων είναι εννέα, τα οποία ταξινομούνται σε τρεις τρίχορες ιεραρχίες ή ταξιαρχίες, κατά τον ακόλουθο τρόπο: Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι - Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίες - Αρχές, Αρχάγγελοι, Αγγελοι.
Ιδίωμα της πρώτης ιεραρχίας είναι η πύρινη σοφία και η γνώση των ουρανίων, ενώ έργο τους ο θεοπρεπής ύμνος του «γελ». Η δεύτερη ιεραρχία έχει ως ιδίωμα τη διευθέτηση των μεγάλων πραγμάτων και την διενέργεια των θαυμάτων, ενώ έργο τους είναι ο τρισάγιος ύμνος «Αγιος, Αγιος, Αγιος». Τέλος ιδίωμα της τρίτης ιεραρχίας είναι να εκτελούν θείες υπηρεσίες και έργο τους αποτελεί ο ύμνος «Αλληλούϊα».
Πέρα από τα ονόματα των εννέα τάξεων, η Αγία Γραφή μας φανερώνει και τα προσωπικά ονόματα ορισμένων αγγέλων. Γνωρίζουμε το Γαβριήλ, που σημαίνει «ήρωας του Θεού», από την εμφάνισή του στο προφήτη Δανιήλ, στο προφήτη Ζαχαρία και στη Θεοτόκο.
Γνωρίζουμε το Μιχαήλ, που σημαίνει «τις ως ο Θεός ημών», ενώ εμφανίζεται πολλές φορές στη Παλαιά Διαθήκη.
Ο Ραφαήλ είναι ο τρίτος άγγελος που γνωρίζουμε, το όνομά του σημαίνει «ο Κύριος θεραπεύει» και εμφανίζεται στον Τωβίτ μεταφέροντας τις ανθρώπινες προσευχές στο θρόνο του Θεού.
Τέλος γνωστός από την εβραϊκή παράδοση είναι και ο Ουριήλ.
Σύναξις Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ πασῶν τῶν Ἀσωμάτων καὶ Οὐράνιων Δυνάμεων
Εορτάζουν 8 Νοεμβρίου
Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα γιορτάζει τὴν Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καθὼς καὶ τῶν ὑπολοίπων Ἀσωμάτων καὶ Οὐρανίων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων. Ἡ Ἁγία Γραφή, ἀναφέρει σὲ πολλὰ σημεῖα τὴν ἐπικοινωνία τῶν ἀνθρώπων μὲ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἰδιαίτερα μὲ τοὺς ἐπικεφαλεῖς τῶν ἀγγελικῶν ταγμάτων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ.
Συγκεκριμένα, ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ ἐμφανίσθηκε στὸν Ἀβραὰμ γιὰ νὰ σώσει τὸν Ἰσαάκ, τὸν ὁποῖο ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει κατ’ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ θέλησε νὰ δοκιμάσει ἔτσι τὴν πίστη τοῦ δούλου του Ἀβραάμ, στὸν Λῶτ, γιὰ νὰ τὸν σώσει ὅταν ὁ Θεὸς ἀποφάσισε νὰ καταστρέψει τὰ Γόμορα, στὸν Πατριάρχη Ἰακώβ, στὸν μάντη Βαρλαάμ, στὸν Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ. Ἐπίσης ὁ Μιχαήλ, ἦταν αὐτὸς ποὺ ὁδήγησε τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραὴλ στὴ φυγὴ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο. Οἱ ἅγιες Γραφὲς ἀναφέρουν ἀκόμη πολλὰ θαύματα, τὰ ὁποία ἐπιτέλεσε ὁ ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ.
Ὁ δὲ Γαβριὴλ ἦταν αὐτὸς ποὺ ἀνήγγειλε στὴν Παρθένο Μαρία τὸ χαρμόσυνο γεγονὸς τῆς γέννησης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτήρα τοῦ κόσμου. Καὶ σὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, συναντᾶμε τοὺς Ἀγγέλους νὰ μεταφέρουν στοὺς εὐσεβεῖς ἀνθρώπους τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀποβλέπει πάντα στὴν προστασία καὶ στὴν λύτρωσή μας.
Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι...
Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι...
Είναι μεγάλη τέχνη να τα καταφέρετε να αγιασθεί η ψυχή σας. Παντού μπορεί ν' αγιάσει κανείς. Και στην Ομόνοια μπορεί ν' αγιάσει, αν το θέλει.
Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι. Με την πραότητα, την υπομονή, την αγάπη. Να βάζετε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, με ενθουσιασμό και αγάπη, προσευχή και σιωπή. Όχι να έχετε άγχος και να σάς πονάει το στήθος.
Να εργάζεσθε με εγρήγορση, απλά, απαλά, χωρίς αγωνία, με χαρά κι αγαλλίαση, με αγαθή διάθεση. Τότε έρχεται η θεία χάρις.
Όλα τα δυσάρεστα, που μένουν μέσα στην ψυχή σας και φέρνουν άγχος, μπορούν να γίνουν αφορμή για τη λατρεία του Θεού και να παύσουν να σάς καταπονούν. Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό.
Δεν είναι ανάγκη να προσπαθείτε και να σφίγγεσθε. Όλη σας η προσπάθεια να είναι ν' ατενίσετε το φως, να κατακτήσετε το φως. Έτσι, αντί να δίδεσθε στη στενοχώρια, που δεν είναι του Πνεύματος του Θεού, να δίδεσθε στη δοξολογία του Θεού.
Η στενοχώρια δείχνει ότι δεν εμπιστευόμαστε τη ζωή μας στον Χριστό.
Γέροντας Πορφύριος
ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ: ΕΚΘΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
Οι εκδόσεις «Εν πλω» σας προσκαλούν στην Έκθεση Ορθόδοξου Χριστιανικού Βιβλίου, που οργανώνεται την Κυριακή 24 Νοεμβρίου από τις 11 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι και τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου από τις 11 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ στο ξενοδοχείο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ , Ρήγα Φεραίου 106, στην Πάτρα.
Μετά τις εκθέσεις που ήδη διοργανώθηκαν και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και λόγω της επίμονης παράκλησης πολλών φίλων του καλού βιβλίου, η νέα Έκθεση Ορθόδοξου Χριστιανικού Βιβλίου διοργανώνεται με περισσότερους τίτλους από κάθε άλλη φορά.
Οι βιβλιόφιλοι επισκέπτες θα βρουν μια μεγάλη ποικιλία τίτλων ορθόδοξης πνευματικότητας από πολλούς γνωστούς εκδοτικούς οίκους και μοναστήρια σε πολύ ελκυστικές τιμές!
Είσοδος ελεύθερη!
Πληροφορίες: τηλ. 211 11 98 900
Πρωτοκλήτεια: Χαίρε θάλασσα μου...Σπανουδάκης
Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013
Όχι ψώνια την Κυριακή!
Όχι ψώνια την Κυριακή
Nα μην ψωνίζει κανείς τις Κυριακές ακόμη κι αν ξέχασε κάτι. Ας το προμηθευτεί την Δευτέρα. Δεν χάλασε ο κόσμος. Είναι ευθύνη του Χριστιανού, να τιμά την Κυριακή και να την αφιερώνει στον Θεό και στην καλλιέργεια της ψυχής του.
Ασφαλώς υπάρχουν δουλειές όπου επιβάλλεται, κάποιοι (εναλλακτικά) να εργάζονται, προσφέροντας κοινωνικές υπηρεσίες (γιατροί, νοσοκόμοι, κλπ). Άλλο όμως αυτό κι άλλο, να επιβάλλεται δια νόμου η πλήρης κατάργησή της για όλους. Για όσους δεν πιστεύουν προτείνω, να μην ψωνίζουν επίσης τις Κυριακές ως κορυφαία πράξη αντίστασης, στην καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Άλλωστε αν πετύχει το μέτρο, αύριο θα ζητηθεί κι από αυτούς, να δουλεύουν τις Κυριακές.
