Τρίτη 22 Μαρτίου 2016

Πατρῶν Χρυσόστομος: Οἱ σύγχρονοι εἰκονοκλάστες ἀρνοῦνται τά ἱερά Ὀρθόδοξα σύμβολα, τά πολεμοῦν καί ἐπιθυμοῦν τήν ἀποκαθήλωσή τους.

Στήν Θεία Λειτουργία, ἡ ὁποία ἐτελέσθη τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας 20.3.2016 στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας, προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, συλλειτουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί ἄλλων Κληρικῶν.
Στό πολυπληθές ἐκκλησίασμα πού εἶχε κατακλύσει τόν Ἱερό Ναό, ἀπευθυνόμενος ὁ Σεβασμιώτατος, μίλησε γιά τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἐκκλησίας καί γιά τήν ἀναγωγική σημασία τῶν Ὀρθοδόξων συμβόλων στή ζωή μας.
Ὁ Σεβασμιώτατος μεταξύ τῶν ἄλλων, εἶπε:

«...Ἡ Ὀρθοδοξία μέσα, ἀπό τά αἰσθητά, ὁδηγεῖται στά πνευματικά, στά ἂφθαρτα καί αἰώνια. Ἒχει τόν δικό της μυστικό, ἐσωτερικό τρόπο νά ἐξαγιάζῃ τίς ἐξωτερικές ἀισθήσεις καί νά ὁδηγῇ στήν καλλιέργεια τοῦ ἐσωτερικοῦ πνευματικοῦ κόσμου τοῦ ἀνθρώπου. Σήμερα, ἑορτάζομε τήν ἀναστήλωση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων. Μέσα ἀπό τήν ὡραία, μυστική καί ἱερά γλῶσσα τῶν συμβόλων ὁδηγούμεθα εἰς πνευματικήν ἀναγωγήν. Ποιά εἶναι τά σύμβολα, τά ὁποῖα διέσωσε, ὡς ἱερά παράδοση καί παρακαταθήκη ἡ Ἐκκλησία μας; Τό κερί, τό καντήλι, οἱ Ἱερές Εἰκόνες καί ὁ τρόπος πού ἁγιογραφοῦνται τά πρόσωπα τῶν ἁγίων καί τόσα ἂλλα. Παρατηροῦμε τήν τεράστια διαφορά ἀνάμεσα στήν Ὀρθόδοξη λειτουργική ἀναγωγική τέχνη, εἲτε ἀγιογραφία, εἲτε μουσική, εἲτε ὃποια ἂλλη, καί στήν τέχνη τῶν ἂλλων ἀποκεκομμένων ἀπό τήν ἀλήθεια ὁμάδων καί αἱρέσεων. Eἶναι χαρακτηριστική ἡ πνευματική διάσταση ἡ ὁποία δίδεται στό κάθε τί, ὣστε μέσα ἀπό τίς ἀναγωγικές αὐτές ἐμπειρίες νά φθάσωμε στήν μεταμόρφωση καί τήν προσωπική μας, ἀλλά καί τοῦ κόσμου γενικώτερα. Ἐπιμένομε λ.χ. στόν Ὀρθόδοξο τρόπο τῆς προσκυνήσεως καί ἱστορήσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων, ὣστε μέσα ἀπό αὐτές νά δίδεται ἡ πνευματική διάσταση, ἡ κίνηση πρός τά ἂνω, ὁ ἀπεγκλωβισμός ἀπό τήν ὓλη, ἡ ἒξοδος ἀπό τά φθαρτά, ὁ πόθος γιά τόν οὐρανό, ἡ σταυρόσχημη διάσταση τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγαπητική σχέση τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν ὃλη δημιουργία τοῦ Θεοῦ. Ἐπιμένομε στήν νηστεία, στήν προσευχή, στίς ἱερές Ἀκολουθίες, στίς ἀγρυπνίες, στήν ὃλη λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἀσκητική πορεία.
Βλέπομε δυστυχῶς ὃτι χάνεται σιγά- σιγά αὐτή ἡ γλῶσσα τῶν συμβόλων, ἡ φιλοκαλική και κολλυβαδική καί ἀσκητική γενικά διάσταση τῆς ζωῆς μας. Ἡ νηστεία λ.χ. θεωρεῖται θεσμός ξεπερασμένος, ἡ ἐγκράτεια οὐτοπία, ἡ προσευχή χαμένος χρόνος, ἡ συμμετοχή στίς ἱερές Ἀκολουθίες ἀπό κάποιους θεωρεῖται κοινωνικό γεγονός.
Καί ὃμως αὐτή ἡ γλῶσσα διεσώθη, μέσα ἀπό τόν δικό της ἁπλοϊκό τρόπο, κοντά στίς βαθειές πνευματικές θεωρίες τῶν Ἁγίων Πατέρων. Αὐτή ἡ γλῶσσα τῶν συμβόλων διεσώθη καί διέσωσε ἂσβεστη καί καθάρια τήν πίστη στόν ἀληθινό Θεό καί τήν ἀφοσίωση στήν ἁγία μας Ἐκκλησία μέσα ἀπό τήν ὁποία διασώζεται ἡ αξία τοῦ ἀνθρώπου ὡς δημιουργήματος τοῦ Θεοῦ.
Ἒτσι διετηρήθη ἡ Ὀρθοδοξία στούς δύσκολους καιρούς τῆς πικρῆς σκλαβιᾶς. Ἒτσι μᾶς τήν παρέδωσαν οἱ ἁπλοϊκοί καί ἁγιασμένοι πατέρες μας. Οἱ μανάδες μας πού ζύμωναν τό πρόσφορο μέ τό δάκρυ καί τήν προσευχή τους. Πού δέν ἒτρωγαν λάδι γιά νά ἀνάψουν τό καντήλι τῆς Παναγιᾶς καί τῶν Ἁγίων.
