Άγιος Ιωάννης Πατρών

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΜΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ

11:53 μ.μ. |

Ἀρχικά τό 1826 καί ὁριστικά τό 1843 καθιερώθηκε ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν γιά τό ἐλεύθερο πλέον ἑλληνικό κράτος, σάν ἑορτή τῆς ἑλληνικῆς παιδείας.Τό νεοσύστατο τότε Ἑλληνικό κράτος, ἤθελε ὁλοκληρωμένα πρότυπα ἀρετῶν καί ἐπιστήμης γιά νά ἐμπνέουν τήν ἑλληνική σπουδάζουσα νεότητα.

Τους τρεις Ιεράρχες η Εκκλησία μας: τόν μέγαν ιεροφάντορα Βασίλειον, τον θείον και θεορρήμονα Γρηγόριον και Ιωάννην τον χρυσούν την γλώτταν, και μας καλεί να «σκιρτήσωμεν αγαλλόμενοι εν τη πανδήμω πανηγύρει των διδασκάλων ημών».

Οι Τρείς Ιεράρχες έζησαν σε μια εποχή με δύσκολα προβλήματα: εκκλησιαστικά, κοινωνικά, παιδευτικά. Η Εκκλησία μετά από αγώνες πού κράτησαν τρεις περίπου αιώνες, βγήκε νικήτρια. Το Διάταγμα των Μεδιολάνων έθεσε τέρμα στους διωγμούς και τα βασανιστήρια των Χριστιανών. Η Εκκλησία όμως είχε να παλέψει τώρα με ιδέες και κακοδοξίες πού απειλούσαν να νοθεύσουν το ορθόδοξο δόγμα της. Πρωταγωνιστές σ΄ αυτόν τον αγώνα αναδείχτηκαν οι τρεις μεγάλοι αυτοί Πατέρες, οι οποίοι με τη ζωή και το έργο τους, ξεκαθάρισαν τις χριστιανικές αλήθειες από ψευδολογίες και πλάνες, οργάνωσαν τη ζωή της Εκκλησίας και έκαναν το Χριστιανισμό πράξη. Η Εκκλησία μας στις μέρες τους λαμπρύνθηκε, έφτασε σε ύψη πνευματικής καρποφορίας και δίκαια ο αιώνας της ακμής τους ονομάστηκε «χρυσός αιώνας της Ορθοδοξίας». Η ζωή και το έργο τους αποτελεί έναν ύμνο δοξαστικό στο Θεό. Ό,τι έπραξαν δεν το έκαναν για δική τους προβολή. «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν», ήταν τα τελευταία λόγια του Χρυσοστόμου, καθώς βάδιζε το δρόμο της εξορίας.
Η φιλομάθεια, η δίψα για μόρφωση και η επίδοση στις σπουδές τους ήταν τα γνωρίσματα των Τριών Ιεραρχών, τον καιρό πού ήταν φοιτητές. Για το Βασίλειο έλεγαν πως, όντας ακόμη σπουδαστής, γνώριζε περισσότερα από τους καθηγητές του, ενώ στο Γρηγόριο πρότειναν καθηγητική έδρα στην περίφημη τότε Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών, στην οποία δίδαξε για ένα χρόνο. Αλλά και τον Χρυσόστομο ο δάσκαλός του Λιβάνιος τον προόριζε για διάδοχο του στη Ρητορική Σχολή.

Αργότερα όταν χειροτονούνται κληρικοί διακρίνονται για την υποδειγματική άσκηση των ποιμαντικών τους καθηκόντων αλλά και για τους αγώνες τους για την εδραίωση και διάδοση της χριστιανικής πίστης. Γνωστά είναι: το θάρρος και η αλύγιστη πίστη του Βασιλείου μπροστά στις απειλές του αρειανού Μόδεστου. η παραίτηση του Γρηγορίου από τον πατριαρχικό θρόνο της Κων-πόλης για την ειρήνη και την ησυχία της Εκκλησίας αλλά και το ανυποχώρητο του Χρυσοστόμου στις δολοπλοκίες και τις πιέσεις της αυτοκράτειρας Ευδοξίας.
Δεύτερο γνώρισμα της εκκλησιαστικής ποιμαντικής διακονίας των τριών Ιεραρχών είναι η πλούσια φιλανθρωπική και κοινωνική τους δράση, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στα πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα και στην περίθαλψη των θυμάτων της κοινωνικής αδικίας αλλά εκτείνεται και στους αγώνες τους για την διάδοση των κοινωνικών αρετών: της αδελφότητας, της δικαιοσύνης και της ισοτιμίας.