Παρεμπιπτόντως, αν επιβληθεί η εργασία τις Κυριακές, πολύ σύντομα, οι «ευαίσθητοι» ηγέτες θα ανακαλύψουν υποκριτικά την εξάντληση των εργαζομένων και θα προτείνουν άλλη μέρα ξεκούρασης. Δεν ξέρω γιατί αλλά το μυαλό μου, ανεξήγητα πάει στο Σάββατο! Μπορεί όμως, να είναι οποιαδήποτε άλλη μέρα. Αρκεί, να μην είναι η Κυριακή της Ανάστασης!
ΠΗΓΗ: ΕΔΩ
Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013
Η Παναγία μαζί μας!
Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ:
Μην αφήνουμε ούτε μία ημέρα χωρίς να επικαλούμαστε την Παναγία μας.
Ήταν κάποτε ένας άνθρωπος ευλαβής που ονομαζόταν Αγαθόνικος. Αυτός είχε διδαχθεί, ακόμη από την παιδική του ηλικία, να λέγει μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, τον ύμνο αυτό:
«Θεοτόκε, Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη, συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. Ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών».
Αργότερα έκανε μια ζωή με πολλές φροντίδες και έλεγε σπανιώτερα αυτόν τον ύμνο της Κυρίας Θεοτόκου. Κατόπιν σιγά σιγά έπαυσε να τον λέγη.
Ο Θεός όμως, ο Οποίος δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού, έστειλε στο σπίτι του έναν ερημίτη από την Θηβαΐδα για να τον ελέγξει διότι εξέχασε αυτόν τον ύμνο της Κυρίας Θεοτόκου. Ο Αγαθόνικος απήντησε στον ερημίτη μοναχό ότι έπαυσε να τον λέγει, διότι, παρότι τον έλεγε για πολλά χρόνια, όμως δεν ευρήκε καμμία ωφέλεια.
Τότε ο ερημίτης του είπε: «Φέρε στον νου σου τυφλέ και αχάριστε, πόσες φορές σε εβοήθησε αυτή η δοξολογική προσευχή και σε έσωσε από διάφορους πειρασμούς!
Θυμήσου, όταν ήσουν ακόμη παιδί, πως λυτρώθηκες από πνιγμό κατά ένα θαυμαστό τρόπο! Ενθυμήσου, όταν σε εκτύπησαν πολλοί γείτονες σε μία λακκούβα που είχες πέσει κι όμως έμεινες ατραυμάτιστος! Θυμήσου ακόμη, όταν ταξίδευες κάποτε με κάποιον φίλον σου, επέσατε και οι δυό σας από την καρότσα!
Αυτός έσπασε το πόδι του και συ δεν έπαθες τίποτε. Δεν γνωρίζεις ότι ο φίλος σου είναι κάτω αδύνατος από μία ασθένεια, ενώ εσύ είσαι υγιής και δεν αισθάνεσαι κανένα πόνο;
Και, όταν του έφερε στην μνήμη όλα αυτά τα θαυμαστά έργα, στο τέλος του είπε: «Να ξέρης ότι όλες αυτές οι δυστυχίες και ατυχίες που ήλθαν στην ζωήν σου, απομακρύνθηκαν από την θεία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, χάρις στην μικρή σου αυτή δοξολογική προσευχή, την οποίαν έλεγες κάθε ημέρα ενώπιόν της.
Δώσε λοιπόν προσοχή και συνέχιζε να προσεύχεσαι και στο μέλλον με την προσευχή αυτή και η Μητέρα του Κυρίου μας δεν θα σε εγκαταλείψη ποτέ». Έτσι κατάλαβε ο Αγαθόνικος και δεν άφησε πάλι αυτή την προσευχή.
Ούτε εμείς να μην αφήνουμε να περνά μία ημέρα χωρίς να προσευχηθούμε μ αὐτή την προσευχή μπροστά στην Κυρία Θεοτόκο κι έτσι θα φυλαγώμεθα από πολλές δοκιμασίες και πειρασμούς στην ζωή μας.
Ε.Φ: Ε.Μ.
Οἱ πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν.(Μέρος Α'). Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ
Οἱ πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν. (Μέρος Α')
Ἐκλεκτές διηγήσεις καί προσευχές γιά μικρά παιδιά
Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
«Ἄνθρωποι πού ἦταν πλούσιοι ἐπείνασαν, ἐνῶ αὐτοί πού ἀναζητοῦν τόν Κύριο, δέν θά στερηθοῦν ἀπό κανένα ἀγαθό».