Γι’ αὐτό οἱ σύγχρονοι εἰκονοκλάστες καί αἱρετικοί ἀρνοῦνται τά σύμβολα καί τά πολεμοῦν. Τούς ἐνοχλεῖ ἡ θέα τοῦ Σταυροῦ, γιατί ὁ Σταυρός ὑπαγορεύει τήν θυσία. Τούς ἐνοχλοῦν οἱ ἱερές Εἰκόνες γιατί ἀνάγουν στόν προορισμό τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος πλέον ἒχει χαθεῖ. Τούς ἐνοχλεῖ τό κερί καί τό ἂναμμα τῆς κανδήλας γιατί παραπέμπουν στά ἒργα τοῦ φωτός καί στήν Ἀνάσταση. Τούς ἐνοχλεῖ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Πολλάκις ἐνοχλεῖ καί ὁ κτύπος τῆς καμπάνας γιατί ξυπνᾶ ἀπό τόν λήθαργο καί ἐγείρει ἐκ τοῦ πτώματος τούς πεπτωκότες...»
Σέ ἂλλο σημείο τῆς ὁμιλίας του ὁ Σεβασμιώτατος ἐτόνισε: «...Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι πορεία σταυροαναστάσιμη. Σταυρώνομε τόν παλαιό ἂνθρωπο, σύν τοῖς παθήμασι καί ταῖς ἐπιθυμίαις καί ζοῦμε τήν καινούργια διάσταση τῆς ζωῆς, προσβλέποντες στήν μορφή τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί προσκυνοῦντες τήν Ἂχραντον Εἰκόνα Του, αἰτούμεθα τήν συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν. Γιατί γνωρίζομε ὃτι βουλήσει ηὐδόκησε σαρκωθῆναι ἐκ τῆς Ἁγίας Θεοτόκου, ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ καί ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν ἳνα σώση οὓς ἒπλασε ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ.
Στήν Ὀρθοδοξία μιλᾶμε γιά μετάνοια, γιά μεταμόρφωση τοῦ ὃλου ἀνθρώπου, γιά θεωρία τοῦ ἀκτίστου Φωτός, γιά μετοχή στήν ἐμπειρία τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως.
Σήμερα πού ὁ ἂνθρωπος ἀκολουθεῖ τήν ὁδόν τῆς ἣσσονος προσπαθείας καί τῆς ραστώνης, ὃταν ἀκούῃ γιά τά θέματα αὐτά, εἶναι σάν νά ἀκούῃ ξένες γλῶσσες. Τά πράγματα δυστυχῶς ἀλλάζουν στόν τόπο μας. Ἡ ζωή μας ἀποϊεροποιεῖται. Γι’ αὐτό χρειάζεται ἀντιστασιακό πνευματικό φρόνημα, τό ὁποῖο μέσα ἀπό τήν πλησμονή τῆς ἀγάπης, τήν θυσία, τήν προσευχή, τήν Λατρεία, ἀφ’ ἑνός μέν θά διαφυλάξῃ τό μῦρον τό ἃγιο, τήν ἱερά δηλ. παρακαταθήκη καί παράδοση, ἀφ’ ἑτέρου θά ἐμποδίσῃ τούς ἀποκαθηλωτάς τῶν ἱερῶν συμβόλων καί τῆς πατρώας εὐσεβείας, νά συνεχίσουν τό ψυχοφθόρο ἒργο τους. Μέσα ἀπό αὐτό τό πνεῦμα καί φρόνημα θά πάθῃ τήν καλήν ἀλλοίωση ἡ κοινωνία μας, ἡ ὁποία δυστυχῶς ὁδυνᾶται μέσα στό φρικτό πέλαγος τόσων προβλημάτων.
Ἀδελφοί μου,
Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ζωή μας, εἶναι ἡ ρίζα μας, εἶναι ἡ πνοή μας, ἡ ὁποία κινεῖται πέρα ἀπό τήν λογικὴ χωρὶς νὰ τὴν ἀπορρίπτει καί πέρα ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα ἀφοῦ ἐνδιαφέρεται καί ἀνοίγει τό δρόμο γιά τά ἂφθαρτα καί αἰώνια.
Ἡ Ὀρθοδοξία, ὡς ζωή, ὡς ἀγάπη, ὡς ἐλπίδα γιά τό μέλλον, ὡς Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ὡς φῶς, μπορεῖ νά νοηματίσῃ καί νά σώσῃ τόν κόσμο. Ἡ Ὀρθοδοξία, ὡς πίστη, ὡς μητέρα φιλόστοργη, ὡς θησαυρός πνευματικός, ὡς ἀτίμητη παράδοση αὐτή και μόνο αὐτή, μπορεῖ νά ἐλευθερώσῃ τήν Πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα ἀπό τά σύγχρονα ἀδιέξοδα καί φοβερά σκοτάδια στά ὁποῖα τήν ὁδήγησαν ὃσοι θέλουν ἓνα τόπο χωρίς σπονδυλική στήλη, χωρίς δηλαδή Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, Ὀρθόδοξη πίστη καί παράδοση..».

Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἔγινε ἡ Λιτανεία τῶν ἱερῶν Εἰκόνων καί ἀνεγνώσθη τό Συνοδικόν της Ὀρθοδοξίας.
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016

Όσιε του Θεού Αλέξιε πρέσβευε υπέρ ημών

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἐκ ῥίζης ἐβλάστησας, περιφανοῦς καὶ κλεινῆς, ἐκ πόλεως ἤνθησας, βασιλικῆς καὶ λαμπρᾶς, Ἀλέξιε πάνσοφε· πάντων δ’ ὑπερφρονήσας ὡς φθαρτῶν καὶ ῥεόντων, ἔσπευσας συναφθῆναι, τῷ Χριστῷ καὶ Δεσπότῃ. Αὐτὸν οὖν ἐκδυσώπει ἀεί, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἀλεξίου σήμερον τοῦ πανολβίου, ἑορτὴν τὴν πάνσεπτον, ἐπιτελοῦντες εὐλαβῶς, αὐτὸν ὑμνήσωμεν λέγοντες· χαίροις Ὁσίων τερπνὸν ἐγκαλλώπισμα.

Μεγαλυνάριον.
Κλῆσιν τὴν οὐράνιον ἐσχηκώς, μόνος ἐν Ἁγίοις, Θεοῦ ἄνθρωπος θαυμαστός, Ἀλέξιε σὺ ὤφθης, τῷ ἰσαγγέλῳ βίῳ· διὸ τῆς τῶν Ἀγγέλων, χαρᾶς ἠξίωσαι.

Χαιρετισμοί προς την Υπεραγία Θεοτόκο – Α΄Στάσις

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε·
καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε,
ἐξίστατο καὶ ἵστατο, κραυγάζων πρὸς Αὐτὴν τοιαῦτα·
Χαῖρε, δ' ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει,
χαῖρε, δι' ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει.
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις,
χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς,
χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς.
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα,
χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα.
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,
χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως.
Χαῖρε, δι' ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις,
χαῖρε, δι' ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ, φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως·
τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς, δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται·
ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως, τὴν κύησιν πὼς λέγεις κράζων·
Ἀλληλούια.

Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος ζητοῦσα, ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα·
ἐκ λαγόνων ἁγνῶν, υἷον πῶς ἔσται τεχθῆναι δυνατόν; λέξον μοι.
Πρὸς ἥν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ, πλὴν κραυγάζων οὕτω·
Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις,
χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις.
Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον,
χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον.
Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἧς κατέβη ὁ Θεός,
χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν.
Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα,
χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα.
Χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα,
χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα.
Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν,
Χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας.
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, ἐπεσκίασε τότε, πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμω·
καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν, ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι, 
τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως·
Ἀλληλούια.

Ἔχουσα θεοδόχον, ἡ Παρθένος τὴν μήτραν, ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ.
Τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθὺς ἐπιγνόν, τὸν ταύτης ἀσπασμὸν ἔχαιρε, 
καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον·
Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμάραντου κλῆμα,
χαῖρε, καρποῦ ἀκήρατου κτῆμα.
Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον,
χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν φύουσα,
Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν,
χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν.
Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις,
χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις.
Χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα,
χαῖρε, παντός τοῦ κόσμου ἐξίλασμα.
Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία,
χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παρρησία.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων, λογισμῶν ἀμφιβόλων, ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη·
πρὸς τὴν ἄγαμόν σὲ θεωρῶν, καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε·
μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν, ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, ἔφη·
Ἀλληλούια.

Γράφει ὁ Μακρυγιάννης περὶ ...νηστείας

Γράφει ὁ Μακρυγιάννης περὶ ...νηστείας:
«Ὅταν σκοτώθη ὁ Ἀλήπασσας οἱ Τοῦρκοι πῆραν μίαν γυναίκα του ὁποῦ ῾χε Ρωμαία, τὴν ἔλεγαν Κυρὰ Βασιλική, κι᾿ ἕναν ἀγαπημένον τοῦ Ἀλήπασσα, τὸν ἔλεγαν Θανάση Βάγια, καὶ τοὺς πῆγαν εἰς τὴν Κωσταντινόπολη. Αὐτὸν τὸν καλὸν ἄνθρωπον τὸν εἶχε ὁ Ἀλήπασσας, ὁποῦ ῾τρωγε τοὺς ἀνθρώπους καλύτερα ἀπὸ ψωμί. Ὅταν ἔφκειανε τὸ κάστρο τῶν Γιαννίνων, ἐπιστατοῦσε αὐτὸς ὁ καλὸς ἄνθρωπος. Πόσους ἀνθρώπους ἔρριξε εἰς τὸν ἀσβέστη καὶ κάηκαν κι᾿ ἄλλους τοὺς τρύπαγε εἰς τ᾿ αὐτιὰ καὶ τοὺς κάρφωνε! Αὐτὸς ὁ καλὸς ἄνθρωπος λάδι τὴν Τετράδη καὶ Παρασκευὴ δὲν ἔτρωγε, τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ροκάναγε…»
Από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη
Ε.Φ:Ε.Μ.
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016

Τό πρῶτο Μεγάλο Ἀπόδειπνο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς

Τό πρῶτο Μεγάλο Ἀπόδειπνο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἐτελέσθη στό Ἱερό Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν Χριστιανική Ἑστία Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνεφέρθη στό διφυές τοῦ ἀνθρώπου καί στήν ἀνάγκη πνευματικῆς τροφῆς τῆς ψυχῆς, ὣστε νά ὑπάρχῃ ἰσορροπία στήν ὃλη πορεία τοῦ ἀνθρώπου γιά τήν θέωση.
Εὐχήθηκε δέ σέ ὅλους Καλή Μεγάλη Τεσσαρακοστή καί κάθε εὐλογία καί ἐνίσχυση στό πνευματικό στάδιο παρά Κυρίου.

