Πέμπτη 29 Μαΐου 2014
Η Εορτή του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου(Α)
1:58 π.μ.
|
Με τις ευχές και ευλογίες του σεπτού Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, η Ενορία μας εόρτασε και φέτος με κάθε Εκκλησιαστική λαμπρότητα την μνήμη του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου, εις τον οποίο είναι αφιερωμένο το Θυσιαστήριο του κάτω Ι.Ν.
Την παραμονή της εορτής 26/5 στις 11 το πρωί πραγματοποιήθηκε η έξοδος της Ιεράς εικόνος και τελέστηκε δέησις έμπροσθεν αυτής. Οι κωδωνοκρουσίες σήμαναν την έναρξη της Ιεράς Πανηγύρεως.
Στο κέντρο του Ναού τοποθετήθηκε ευπρεπισμένο κουβούκλιο με το Σκουφάκι και την Ζώνη του Οσίου, ευλογία από το σκήνωμα του, που φυλάσσεται στο Νέο Προκόπι Ευβοίας.
Στις 19:00 τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος υπό του Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Γερασιμαγγέλου Στανίτσα, προϊσταμένου του Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας Πατρών και την συμμετοχή 20 και πλέον Ιερέων.
Το βράδυ 22:00-01:00 τελέστηκε Μικρά Αγρυπνία-Θεία Λειτουργία στον κάτω Ι.Ν. του Οσίου, εις την οποία ιερούργησε και ομίλησε ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρεσβύτερος Δημήτριος Μπιλιανός, Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Χαραλάμπους Τσουκαλεΐκων Πατρών.
Δευτέρα 26 Μαΐου 2014
Ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος, ο ομολογητής και θαυματουργός
12:27 π.μ.
|
Βαρυφορτωμένο ξεκίνησε το πρωί της 10ης Σεπτεμβρίου 1924 το πλοίο «Βασίλειος Δεστούνης» από το λιμάνι της Μερσίνας της Μικράς Ασίας με προορισμό την Εύβοια. Δεν μετέφερε μόνο 800 πονεμένους ρακένδυτους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Στο αμπάρι του το πλοίο έκρυβε πολύτιμο θησαυρό. Ήταν ξύλινη (από κυπαρίσσι) λάρνακα με το τίμιο ιερό σκήνωμα του 40χρονου οσίου Ιωάννου του Ρώσου.
Οι τουρκικές αρχές είχαν απαγορεύσει αυστηρά στους Χριστιανούς τη μεταφορά του αγίου από το Προκόπιο. Είχαν μάλιστα σφραγίσει τον ομώνυμο περικαλλή ιερό Ναό του. Αλλά ο πιστός σιδηρουργός του Προκοπίου με άδεια του ευλαβεστάτου ιερέως π. Χαραλάμπους Αβερκιάδη τη νύχτα της 9ης Σεπτεμβρίου τόλμησε και παραβίασε κρυφά τον ιερό Ναό. Και ο τολμηρός Έλληνας και πιστός Μικρασιάτης Παναγιώτης Παπαδόπουλος, που επρόκειτο την επομένη να ταξιδέψει για την Ελλάδα, ανέλαβε να περιτυλίξει με κιλίμια το ιερό Λείψανο. Και με κίνδυνο της ζωής του το πέρασε από το τουρκικό τελωνείο.
Τόσο μεγάλη ευσέβεια και πίστη είχαν οι αγαπημένοι μας Μικρασιάτες πρόσφυγες. Μπορεί να έφθασαν στην μητροπολιτική Ελλάδα μας πάμφτωχοι υλικά, αλλά μας έφεραν τον ζωντανό τους πλούτο της Ορθοδόξου Παραδόσεως και ζωής όχι μόνο με το ήθος και την αρχοντιά τους, αλλά και με τα πλούσια εκκλησιαστικά κειμήλια, τις περίπυστες άγιες εικόνες και προπαντός με τα θησαυρίσματα των ιερών Λειψάνων των Αγίων τους.
Έτσι η Εύβοια χάρις στην πίστη των ευσεβών Μικρασιατών του Προκοπίου της Ανατολής απέκτησε τον θησαυρό αυτό, δηλαδή το ιερό άφθορο Λείψανο του αγίου Ιωάννου του Ρώσου. Σήμερα ευρίσκεται μέσα σε ασημένια Λάρνακα στον ομώνυμο περίλαμπρο Ναό του στο χωριό Νέο Προκόπιο στα βόρεια της νήσου.
Ποιος όμως ήταν ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος;
Στην περιοχή της Ουκρανίας, σ’ ένα χωριό της Μικρορωσίας, εκεί όπου τα ήσυχα νερά του Δνείπερου ποταμού διασχίζουν και ποτίζουν τον μεγαλύτερο σιτοβολώνα του κόσμου, γεννήθηκε γύρω στο 1690 ο Ιωάννης. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς, δίκαιοι και τίμιοι. Δίδαξαν στο παιδί τους από τη μικρή ηλικία τα ιερά γράμματα, την τέχνη της προσευχής και τον δρόμο της θυσίας και της αγάπης και προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους. Ο Ιωάννης τα δεχόταν όλα με ευγνωμοσύνη. Τα εφάρμοζε με πιστότητα.
Την εποχή εκείνη τσάρος της Ρωσίας ήταν ο Μέγας Πέτρος, άνθρωπος πολεμοχαρής και σκληροτράχηλος. Ο Ιωάννης σε νόμιμη ηλικία κατετάγη στο ρωσικό στρατό. Έλαβε μέρος στον ατυχή ρωσοτουρκικό πόλεμο (1711), που διήρκεσε 7 χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες να συλληφθούν αιχμάλωτοι από τους Τατάρους. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο νέος τότε στρατιώτης Ιωάννης. Οι Τάταροι πούλησαν τον Ιωάννη σε κάποιον Τούρκο αξιωματικό του ιππικού, τον Ομέρ αγά από το Προκόπιο της Μικράς Ασίας, μια πόλη που ήταν κτισμένη σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, 60 χιλιόμετρα έξω από την Καισάρεια της Καππαδοκίας.
Πολλοί τότε στρατιώτες αρνήθηκαν την ορθόδοξη πίστη τους πιεζόμενοι από τις απειλές των αλλόθρησκων Τούρκων. Μπροστά στα δώρα και τις υποσχέσεις των Αγαρηνών εκάμφθησαν. Αλλά ο γενναίος Ιωάννης παρέμεινε αλύγιστος στον ορθόδοξη πίστη του. Μέσα του βασίλευε η ευσέβεια και η βαθιά πεποίθηση ότι ο Θεός δεν θα τον εγκαταλείψει. Παραδίδει τη ζωή του στον Θεό με σύνθημά του: «Κύριος ποιμαίνει με, και ουδέν με υστερήσει» (Ψαλ. κβ΄ 1).
Προχωρεί γαλήνια, ατάραχα. Σηκώνει με υπομονή τον σταυρό του από τις ειρωνείες και τις περιφρονήσεις των άλλων που τον φώναζαν «κιαφίρη», δηλαδή άπιστο. Σταθερή είναι και η ομολογία του προς τον αγά του. «Είσαι αφέντης – του λέει – μόνο του σώματός μου, όχι όμως και της ψυχής μου. Είμαι πρόθυμος να υπακούω σε όλες τις διαταγές σου, εφ’ όσον με αφήσεις ελεύθερο στην πίστη μου. Διαφορετικά, εάν με πιέσεις να αλλαξοπιστήσω, ευχαρίστως σου παραδίδω την κεφαλή μου και όχι την πίστη μου. Χριστιανός γεννήθηκα, Χριστιανός θα αποθάνω. Τον Χριστό δεν πρόκειται να αρνηθώ».