Ἀκοῦτε σέ κάθε ἀγρυπνία, πού γίνεται καί ἡ ἀκολουθία τῆς Ἀρτοκλασίας, νά ψάλλεται μέ δυνατή φωνή ἀπό τούς ψαλμούς τοῦ Δαβίδ ὁ κάτωθι στίχος: «Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον, οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ».
Γνωρίζετε, γιατί ψάλλεται αὐτός ὁ στίχος; Δέν ξέρετε, ἔε; Ἄϊντε τώρα νά σᾶς τό εἰπῶ:
Παλαιά ἦταν ἕνας βασιλεύς, ὁ ὁποῖος ἐπῆγε νά ἐπισκεφθῆ τήν βασιλεία του. Καί πορευόμενος, ἔφθασε σ᾿ ἕνα μοναστήρι καί μπῆκε μέσα στήν ἐκκλησία. Ἦταν ἐκεῖ μερικοί μοναχοί, οἱ ὁποῖοι ἔψαλλαν στόν χορό, ὅπως γίνεται καί στίς δικές μας ἀκολουθίες.
Καί διαβάζοντας λοιπόν αὐτοί, ἔφθασαν καί στόν ψαλμό 33, στόν στίχο 10, ὅπου γράφεται: «Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον, οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ». Ἄρεσε στόν βασιλέα τό μοναστήρι, τό τυπικό τῆς ἐκκλησίας, οἱ ἀκολουθίες, ἀλλά τά λόγια αὐτά ἀπό τόν ψαλμό 33 δέν τοῦ ἄρεσαν.
Διότι αὐτός σάν βασιλεύς ἦταν πλουσιώτερος ἀπό ὅλους, εἶχε σπίτια καί ζῶα καί τσοπάνηδες καί ὅλοι τόν ἐφοβοῦντο καί τόν τιμοῦσαν σάν δεσπότη τους.
Ὁ λαός τόν τιμοῦσε σάν βασιλέα, οἱ μουσικόλαλοι τόν ἔψαλλαν, οἱ ὑπουργοί του ἐγονάτιζαν μπροστά του μέχρι τό ἔδαφος, οἱ στρατηγοί τόν ἐπαινοῦσαν, ὁ στρατός τοῦ ἔδινε δῶρα καί διαδήματα, στήν τράπεζα φαγητοῦ εἶχε τά πάντα, φαγητά καί ἀκριβά ποτά, παλάτια μέ πολλά δωμάτια, καταστόλιστα ἐνδύματα, πολύτιμες ἅμαξες μέ στολισμένα ἄλογα, τά ὁποῖα δέν εἶχε κανείς ἄλλος καί μεγάλη ἐλευθερία, σάν βασιλεύς πού ἦταν.
Ἀλλά γιά νά πτωχύνη καί νά πεινάση αὐτός, δέν μποροῦσε ποτέ νά τό σκεφθῆ, οὔτε καί ἤθελε νά τό βάλη στό μυαλό του. Καί εἶπε σ᾿ αὐτούς πού τόν ἀκολουθοῦσαν, διότι ἦταν συνηθισμένος νά διατάζη καί ὅλοι νά τόν ὑπακούουν.
-Νά σταματήση αὐτή ἡ ἀνάγνωσις. Γιατί διαβάζεται μέσα στήν ἐκκλησία; Ἀπό τώρα διατάζω νά μή διαβασθῆ ποτέ στήν ἐκκλησία αὐτός ὁ στίχος.
Ὅποιος δέν ἀκούει αὐτή τήν ἐντολή μου, νά τιμωρῆται ἀμέσως σάν ἀντίπαλος τῆς βασιλείας μου.
Καί ἀμέσως σταμάτησαν τήν ἀνάγνωσι καί ἔστειλαν στρατιωτικές ἀποστολές σέ ὅλα τά μέρη τῆς βασιλείας του νά ἀναγγείλλουν αὐτή τήν ἐντολή του. Ἀλλά βλέπετε τώρα πῶς ὁ Θεός κανόνισε νά πάρη τά διδάγματά του κι αὐτός ὁ βασιλεύς.