Ὁ A’ Κατανυκτικός Ἑσπερινός στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν.

Μέ κατάνυξη καί μέ τήν συμμετοχή δεκάδων Ἱερέων καί πλήθους πιστῶν πού κατέκλυσαν τόν Ἱερό Ναό, ἐτελέσθη ὁ Α’ Κατανυκτικός Ἑσπερινός στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν καί στόν Νέο Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.
Στόν Ἑσπερινό ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, συγχοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στά πνευματικά ἐφόδια γιά τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή καί ἑστίασε στήν συγγνώμη, τονίζοντας ὃτι δέν ἒχομε τό δικαίωμα νά ὑψώσωμε τά μάτια μας στό Θεό καί νά ζητήσωμε τό ἒλεός Tου ἐάν δέν ἒχωμε νικήσῃ τόν ἐγωισμό μας καί δέν ἒχομε δώσει ἂφεση καί συγχώρεση στούς συνανθρώπους μας. Ἐχαρακτήρισε δέ τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή πορεία γιά συνάντηση μέ τόν Ἐσταυρωμένο καί Ἀναστάντα Κύριό μας.
Μετά τό πέρας τοῦ Ἑσπερινοῦ ὁ Ἱερός Κλῆρος καί ὁ εὐσεβής Λαός, ἀσπάσθηκαν τόν Τίμιο Σταυρό καί ἔλαβαν τήν εὐχή τοῦ Σεβασμιωτάτου ὁ ὁποῖος ἀνέμενε μέ ὑπομονή, ὃπως καί ὁ Θεοφιλέστατος, μέχρι καί τόν τελευταῖο πιστό, ἀφοῦ ὁ Λαός εἶχε κατακλύσει τόν Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου.
Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

O Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός εις τον Νέο Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών

O Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός θα τελεσθεί την Κυριακή 13 Μαρτίου 2016 
υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου 
εις τον Νέο Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών ώρα 18:00
πηγή: 
anastasiosk.blogspot.gr

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ά ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ


v 14/3 ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ Αρχή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής: α)Πρωί: Όρθρος-Ώρες-Εσπερινός 06:30, β)Απόγευμα: Μεγάλο Απόδειπνο 17:30

v Κατά την ά Εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τις ημέρες Τρίτη Τετάρτη και Πέμπτη θα τελείται το Μέγα Απόδειπνο ώρα 17:30.

v 16/3 ΤΕΤΑΡΤΗ: Όρθρος-Ώρες-Προηγιασμένη Θ.Λ. 06:15 

v 17/3 ΠΕΜΠΤΗ Οσίου Αλεξίου του ανθρώπου του Θεού: Όρθρος-Αρτοκλασία-Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία 06:30

v Την Παρασκευή 18/3 το απόγευμα με αφορμή την Ανάμνηση του δια κολλύβων θαύματος του Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος που εορτάζεται το Σάββατο συνηθίζεται να διαβάζεται Τρισάγιο δια τους κεκκοιμημένους, ώρα έναρξης 16:30

v ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Από 18/3 και Κάθε Παρασκευή και ώρα 19:00.

v 19/3 ΣΑΒΒΑΤΟ Ά Νηστειών-Ανάμνησις δια κολλύβων θαύματος Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος: Θεία Λειτουργία 07:00

v 20/3 ΚΥΡΙΑΚΗ Ά ΝΗΣΤΕΙΩΝ(ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ): Θεία Λειτουργία - ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΕΙΚΟΝΩΝ 06:45-10:15

v Οι καθημερινές ακολουθίες Όρθρου-Ωρών-Εσπερινού άνευ Θείας Λειτουργίας θα τελούνται στις 07:00 το πρωί.

v Την παραπάνω Δευτέρα 21/3 στις 17:00 το απόγευμα θα τελεστή το Απόδειπνο και εν συνεχεία το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.

v Την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής θα τελούνται, το Σάββατο η Θεία Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου και τη Κυριακή η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Στις 25 Μαρτίου ημέρα Παρασκευή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, θα τελεστεί η Θ.Λ. του Ιερού Χρυσοστόμου και επιτρέπεται η κατάλυσις ιχθύος.

v Πρόσφορα προσφέρουμε τις ημέρες, α)κάθε Παρασκευή απόγευμα για την Θ.Λ. του Σαββάτου, β)κάθε Σάββατο απόγευμα για την Θ.Λ. της Κυριακής καθώς και γ)την Πέμπτη απόγευμα 24/3 για την εορτή του Ευαγγελισμού. Τις άλλες ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής δεν προσκομίζονται πρόσφορα!

v ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: Α) ΤΕΤΑΡΤΗ: 16/3 και ώρα 4μμ. Β) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/3: Πρωί 09:00-11:30 & απόγευμα 5-7

Ἱερεῖς τοῦ Ὑψίστου, βοήθεια!

