Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος στὰ παιδιά τους μίλησε μὲ θερμὰ λόγια καὶ μὲ πατρικὴ ἀγάπη, γιὰ τὸ στάδιο τῆς ζωῆς ποὺ ἀνοίγεται μπροστά τους, γιὰ τὴν ὡραιότητα καὶ μεγάλη σημασία τῆς νεότητος καὶ τῶν προσπαθειῶν τους γιὰ τὸ μέλλον τὸ δικό τους ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας ὁλόκληρης καὶ γιὰ τὴν χαρὰ ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν, γιατί ἦλθε ἡ ὥρα νὰ διεκδικήσουν μιὰ θέση ποὺ τοὺς ἀνήκει γιατί τὸ ἀξίζουν.

Τοὺς ἐπεσήμανε, ὅτι δὲν χρειάζεται ἄγχος καὶ ἀγωνία, ἀλλὰ θάρρος, αὐτοπεποίηθηση, ἐμπιστοσύνη στὶς δυνάμεις τους καὶ ἀποφασιστικότητα, ἀφοῦ τώρα εἶναι στὴν ὡραιότερη περίοδο τῆς ζωῆς τους.

Ἐπίσης ὁ Σεβασμιώτατος ἐπεσήμανε, ὅτι δὲν εἶναι τὰ πάντα, ἡ ἐπιτυχία σὲ μία Σχολή, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πεδία ποὺ καλεῖται νὰ ἀγωνιστῇ ὁ ἄνθρωπος καὶ ἄλλες πόρτες ποὺ ἀνοίγουν γιὰ νὰ κερδὶσῃ κάποιος τὴν ζωὴ καὶ νὰ προσφὲρῃ στὴν κοινωνία.

Διαβεβαίωσε τὰ παιδιὰ ὅτι θὰ τὰ συνοδεὺῃ ἡ προσευχή του καὶ ἡ ἀγάπη του καὶ ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, μέσα ἀπὸ τὶς καθημερινὲς Θεῖες Λειτουργίες, τὶς Παρακλήσεις καὶ τὶς δεήσεις.

Ἐπίσης ἐξεφράσθη μὲ θερμὰ λόγια γιὰ τοὺς Γονεῖς τῶν παιδιῶν, τοὺς ἐτόνισε ὅτι πρέπει νὰ χαίρουν καὶ νὰ καμαρώνουν γιὰ τὰ παιδιά τους καὶ τούς ἐπήνεσε γιὰ τὴν λαμπρὴ ἀνατροφὴ αὐτῶν τῶν παιδιῶν καὶ γιὰ τὸν ἀγῶνα ποὺ κάνουν ὥστε μέσα ἀπὸ αὐτὰ τὰ παιδιὰ νὰ στὰθῇ ὄρθια ἡ κοινωνία μας.

Στὸ τέλος τῆς Παρακλήσεως, ὁ Σεβασμιώτατος, προσέφερε σὲ ὅλα τὰ παιδιὰ εἰκονίδια τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ ἄλλες εὐλογίες, πρὸς ἐνίσχυση, εὐλογία καὶ ἐπιτυχία στὶς ἐξετάσεις.