Δέν πέρασε πολύς καιρός ἀπό τότε πού διέταξε αὐτή τήν προσταγή καί ἐπῆγε σέ μία λίμνη νά κάνη τό μπάνιο του, διότι ἦταν καλοκαίρι καί ἤθελε νά δροσισθῆ. Ἐπῆγε σ᾿ αὐτήν τήν λίμνη μέ τήν ἀκολουθία του, τήν ἅμαξά του, μέ μουσική καί φιλαρμονική, μέ πολύ κόσμο, μέ λουλούδια, μέ παρελάσεις, σάν μέγας βασιλεύς πού ἦταν. Ἔφθασε ἐκεῖ στήν λίμνη, ἀπεκδύθηκε ἀπό τά βασιλικά ροῦχα του καί ἀπό τό στέμμα του καί μπῆκε στό νερό νά κολυμβήση.
Τοῦ ἦλθε ὁ λογισμός νά μπῆ πιό βαθειά στήν λίμνη, ὅπου ἦταν καί ἕνα νησάκι. Ἐκεῖ στάθηκε κάτω ἀπό τόν καυστικό ἥλιο. Καί τί συνέβη; Τήν ὥρα πού ἐκεῖνος καθόταν μέσα στό νερό καί οἱ αὐλικοί του τόν ἐπερίμεναν στήν ὄχθη, ἀντί αὐτοῦ ἐμφανίσθηκε μέ τήν μορφή του, ἕνας ἄγγελος Κυρίου.
Ἐφόρεσε ὁ ἄγγελος τά βασιλικά του ροῦχα καί ὅλοι ἀνεχώρησαν γιά τό παλάτι. Ὁ ἄγγελος εἶχε τήν μορφή τοῦ βασιλέως, πού ἐπέστρεφε τώρα μέ τούς αὐλικούς του, τούς κιθαρωδούς καί ὅλους τούς συμβούλους του, ἐνῶ ὁ ἀληθινός βασιλεύς παρέμενε μέσα στήν λίμνη κοντά στό νησάκι.
Ὅταν ἦλθε τό βράδυ καί ἐχόρτασε ἀπό τό μπάνιο του ὁ βασιλεύς, ἦλθε κι αὐτός στήν ὄχθη, ὅπου ἤξερε ὅτι τόν περίμενε ἡ ἀκολουθία του, ἀλλά ἐκεῖ δυστυχῶς δέν ἦταν κανείς. Καί ὁ βασιλεύς ἦταν ἀκόμη βρεγμένος μέ τά ροῦχα τοῦ μπάνιου του. Εἶχε βραδυάσει καί ἄρχισε νά κάνη κρῦο. Αἰσθανόταν ἀκόμη καί τήν ἀνάγκη νά φάη κάτι καί νά πιῆ. Ὁ Θεός τοῦ ἔστειλε ἐπί πλέον στό κεφάλι του καί μερικά μεγάλα κουνούπια γιά νά τόν ἐνοχλοῦν.
Στεκόταν λοιπόν στήν ὄχθη καί δέν ἤξερε τί νά κάνη πρῶτα: νά ὀργισθῆ, διότι τόν ἄφησαν μόνον του καί ἔφυγαν; Νά διώχνη τά κουνούπια; Νά ζητήση κάτι νά φάη ἤ κάποιο ροῦχο ν᾿ἀλλάξη καί νά σκεπασθῆ, λόγῳ τοῦ κρύου; Αἰσθανόταν ἀκόμη καί ἐντροπή, βασιλεύς αὐτός καί νά εἶναι σχεδόν γυμνός.
Μετάφρασις: Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης 1998
25 Ὀκτωβρίου 2013
Ε.Φ: Ε.Μ.
ΠΗΓΗ: ΕΔΩ
Καλημέρα Χριστέ μου...
Καλημέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι - Πραγματική διδακτική ιστορία
Το 1922 ήρθε από την Μικρασία με τους πρόσφυγες ένα ορφανό Ελληνόπουλο, ονόματι Συμεών. Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά σε μια παραγκούλα και εκεί μεγάλωσε μόνο του. Είχε ένα καροτσάκι και έκανε τον αχθοφόρο, μεταφέροντας πράγματα στο λιμάνι του Πειραιά. Γράμματα δεν ήξερε ούτε πολλά πράγματα από την πίστη μας. Είχε την μακαρία απλότητα και πίστη απλή και απερίεργη.
Όταν ήρθε σε ηλικία γάμου νυμφεύθηκε, έκανε δύο παιδιά και μετακόμισε με την οικογένεια του στη Νίκαια. Κάθε πρωί πήγαινε στο λιμάνι του Πειραιά για να βγάλει το ψωμάκι του. Περνούσε όμως κάθε μέρα το πρωί από το ναό του αγίου Σπυρίδωνος, έμπαινε μέσα, στεκόταν μπροστά στο τέμπλο, έβγαζε το καπελάκι του και έλεγε:
«Καλημέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι. Βοήθησέ με να βγάλω το ψωμάκι μου».
Το βράδυ που τελείωνε τη δουλειά του ξαναπερνούσε από την Εκκλησία, πήγαινε πάλι μπροστά στο τέμπλο και έλεγε:
«Καλησπέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι. Σ’ ευχαριστώ που με βοήθησες και σήμερα».
Και έτσι περνούσαν τα χρόνια του ευλογημένου Συμεών. Περίπου το έτος 1950 όλα τα μέλη της οικογενείας του αρρώστησαν από φυματίωση και εκοιμήθησαν εν Κυρίω. Έμεινε ολομόναχος ο Συμεών και συνέχισε αγόγγυστα τη δουλειά του αλλά και δεν παρέλειπε να περνά από τον άγιο Σπυρίδωνα να καλημερίζει και να καλησπερίζει τον Χριστό, ζητώντας την βοήθεια Του και ευχαριστώντας Τον. Όταν γέρασε ο Συμεών, αρρώστησε. Μπήκε στο Νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε περίπου για ένα μήνα. Μια προϊσταμένη από την Πάτρα τον ρώτησε κάποτε:
-Παππού, τόσες μέρες εδώ μέσα δεν ήρθε κανείς να σε δει. Δεν έχεις κανένα δικό σου στον κόσμο;
-Έρχεται, παιδί μου, κάθε πρωί και απόγευμα ο Χριστός και με παρηγορεί.
-Και τι σου λέει, παππού;
-«Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή». «Καλησπέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή».
Η Προϊσταμένη παραξενεύτηκε και κάλεσε τον Πνευματικό της, π. Χριστόδουλο Φάσο, να έρθει να δει τον Συμεών μήπως πλανήθηκε. Ο π. Χριστόδουλος τον επισκέφθηκε, του έπιασε κουβέντα, του έκανε την ερώτηση της Προϊσταμένης και ο Συμεών του έδωσε την ίδια απάντηση.
Τις ίδιες ώρες πρωί και βράδυ, που ο Συμεών πήγαινε στο ναό και χαιρετούσε τον Χριστό, τώρα και ο Χριστός χαιρετούσε τον Συμεών. Τον ρώτησε ο Πνευματικός:
-Μήπως είναι φαντασία σου;
-Όχι, πάτερ, δεν είμαι φαντασμένος, ο Χριστός είναι.
-Ήρθε και σήμερα;
-Ήρθε.
-Και τι σου είπε;
-Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι. Κάνε υπομονή, σε τρεις μέρες θα σε πάρω κοντά μου πρωΐ - πρωΐ.
Ο Πνευματικός κάθε μέρα πήγαινε στο Νοσοκομείο, μιλούσε μαζί του και έμαθε για την ζωή του. Κατάλαβε ότι πρόκειται περί ευλογημένου ανθρώπου. Την τρίτη ημέρα πρωΐ - πρωΐ πάλι πήγε να δει τον Συμεών και να διαπίστωσει αν θα πραγματοποιηθεί η πρόρρηση ότι θα πεθάνει. Πράγματι εκεί πού κουβέντιαζαν, ο Συμεών φώναξε ξαφνικά: «Ήρθε ο Χριστός», και εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου. Αιωνία του η μνήμη. Αμήν.