Πρό ἐτῶν, ἕνας νεαρός Ἱερεύς διηγήθηκε τά ἑξῆς τρομερά:
«Ἡ μητέρα μου, πού δέν ἤθελε ὁ γιός της νά γίνει παπᾶς, στόν τρίτο χρόνο ἀπό τή χειροτονία μου, πέθανε.
Στόν θάνατό της, ὡς ἱερεύς ἐγώ ὁ γιός της, δέν εἶχα δώσει μεγάλη σημασία.
Ἔκανα ὅσα εἶναι ἀπαραίτητα καί τίποτα περισσότερο ἀπ’ αὐτό.
Ἕνα ἀπογευματάκι, πρός τό σούρουπο, περνοῦσα ἔξω ἀπό τό Κοιμητήριο.
Σκέφθηκα λοιπόν: “
Δέν πάω νά τῆς ἀνάψω τό καντηλάκι;”
Πράγματι τό ἄναψα καί κάθισα σέ μιά πέτρα.
Δέν εἶχα μαζί μου ὅμως πετραχήλι κι ἔτσι δέν τῆς διάβασα Τρισάγιο.
Σάν νά ζαλίστηκα ὅμως λίγο καί ξαφνικά νόμισα ὅτι ἄρχισαν νά ἀνοίγουν οἱ τάφοι, νά σηκώνονται τά νεκρά σώματα τῶν ἀνθρώπων καί νά φωνάζουν!…
— ΒΟΗΘΕΙΑ! ΒΟΗΘΕΙΑ, Ἱερεῖς τοῦ Ὑψίστου, βοήθεια…, Ὀρθόδοξοι χριστιανοί, βοήθεια!… Λειτουργίες, προσευχές, Μνημόσυνα, Τρισάγια… ΒΟΗΘΕΙΑΑΑ, χριστιανοί!!!
Σέ λίγο τρομαγμένος βλέπω καί τήν μάνα μου:
— ΒΟΗΘΕΙΑ, γυιέ μου, μοῦ εἶπε, βοήθεια !
Βοήθεια, τώρα πού εἶσαι παπᾶς, βοήθεια γιά ὅλους, βοήθεια, βοήθεια!!!…καί ἔπεσε ἐπάνω μου σπαράζοντας ἀπό κραυγές ἀπελπισίας, ζητώντας βοήθεια γιά τήν ψυχή της.
Τότε συνῆλθα τρομαγμένος… Εἶχε πλέον βραδιάσει… Ἔφυγα τρέχοντας… σχίσθηκαν καί τά ράσα μου… καί ἀπό τήν τρομάρα μου ὅλη τή νύχτα δέν κοιμήθηκα.
Τήν ἄλλη ἡμέρα τό πρωί εἶπα στήν πρεσβυτέρα μου: “Κοίταξε νά δεῖς.
Γιά τρία χρόνια θά λειτουργῶ κάθε μέρα γιά τή μάνα μου, γιά ὅλους τούς πεθαμένους, γιάὅσους εἶναι γραμμένοι ἐκεῖ, στό Κοιμητήριο, καί γιά ὅσα ὀνόματα κεκοιμημένων θά μοῦ δίνουνἀπό δῶ καί πέρα”.
Ἔκανα χίλιες ἑκατό Λειτουργίες συνεχῶς, χωρίς διακοπή!
Χίλια ἑκατό Μνημόσυνα μέ κόλλυβα, μέ Τρισάγια, μέ ὅ,τι ἔπρεπε· κάθε μέρα!
Πολλές φορές τίς νύχτες ἔβλεπα τίς ψυχές νά μοῦ λένε“εὐχαριστῶ”, ἄλλες γιατί ξεδίψασαν,ἄλλες γιατί δροσίστηκαν, ἄλλες γιατί χόρτασαν, ἄλλες γιατί ζεστάθηκαν μέσα στίς παγωνιές!
“Εὐχαριστῶ, ζεστάθηκα, παπά μου”, μοῦ ἔλεγαν, “κρύωνα, ζεστάθηκα, σ’ εὐχαριστῶ”.
Ἄλλες μέ εὐχαριστοῦσαν, γιατί εἶδαν λίγο φῶς καί ἄλλες κρατοῦσαν «ψωμάκια στά χέρια…”.

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστοπούλου (Ἐμπειρίες κατά τήν Θεία Λειτουργία)
Ε.Φ:Ε.Μ.

Φιλικός ἀγώνας καλαθοσφαίρισης

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρόσκληση

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν διοργανώνει τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, 20.3.2015, καί ὣρα 14:30μ.μ. φιλικόν ἀγῶνα καλαθοσφαίρισης στό κλειστό γήπεδο «Ὀλυμπιάς», στήν περιοχή Ταραμπούρα Πατρῶν.
Θά συμμετάσχουν Στρατιωτικοί καί Ὁπλίτες τοῦ ΚΕΤΧ, καί Νέοι τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν.
Τήν ἐκδήλωση καί τόν ἀγῶνα θά πλαισιώσουν τά χορευτικά τμήματα τοῦ Συλλόγου Μακρυγιάννη καί ἡ μικτή χορωδία παραδοσιακῶν τραγουδιῶν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Μαρίνης Πατρῶν καί ἡ χορωδία τοῦ 65ου Δημοτικοῦ Σχολείου Πατρῶν.
Ἡ ὃλη ἐκδήλωση θά εἶναι ἀφιερωμένη στούς Πιλότους πού ἒπεσαν ἐν ὣρα καθήκοντος στά Ἲμια τό 1996, καί στή νῆσο Κίναρο, μόλις πρό ὀλίγου καιροῦ.
Κατά τήν διάρκεια τῆς ἐκδηλώσεως θά τιμήσωμε τόν διεθνοῦς ἐμβελείας, Προπονητή καί Ἀθλητή τῆς Ἐθνικής Ὁμάδος Καλαθοσφαίρισης, κ. Παναγιώτη Γιαννάκη καί ἂλλους Πατρινούς Ἀθλητάς.
Σᾶς προσκαλοῦμε ἐν ἀγάπῃ στήν ὡς ἂνω ἐκδήλωση τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.
Μετά πατρικῶν εὐχῶν,

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
† Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
Τρίτη 8 Μαρτίου 2016

ΜΗ ΦΟΒΟΥ ΟΤΙ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ...