Η σταθερή αυτή ομολογία του Ιωάννη συνδυασμένη πάντοτε με την εργατικότητα, την ταπεινοφροσύνη και την ευγενή συμπεριφορά του, τον έκαμαν πολύ συμπαθή στο σκληρό του αφεντικό.
Ο Ομέρ είχε αναθέσει στον Ιωάννη την ευθύνη του στάβλου του. Εκεί μέσα κάτω από ταπεινές συνθήκες, μέσα σε δυσοσμία και σε υγρό και σκοτεινό περιβάλλον ο Ιωάννης ο αιχμάλωτος και δούλος ζούσε αγία ζωή. Ήταν συνεπής και ακριβής όχι μόνο στα καθήκοντα της ευτελούς αυτής εργασίας αλλά και στα πνευματικά του καθήκοντα. Δοξολογούσε τον Θεό συνεχώς. Αναπολούσε τις ταπεινές συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκε ο Κύριος στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Και Τον ευχαριστούσε, γιατί τον αξίωνε να ζει και αυτός σε τέτοιο περιβάλλον.
Σε κάποια γωνία του στάβλου ξάπλωνε ήσυχος και ειρηνικός για να ξεκουραστεί τις νύχτες. Αρκετές όμως νύχτες έφευγε. Πήγαινε στον γειτονικό αρχαίο ναό του Αγίου Γεωργίου, λαξευμένο σε βράχο, και εκεί όρθιος στον Νάρθηκα έκανε τις ακολουθίες του… Προσευχόταν με θέρμη μέσα στη νυχτερινή γαλήνη. Κάθε Σάββατο κοινωνούσε τα άχραντα Μυστήρια. Όλο και ελαμπρύνετο. Ένας ύμνος που τον εγκωμιάζει γράφει: «Καθαρός τῷ σώμματι καί τῇ ψυχῇ ὅλος γέγονας».
Το ζεύγος των αφεντικών του θαύμαζε όλο και περισσότερο τη βιωτή του απλού και ταπεινού αυτού δούλου. Του προσέφεραν λοιπόν ένα μικρό δωμάτιο για να ζει πιο άνετα. Ο Όσιος όμως ευγενικά το αρνήθηκε. Προτίμησε να ζει μέσα στην κακοπάθεια και την άσκηση παρά μέσα στη χλιδή και την άνεση. Ο ταπεινός τόπος του στάβλου «του εξασφάλιζε», όπως γράφει ο βιογράφος του, «την ευωδία του Αγίου Πνεύματος». Ζούσε λιτά, με ελάχιστη τροφή, και πλούσια προσευχή. Όλα τα δεχόταν αγόγγυστα. Και όταν ο αφέντης του πορευόταν έφιππος, εκείνος τον ακολουθούσε πεζός ταπεινά σαν σκλάβος του ψελλίζοντας λόγια του Ψαλτηρίου.
Η παρουσία του αγίου αυτού υπηρέτη και σκλάβου Ιωάννη ήταν μια συνεχής ευλογία για τον Ίππαρχο αγά του Προκοπίου. Το σπιτικό του όλο και πλούτιζε. Έγινε «ο πλουσιότερος και ο πλέον αξιοσέβαστος στον πόλη» άνθρωπος. Ο Ιωάννης είχε πλέον αποκτήσει κύρος. Όλοι τον σέβονταν. Σταμάτησαν οι ειρωνείες και οι εμπαιγμοί των άλλων.
Κάποια περίοδο που ο αγάς – σαν ευσεβής Μουσουλμάνος – είχε φύγει σε ιερή αποδημία – προσκύνημα στη Μέκκα, η γυναίκα του θέλησε να καλέσει σε φαγητό φίλους και γνωστούς για να ευχηθούν για τον ασφαλή γυρισμό και την καλή υγεία του αγά της. Καθώς έφερνε η κυρία στους συνδαιτυμόνες το γνωστό φαγητό της Ανατολής, το πιλάφι, στράφηκε προς τον Ιωάννη και του είπε: «Πόση χαρά θα ένιωθε, Γιοβάν, σήμερα ο αφέντης σου, αν γευόταν από αυτό το αγαπημένο του φαγητό.» Ο Ιωάννης με απλότητα ζήτησε ένα πιάτο με πιλάφι. Και με τη δύναμη της αδιακρίτου πίστεως και θερμής προσευχής του το πιάτο θαυματουργικώς απεστάλη στο αφεντικό του! Οι παριστάμενοι δεν πίστεψαν. Γέλασαν… Όταν όμως μετά από καιρό επέστρεψε ο αγάς και έφερε πίσω το πιάτο άδειο με το οικόσημο της μωαμεθανικής του οικογένειας, τότε πείστηκαν όλοι για τη δύναμη της πίστεως του άκακου και φιλάγαθου και φιλάνθρωπου αυτού δούλου.
Ύστερα και από το γεγονός αυτό, το ζεύγος των κυρίων πίεζε περισσότερο τον Ιωάννη να μην κατοικεί πια στον ανθυγιεινό στάβλο και του παραχώρησε δωμάτιο για να ζει με αξιοπρέπεια. Αυτός όμως και πάλι – όπως και την πρώτη φορά αρνήθηκε. Προτίμησε να ζει ως ταπεινός δούλος Ιησού Χριστού στο «ησυχαστήριο» που τόσα χρόνια είχε αγαπήσει μένοντας πιστός στα θελήματα του αγά του και στη διακονία και τις περιποιήσεις των άκακων και άλογων ζώων.
Έφθασε κάποτε η ώρα που ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος επρόκειτο να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να αναχωρήσει για τον ουρανό. Ο Όσιός μας αρρώστησε. Παρέμενε ξαπλωμένος με υπομονή στον ταπεινό αχυρώνα του στάβλου ευγνωμονώντας τον Θεό για όλα τα δώρα που του είχε χαρίσει. Κάποια στιγμή αισθάνθηκε ότι πλησιάζει το τέλος του και ζήτησε με ισχυρό πόθο να κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια. Και, επειδή υπήρχε την περίοδο εκείνη ατμόσφαιρα μίσους από φανατισμένους Τούρκους, ο διακριτικός και ευλαβής ιερέας π. Θεόδωρος Παπαδόπουλος έφερε τη θεία Κοινωνία με άκρα ευλάβεια μυστικά μέσα σε ένα μήλο. Με ιερή συγκίνηση ο όσιος και ομολογητής του Χριστού Ιωάννης κοινώνησε για τελευταία φορά. Και ειρηνικά παρέδωσε την αγνισμένη και φωτισμένη ψυχή του στον αγαπημένο του Κύριο Ιησού Χριστό. Ήταν 27 Μαΐου του έτους 1730. Η είδηση διαδόθηκε αστραπιαία σε όλο το Προκόπιο. Μεγάλο πένθος απλώθηκε σε όλη την περιοχή της Καππαδοκίας. Ο Ομέρ αγάς τον τίμησε και τον έκλαψε.