Ε.Φ: Ε.Μ.
Από το βιβλίο ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, 2008, σελ. 350-351, Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής
ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ !
Β. ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ
Από πότε χρονολογείται το καντήλι;
Πριν από τον Χριστιανισμό οι εθνικοί, κρεμούσαν χρυσή ακοίμητη λυχνία μπροστά από είδωλα και αγάλματα. Στη σκηνή του Μαρτυρίου οι Ιουδαίοι είχαν αναμμένη επτάφωτο λυχνία κατασκευασμένη από καθαρό χρυσάφι. Σ’αυτή έκαιγαν παρθένο λάδι καθαρό.
Οι πρώτοι Χριστιανοί που προήλθαν είτε από Ιουδαίους είτε από ειδωλολάτρες, μεταφύτευσαν τη θρησκευτική τους συνήθεια στα κέντρα της νέας λατρείας τους. Έτσι άναβαν καντήλια για να μη λησμονήσουν πότε τις δύσκολες και ζωτικές εκείνες ημέρες των διωγμών. Λυχνίες ή καντήλια βρεθήκαν από αρχαιολόγους στις κρύπτες και κατακόμβες της Ρώμης, της Καρχηδόνας, της Αλεξάνδρειας και της Παλαιστίνης με τις εξής επιγραφές: «Φῶς ἐκ φωτός» και «Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι».
Σημασία και συμβολισμός: Το καντήλι συμβολίζει το ανέσπερο φώς που είναι ο Χριστός και καλούμαστε και εμείς να τον μιμηθούμε.
Να φωτίσουμε τους εαυτούς μας με το φώς της γνώσεως.
- Να γίνουμε φώτα όπως οι μαθητές του Κυρίου.
- Να γίνουμε φωστήρες στο κόσμο με την καθαρή ζωή μας.
- Να οδηγηθούμε στη δική Του λάμψη κρατούντες άσβεστη την λυχνία μας όπως οι φρόνιμες πέντε παρθένες της Ευαγγελικής περικοπής.
Αν κάθε Χριστιανός γίνει λύχνος, κάθε εκκλησίασμα επτάφωτος λυχνία και κάθε Ενορία πολυέλαιος, τότε πραγματικά θα λάμψει το φώς του Χριστού στη γη.
Ο Επίσκοπος Αχρίδος Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς αναφέρει επτά λόγους για τους οποίους ανάβουμε το καντήλι:
1. Για να μας θυμίζει ότι η πίστη μας είναι φώς. Ο Χριστός είπε: «ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου». Το φώς του καντηλιού μας θυμίζει το φώς με το οποίο ο Χριστός καταυγάζει τις ψυχές μας.
2. Για να μας θυμίζει, ότι η ζωή μας πρέπει να είναι φωτεινή όπως των Αγίων, τους οποίους ο Απ. Παύλος ονομάζει «τέκνα φωτός».
3. Για να ελέγχονται από το φώς τα σκοτεινά μας έργα, οι κακές μας ενθυμίσεις και επιθυμίες και να επανερχόμαστε στο δρόμο του φωτός του Ευαγγελίου, ώστε να πραγματοποιείτε ο λόγος του Κυρίου: «οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσιτον Πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ.5,16)
4. Για να μας θυμίζει το αδιάλειπτο της προσευχής. Κάθε φορά που είναι αναμμένο το καντήλι, μας θυμίζει, ότι πρέπει να γίνεται προσευχή.
5. Για να γίνει ο φόβος και ο τρόμος στις δυνάμεις του σκότους, που μας επιτίθενται με πονηριά πριν και κατά την ώρα της προσευχής και θέλουν να απομακρύνουν την σκέψη μας από το Θεό. Οι δαίμονες αγαπούν το σκοτάδι και τρέμουν το φώς, το φώς του Χριστού, που φωτίζει εκείνους που αγαπούν το Χριστό.