Σε επίπεδο διδασκαλίας, οι τρεις Πατέρες πέτυχαν όχι μόνο να θεμελιώσουν και να πραγματοποιήσουν τη σύνθεση Ελληνισμού και Χριστιανισμού, αλλά και να προφυλάξουν αυτή την ένωση, από μονοφυσιτικές ακρότητες, πού ήθελαν την απορρόφηση του ανθρώπινου στοιχείου από το θεϊκό ή από νεστοριανικές διαιρέσεις πού ήθελαν ξεχωριστές και διαιρεμένες τη θεία από την ανθρώπινη υπόσταση του ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού.
Σε μας σήμερα είναι εύκολη η γνωριμία με το αξιόλογο και πλούσιο συγγραφικό τους έργο - το οποίο διακρίνεται από τη βαθιά θεολογική γνώση την εκλεκτή ποιότητα του περιεχομένου, τον πλούτο των ιδεών και των συναισθημάτων, την γλαφυρότητα της γλώσσας και την τελειότητα της μορφής. Οι Πατέρες της Εκκλησίας, από τον όγκο των προβλημάτων του ανθρώπου εξέλεξαν τα ανώτερα και αυτά επεδίωξαν να λύσουν.
Οι Τρεις Ιεράρχες αναγνωρίστηκαν δια μέσου των αιώνων ανυπέρβλητα υποδείγματα Ελληνο - χριστιανικής αγωγής, όχι μόνο γιατί κατείχαν την χριστιανική και ελληνική σοφία αλλά γιατί η ζωή τους ήταν οδηγός της θεωρίας και η θεωρία επισφράγιση του βίου τους.

Συμφωνία λοιπόν έργων και λόγων, σοφίας και αρετής διακρίνει το παιδαγωγικό ήθος των Τριών Ιεραρχών. Αν και όλη τους τη ζωή έζησαν ασκητικά, ο ορθόδοξος μυστικισμός τους συγκεντρώνεται σε μία βούληση για ζωή, η οποία τελικά γίνεται δύναμη προς ανακαίνιση του κόσμου. Δεν αγνόησαν την πλούσια ελληνική παιδαγωγική «παραίνεση». Αναγνώρισαν την μορφωτική αξία των γραμμάτων, στηρίχτηκαν σ΄ αυτήν αλλά προχώρησαν ακόμη παραπέρα. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι με τη βοήθεια μόνο της λογικής μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τον άνθρωπο από τα άλλα δημιουργήματα του Θεού, συνέλαβαν την ιδέα του καλού καγαθού πολίτη και επεδίωξαν την τελείωση και την καλλιέργεια του νου, της διάνοιας του ανθρώπου. Ο Χριστιανισμός όμως προχώρησε παραπέρα. Έθεσε το νου κάτω από την αρετή της αγάπης την οποία θεώρησε ως πρώτη αρετή. Την Αγάπη όπως την ορίζει ο Απόστολος Παύλος στην Προς Κορινθίους επιστολή, την οποία μπορούν να κατακτήσουν όλοι οι άνθρωποι και η οποία εκτείνεται και αγκαλιάζει και τον εχθρό μας.