Στη συνείδηση όλων, Χριστιανών και Οθωμανών, ο δούλος του Θεού Ιωάννης ήταν ένας άγιος. Είχαν περάσει τριάμισι μόλις χρόνια από την κοίμηση του Αγίου. Οι Προκοπιείς έβλεπαν κάθε νύχτα «φῶς λάμπον ἅγιον τῷ τοῦ ὁσίου μνήματι». Έτσι με θαυμαστή υπόδειξη του Αγίου το Νοέμβριο του 1733 έγινε η ανακομιδή των ιερών Λειψάνων του. Έκθαμβοι οι πιστοί Χριστιανοί αντίκρισαν το ιερό Λείψανο του νέου αυτού ασκητού και ομολογητού «ἀκέραιο καί εὐωδιάζον». Με ιερό δέος το εναπέθεσαν κάτω από την Αγία Τράπεζα του Αγίου Γεωργίου (του ναού που τόσο είχε αγαπήσει ο Άγιος).
Εκατό χρόνια μετά, το 1832, ο στρατός του Ογλού Οσμάν πορευόμενος σε πολεμική αποστολή λεηλάτησε το Προκόπιο. Βεβήλωσε και λήστεψε τον ιερό ναό. Παρέδωσε το ιερό Λείψανο του αγίου Ιωάννου στις φλόγες. Αλλά ο Άγιος παρουσιάστηκε σε όραμα και φοβέρισε τους ασεβείς Οθωμανούς. Έντρομοι οι στρατιώτες εγκατέλειψαν αμέσως εκεί ό,τι είχαν κλέψει και έφυγαν διακηρύσσοντας το μεγάλο θαύμα. Το σκήνωμα του Αγίου παρέμενε άθικτο, όμως μαύρισε επιφανειακά. Το 1862 με επέμβαση θαυματουργική του Αγίου γλύτωσαν από το σεισμό είκοσι παιδάκια του ελληνικού σχολείου.
Η φήμη του οσίου Ιωάννου ως θαυματουργού είχε απλωθεί πλέον σ’ όλη τη Μ. Ασία. Πάμπολλες είναι οι μαρτυρίες για τα θαύματά του. Πλήθη λαού τον επισκέπτονται και ζητούν θεία προστασία και βοήθεια. Τον ονομάζουν «θεραπευτή Άγιο». Οι Τούρκοι τον αποκαλούν «κουλέ Γιουβάν», αιχμάλωτο Ιωάννη. Με πίστη και αυτοί λαμβάνουν «το σιφά σουγιού», το νερό του αγιάσματός του. Με αυτό θεραπεύονται, ραντίζουν τα χωράφια, σταματούν οι επιδημίες. Μια δοξολογία εξέρχεται από τα χείλη όλων. Η λάρνακα του Οσίου «ἰατρεῖον δέδεικται πάσης ἀσθενείας». Έκθαμβος ο υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας αείμνηστος π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης θα γράψει: «Ἰδόντες σου τήν βιοτήν καί τήν πτωχείαν τήν πολλήν οἱ Ἀγαρηνοί, Ἰωάννη, σφόδρα ηὐλαβήθησαν ἠθῶν σου τήν σεμνότητα». Και σε δόξασαν. Και με μεγάλη φωνή διέδιδαν ότι είσαι φίλος και οικείος του Θεού!
Ο Ορθόδοξος κόσμος της Ανατολής απέδειξε τη μεγάλη του ευλάβεια και την ευγνωμοσύνη του προς τον όσιο Ιωάννη και με την ανέγερση μεγαλοπρεπούς βυζαντινού ναού στη μνήμη του ονόματός του στο Προκόπιο της Μικράς Ασίας. Για την ανέγερση αυτή έγινε πανελλήνιος συναγερμός. Μεγάλη ήταν και η συνεισφορά της Ι. Μ. Αγίου Παντελεήμονος Αγ. Όρους. Εκεί, μέσα στον λαμπρό αυτό ναό διαστάσεων 50×40 και ύψους 30 μέτρων και με τα 2 καμπαναριά του, που διαλαλούσαν τη δόξα της Χριστιανοσύνης από το 1886 έως τις 9 Σεπτεμβρίου 1924 ο άγιος Ιωάννης μέσα από την ξύλινη λάρνακα δεχόταν τις παρακλήσεις του αγαπημένου του πιστού λαού. (Δυστυχώς ο ναός αυτός κατεδαφίστηκε από τα θεμέλιά του το 1950 με εντολή του φανατικού «καϊμακάμη», Τούρκου διοικητού του Προκοπίου).
Τώρα ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος ο ομολογητής φιλοξενείται στο χώρο της ευβοϊκής γης. Το αγιασμένο ιερό του σκήνωμα αναπαύεται πλέον μόνιμα μέσα στον καινούργιο ολόλαμπρο, περικαλλή ναό του που έκτισαν στο Νέο Προκόπιο Ευβοίας με πολλές θυσίες οι πιστοί μας πρόσφυγες μαζί με τη συνδρομή πολλών ευσεβών Χριστιανών. Συνεχίζει ο Όσιός μας και από εκεί με την ίδια, όπως πάντα, απέραντη αγάπη του και στοργή να ακούει τις δεήσεις και τις προσευχές των πιστών αδελφών του. Και να θαυματουργεί σε πολλούς. Συνεχώς καταγράφονται και νέα θαύματά του.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προξενεί ένα ταπεινό μπαστουνάκι που παραστέκει δίπλα στην ασημένια λάρνακα του Αγίου. Βουβός μάρτυρας θαύματος. Προέρχεται από τη συγκύπτουσα γερόντισσα Μαρία Σιάκα από το Φρέναρος Αμμοχώστου (Κύπρο), η οποία στις 11.08.78 θεραπεύτηκε εκεί από τον Άγιο και με φωνή πνιγμένη από δάκρυα ευγνωμοσύνης του είπε: «Ίντα (τι) να σου δώσω, παλληκάρι μου; Άγιέ μου, είμαι φτωχιά, θα σου δώσω το μπαστούνι μου, διότι εν μου (δεν μου) χρειάζεται μέχρι να πεθάνω».
Συγκινητική είναι και η παρουσία του Αγίου τον Μάρτιο του 1999 στη Σερβία. Όπως η υπέρμαχος Στρατηγός, η Παναγία μας, ενδυνάμωσε τους στρατιώτες μας το 1940, έτσι και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος σε οράματα που πολλοί τον είδαν, τους βεβαίωσε: «Πηγαίνω στο Βελιγράδι, γιατί σφαγιάζεται η Ορθοδοξία». Και πράγματι· ντυμένος στρατιωτικά ο Άγιος ενίσχυε πολλούς Σέρβους την περίοδο εκείνη με τη θαυματουργική παρουσία του, όπως το κατέθεσαν αυτόπτες αξιόπιστοι μάρτυρες Σέρβοι.
Ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος ο ομολογητής αγάπησε αληθινά, βαθιά και ισόβια τον Χριστό μας. Καμιά δυσκολία δεν στάθηκε ικανή, ώστε να χαλαρώσει τους δεσμούς της αγάπης του προς τον Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό. Ούτε η μικρή του ηλικία τον εμπόδισε, ούτε το αρνητικό παράδειγμα της αποστασίας των συστρατιωτών του ούτε οι συνθήκες της αιχμαλωσίας ούτε οι πιέσεις και οι ειρωνείες των αλλοπίστων ούτε ο τόπος της διαμονής του. Όλα αυτά τα περιφρόνησε. Και είχε πάντοτε ως σύνθημα της ζωής του να πράττει «ό,τι αρέσει στον Βασιλέα Χριστό», οπουδήποτε και αν βρίσκεται. Γι’ αυτό με τη Χάρη του παντοδύναμου Θεού μέσα σε 40 μόλις χρόνια ολοκλήρωσε τον προορισμό του με τόσο θεάρεστη ακρίβεια. Έζησε άγια! Γι’ αυτό ο Κύριος, ο Παντοκράτωρ, τον βράβευσε με δόξα μεγάλη, με το φωτοστέφανο το τιμημένο του Αγίου!
Ας βαδίζουμε κι εμείς στα ίχνη του και με τις πρεσβείες του ας σταθεροποιούμε τις αποφάσεις μας για αγώνα αγιασμού μέχρι θανάτου.
Αναλυτική βιογραφία του Αγίου βλέπε: Αρχιμ. Χρυσοστόμου Τριανταφύλλου (νυν Μητροπολίτου Χαλκίδος), Ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, Χαλκίδα 2000 (έκδ. Ιερού Προσκυνήματος «Ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος», Προκόπιον Ευβοίας).
ΠΗΓΗ: ΕΔΩ
19 Μαΐου Ἡμέρα μνήμης τῆς γενοκτονίας τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ-Ὁ ἑορτασμός στήν Πάτρα
12:20 π.μ.
|
19 Μαΐου
Ἡμέρα μνήμης τῆς γενοκτονίας
τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Ὁ ἑορτασμός στήν Πάτρα
Τριακόσιες ἑξήντα περίπου χιλιάδες Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ἀδελφοί μας, ὑπέστησαν φρικτά μαρτύρια καί ἐτελειώθησαν ἤ ξεριζώθηκαν ἀπό τά ἁγιασμένα χώματα τοῦ Πόντου, ἐξαιτίας τοῦ μίσους τῶν ὀρδῶν τῶν Τούρκων βαρβάρων.
Τά αἵματά τους φτάνουν μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, γιά νά ἀρδεύσουν τήν ψυχή μας μέ τά νάματα καί τά ζήδωρα τῆς πίστεως στόν Θεό καί τῆς ἀγάπης στήν Πατρίδα.
Οἱ θυσίες τους φωτίζουν τόν δρόμο μας καί ὑπαγορεύουν σέ μᾶς τό χρέος μας ἔναντι τῆς Ἑλληνορθόδοξης Πατρίδος μας.
Ποτέ δέν ξεχνᾶμε. Ποτέ δέν θά ἀφήσωμε τήν λήθη νά καλύψῃ τίς θύμησες καί τήν ἀγάπη γιά τίς ἀλύτρωτες καί αἱματοποτισμένες Ἑλληνικές χῶρες, πού εἶναι κατάσπαρτες ἀπό κόκκαλα ἱερά καί ἁγιασμένα , Κληρικῶν καί Λαϊκῶν,
οἱ ὁποῖοι «θά φυλᾶνε τόν τόπο» , μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.
Οἱ ἀπόγονοι τῶν Ποντίων μαρτύρων καί ἡρώων καί τῶν προσφύγων, στήν Πάτρα, ὁ Σύλλογος «Φάρος Ποντίων Πατρῶν» γιόρτασαν συγκινητικά τή μνήμη τῶν μαρτύρων τοῦ Πόντου.
Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πατρῶν, ἐτελέσθη Ἑσπερινός τό Σάββατο
24 Μαΐου 2014, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος στό τέλος ἐτέλεσε τρισάγιο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν χιλιάδων Ἑλλήνων θυμάτων τῆς Ποντιακῆς γενοκτονίας.
Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στό χρέος πού ἔχουμε νά διατηρήσουμε ζωντανές τίς μνῆμες γιά τίς θυσίες καί τά μαρτύρια πού ὑπέστησαν διαχρονικά οἱ Ἕλληνες καί ἐν προκειμένῳ νά διατηρήσωμε στήν καρδιά μας
τή μνήμη τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ πού σφαγιάστηκε καί ξεριζώθηκε ἄδικα, ἀπό τήν ἁγιασμένη ἑλληνική γῆ τοῦ Πόντου, κατά τά χρόνια 1914-1923.
« Κρατῆστε ἄσβεστη αὐτή τή δάδα τῆς Πίστεως στό Θεό καί τῆς ἀγάπης στήν μαρτυρική μας Πατρίδα καί μεταλαμπαδεύσατε τό φῶς της, στίς καρδιές τῶν παιδιῶν μας.
Διατηρῆστε ἀλώβητη τήν παρακαταθήκη πού κατέχετε στήν καρδιά σας, ὡς ἱερά καί ἁγία κληρονομιά
ἀπό τούς ἥρωες καί μάρτυρες προγόνους σας καί παραδῶστε τη στά χέρια τῶν τέκνων σας,
ὥστε νά ὑπάρξῃ ἱστορική συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.
Οἱ μάρτυρες τοῦ Πόντου ἄφησαν ἐκεῖ ψυχές καί κόκκαλα καί περιμένουν τή δικαίωση.Οἱ ἀπόγονοί τους ἔχοντας στήν καρδιά τους καί στά χέρια τους τή δόξα καί τό καύχημα τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, τήν Παναγιά τή Σουμελά, πορεύονται μέ τήν λεβεντιά καί τήν καύχηση ὅτι προέρχονται ἀπό ἁγιασμένη φύτρα.
Τιμή σέ ἐκείνους, ἔπαινος σέ ἐσᾶς, τά ἔκγονά τους πού σήμερα
φέροντας τήν τιμημένη καί δοξασμένη φορεσιά τους
καί κρατώντας στά χέρια σας τά λάβαρα τοῦ Πόντου, τιμᾶτε τή μνήμη τους...»
Σέ ἄλλο σημεῖο τῆς ὁμιλίας του ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε:
«Μπροστά μας ἔχομε τό καλογερικό σκουφί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος ἀοιδίμου Χρυσάνθου,
τοῦ ἀπό Τραπεζοῦντος, τοῦ ἡρωϊκοῦ ἱεράρχου, ὁ ὁποῖος μέ τήν λεβεντιά πού τόν διέκρινε, ἀκολουθώντας τά βήματα καί τίς θυσίες τῶν ἡρώων τοῦ Πόντου, ἀρνήθηκε νά ὁρκίσῃ τήν κυβέρνηση τῶν δοσίλογων κατά τήν εἴσοδο τῶν Γερμανῶν στήν Ἀθήνα καί νά τελέσῃ δοξολογία, λέγοντας μέ τήν χαρακτηριστική Ποντιακή παρρησία καί τό ἀπαράμιλλο θάρρος, ὅτι οἱ Ἕλληνες Ἀρχιερεῖς τελοῦν δοξολογία
μόνο ὅταν ἐλευθερώνεται ἡ Πατρίδα τους καί ὄχι ὅταν σκλαβώνεται.
Τό σκουφί αὐτό παρέδωσε ὡς εὐλογία ὁ ἀείμνηστος Χρύσανθος στόν τότε Διάκονό του καί μετέπειτα Μητροπολίτη Πατρῶν, ἀείμνηστο προκάτοχο ἡμῶν Νικόδημο, ὁ ὁποῖος μέ τή σειρά του τό ἔδωσε στόν Ἀρχιμ. Χρύσανθο Στελλάτο, στόν ὁποῖο ἔδωσε τό ὄνομα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χρυσάνθου.