6. Για να μας παρακινεί σε αυτοθυσία. Όπως δηλαδή με το λάδι καίγεται στο καντήλι το φυτίλι, έτσι και το δικό μας θέλημα να καίγεται με την φλόγα της αγάπης προς τον Χριστό και να υποτάσσεται πάντοτε στο θέλημα του Θεού.
7. Για να μάθουμε ότι, όπως δεν ανάβει το καντήλι χωρίς τα δικά μας χέρια, έτσι και το εσωτερικό καντήλι της καρδιάς δεν ανάβει χωρίς τα χέρια του Θεού. Οι κόποι των αρετών μας είναι η απαραίτητη καύσιμη ύλη, δηλαδή το φυτίλι και το λάδι, που για να ανάψουν και να φωτίσουν, χρειάζεται το «πύρ» του Αγίου Πνεύματος.
Τι υλικά χρησιμοποιούμε;
Ένα καθαρό ποτήρι, καθαρό λάδι ελιάς(όχι σπορέλαια), και φυτίλι είτε του βουνού, είτε από νήμα κερωμένο.
Χρησιμοποιούμε ελαιόλαδο για να θυμόμαστε την προσευχή του Ιησού στον κήπο της Γεθσημανή, όπου υπήρχε ελαιώνας. Το ελαιόλαδο είναι το καλύτερο λάδι και το πιο καθαρό και αυτό θα προσφέρουμε στο Θεό.
Το άναμμα του καντηλιού με ελαιόλαδο είναι μια μικρή δική μας θυσία, σημείο και δείγμα της ευγνωμοσύνης και της αγάπης που οφείλουμε στο θεό για την μεγάλη Θυσία που έκανε για μας. Με αυτήν και την προσευχή μας Τον ευχαριστούμε για τη ζωή, για την υγεία, για τη σωτηρία και για όλα όσα μας χαρίζει η θεϊκή και άπειρη αγάπη Του.
Τι κάνουμε τα χρησιμοποιούμενα υλικά από το καντήλι;
Τα μαζεύουμε και τα θάπτουμε στον κήπο ή τα ρίχνουμε στη θάλασσα η τα καίμε και ποτέ στα σκουπίδια.
Που και πότε ανάβουμε το καντήλι;
Ακοίμητο καντήλι διατηρούμε στο Ναό με το Άγιο Φώς. Καλό και ευλογημένο είναι να διατηρούμε και στο εικονοστάσι του σπιτιού μας ακοίμητο καντήλι για να μας θυμίζει, ότι ο πνευματικός αγώνας για τη σωτηρία μας οφείλει να είναι ακοίμητος, ανύστακτος, γεμάτος φώς. Το ανάβουμε μπροστά στις εικόνες στους Ιερούς Ναούς, πάνω στην Αγία Τράπεζα, στην Αγία Πρόθεση και στους τάφους των προσφιλών μας κεκοιμημένων. (π.Γ. Κ. εκδόσεις Φωτοδότες)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(Atom)
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ
ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
13/9 Κυριακή απόγευμα: 18:30 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ΄ αρτοκλασίας. 14/9 ΔΕΥΤΕΡΑ «Η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»: Θεία Λειτουργία... -
Μια Χριστιανή μητέρα πρότυπο τιμά η Εκκλησία στις 17 Σεπτεμβρίου. Μια γυναίκα θαρραλέα και πιστή που, μαζί με τις κόρες της, δεν δείλιασε ... -
Σὲ κλῖμα βαθειᾶς συγκίνησης, ἐτιμήθησαν οἱ Ἥρωες καὶ Μάρτυρες τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τὴν Κυριακὴ 13 Σεπτεμβρίου, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁ... -
.JPG)
Αγαπητοί φίλοι, Την Κυριακή 20.9.26 θα πραγματοποιηθεί στην κατασκήνωση «ΑΓΚΥΡΑ» στην Παναγοπούλα Πατρών, η 13η συνάντηση νέων οικογενειών... -
Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, δίνει στους Χριστιανούς την ευκαιρία να θυμούνται πάντα την ανυπέρβλητη σταυρική θυσία του Χριστού. ...
Η λίστα ιστολογίων μου
ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...