Ο ανθρωπισμός των τριών Ιεραρχών δίνει ένα σαφές και συγκεκριμένο μορφωτικό ιδεώδες: τη θέωση, την ένωση δηλαδή με το Θεό, την ομοίωσή του ανθρώπου με το Δημιουργό του πού αποτελεί και τον προορισμό του στη επίγεια ζωή. Ο Γρηγόριος λέγει «θέλεις Θεός γενέσθαι, συν αγγέλοις χορεύων» , παρουσιάζοντας μπροστά μας τον προορισμό της υπαρξής μας. Ως ειδικότερη επιδίωξη της αγωγής θεωρεί ο Μέγας Βασίλειος την πνευματική πρόοδο του ανθρώπου και την απόκτηση των τεσσάρων βασικών αρετών: της σοφίας, της σωφροσύνης, της ανδρείας και της δικαιοσύνης. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι πρέπει να «φυτευθούν» στο αναπτυσσόμενο παιδί οι ιδιότητες του Θεού, δηλαδή η αγαθότης, το αόργητον, το ευεργετικόν, το φιλοσοφικόν» ώστε να διαπλαστεί σε τέλειο χριστιανό. Ο Μέγας Βασίλειος τονίζει ότι πρωτίστως πρέπει να φροντίζουμε για την επιμέλεια και την κάθαρση της ψυχής. Αυτή είναι, λέει, η αληθινή παιδεία: Η επιμέλεια, η θεραπεία και η καλλιέργεια της ψυχής. Την παιδεία πού αποβλέπει στην χριστιανική ζωή και τον εξαγνισμό του ανθρώπου οι Τρεις Ιεράρχες ονομάζουν τέχνη τεχνών και «παρ΄ ημίν αγαθόν το πρώτον». Για μια τέτοια παιδεία εργάστηκαν «ζέοντες τω πνευματι» με τόση σοφία και γνώση, ώστε να παρουσιάζονται στον έκπληκτο σήμερα μελετητή ως θεμελιωτές μιας χριστιανικής παιδαγωγικής με αιώνιο κύρος.

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από μια συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας και μια ταχύτατη αύξηση των επιστημονικών γνώσεων, οι οποίες μάλιστα γίνονται ολοένα και πιό εύκολα προσιτές στους πολλούς. Τα κοινωνικά ωστόσο προβλήματα παραμένουν έντονα, με τα δύο τρίτα της γης να υποσιτίζονται και τη μάστιγα του πολέμου να χτυπά ακόμη και τους λεγόμενους ισχυρούς της γης. Ο άνθρωπος αρχίζει να νιώθει έντονα το αίσθημα μιας γενικής ανασφάλειας χωρίς να μπορεί πάντα να προσδιορίσει από πού προέρχεται αυτό. Στην επίλυση αυτών αλλά και άλλων πολλών και πολύπλοκων προβλημάτων του σημερινού ανθρώπου πιστεύουμε ότι η παιδεία μπορεί να παίξει ένα σημαντικό ρόλο. Μια παιδεία προσανατολισμένη προς την εξ αποκαλύψεως αλήθεια του Χριστιανισμού. Μια παιδεία πού θα σέβεται τον άνθρωπο και θα τον βοηθά να ξεπερνά τον εαυτό του και να πορεύεται προς την τελείωση, τη θέωση.

Ας ευχηθούμε όλοι η Τρισήλιος Θεότης πού φώτισε τους τρεις μέγιστους φωστήρες και διδασκάλους της οικουμένης, να φωτίσει και εμας, ώστε να πορευτούμε το δρόμο της σωτηρίας!

0 σχόλια

ΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΗ ΔΙΑΚΙΔΕΙΟ ΣΧΟΛΗ Π. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΓΚΟΥΡΒΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

11:34 μ.μ. |

0 σχόλια

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 1 & 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026

11:34 μ.μ. |

1/2 ΚΥΡΙΑΚΗ, ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ(ΑΡΧΗ ΤΡΙΩΔΙΟΥ), Αγίου Τρύφωνος: Θεία Λειτουργία - Μικρός Αγιασμός 06:40-10:00 & ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΦΑΡΟΥ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΠΟΝΤΟΥ(ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ 19/1)
2/2 ΔΕΥΤΕΡΑ, Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ: Θεία Λειτουργία 07:00-09:30

0 σχόλια

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΕΡΨΗΣ -ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΟΠΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

11:11 μ.μ. |

0 σχόλια

ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ!