Αὐτό τό καλογερικό σκουφί βρίσκεται σήμερα ὡς θησαυρός καί ἱερό κειμήλιο, στά χέρια τῶν Ποντίων τῆς Πάτρας...
Σᾶς συγχαίρω γιά ὅ,τι κάνετε γιά νά δοξάζεται ἡ Πατρίδα μας,γιά νά μεγαλύνεται ὁ Πόντος καί γιά νά τιμᾶμε
τά αἵματα καί τίς θυσίες τῶν Ποντίων Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων πατέρων καί ἀδελφῶν μας...»
Στή συνέχεια σχηματίστηκε λιτανευτική πομπή πού ἔφτασε στήν Πλατεία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ,
ὅπου ἡ προτομή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χρυσάνθου.
Ἐκεῖ ὁ Σεβασμιώτατος ἐτέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση, ἔγινε κατάθεση στεφάνων, πραγματοποιήθηκαν ὁμιλίες
ἀπό τούς Προέδρους τῶν Ποντιακῶν Σωματείων Πατρῶν καί Πελοποννήσου (κεντρικός ὁμιλητῆς ἦτο ὁ Σάββας Καλεντερίδης, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: Οἱ γεωπολιτικές πτυχές τῆς γενοκτονίας. Πεπραγμένα καί προοπτικές)
καί τό πρόγραμμα ἔκλεισε ἀπό τίς νέες καί τούς νέους τοῦ Συλλόγου « Φάρος Ποντίων Πατρῶν» οἱ ὁποῖοι χόρεψαν Ποντιακούς χορούς.
ΠΗΓΗ: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
Σάββατο 24 Μαΐου 2014
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΚΟΠΙ ΕΥΒΟΙΑΣ
1:37 π.μ.
|
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ
ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ
Η Ιερά Πανήγυρη του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου, θα λάβει χώρα στο Νέο Προκόπιο Ευβοίας την 27η Μαΐου 2014, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:
Δευτέρα 26 Μαΐου 2014: ώρα 7.00 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός.
Τρίτη 27 Μαΐου 2014: ώρα 7.00 π.μ. Έναρξη Όρθρου.
ώρα 7.30 π.μ. Αρχιερατική Χοροστασία.
ώρα 8.15 π.μ. Έναρξη Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας.
ώρα 10.30 π.μ. Λιτανεία του Ιερού Σκηνώματος του Οσίου Ιωάννου, Δέηση στην Πλατεία του Νέου Προκοπίου και Ομιλία.
Στην Ιερά Πανήγυρη θα λάβουν μέρος οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, Μηθύμνης κ. Χρυσόστομος, Πατρών κ. Χρυσόστομος, Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος, Κορίνθου κ. Διονύσιος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος και ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομος.
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΕΙΣ ΣΕΡΒΙΑΣ & ΒΟΣΝΙΑΣ
1:32 π.μ.
|
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΕΙΣ ΣΕΡΒΙΑΣ & ΒΟΣΝΙΑΣ
Οἱ ἀδελφοί μας στήν Σερβία καί τήν Βοσνία, λόγῳ τῶν προσφάτων μεγάλων πλημμυρῶν, ὑπέστησαν ἀνυπολόγιστες καταστροφές καί θρήνησαν γιά πολλές ἀνθρώπινες ζωές.
Ἀπό τούς ὁμοδόξους αὐτούς καί ἐμπεριστάτους ἀδελφούς μας, δεχθήκαμε τήν ἔκκληση νά βοηθήσωμε, ὅσο αὐτό εἶναι δυνατόν.
Ἔτσι λοιπόν, προκειμένου νά προσφέρωμε βοήθεια στούς πληγέντες ἀπό τίς πλημμύρες, θά συγκεντρωθούν αὐτή τήν ἑβδομάδα, σέ ὅλους τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν, τρόφιμα μακράς διαρκείας (δηλ. γάλα ἐβαπορέ, ὄσπρια, ζυμαρικά, κονσέρβες, κλπ.), ἐμφιαλωμένο νερό, κλινοσκεπάσματα, πάνες γιά βρέφη καί γιά ἡλικιωμένους.
Παρακαλοῦμε θερμῶς, νά προσφέρετε ὁ καθείς ἐφ’ ὅσον δύνασθε καί ὅ,τι δύνασθε.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
12:32 π.μ.
|
Πέμπτη 22 Μαΐου 2014
Οι Άγιοι Νεομάρτυρες Δημήτριος και Παύλος
12:21 μ.μ.
|
Tοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Ἄς δοῦμε ἐν συντόμῳ τόν βίο τῶν Ἁγίων μας, διότι πολλά θά ὠφεληθοῦμε, ἀφοῦ, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, «οἱ βίοι τῶν Ἁγίων μας εἶναι ἡ ὡραιότερη ἐγκυκλοπαίδεια γιά νά μορφώνωμε τά παιδιά μας».
· Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Δημήτριος, εἷλκε τήν καταγωγή του ἀπό τήν Χώρα (τότε Λιγούδιστα) τῆς Τριφυλίας. Ἔφυγε μικρός ἀπό τήν πατρίδα του, γιά νά ἐργασθῇ στήν Τρίπολη καί νά ἐξοικονομήσῃ τά πρός τό ζῆν.
Ἐδῶ ὅμως ἀρχίζει ὁ κατήφορος. Οἱ κακές παρέες γιά τόν 15χρονο Δημήτριο, τόν «ἄλλαξαν». Ἐξώμοσε. Ἔγινε Μουσουλμᾶνος. Ὀνομάστηκε Μεχμέτ.
Κάποια στιγμή κατενόησε τό λάθος του καί ἔφυγε γιά τά μέρη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας (Σμύρνη, Κυδωνιές), γιά νά βρεθῇ ἀργότερα στήν Χίο, κοντά στόν Ἅγιο Μακάριο τόν Νοταρᾶ, ἀλείπτη πολλῶν Νεομαρτύρων.
Ἐπέστρεψε στήν Τρίπολη, ὅπου «πίστει Χριστοῦ τήν κεφαλήν ἀπετμήθη ὑπό τῶν ἀπίστων τυράννων, τήν 14ην Ἀπριλίου 1803, Τρίτην τῆς Ἑβδομάδος τοῦ Θωμᾶ».
Ἡ ἀποτμηθεῖσα κεφαλή του ἐτάφη στήν Τρίπολη (σήμερα φυλάσσεται στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως), ἐνῶ τό ἀκέφαλο μαρτυρικό του σῶμα ἐνταφιάσθη στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου Βαρσῶν, ὅπου εἶναι θησαυρισμένα τά σεπτά Λείψανά του. Ἀπό τήν στιγμή τοῦ μαρτυρίου του μέχρι σήμερα, πλεῖστα θαύματα γίνονται μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, διά πρεσβειῶν τοῦ ἐνδόξου Νεομάρτυρος. (Ἔχομε ἤδη ἀναφερθῆ λεπτομερῶς στόν βίο τοῦ Νεομάρτυρος Δημητρίου στό ἄρθρο μας τῆς 14ης Ἀπριλίου, ἡμέρας τοῦ μαρτυρίου του).