ΠΡΟΣΕΥΧΗ-ΙΚΕΣΙΑ
Παντοδύναμε Κύριε,
Ζούμε σε καταναλωτική κοινωνία. Βοήθησε μας να μην επηρεαζόμαστε, αλλά να ζούμε απλά και λιτά. Να αρκούμαστε στα αναγκαία και να μην σπατα-λούμε χρόνο και χρήμα για υλικά και μάταια πράγματα.
Έτσι θα μπορούμε να βοηθούμε περισσότερο όσους υποφέρουν γύρω μας και θα δοξάζεται το Άγιο Όνομα Σου. Αμήν.
Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

Ἐγκαίνια Ἱεροῦ Ναοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου


Τό Σάββατο 5 Μαρτίου ἐ.ἒ. ἐτελέσθησαν στήν Πάτρα ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, τά Ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
( Παρεκκλήσιον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Πατρῶν).


Τήν παραμονή ἔγινε ἡ κατάθεσις τῶν Ἱερῶν Μαρτυρικῶν Λειψάνων ἀπό τόν Σεβασμιώτατο καί ἐν συνεχείᾳ ἐτελέσθη ὁ μέγας Ἑσπερινός, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου καί συγχοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.
Ὁ Σεβασμιώτατος στήν ὁμιλία του ἀνεφέρθη στήν ἀσκητική βιοτή καί πολιτεία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου καί στήν χάρη πού εἶχε λάβει ἀπό τόν Θεό κάτι πού τόν ἔκανε πόλο ἕλξεως χιλιάδων ἀνθρώπων, ὄχι μόνο ἀπό τήν Ἑλλάδα, ἀλλά και ἀπ’ ὅλο τόν κόσμο.
Ἀνήμερα, ἐτελέσθησαν τά Ἐγκαίνια καί ἐν συνεχείᾳ ἡ πρώτη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία ἐπί τῆς ἐγκαινιασθείσης Ἁγίας Τραπέζης.
Ἡ συμμετοχή τοῦ Λαοῦ ἦτο μεγάλη καί συγκινητική.
Ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε χαρακτηριστικά, ὅτι ὁ Ὅσιος Παΐσιος, εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ, στήν Ἑλλάδα καί στόν κόσμο ὁλόκληρο. Εἶναι ἡ παρηγοριά μας καί ἡ ξεχωριστή ἀπαντοχή μας σέ χρόνους δύσκολους καί ἡμέρες πονηρές. Γι’ αὐτό ὁ Θεός οἰκονόμησε νά κοιμηθῇ ἐκτός Ἁγίου Ὅρους καί νά εὑρίσκεται ὁ τάφος του στή Σουρωτή, ὥστε νά προσκυνοῦν καί νά λαμβάνουν δύναμη καί ἐνίσχυση παρά Κυρίου πλήθη πιστῶν, διά πρεσβειῶν τοῦ Ὁσίου Παϊσίου.
Ἐπίσης, ὁ Σεβασμιώτατος ἐπήνεσε τόν προϊστάμενο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, Ἀρχιμ. π. Θεοδόσιο Τσιτσιβό, καί τούς ἄλλους Ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ, π. Σπυρίδωνα Σταθούλια καί π. Ἀναστάσιο Γκοτσόπουλο, ὅπως καί ὅλο τό προσωπικό του Ναοῦ γιά τόν εὐτρεπισμό τοῦ Παρεκκλησίου καί τήν ὅλη ἐργασία στόν Ναό καί στήν Ἐνορία.

ΕΣΠΕΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ-ΟΜΙΛΙΑ

Την  ΔΕΥΤΕΡΑ 7/3 και ώρα 17:00 θα ψαλλεί Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας-Παράκλησις εις τον Όσιο Ιωάννη το Ρώσσο και ομιλία από τον Ιεροκήρυκα Αρχιμ. π. Αμβρόσιο Γκουρβέλο, προϊστάμενο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών. 
Θα τεθούν προς προσκύνηση και ευλογία το σκουφάκι και η ζώνη εκ του σκηνώματος του Αγίου!

"ΤΟ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ"

ΤΑ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ
Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα, το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Γιὰ τὴν ἱστορία καὶ μόνο ἂς γνωρίζουμε ὅτι η καθιέρωση τοῦ Σαββάτου πρὸ τῶν Ἀπόκρεω ὡς Ψυχοσαββάτου, έγινε μᾶλλον και αυτό κατ᾿ ἀπομίμησιν τοῦ Σαββάτου πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, που ήταν και το μόνο που υπήρχε αρχικά.
Βέβαια η αγάπη των ανθρώπων για τους δικούς τους, που δεν ζούν πια μαζί τους, δημιούργησε την εκκλησιαστική παράδοση άλλων τεσσάρων ψυχοσάββατων, που δεν συμπεριλαμβάνονται όμως στο Τυπικό της Εκκλησίας μας. Αυτά είναι, το ψυχοσάββατο της Τυρινής, το Σάββατο της α΄ εβδομάδος των νηστειών, όπου και εορτάζουμε το «δια κολλύβων» θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, το Σάββατο του Λαζάρου και το Σάββατο πρίν την εορτή του Αγίου Δημητρίου. Ένα ακόμα ψυχοσάββατο θα βρούμε στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Βουλγαρίας, το Σάββατο προ της Συνάξεως των Αρχαγγέλων.
* Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει θεσπιστεί γιατί η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους προαπελθόντας αδελφούς, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της Επουράνιας Βασιλείας Του.