11:11 μ.μ. |

0 σχόλια

Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 26/1 έως 31/1/2026

10:16 μ.μ. |

Δευτέρα 26/1 θα τελεστεί Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας-Ιερά Παράκλησις προς τον Όσιο Ιωάννη το Ρώσσο, θα τεθεί σε προσκύνηση το σκουφάκι και η ζώνη του Αγίου μας & κήρυγμα στις 17:00.
30/1 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ: Θεία Λειτουργία 07:00(ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ)
31/1 ΣΑΒΒΑΤΟ: Θεία Λειτουργία 07:00(κάτω Ι. Ν.)

0 σχόλια

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ π. Δημητρίου Μπόκου

10:16 μ.μ. |

Μιὰ μέρα ὁ Ζακχαῖος, ἀρχιτελώνης, ἐπίσημος δηλαδὴ φοροεισπράκτορας τοῦ ρωμαϊκοῦ κράτους, συνάντησε γιὰ πρώτη φορὰ στὴ ζωή του τὸν Χριστό. Ἡ συνάντηση ἦταν στιγμιαία καὶ ἔγινε κάτω ἀπὸ σχεδὸν κωμικὲς συνθῆκες. Μὰ ὡστόσο ἦταν τόσο κομβικῆς σημασίας γιὰ τὸν Ζακχαῖο, ποὺ σήμανε ριζικὴ ἀλλαγὴ στὴ ζωή του. Ὁ Χριστὸς τοῦ ἔριξε ἕνα βλέμμα μονάχα καὶ τοῦ μίλησε σὰν νὰ τὸν ἤξερε ἀπὸ πρίν. Τὸν φώναξε μὲ τὸ ὄνομά του καὶ τοῦ εἶπε ὅτι σκοπεύει νὰ μείνει στὸ σπίτι του. Ὁ Ζακχαῖος ἔτρεξε συγκλονισμένος στὴν οἰκία του καὶ τὸν ὑποδέχθηκε μὲ ἀνείπωτη χαρὰ (Κυριακὴ ΙΕ΄Λουκᾶ).

Ὁ Ζακχαῖος κατατασσόταν στὴν κατηγορία τῶν πιὸ διεφθαρμένων ἀνθρώπων. Μὰ ἡ συνάντηση μὲ τὸν Χριστὸ τὸν ἐπηρέασε βαθιά. Ἔπαψε στὸ ἑξῆς νὰ εἶναι ὁ σκληρὸς ἐκμεταλλευτὴς τοῦ λαοῦ. Ἔδειξε ἔμπρακτη μετάνοια, διορθώνοντας κάθε ἀδικία ποὺ εἶχε διαπράξει εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων. Ἐν τέλει, ἀπαρνήθηκε τὰ πάντα, γενόμενος μαθητὴς Χριστοῦ καὶ κηρύσσοντας τὸ Εὐαγγέλιό του, πιστὸς συνακόλουθος τοῦ Πέτρου. Ἡ Ἐκκλησία τὸν τίμησε ὡς ἀπόστολο καὶ γιορτάζουμε τὴ μνήμη του στὶς 20 Ἀπριλίου.

Θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι ὁ Χριστὸς σταμάτησε στὴν Ἱεριχὼ εἰδικὰ γιὰ τὸν Ζακχαῖο. Μὰ αὐτὸ ἀκριβῶς κάνει ὁ Χριστός. Ψάχνει παντοῦ γιὰ τὸ ἀπολωλός, γιὰ ὅλους ἐμᾶς, μὲ ἀμείωτη πάντα ἀγάπη. Μᾶς θέλει κοντά του, σὲ ὅποια κατάσταση καὶ ἂν βρισκόμαστε. Ἔρχεται πρῶτος Ἐκεῖνος νὰ μᾶς συναντήσει, τὸ πρῶτο βῆμα εἶναι πάντα δικό του. Καὶ μᾶς «καλεῖ κατ’ ὄνομα». Μᾶς γνωρίζει μὲ τὸ ὄνομά μας. Δὲν εἶναι ξένος, ἀπρόσιτος, ἀδιάφορος, ἀλλὰ δικός μας, καταδικός μας. Ἦρθε καὶ εἶναι ἀνάμεσά μας. Περπατάει μαζί μας στὶς ρύμες καὶ τὰ σοκάκια τοῦ κόσμου, ἐκεῖ ποὺ τρικλίζουμε θολωμένοι ἀπ’ τὸ τρελὸ μεθύσι τῶν θεοποιημένων ἡδονῶν μας. Μᾶς ψάχνει στὶς ἀχανεῖς ἐρήμους τῶν ἀβυσσαλέων κενῶν, αὐτὰ ποὺ οἱ «σοφές» ἐπιλογές μας συσσωρεύουν ἀδιάκοπα στὶς ψυχές μας. Κατεβαίνει στὰ χαίνοντα βάραθρα, ἐκεῖ ποὺ γκρεμιζόμαστε μὲ τσακισμένα τὰ φτερὰ τῶν φιλοδοξιῶν μας, μὲ ἀνεμοσκορπισμένα τὰ μεγαλεπήβολα ὄνειρά μας.