· Ὁ Ἅγιος ἔνδοξος Νεομάρτυς Παῦλος, κατά κόσμον Παναγιώτης Πανουτσόπουλος, γεννήθηκε καί μεγάλωσε στό Σοπωτό (τώρα Ἀροανία) τῶν Καλαβρύτων. Νέος ἔφτασε στήν Πάτρα, ὅπου ἐργάστηκε κάποια χρόνια ὡς τσαγκάρης, γιά νά βρεθῇ μετά ταῦτα στήν Τρίπολη, ὅπου ἐξώμοσε, ὅπως ὁ προηγούμενος Ἅγιος.
Ἡ μητέρα του Ἀντώνα, στό Σοπωτό, ὅταν ἔμαθε ὅτι ὁ γυιός της τούρκεψε, φόρεσε μαῦρα καί ἔκλαιε συνεχῶς, ἐνῶ στούς συγχωριανούς της ἔλεγε, ὅτι ὁ Παναγιώτης πέθανε. Δέν ἔζησε ἡ δύστυχη μάνα πολύ. Ἔφυγε ἀπό τόν καημό της.
Ὁ Παναγιώτης πληροφορήθηκε τυχαῖα στήν Τρίπολη τά σχετικά μέ τήν μάνα του, καί ἀμέσως ἄστραψε μέσα του ἕνα φῶς. Ἦταν ἡ εὐχή τῆς μάνας ἀπό τόν οὐρανό. Ἔφυγε ἀπό τήν Τρίπολη καί ἔφτασε στό Σοπωτό. Πάνω στό νιοσκαμμένο τάφο τῆς πικραμένης μάνας, τό παιδί κλαίει μέ λυγμούς. Γονατιστός φωνάζει ἀπό τῆς ψυχῆς του τά τρίσβαθα: «Μανούλα μου, συχώρα με. Μέ τό αἷμα μου θά ξεπλύνω τήν ντροπή, πού σοῦ ἔδωσα».
Λουσμένος στά δάκρυα τῆς μετανοίας, φτάνει στό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου στήν Μονή τῆς Μεγίστης Λαύρας γίνεται Μοναχός, μέ τό ὄνομα Παῦλος.
Ἐπιστρέφει στήν Τρίπολη καί ἀποτέμνεται τήν κεφαλήν, μετά ἀπό τήν σθεναρά ὁμολογία ὑπέρ Χριστοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστάντος, τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν.
Στό σημεῖο αὐτό, ἀξίζει νά ἀναφέρωμε μιά λεπτομέρεια. Εὑρισκόμενος στό Ἄργος, ὅταν κατέβαινε ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος γιά τήν Τρίπολη, εἶδε ὅραμα συγκλονιστικό.
Ἕνας νέος μέ ὁλοφώτεινο πρόσωπο, τόν καλοῦσε στήν Τρίπολη μέ τοῦτα τά λόγια: «Χαῖρε συναθλητά Παῦλε. Ἔλα γρήγορα στήν Τρίπολη, ὅπου σέ περιμένω...».
Ὁ Παῦλος ρώτησε στήν Τρίπολη καί μέ συγκίνηση ἔμαθε γιά τό μαρτύριο τοῦ Δημητρίου, πού εἶχε γίνει 15 χρόνια νωρίτερα.
Τό Λείψανο τοῦ Νεομάρτυρος Παύλου ἐτάφη πλησίον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Τριπόλεως. Λίγα χρόνια ἀργότερα ἔγινε ἡ ἀνακομιδή καί Λείψανά του ἔλαβαν πολλοί φιλομόναχοι καί φιλομάρτυρες ἀδελφοί. Τμῆμα τοῦ ἱεροῦ του Λειψάνου εὑρίσκεται στήν ἰδία Λάρνακα μέ τά Λείψανα τοῦ Νεομάρτυρος Δημητρίου στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου Βαρσῶν.
Τό ματωμένο ράσο του καί ἡ ζώνη του εὑρίσκονται στήν Μονή τῆς Ὁσίας Ματρώνης Ὕδρας, ὅπου εἶχαν μεταφερθῆ ἀπό κάποια θεία του Μοναχή.
Κάθε χρόνο ἡ Τρίπολη ἑορτάζει πανδήμως τήν μνήμη τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων στίς 22 Μαΐου, μέ κέντρο τόν Ἱερό Ναό τοῦ Προφήτου Ἠλιού καί τῶν Νεομαρτύρων, πού βρίσκεται κοντά στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Παύλου.
- Ο Ενοριακός Ιερός Ναός μας ενεκαινίσθη από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.κ Χρυσόστομο την 11η Νοεμβρίου 2012 με λείψανα των Αγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου.
Τετάρτη 21 Μαΐου 2014
Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη
12:37 π.μ.
|
Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη
21 του μηνός Μαΐου, η Εκκλησία γιορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη των αγίων Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ελένης. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουμε για τους δυο αυτούς Αγίους της Εκκλησίας και για το έργο τους. Η ιστορία τον άγιο Κωνσταντίνο τον ονόμασε Μέγα, γιατί το έργο του είναι πραγματικά μοναδικό και μεγάλο· είναι έργο, που άλλαξε το δρόμο της ιστορίας του κόσμου. Ο άγιος Κωνσταντίνος είναι ο Ρωμαίος αυτοκράτορας, που πριν απ’ όλα με δύο Διατάγματα στα 312 και 313 έβαλε τέρμα στους αρχαίους διωγμούς της Εκκλησίας.
Ο άγιος Κωνσταντίνος γεννήθηκε στη Ναϊσό, τη σημερινή Νίσσα της Σερβίας, και μεγάλωσε κρατούμενος ως όμηρος στην αυλή του Διοκλητιανού στη Νικομήδεια. Ο Διοκλητιανός, καίσαρας του ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους, είναι ο πιο σκληρός από τους διώκτες της Εκκλησίας. Μεγαλώνοντας στην αυλή του Διοκλητιανού, ο Κωνσταντίνος είδε από κοντά τα δεινοπαθήματα των χριστιανών. Αλλά και διαπίστωσε πως οι χριστιανοί ήσαν οι άνθρωποι στους οποίους θα μπορούσε να στηριχτεί η αναδιοργάνωση του κράτους, που βρισκόταν σε παρακμή. Δεν ήταν βέβαια χριστιανός, αλλά έβλεπε πού οδηγούσαν τα πράγματα και ποιό θα ήταν το μέλλον, από μια αλλαγή τακτικής απέναντι στους χριστιανούς.
Σε μια ευκαιρία που του δόθηκε, ο Κωνσταντίνος έφυγε από τη Νικομήδεια κι ήλθε στον πατέρα του Κωνστάντιο, που ήταν τώρα Καίσαρας του δυτικού κράτους στη Ρώμη. Από τότε άρχισε η ραγδαία εξέλιξή του, μέχρι που το 323 σε ηλικία 49 ετών ήταν μονοκράτορας σε Ανατολή και Δύση. Δεν μπορούμε βέβαια να ιστορήσουμε τώρα για τους πολέμους και για τις νίκες του αγίου Κωνσταντίνου εναντίον των αντιπάλων του. Αρκετό είναι να πούμε μόνο για το όραμα που είδε, όταν ετοιμαζόταν να πολεμήσει με έναν από τους εχθρούς του έξω από τη Ρώμη. Είδε τότε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού μέσα σ’ ένα ολόφωτο κύκλο με τις λέξεις «Εν τούτω νίκα».