*Με το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια ( επί γης ) γιορτάζουμε κατά την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία Εκκλησία περιλαμβάνεται η στρατευομένη εδώ στη γη και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς.
ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ
Σύμφωνα με τους Αποστόλους τα μνημόσυνα είναι τα εξής:
■Τὰ «τριήμερα» συμβολίζουν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μετὰ τὴν τριήμερη παραμονή Του στὸν τάφο καὶτελοῦνται μὲ τὴν εὐχὴ ν᾿ ἀναστηθεῖ καὶ ὁ νεκρὸς στὴν οὐράνια βασιλεία.
■Τὰ «ἐννιάμερα» τελοῦνται γιὰ τὰ ἐννέα τάγματα τῶν αΰλων ἀγγέλων, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ βρεθεῖ κοντά τους ἡ ἄϋλη ψυχὴ τοῦ νεκροῦ.
■Τὰ «τεσσαρακονθήμερα» τελοῦνται γιὰ τὴν Ἀναλήψη τοῦ Κυρίου, ποὺ ἔγινε σαράντα μέρες μετὰ τὴνἈνάστασή Του, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ «ἀναληφθεῖ» καὶ ὁ νεκρός, νὰ συναντήσει τὸ Χριστὸ στοὺς οὐρανοὺς καὶ νὰζήσει γιὰ πάντα μαζί Του.
■ Τὰ «ἐτήσια», τέλος, τελοῦνται τὴν ἐπέτειο ἡμέρα τοῦ θανάτου, σὲ ἀνάμνηση τῶν γενεθλίων τοῦ νεκροῦ, καθώς, γιὰ τοὺς πιστοὺς χριστιανούς, ἡμέρα τῆς ἀληθινῆς γεννήσεως εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ σωματικοῦθανάτου καὶ τῆς μεταστάσεως στὴν αἰώνια ζωή.

Μνημόσυνα, ἀντίστοιχα μὲ τὰ παραπάνω, χωρίς αυτά βέβαια να συμπεριλαμβάνονται στο τυπικό της Εκκλησίας μας, μα περισσότερο στην παράδοση της και στην ανάγκη εκδήλωσης της αγάπης των ανθρώπων για τους οικείους τους που δεν ζούν πλέον μαζί τους, τελοῦνται τὸν τρίτο, ἕκτο καὶ ἔνατο μῆναἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου, («τρίμηνα», «ἑξάμηνα», «ἐννεάμηνα») κατόπιν αδείας "ευλογίας" του αρμοδίου ιερέως.
Τὴν μεγαλύτερη βέβαια ὠφέλεια στοὺς νεκροὺς τὴν προξενεῖ ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας στὴ μνήμη τους,γιατὶ τότε, μὲ τὶς μερίδες τους στὸ ἅγιο δισκάριο, «ἐνώνονται ἀόρατα μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἐπικοινωνοῦν μαζί Του καὶ παρηγορούνται καὶ σώζονται καὶ εὐφραίνονται ἐν Χριστῷ» (ἅγιος Συμεὼν Θεσσαλονίκης).
Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ εἰδικὰ γιὰ κάθε νεκρὸ μνημόσυνα, ἡ Ἐκκλησία ἔχει στὶς καθημερινὲς ἀκολουθίες της, γενικὲς δεήσεις γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ὅπως εἶναι λ.χ. τὸ νεκρώσιμο μέρος τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Μεσονυκτικοῦ καὶοἱ σχετικὲς ἀναφορὲς στὶς «ἐκτενεῖς δεήσεις» τοῦ Ἑσπερινοῦ, τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς Θείας Λειτουργίας.
Πρέπει νὰ σημειωθεῖ, ἂν καὶ αὐτονόητο, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τελεῖ μνημόσυνα μόνο γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους χριστιανοὺς ποὺ κοιμήθηκαν μέσα στοὺς κόλπους της.

ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Θὰ πρέπει, τέλος, νὰ ἐξηγήσουμε ὅτι πολλὰ λάθη ἀπὸ τὴν ἄγνοια τοῦ παρελθόντος ἔχουν φτάσει ὡς τὶς μέρες μας, καὶ θὰ πρέπει ἄμεσα νὰ διορθωθοῦν.
■Τὰ μνημόσυνα θὰ πρέπει νὰ γίνονται τὴν ἡμέρα ποὺ πρέπει, αν αυτό είναι εφικτό, αλλιώς κατ’ οικονομία και μόνο ο ιερέας θα επιτρέψει την τέλεση του νωρίτερα ἢ ἀργότερα.
■Τὸ σπάσιμο γυάλινων ἀντικειμένων ἢ ἄλλων τοιούτων,το σκέπασμα των καθρεφτών και των τηλεοράσεων για άγνωστο λόγο και η απαίτηση των συγγενών από τον ιερέα να κάνει αγιασμό στο σπίτι του αποθανόντος για να φύγει το κακό, εἶναι ἄκρως εἰδωλολατρικές συνήθειες και είναι καιρός με την καθοδήγηση των ιερέων μας, να εξαληφθούν από την παράδοση της Εκκλησίας μας.
■Στὰ μνημόσυνα παραθέτουμε καὶ εὐλογοῦνται μόνο καλῶς βρασμένα κόλλυβα (σιτάρι) ὡς ἐνδεικτικὰ τῆςἈναστάσεως καὶ ὄχι ἀλλα ὑποκατάστατα (κουλουράκια-ψωμάκια-γλυκά κ.τ.λ.)
■Τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς Τεσσαρακοστῆς δὲν εἶναι «Ψυχοσάββατο», ἀλλὰ ἑορτάζουμε τὸ «διὰ κολλύβων» θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος.
■Στὰ Ψυχοσάββατα μποροῦμε νὰ παραθέτουμε κόλλυβα εἴτε στην Εκκλησία, στον Ἑσπερινὸ τῆς Παρασκευῆς και στὴν Θεία Λειτουργία τοῦ Σαββάτου, εἴτε στα κοιμητήρια, κατόπιν συννενοήσεως με τους ιερείς, το Σαββάτο μετά την Θεία Λειτουργία, είτε καὶ στὰ δύο. Πρόκειται περὶ τῆς ἰδίας ἀξίας, ἀφοῦ ἡ ἴδιαἀκολουθία διαβάζεται.
■Τὰ εὐλογηθέντα κόλλυβα δεν τὰ πετάμε ποτέ στὰ σκουπίδια, παρά μόνο τα μοιράζουμε σε γνωστούς και φίλους εις μνημόσυνο και συγχώρεση του αποθανόντα.
Υ.Σ : Αν ψάξουμε και στα ιδιαίτερα ήθη και έθιμα κάθε τόπου θα βρούμε σίγουρα και άλλες συνήθειες των ανθρώπων, άλλες σωστές και άλλες εντελώς λανθασμένες. Για τον λόγο αυτό πάντα για ότι απορία έχουμε να ερωτούμε τον ιερέα που σίγουρα ξέρει κάτι παραπάνω από εμάς σ’ αυτά τα θέματα.
Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές
όλων των κεκοιμημένων αδελφών μας!!!
Ε.Φ: Ε.Μ.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Πλανᾶ, στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Πλανᾶ, στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν.
Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν, ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερέως Νικολάου τοῦ Πλανᾶ.
Τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη στό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο «Ἂξιον Ἐστί», ὃπου φυλάσσεται ἀπότμημα τοῦ ἱερού Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Πλανᾶ, ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός, ὑπό τοῦ πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμ. π. Ἀμβροσίου Γκουρβέλου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε ἐπικαίρως.
Ἀνήμερα, ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του, ἀνεφέρθη στήν ἁπλότητα πού διέκρινε τήν ἱερατική ζωή τοῦ Ἁγίου, στήν ἀγάπη του γιά τό Θυσιαστήριο καί τήν λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί στήν παρηγοριά πού ἒδωσε ἐν’ ὃσῳ ζοῦσε καί πού δίδει μετά τήν ἒξοδον του ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, διά πρεσβειῶν του ἁγίων πρός Κύριον.
Εὐχήθηκε δέ σέ ὃλους κάθε εὐλογία παρά Κυρίου καί πρόοδο πνευματική ἐν ὃψει μάλιστα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ

Τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου αναγινώσκεται στη Θεία Λειτουργία η παραβολή του ασώτου υιού (Λουκ. 15, 11-33).
Η παραβολή του «Άσωτου Υιού» είναι γνωστή. Ομιλεί για ένα πλούσιο νέο ο όποιος άσωτα κατασπατάλησε την περιουσία του σε χώρα μακρινή και στο τέλος κατάντησε να βόσκει χοίρους. Τότε μετανόησε και επέστρεψε στον πατέρα του, που τον δέχθηκε με άπειρη αγάπη και στοργή.
Η παραβολή είναι ανεξάντλητη σε νοήματα, αφού, όπως λέγεται, ολόκληρο το έργο της Θείας Οικονομίας ευρίσκεται μέσα σ' αυτή……………
Το βαθύτερο νόημα της παραβολής είναι τετραπλό: 
α. Η απελπιστική κατάσταση στην οποία φθάνει ο αμαρτωλός.
β. Η ανάγκη μετανοίας και τα σωτήρια αποτελέσματα της. 
γ. Το μέγεθος της θείας Ευσπλαχνίας στην οποία μπορούν να στηρίζονται και οι πλέον αμαρτωλοί, ώστε να μη φθάνουν ποτέ στην απελπισία. Κανένα αμάρτημα, όσο μεγάλο κι αν θεωρείται, δεν μπορεί να υπερνικήσει τη φιλάνθρωπη γνώμη του Θεού και
δ. Η αποφυγή του αισθήματος της αυτάρκειας του δικαιωμένου, όπως θεωρούσε τον εαυτό του ο πρεσβύτερος υιός.
Εάν λοιπόν συναισθανθούμε την πραγματική πνευματική μας κατάσταση και με ειλικρίνεια ομολογήσουμε τα λάθη μας και την κατασπατάληση των ταλάντων που μας χάρισε ο Θεός, θα καταλάβουμε ότι αυτή την Κυριακή όλοι μας εορτάζουμε και όλοι, κατά κάποιο τρόπο, είμαστε άσωτοι υιοί, απομακρυνθέντες από τον «Οίκον του Ουρανίου Πατρός μας». Το παράδειγμα της μετανοίας και της ορθής εν συντριβή καρδιακής προσευχής, ενσαρκωμένο στον άσωτο της παραβολής, προβάλλει και πάλι η Εκκλησία προς μίμησιν και καλεί τα άσωτα παιδιά του Πατέρα, δηλαδή όλους μας, να γυρίσωμε στην αγκαλιά του Πατέρα ζητώντας συγγνώμη για να λάβωμε άφεσι, όπως εκείνος.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΠΕΡΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΛΥΧΝΟΣ TV-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ 2025-2026
ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ...

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΩΠΤΩΧΟ ΤΑΜΕΙΟ

Blog Archive

Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Δώσε ζωή...

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Translate