Παντοῦ μᾶς ἁπλώνει τὸ χέρι του. Μία τουλάχιστον ἢ καὶ περισσότερες φορὲς στὴ ζωή μας, μὲ κάποιον τρόπο, θὰ βρεθεῖ μπροστά μας ὁ Θεός. Θὰ δώσει στὸν καθένα μας τὴν εὐκαιρία νὰ συναντηθοῦμε μαζί του. Δὲν ἀδικεῖ ποτὲ κανέναν ὁ Θεός. Τὸ θέμα εἶναι τί θὰ κάνουμε ἐμεῖς. Θὰ νιώσουμε τὴν παρουσία του; Θ’ ἀκούσουμε τὴ φωνή του; Θὰ πιάσουμε τὸ χέρι του ποὺ μᾶς ἁπλώνει; Ἢ θὰ προσπεράσουμε ἀδιάφοροι; Μὰ ἂν τὸ τραῖνο περάσει γιὰ μᾶς ἀνεπιστρεπτί;

Ὁ ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης στὴ νεαρή του ἡλικία εἶχε σχεδὸν κοσμικὸ φρόνημα, σὰν ὅλους τοὺς συνομηλίκους του. Μέσα του εἶχε σβήσει ἀρκετὰ ὁ πόθος γιὰ τὸν μοναχισμὸ ποὺ εἶχε ἀπὸ μικρότερος. Ὅμως ὁ Θεὸς τὸν κάλεσε ξανά. Μιὰ μέρα κοιμήθηκε ἐλαφρὰ καὶ εἶδε σὲ ὄνειρο ἕνα φίδι νὰ μπαίνει μέσα του ἀπὸ τὸ στόμα. Ἔνιωσε φοβερὴ ἀηδία καὶ τινάχτηκε πάνω. Ὁπότε ἀκούει μιὰ φωνή:

«Κατάπιες στὸ ὄνειρό σου ἕνα φίδι καὶ δὲν σοῦ ἄρεσε. Ἔτσι καὶ σὲ μένα δὲν εἶναι ἀρεστὸ νὰ βλέπω τὰ ἔργα σου».

Δὲν εἶδε κανέναν, ἄκουσε μόνο τὴ φωνή, ποὺ ἦταν ἰδιαίτερα γλυκειὰ καὶ ὡραία. Συγκλονίστηκε. Πίστευε ἀναμφίβολα ὅτι ἦταν ἡ φωνὴ τῆς Παναγίας.

«Τώρα βλέπω, εἶπε, πόσο ὁ Κύριος καὶ ἡ Θεομήτωρ σπλαχνίζονται τὸν λαό».

Ἄλλαξε ριζικά. Ἔνιωσε βαθειὰ ντροπὴ γιὰ τὸ παρελθόν του, μετανόησε θερμὰ καὶ ἀποφάσισε ἀμετάκλητα νὰ γίνει μοναχός (Ἀρχ. Σωφρονίου, Ὁ Γέρων Σιλουανός, ἐκδ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ, Θεσ/νίκη 1973, σ. 16-17).

Ἐμεῖς θὰ μπορέσουμε ν’ ἀφήσουμε πίσω τίποτε δικό μας, ὅταν μᾶς συναντήσει ὁ Θεός;

Καλή, εὐλογημένη ἑβδομάδα!

0 σχόλια