Αυτό ήταν σημείο ότι τον καλούσε ο Θεός, οπλίζοντάς τον με τη δύναμη του Σταυρού. Ο Σταυρός από τότε είναι το εθνόσημο και το λάβαρο των χριστιανικών λαών. Έπειτα από σκληρούς διωγμούς δυόμιση αιώνων, η πίστη είχε νικήσει τον κόσμο, κι ο τίμιος Σταυρός γινότανε «όπλον ειρήνης» και «αήττητον τρόπαιον» της αυτοκρατορίας. Η αυτοκρατορία αυτή στην Ανατολή από Ρωμαϊκή έγινε Ελληνική κι έζησε χίλια εκατό χρόνια. Κι αυτό πριν απ’ όλα οφείλεται στον άγιο Κωνσταντίνο στα 330 εγκαινίασε τη νέα πρωτεύουσα του κράτους, που έκτισε στη θέση της αρχαίας αποικίας των Μεγαρέων, το Βυζάντιο, στις ακτές του Βοσπόρου και την ονόμασε Κωνσταντινούπολη.
Αλλά μας ενδιαφέρει κυρίως να πούμε για τη μεγάλη προσφορά του αγίου Κωνσταντίνου στην Εκκλησία. Όχι μόνο έπαψε τους διωγμούς και απάλλαξε την Εκκλησία από τους εξωτερικούς της εχθρούς, αλλά φρόντισε και για την εσωτερική της ειρήνη. Συγκάλεσε λοιπόν το 325 στη Νίκαια της Βιθυνίας την πρώτη οικουμενική Σύνοδο, η οποία καταδίκασε τη μεγάλη αίρεση του Αρείου. Στις συνεδριάσεις της Συνόδου αυτής, που είναι η αρχή του θεσμού των Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας, ήταν παρών κι ο άγιος Κωνσταντίνος, ως αρχηγός του κράτους κι όπως έλεγε ο ίδιος, ως «επίσκοπος των έξω». Το 337 σε ηλικία 65 ετών, ο άγιος Κωνσταντίνος σ’ ένα προάστιο της Νικομήδειας έλαβε το άγιο Βάπτισμα και σε λίγες μέρες πέθανε, φορώντας το λευκό χιτώνα του νεοφώτιστου.
Πολύ σπουδαίο υπήρξε το έργο και της αγίας Ελένης. Μετά το θάνατο του συζύγου της Κωνσταντίου, η αγία Ελένη έζησε μαζί με τον άγιο Κωνσταντίνο, που την υπεραγαπούσε και το 317 την ανακήρυξε αυγούστα, δηλαδή βασίλισσα. Με επιθυμία δική της και του αγίου Κωνσταντίνου πήγε στα Ιεροσόλυμα, που έκανε ανασκαφές και ανακάλυψε τον τίμιο Σταυρό. Εργάστηκε πολύ και φρόντισε να κτισθούν μεγάλες και λαμπρές εκκλησίες στα Ιεροσόλυμα και στη Ρώμη, κάποιες από τις οποίες σώζονται ακόμα. Γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας και πέθανε το 328 στη Νικομήδεια, σε ηλικία 80 ετών. Τους δύο ισαποστόλους αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, για τους οποίους τόσα μόνο μπορέσαμε να πούμε, με τα εξής λόγια εγκωμιάζει η Εκκλησία στον Κανόνα της εορτής των· «Όντως μακάρια η γαστήρ… η σε βαστάσασα, Μέδων(=βασιλιά, προστάτη) κοσμοπόθητε, χριστιανών η χαρά». Αμήν.
(Επισκόπου Διονυσίου Ψαριανού (+), «Εικόνες έμψυχοι»)
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
12:13 π.μ.
|
|
|
ΦΑΡΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ
Λεωφ. Ελευθ.Βενιζέλου
38 και Σολωμού
(κτίριο ΑΔΕΠ), τηλέφωνο 2610 337313
|
|
|
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
19η ΜΑΪΟΥ – Ημέρα
Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος στα
πλαίσια των εκδηλώσεων μνήμης για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, όπως
κάθε χρόνο έτσι και φέτος, πραγματοποίησε εκδηλώσεις μνήμης, στην Αθήνα και
στην Θεσσαλονίκη.
Στην Αθήνα, η συγκέντρωση έγινε στο Σύνταγμα, μπροστά στο
μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Συγκινητική
ήταν η στιγμή , όπου για να
τιμηθεί η Μνήμη των 353.000 θυμάτων της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου,
έγινε επίσημη αλλαγή της Προεδρικής Φρουράς με τους εύζωνες να φορούν την τιμημένη φορεσιά του Πόντιου
αντάρτη.
Στην Πάτρα,
οι εκδηλώσεις μνήμης θα πραγματοποιηθούν το ερχόμενο Σάββατο 24 Μαΐου 2014, από
το Φάρο Ποντίων Πατρών, σε συνδιοργάνωση
με
την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος , το Δήμο Πατρέων και τον Πολιτιστικό Οργανισμό
του Δήμου.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:
6.00
μ.μ. Ιερός Ναός Αγίου Νεκταρίου.
Ιερό Τρισάγιο, υπέρ
αναπαύσεως των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας.
6.20
μ.μ. Πλατεία Ποντιακού Ελληνισμού, Λεωφ.
Ελευθερίου Βενιζέλου και Ακρωτηρίου.
Ιερό Τρισάγιο, κατάθεση στεφάνων, κεντρική εκδήλωση μνήμης.
Ομιλία Σάββα Καλεντερίδη
, με θέμα :
"Οι γεωπολιτικές πτυχές
της Γενοκτονίας - Προοπτικές".
Η εκδήλωση θα κλείσει με τον
πυρρίχιο χορό ατσαπάτ – σέρρα, από το χορευτικό τμήμα του Φάρου.
Τρίτη 20 Μαΐου 2014
ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ 27 ΜΑΪΟΥ 2014
1:28 π.μ.
|
ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΕΠΙ ΤΗ
ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
v ΔΕΥΤΕΡΑ 26
ΜΑΪΟΥ 2014
11:00 Έξοδος
Ιεράς Εικόνος.
19:00 Μέγας Εσπερινός
μετ’ Αρτοκλασίας
και Θείου
Κηρύγματος υπό του
Αδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου
π.
ΓΕΡΑΣΙΜΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤΑΝΙΤΣΑ, Προϊστάμενου
Ι. Ν. Αγίας
Βαρβάρας Πατρών.
22:00-01:00 Μικρά Αγρυπνία - Θεία Λειτουργία μετά
Θείου Κηρύγματος υπό του Αιδεσιμολογιωτάτου
Πρεσβυτέρου
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΠΙΛΙΑΝΟΥ,
Εφημερίου
Ι. Ν. Αγίου Χαραλάμπους Τσουκαλεΐκων Πατρών.
v ΤΡΙΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2014
07:00
ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, θα ιερουργήσει
και θα
ομιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης
π.
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ, Ιεροκήρυκας
της
Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
19:00 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ εις τον Όσιο Ιωάννη τον
Ρώσσο και εν
συνεχεία Λιτάνευσις της εικόνος .
Θα προσθεί ο
Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης
π. ΑΡΤΕΜΙΟΣ
ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, Πρωτοσύγκελλος
& Ηγούμενος Ι. Μ. Αγίων Πάντων Τριταίας.
ΔΙΑΔΡΟΜΗ
ΛΙΤΑΝΕΙΑΣ : Ελ.
Βενιζέλου-Μ. Ψελλού-Αυτ. Ηρακλείου-Ερατούς-Αυτ. Θεοδοσίου-Μ.
Ψελλού-Αμβρακίας-Πρέσπας
ΘΑ
ΤΕΘΟΥΝ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟ ΣΚΟΥΦΑΚΙ ΚΑΙ Η ΖΩΝΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ
ΛΗΞΗ ΕΝΟΡΙΑΚΩΝ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΞΕΩΝ
1:14 π.μ.
|
Ολοκληρώθηκαν και φέτος με επιτυχία οι Κατηχητικές Ενοριακές συνάξεις, Νέων και Ενηλίκων. Εκ μέσης καρδίας ευχαριστίες στον Μητροπολίτη μας κ. Χρυσόστομο για την ευλογία του. Θερμές ευχαριστίες και στους κατηχητές και κατηχήτριες για την συνεργασία και την συμβολή τους στο Ενοριακό Κατηχητικό έργο:
Οι Κατηχητικές Ενοριακές Νεανικές συνάξεις λειτούργησαν ως εξής:
1. Μαθητές Δημοτικοῦ: Σάββατο 10:00-11:00
Κατηχητής: κ. Ἀνδρέας Παναγιωτόπουλος
Βοηθός Κατηχητής: Γεώργιος Δημητρόπουλος, Φοιτητής.
2. Μαθήτριες Δημοτικοῦ: Σάββατο 11:30-12:30
Κατηχήτρια: κ. Ἰωάννα Χαλκιοπούλου- Δασκάλα
3. Μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου: Σάββατο 16:30-17:30
Κατηχητής: πρωτ. Θεόδωρος Κωτσόπουλος , Ἐφημέριος-Θεολόγος
4. Μαθήτριες Γυμνασίου-Λυκείου: Σάββατο 16:00-17:00
Κατηχήτρια: κ. Παναγιώτα Φραγκοπαναγιώτη-Ρηγάτου
Επίσης εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στον κ. Ιωάννη Μιχαλόπουλο, ιδιοκτήτη των Ζαχαροπλαστείων ΕΝΤΕΛΒΑΪΣ, για την δωρεάν προσφορά γλυκισμάτων στα παιδιά των Κατηχητικών κάθε Σάββατο και την φετινή χρονιά!
Οι Συνάξεις των Ενηλίκων λειτούργησαν ως εξής:
ΚΥΚΛΟΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣΝΕΕΣ ΚΥΡΙΕΣ - ΜΗΤΕΡΕΣ: Κάθε Τετάρτη και ώρα 06:00μ.μ. Υπεύθυνη: κ. Λαμπρινή Σωτηροπούλου
ΚΥΡΙΕΣ: Κάθε Τρίτη και ώρα 04:00μ.μ. (Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΑΤΣΙΚΑ) Υπεύθυνη:
ΚΥΡΙΕΣ: Κάθε Πέμπτη και ώρα 04:00μ.μ. Υπέυθυνη: κ Χριστίνα Χαλκιοπούλου
ΚΥΡΙΟΙ: Κάθε Πέμπτη και ώρα 11:00π.μ. Υπέυθυνος: κ Νικόλαος Χαλκιόπουλος
...και του χρόνου!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(Atom)
Blog Archive
-
▼
2026
(221)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2025
(374)
- ► Δεκεμβρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (33)
-
►
2024
(368)
- ► Δεκεμβρίου (31)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2023
(364)
- ► Δεκεμβρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (27)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2022
(349)
- ► Δεκεμβρίου (31)
- ► Σεπτεμβρίου (32)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (31)
-
►
2021
(350)
- ► Δεκεμβρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (33)
-
►
2020
(359)
- ► Δεκεμβρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (31)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (31)
-
►
2019
(404)
- ► Δεκεμβρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (34)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (33)
-
►
2018
(425)
- ► Δεκεμβρίου (36)
- ► Σεπτεμβρίου (36)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (38)
-
►
2017
(427)
- ► Δεκεμβρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (35)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (46)
-
►
2016
(418)
- ► Δεκεμβρίου (39)
- ► Σεπτεμβρίου (39)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (41)
-
►
2015
(419)
- ► Δεκεμβρίου (35)
- ► Σεπτεμβρίου (42)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2014
(377)
- ► Δεκεμβρίου (35)
- ► Σεπτεμβρίου (31)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (35)
-
►
2013
(367)
- ► Δεκεμβρίου (34)
- ► Σεπτεμβρίου (28)
- ► Φεβρουαρίου (32)
- ► Ιανουαρίου (23)
-
►
2012
(37)
- ► Δεκεμβρίου (17)
- ► Σεπτεμβρίου (7)
Από το Blogger.
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου, καθὼς ἠδυναντο. Λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλ...
-
Καθημερινά από τη 1/8 έως και 16/8 στον κάτω Ιερό Ναό θα τελείται η Θεία Λειτουργία, ενόψει της εορτής της Παναγίας μας 15/8, ώρα ...
-
Οι Ιερές Παρακλήσεις του Δεκαπενταυγούστου θα τελούνται μεθ’ Εσπερινού (Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή η Μικρά Παράκλησις) και (Κυριακή-Τρίτη-Π...
-
Μια επίκαιρη ιστορία: Το ποντίκι και η ποντικοπαγίδα! Όσο κι αν είναι πλέον συνηθισμένο να σκεφτόμαστε όλο και περισσότερο τον εαυτό μ...
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
▼
2026
(221)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2025
(374)
- ► Δεκεμβρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (33)
-
►
2024
(368)
- ► Δεκεμβρίου (31)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2023
(364)
- ► Δεκεμβρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (27)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2022
(349)
- ► Δεκεμβρίου (31)
- ► Σεπτεμβρίου (32)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (31)
-
►
2021
(350)
- ► Δεκεμβρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (33)
-
►
2020
(359)
- ► Δεκεμβρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (31)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (31)
-
►
2019
(404)
- ► Δεκεμβρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (34)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (33)
-
►
2018
(425)
- ► Δεκεμβρίου (36)
- ► Σεπτεμβρίου (36)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (38)
-
►
2017
(427)
- ► Δεκεμβρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (35)
- ► Φεβρουαρίου (29)
- ► Ιανουαρίου (46)
-
►
2016
(418)
- ► Δεκεμβρίου (39)
- ► Σεπτεμβρίου (39)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (41)
-
►
2015
(419)
- ► Δεκεμβρίου (35)
- ► Σεπτεμβρίου (42)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Ιανουαρίου (32)
-
►
2014
(377)
- ► Δεκεμβρίου (35)
- ► Σεπτεμβρίου (31)
- ► Φεβρουαρίου (28)
- ► Ιανουαρίου (35)
-
►
2013
(367)
- ► Δεκεμβρίου (34)
- ► Σεπτεμβρίου (28)
- ► Φεβρουαρίου (32)
- ► Ιανουαρίου (23)
-
►
2012
(37)
- ► Δεκεμβρίου (17)
- ► Σεπτεμβρίου (7)







